Deloitte Mont Blanc Expedition 2008

5-dec-2008

Sponsoring War Child - en het bedrag is ...

Het afgelopen half jaar zijn twee teams bezig geweest met de voorbereidingen en beklimming van de Mount Elbrus (5.642 meter) en de Mont Blanc (4.810 meter). Beide teams hebben met 100% inzet hun passie gevolgd en hebben fantastische resultaten behaald. Europa’s hoogste punt is bereikt door het Elbrus-team en het Mont Blanc-team stond als eerste Deloitte-team volledig op de top (door weersomstandigheden helaas niet op de Mont Blanc maar op de Aiguille du Tour).

Maar ook voor War Child hebben beide teams 100% inzet getoond. Woensdag 3 december hebben wij de cheque uitgereikt aan War Child. Na een korte terugblik op beide expedities konden we het definitieve bedrag onthullen. Beide teams hebben een recordbedrag bij elkaar geklommen, wat door Deloitte nog is aangevuld.

Het totale bedrag van de sponsoractie is uitgekomen op € 42.520! Belangrijker nog is dat War Child met dit bedrag letterlijk duizenden kinderen kan helpen om weer een toekomst op te bouwen. De opbrengst wordt volledig besteed aan het project in Sierra Leone, waar War Child na een verschrikkelijke burgeroorlog successen boekt met haar ‘community based program’.

Meer weten over de werkzaamheden van War Child in Sierra Leone? Klik dan hier

Dank aan alle sponsoren!
Het succes van deze actie is natuurlijk ook tot stand gekomen door jouw bijdrage. Namens alle kinderen in Sierra Leone willen wij je bedanken voor jouw bijdrage aan War Child en jouw belangstelling voor onze expedities. Het gaf ons een extra stimulans om verder te gaan!

Word friend van War Child!
Wil je op structurele wijze bijdragen aan War Child, word dan ‘friend van War Child’! Met de nieuw gestarte campagne wil War Child bij nog meer kinderen de oorlog uit een kindsoldaat halen.

Kijk op www.warchild.nl en meld je aan als friend!

7-sep-2008

Een week in Chamonix met uitzicht op de Mont Blanc

De keuze was snel gemaakt, een ultieme uitdaging zo voor het oprapen; Mont Blanc 2008 Deloitte!

Een half jaar individuele intensieve voorbereiding ging eraan vooraf, als ook vele teamactiviteiten. Afgelopen week in Chamonix heeft me al te meer laten zien dat een team in de bergen erg belangrijk is, niet alleen voor morele steun maar ook zeker voor de gezelligheid.

Na de laatste dingen ingepakt te hebben, zijn we enthousiast begonnen aan de reis naar Chamonix, welke overigens zeer vlot verliep. Bij aankomst was het weer fantastisch en de witte berg lag er bijzonder bij. Ook al was het zeker niet de eerste keer dat ik deze berg aanschouwde, het was wel de eerste keer dat er naar keek wetende dat ik hem deze week zou gaan bedwingen. Indrukwekkend! Helemaal toen John met een van zijn welbefaamde oneliners uit de hoek kwam met “ik dacht dat het een uitdaging zou zijn”.

Ik ken Chamonix alleen als een ski dorp, maar het blijkt een heus bergwandel dorp in de zomer te zijn. Enorm veel mensen in lompe bergschoenen die het verder een worst zou zijn hoe ze eruit zien (het blijft een lompe sport dat berg wandelen). De drukte in het dorp werd met name veroorzaakt door “le Tour de Mont Blanc”; een tocht van 160km om de Mont Blanc heen (inclusief hoogteverschillen) dat te voet wordt afgelegd en binnen 21 uur gedaan wordt (althans door de snelste). The “iron man” is er niets bij! 

Onder het genot van een drankje met de andere teamgenoten, bespraken we de komende week en hoorden we de verhalen van Erik en Michiel die tezamen zaterdag al op 3842m hoogte zijn geweest. Volgens hen een onvergetelijk tocht die we zeker zondag met zijn allen zouden moeten ondernemen. De keuze was snel gemaakt, aangezien geen van ons voor dit avontuur over bergwandel ervaring beschikt. Gaande het gesprek bleek dat het weer voor de komende dagen goed zou zijn en naar het einde van de week slechter. Niemand die zich zorgen maakte, want bikkels zijn we allemaal en tegen een beetje slecht weer kan je je prima kleden!

Na een maaltijd in de stad onder het mom van stapelen is goed voor je, zijn we allen op tijd naar bedje gegaan aangezien ons een avontuur stond te wachten. Zondag vroeg wakker geworden met gezonde spanning in het lichaam. De wandeltocht vanaf Chamonix naar 2543m hoogte was best pittig, maar zeer de moeite waard. Het weer was goed en het gezelschap enthousiast. Vanaf deze hoogte hebben we de kabelbaan genomen naar 3842m voor zowel het uitzicht als de ervaring om op hoogte te zijn. Ongelofelijk om na 10 traptreden buiten adem te zijn (ik had toch een half jaar intensief gesport…). Dit is dus wat hoogte met je doet!

Terug in Chamonix is er uitgebreid gekookt en gegeten. Jelle is inmiddels aangeschoven en de verhalen schieten alle kanten op, dolle pret. Maandag en dinsdag stond de tocht naar de Albert Primier hut (2700mtr) op de planning om op hoogte te slapen. De tocht ernaartoe was indrukwekkend. Wandelen in de bergen is leuk, inspannend en super mooi. We hebben gekozen voor de korte route ernaartoe, wat inhield dat we over de morenen (rotsblokken/puin langs de gletsjer) zouden lopen en klimmen. Het feit dat de route korter is betekent ook gelijk dat deze steiler is en dit hebben we gemerkt! Na een goede 4,5 uur klimmen, bereikten we de hut. Hier zijn we bijgekomen, hebben goed gegeten en slecht (lees; ik niet) geslapen.

De terug weg naar Chamonix werd ingezet nadat we wat klim en stijgijzer oefeningen hadden gedaan op de rotsen en de gletsjer, een leuke ervaring. De route naar beneden was gelijk aan die omhoog, zo ook de spullen die we bij ons hadden. Dit was makkelijk voor de dagleiding (John; “de route is dezelfde als gister alleen dan andersom en je moet alle spullen die je hier hebt mee terugnemen”). Ieder had de afdaling onderschat en kreeg dus ook behoorlijk last van de spieren (of tenen – Marc).
In de drie dagen in de bergen heb ik met eenieder gewandeld, wat voor mij een bevestiging was dat dit een unieke groep is met een gezamenlijk doel; de Mont Blanc meester maken!

Vanaf dinsdag avond hebben de gidsen zich bij ons gevoegd. Een apart stel kun je wel zeggen, vol energie, enthousiasme en verhalen. Helaas gaven ze al wel aan die avond dat de weersvoorspellingen niet bevredigend waren voor een toppoging op donderdag/vrijdag en al helemaal niet op woensdag/donderdag. De planning was toch om eerst een dag gletsjer oefeningen te doen op de gletsjer nabij de toeristische trekpleister “Mer de Glace”. We voelden ons net insecten bij het beklimmen van de gletsjer spleten (lees; verticale wanden), heerlijk. Eenmaal terug in Chamonix was het wachten op de gidsen en Jelle die tezamen zouden beslissen op basis van de laatste weersvoorspellingen of er voor donderdag op vrijdag een toppoging mogelijk zou zijn. Dit wachten leek eeuwig, gelukkig kon ik me goed vermaken met koken voor 14 mensen J

Naarmate de topdatum nadert voel ik me steeds sterker worden. Ook al heb ik veel gesport in mijn leven, pas nu merk is dat je lichaam duidelijk dingen aangeeft en dat geloven in dit soort mogelijkheden de kansen ook daadwerkelijk vergroten. Vooraf heb ik niet durven geloven dat ik een reële kans zou maken op deze berg. Natuurlijk heb ik intensief getraind, maar ik kom ook van ver. Mijn rugblessure heeft mij bijna 4 jaar sportstilstand bezorgd. Een week voor vertrek naar Chamonix heb ik met succes 25km hardgelopen. Dit was mijn eigen noodzakelijke drempel om überhaupt met enthousiasme/goed gevoel te kunnen vertrekken. Maar wie zegt mij dat alleen hardlopen afdoende is om een 4800m hoge berg te gaan beklimmen met bepakking en zware weersomstandigheden? De acclimatisatie/bergwandel week in Chamonix heeft mij deze overtuiging gegeven. Ik voel me sterk, heb geen spierpijn en ben mijn blaren meester! Laat die berg maar komen.

Maar dan…..de toppoging is van de baan! De gidsen geven aan dat er een kleine 5% kans is om bij de gouter hut (3800mtr) te komen en dat de toppoging daarna 0% kans van slagen heeft! Zij willen niet naar boven, maar laten de keuze aan ons om toch een poging in te willen zetten. Ja wat doe je dan! Een half jaar voorbereiding en niet eens de mogelijkheid om 1 voet op die berg te zetten. 
De groep is stil, de stemming is terneergeslagen. Dit had niemand verwacht, we kunnen die befaamde goutergraad niet eens van dichtbij bekijken….alle voorbereiding “down the drawn”…, alle enthousiasme verdwenen… en alle investeringen (zowel financieel als privé) zijn voor niets geweest! Het valt eigenlijk niet te omschrijven hoe je je dan voelt. Drie dagen lang hebben we die berg in de zon zien liggen en wij kunnen niet. Vorig jaar zijn ze een dag eerder gegaan dan gepland, maar wij hadden op zijn minst anderhalve dag eerder moeten gaan. Dit was echter niet mogelijk met onze acclimatisatie.

De gidsen hebben wel naar alternatieven gekeken, maar deze zijn beperkt doordat het slechte front over het hele Mont Blanc gebied hangt, inclusief de Grant Paradiso (andere bekende berg)! De enige mogelijkheid lijkt de Aiguille de Tour (3544mtr), welke bereikt kan worden via de route langs de Albert Primier hut. Voor de goede lezers onder ons… hier waren we al geweest! Wie laat zich nu zeiknat regenen voor het halen van een top(je) van een onbekende berg, die bereikt kan worden langs een reeds afgelegde route, wanneer je je ingesteld hebt op de MONT BLANC? Deze optie werd dus snel van de baan geveegd.
Ieder verwerkte het nieuws op zijn eigen manier. Ik bijvoorbeeld, kreeg weinig door mijn keel en bij het horen dat Ward ook nergens zin in had werd het mij te veel, heb me afgezonderd en de opgestapelde emoties de vrije loop gelaten. Dit luchtte echter niets op, en nog steeds bij het schrijven van dit verhaal schiet ik vol!
Naarmate de avond vorderde, werd duidelijk dat we toch iets moesten besluiten. Uitstellen van de MB naar vrijdag en zaterdag was ook geen optie en een ander top dan die van de Aiguille de Tour was niet mogelijk. Ook hier bleek dat we als team sterk zijn, het overleg was rustig en ieder sprak zijn voorkeuren uit. Deze waren verschillend; de een wilde toch graag een top halen, de ander alleen met het team iets bereiken, de derde wilde eigenlijk niets meer en de vierde ging nog steeds voor de MB (onafhankelijk van hoever je zou kunnen komen). Gezamenlijk is besloten (na vele alcoholische versnaperingen) om toch de Aiguille de Tour te doen. Samen uit, samen thuis!

Donderdagochtend begon mooi en rustig en de MB lag er vredig bij. Dit leidde tot lichte frustratie bij mij…. Als we nou vroeg waren vertrokken hadden we een heel eind kunnen komen en we hadden toch ook nog een dag speling…. Vrijdag zou immers mooi worden. Ja de vers gevallen sneeuw zou een probleem kunnen zijn op die hoogte, maar ik voelde me sterk en tijd was aan ons allen! De beslissing was genomen en dan eindelijk om 11 uur vertrokken we met regenpakken in de aanslag. Die bleken al snel nodig. De weg naar de Albert Primier hut was lang, nat, erg winderig en koud! Heerlijk om zo in de bergen te lopen (met een prut bergje in het verschiet). Vrijdagochtend zaten we toch enthousiast om 06:00 uur aan een voedzaam ontbijt (lees droog en oud brood met een plakje koek en ontbijtbakje pleur). Bij het onderbinden van de ijzers op de gletsjer begon de zon op de bergen te schijnen, prachtig! De toch naar boven was mooi en zeker de moeite waard. Het uitzicht was magnifiek en het weer perfect. Vanaf de top was het MB massief goed te zien en de onrust daar bleek groot. Wolken dreven hard voorbij en de sneeuwval was groot geweest. Verstandig dat we niet de MB genomen hebben roept een stem in mijn hoofd. Gelukkig blijft het bij die ene zin!
De terugweg was vlot en goed, tezamen een prima acclimatisatietocht.

Terug in de hut kwam Tommy (een van de gidsen) met het nieuws dat er toch een poging mogelijk zou zijn op zaterdag en zondag. De meesten riepen gelijk “ja” en de stemming zat er meteen goed in. Na veel overleg en onderhandeling, was de enige voorwaarde de nieuwe weersvoorspelling dat zaterdag om 08:30 uur bekend zou worden. Jeremy, John en ik hadden na lang wikken en wegen besloten hem toch te willen inzetten. Vooraf natuurlijk wel mijn kansen met de gidsen besproken. Zij gaven aan dat ik sterk oogde en dat ik een zeer goede kans maak om de top te bereiken. Voor mij hield dit in dat ik mijn auto aan iemand anders moest meegeven (Ward, tnx) en dat ik met iemand zou moeten terugrijden op zondagavond (Niels, tnx) aangezien ik maandagochtend het vliegtuig naar Florida moest halen (ja, ja het leven is zwaar!). Alles geregeld, slecht geslapen, maar veel… heel veel zin! Enige minpunt was dat het eigenlijk de planning en zeker mijn bedoeling was om met het hele team de poging in te zetten. Tas gepakt, juiste kleren aan en alle overige energie repen gekregen van de teamgenoten en toen viel het doek. Zaterdagavond zou er een slechte front binnendrijven die voor sneeuw en sterke wind ging zorgen. Zo konden we niet vroeg weg op zondagochtend om op tijd terug te zijn in Chamonix. Einde oefening! GVD!

Daarna hebben we allemaal de terugrit ingezet. Heb ontzettend hard gereden, heerlijk! Zondagochtend op de radio gehoord dat het noodweer is geweest in de Alpen, maar goed dus dat we niet zijn gegaan. Ik kijk terug op een bere-gezellige week, waarin ik veel geleerd heb op fysiek maar ook met name op emotioneel vlak. Die berg loopt niet weg, maar het moment is voorbij! Over twee weken is het seizoen voorbij en sluiten de hutten. In mijn hoofd roept nog een klein stemmetje dat er dit jaar dus nog 1 kans is, wie weet (zal moeilijk worden)!

Dank jullie allemaal voor de steun, enthousiasme, organisatie en fantastische week!

Ciao Karen SW

6-sep-2008

BaseCamp Update: Aiguille du Tour in de pocket!

Het TEAM heeft gisteren de top van Aiguille du Tour bereikt. Een mooie prestatie! Hopelijk kunnen we snel de topfoto's publiceren. Na de toppoging en de veilige terugkeer in BaseCamp bleek dat het weer voor dit weekend zou gaan verbeteren. Dat wil zeggen dat er ongeveer 50% kans was voor alsnog een succesvolle toppoging dit weekend qua weer. Welliswaar betekent dat niet automatisch dat bij 50% kans, de top ook daadwerkelijk gehaald gaat worden. Toch gaven 9 teamleden aan het toch te willen gaan proberen.

Alles werd afgewogen, kan ik dagen extra in Chamonix blijven, kan ik werk overdragen op afstand, heb ik voldoende vertrouwen in mijn eigen conditie, ben ik voldoende geacclimatiseerd, etc. etc. Er werd wat gebeld met het thuisfront en met elkaar overlegd. Uiteindelijk besloten we om de beslissing nog even uit te stellen, en de vandaag bereikte hoogtemeters op Aiguille du Tour 'veilig te stellen' door te gaan eten in Chamonix en toch een klein biertje te drinken ;-). Na het diner, werden de topcertificaten uitgereikt en de gidsen bedankt voor hun inzet de afgelopen dagen. Daarna werd er nog met de gidsen overlegd wat de mogelijkheden waren voor een toppoging dit weekend. Uiteindelijk besloten John, Jeremy en Karen om alsnog een toppoging te gaan ondernemen met gids Thomas. De voorbereidingen werden weer getroffen terwijl de rest van het team nog een klein biertje dronk ;) in BaseCamp, oke, en daarna nog een...

Helaas bleek vanochtend dat het weer toch niet stabiel genoeg is dit weekend voor een veilige toppoging en return. Het weer is dus vannacht weer gewijzigd, iets slechter geworden dan het weerbericht van vrijdag. Dus.... spullen pakken, afscheidnemen en met mooie herinneringen terug naar Nederland. Mochten jullie een herkansing willen, ik wil jullie er graag bij helpen om jullie droom als nog te verwezenlijken.

Voor nu.... goede reis! Ook ik vertrek weer :-)

Groet,
Niels Koekkoek

aanverwante berichten:

• BaseCamp Update: Op weg naar Aiguille de Tour

4-sep-2008

BaseCamp Update: Op weg naar Aiguille de Tour

Het TEAM is op dit moment in de Albert Premier Hut. Niet de uitvalsbasis voor de Mont Blanc helaas, maar wel voor een andere mooi klim, namelijk die naar Aiguille du Tour (foto). Vannacht/vrijdagochtend zal een toppoging ondernomen worden naar de 3.544 meter hoge top van Aiguille du Tour. Aiguille du Tour ligt in het Noordelijke deel van het Mont Blanc Massief en kan beklommen worden via de Franse en de Zwitserse kant. Het Deloitte team onderneemt de klim vanaf de Franse zijde. Voor deze route geldt dat het team eerst de gletsjer aan de voet van Aiguille du Tour moet oversteken voordat uberhaupt aan de klim begonnen kan worden. Aiguille du Tour heeft twee toppen, een noord en een zuid top. De noordtop is iets hoger.

Succes TEAMleden! Maak er een mooie tocht van. Hopelijk zijn de weergoden jullie nu wel goed gezind.

BaseCamp-NL gaat op het moment dat de toppoging wordt ingezet verhuizen richting Chamonix. Daar zal de TOPprestatie van het hele TEAM worden gevierd.

Groet,
Niels Koekkoek

aanverwante berichten:

• BaseCamp Update: Nieuwe TOPplannen maken

4-sep-2008

BaseCamp Update: Nieuwe TOPplannen maken

Jullie hebben het helaas kunnen lezen op de weblog in het bericht hieronder, het team geeft aan dat er helaas geen toppoging van de Mont Blanc mogelijk is. De vooruitzichten voor de TOPpoging zijn slecht. De gidsen, die gisteren met het TEAM op de gletsjer stijgijzer en pickeltechnieken geoefend hebben, schatten de slagingskansen zeer laag in.

De feiten:
Vannacht en vandaag, donderdag, is er regen en onweer voorspelt. Op sommige plaatsen zelfs zeer heftig onweer wordt er meegegeven. Daarbij ligt de sneeuwgrens tussen de3.000 - 3.400 meter; onder de Goûter Hut dus, waar we voor het eerst sinds jaren vooraf slaapplaatsen hebben kunnen reserveren. Daarbij is de wind Zuid West en 'Strong'.

De verwachting is niet dat dit in de nacht gaat verbeteren (vrijdag), als de toppoging ondernomen moet worden. Voor vrijdag is namelijk nog steeds slecht weer voorspeld. Welliswaar beter, maar nog steeds harde Zuid Westen wind en regen/sneeuw.

Vergelijkbare omstandigheden had ik met Sophie Hilbrand en Sander Lantinga tijdens de opnames voor het BNN programma 'Try Before you Die', welke afgelopen juli opgenomen zijn en binnenkort op TV te zien is. Toen hebben de gidsen een bivak moeten bouwen op de Goûtergraat om bescherming te zoeken tegen het onverwacht opgekomen onweer. Dat zijn geen omstandigheden die een verantwoorde klim mogelijk maken met een groep van 11 deelnemers.

Geen Mont Blanc Toppoging, wat nu?
In het kader 'It is not what you start, but what you finish', zullen de teamleden een toppoging ondernemen op een andere berg met een andere aanvliegroute. Er zijn meer mooie bergen in de omgeving en indien deze uit het slecht weer front liggen, zijn het zeer goede alternatieven voor de Mont Blanc. Spoedig volgt hier het 'topschema'.

War Child
De actie voor War Child is hiermee uiteraard niet geannuleerd; sterker nog, het TEAM is extra gemotiveerd om voor War Child hoogtemeters te maken. Dankzij het Mont Blanc Team zal er een recordbedrag bijeengeklommen worden voor het goede doel.

Groet,
Niels Koekkoek

aanverwante berichten:

• Geen Mont Blanc!!!

3-sep-2008

Geen Mont Blanc!!!

Het weer is te slecht. Geen toppoging van de Mont Blanc door het Mont Blanc team.

Wat sinds aankomst in Chamonix zichtbaar leek, is bewaarheid. Slecht weer aan het eind van de week. Zaterdag werd ons verteld dat het toen mooie weer over een aantal dagen mogelijk zou verdwijnen. Vanaf maandag werd dit, na bezoeken aan de lokale meteo, steeds waarschijnlijker. Zojuist is door de gidsen en leiding van de organisatie aangegeven dat een toppoging van de Mont Blanc niet haalbaar is, vanwege het verwachte slechte weer (regen, sneeuw, windsnelheden boven 100 km/h).

Doordat wij slechts 3 dagen gidsen hebben, zijn volgens gids Thomas de uitwijkingsmogelijkheden minimaal (lees: niet aanwezig). Het weer dat voor de komende dagen voorspeld is, blijkt te slecht. Kleine kans (5%) dat de Gouter-hut te halen is, en de verwachting is dat daarboven veel sneeuw en lawinegevaar is.

3-sep-2008

Dinsdag 2 september: De afdaling

Het ontbijt bestond trouwens uit een plakje peperkoek, een droog/hard stokbroodje en wat jam en boter. Jammie! Maja, het motto van deze week is "Stapelen". Alles wat we binnen kunnen krijgen om die berg op te komen is mooi meegenomen!

Bij het ontbijt bleek ook dat de schoenen van Jelle verdwenen waren. Wel waren ongeveer dezelfde schoenen achtergebleven die echter 3 maten te klein waren... Later op de dag bleek gelukkig dat een of andere 'loempia' per ongeluk op enorm grote schoenen de hut verlaten had, maar zijn fout had ingezien en weer terugkwam om te ruilen. Jelle was weer blij.

Na het ontbijt is heel de meute naar buiten gewandeld, Jelle dus op slippers/tefa's (van Michiel), en een meter of honderd (hoogte meters!) afgedaald naar de gletsjer. Op de gletsjer heeft iedereen voor het eerst zijn/haar stijgijzers ondergebonden (RJ met twee linker ijzers en Karen L met één te groot ijzer) en zijn we een stuk gaan lopen over het 'eeuwige' ijs. Dit alles onder leiding van onze ervaren leider Jelle ("Erik hoe werkte zo'n kompas ook alweer?" "Michiel, welke kant van de berg moest dat touw nou?"). Het gletsjerlopen werd opgevolgd door een praktijkcursusje kompasschieten. Een aantal bergtoppen werd geschoten en op de kaart opgezocht, een goede voorbereiding voor Mont(e) ...

Na een snelle lunch werd de afdaling ingezet. In de volle zon werd na een uur afdaling een miniem stuwmeertje ontdekt waar door een man of wat een plons werd gewaagd. Mijn eigen gok was dat dit water een graad of 4 was. Ik snap niet dat iemand daarin springt, het zal wel hoogteziekte zijn.

Vanuit Le Tour, waarnaar wij zijn afgedaald (laatste honderd meter door Marc afgelegd op eerder genoemde slippers/tefa's van Michiel, altijd handig die dingen), direct teruggereden naar Chamonix. Hier is het weerbureau bezocht! Grote spanning maakte zich meester van het team. Goed weer is van levensbelang voor de toppoging.

Terug in ons onderkomen, Le Gite de Vagebond, is een paar man de keuken in gedoken en heeft een interessante maaltijd bereid. Het keukenteam is door het inkoopteam voor een grote uitdaging gesteld, omdat alle ingredienten voor Tortilla's aanwezig waren op de Tortilla's na... Wel was een kilo of twee aan rijst ingekocht. (Uiteindelijke recept op aanvraag verkrijgbaar). Toen alle pannen leeg waren kwamen de Duitse gidsen Christian en Stefan hun collega Thomas versterken. (Thomas is ook op het door ons gecreëerde feestmaal getrakteerd). Bij binnenkomst van Christian hadden RJ en Ward meteen het idee dat Christian nog een van de laatste Gullit-petten-met-rastahaar te pakken had gekregen.
De gidsen maakten een goede indruk en wekte eveneens het zeer belangrijke vertrouwen. Zeer belangrijk op een berg uiteraard.

Na deze kennismaking is nog een klein biertje/cola gedronken door het hele team, waarna het 'bed' is opgezocht.

2-sep-2008

Maandag 1 September: De Premier Albert I hut, 'maar' 1200 hoogtemeters (op 2700 meter hoog)

De dagleiding (Karen L, Ward, RJ) wist de rest te melden dat het gelukkig minder steil is dan de tocht van zondag. Achteraf gezien bleek niks minder waar. De route voelde twee keer zo steil aan en dit viel een beetje tegen. Klein inschattingsfoutje. Het eerste deel van de route ging vrij steil door een beboomd gebied, wat al snel over ging in een droogstaand revierbeding die bestond uit alleen maar kleine steentjes. Ondanks de moeilijke route begonnen we rond 12 uur gestaag aan deze toch. Rond de klok van 14:00 was de eerste pauze ingelast. De brownies, gebakken door meester-kok Michiel, waren heerlijk en we gingen vol energie en goede moed verder. Gelukkig was er ook een inschattingsfout die positief uitpakte voor de dappere klimmers; het einde van de route bleek een stuk dichter bij dan gedacht. We hadden gepland om ongeveer 2,5 uur (inclusief 20 minuten pauze) na vertrek een berghut / stuwdam tegen te komen, in werkelijkheid hebben we deze mijlpaal al rond 2 uur na vertrek gepasseerd. Na de lunchpauze wilden we eigenlijk nog na 1,5 uur een kleine pauze inlassen, na 1 uur stonden we echter al boven op de top bij de hut! Gelukkig maar, het laatste deel van de route was morenen (afval van de gletsjer, bestaande uit alleen maar rotsen), dit was een echte kuitenbijter.

Deze hut wordt gebruikt door klimmers om snachts een paar uurtjes plat te gaan. We hadden voor onze groep gelukkig al 11 plekken gereserveerd, zodat we heerlijk zouden kunnen slapen die nacht. Na al die inspanning hadden we dat ook zeker verdiend. Jelle vond het echter eerst tijd om ons een paar beginselen van het touwknopen over te brengen. De 'dubbele 8', de 'John Wayne knoop' en de 'omgekeerde 8' zijn sindsdien geen onbekende meer voor ons. Ook het kompas zouden we onder de knie krijgen. Met enige hulp van (het kompas van) Erik lukte het uiteindelijk om toch een mooie koers te 'schieten' naar de wasbak in de hoek, of naar de neus van Erik. Zelfs met het kompas van Sander (aldi?) lukte dit enigszins.

Wat hadden we honger! Onze chef kok had die avond voor ons een soepje van de dag, met daarin aardappelen, wortelen en stukjes brood van de week ervoor. Nog nooit hebben we zo'n lekkere soep gehad! Het hoofdgerecht van deze avond bestond uit aardappelpuree met een heerlijke worst en vette jus; wederom genieten! Tot slot nog een mandje appeltjes, die vooral gretig aftrek vonden bij Michiel.

Het leuke van dit soort hutten is dat er een hoop klimmers met ieder hun eigen verhalen voorbij komen. Het klimvolk is allemaal erg sociaal en niet verlegen om een praatje. Op het terasje van de hut was het een grote mengelmoes van verschillende nationaliteiten, waaronder natuurlijk ook andere Nederlanders. Al snel raakte we aan de praat met onder andere deze Nederlanders, die een toppoging gepand hadden staan voor donderdag 4 september maar bezorgd waren over de niet zo goede weersvoorspellingen. Ervaringen en verhalen werden al snel gedeeld.

De kou en vermoeidheid won uiteindelijk toch van de gezelligheid, het werd tijd om te gaan slapen. Onze slaapkamer bestond uit een hokje van zo'n 5*5 vierkante meter, tot aan de nok volgestouwd met aaneensluitende stapelbedden. Voor ons waren bedden 70 t/m 80 gereserveerd. Ik (Ward) heb nog nooit zo dicht met mijn gezicht tegen RJ aangelegen; een aparte ervaring kan ik je melden :). Op het moment dat iedereen eindelijk in de lakenzak lag te liggen en het licht uitging, gaf de telefoon aan dat het al 21:04 was! Die nacht hebben we allemaal ervaren als een bezoekje aan de sauna. Heet, warm en bloedheet! Door de vele geluiden (lees: snurken) was er weinig sprake van echt slapen, ondanks onze vermoeidheid. Om 02:00 (!) uur stond onze eerste bedgenoot alweer op om de mooiste plekjes van de omgeving te verkennen; toch wel een cultuur shock voor ons kantoorklerken. Toen wij zelf om 06:30 ons klaarmaakten voor het ontbijt bleek dat we de laatste waren, de 29 andere klimmers waren allemaal al vertrokken.

 

Editors note: bijbehorende foto's en deel 2 van deze mooie tocht zullen morgen verschijnen op het weblog.

1-sep-2008

BaseCamp Update: Expeditieleider Jelle is fotomodel ;-)

Vanochtend had ik Jeremy aan de telefoon, die mij voorzag van informatie voor de weblog. Erik en Michiel waren zaterdag aangekomen in zonnig Chamonix en besloten om de Aiguille du Midi (foto) op te gaan. Ze liepen naar het tussenstation (2.310 meter) en vandaar uit ging de route per lift omhoog, richting 3.800 meter (voor de War Child sponsors: deze hoogtemeters dingen niet mee met de sponsoractie). De Aiguille du Midi is een bergtop van het Mont Blanc massief en bereikt een hoogte van 3.842 meter. In 1955 is een kabelbaan in gebruik genomen waarmee een toerist tot 3.778 meter kan komen. Vanuit Chamonix doet de kabelbaan daar ongeveer 15 minuten over. Boven heb je een overgetelijk uitzicht op de Mont Blanc en omgeving.

Op het moment dat Michiel en Erik weer helemaal met de lift waren afgedaald, was de rest van het Deloitte Reaching Peaks TEAM gearriveerd in Chamonix. Besloten werd dat de plaatselijke horeca bezocht zou gaan worden voor het avondeten. RJ vond de Franse keuken niet lekker en heeft dat ook duidelijk aan iedereen laten merken. Volgende keer Adventure Food, RJ? Door een logistiek foutje van onze Basiskampbeheerder (Gary) kon het team niet in ons basecamp terecht. Gary liet zich van een goede gastheer zien, en regelde snel een appartement in Chamonix voor het Deloitte TEAM.

Zondag heeft ook de rest van het TEAM de trip naar Aiguille du Midi gemaakt omdat het nu zo'n mooi weer is. Alle teamleden hebben zodoende in de zon kunnen acclimatibieren ehh acclimatiseren ;-). Iedereen voelde wel de hoogte en werd wat licht in het hoofd. De Brévent is dus niet beklommen. Aan het eind van de dag heeft het TEAM gekookt in het Basiskamp en kon het gehele team ook overnachten in het BaseCamp.

Zondag is ook Expeditieleider Jelle Staleman (foto rechts) gearriveerd. De groep heeft kunnen kennismaken met Jelle. Door de telefoon kreeg ik enthousiaste berichten: 'Jelle is een fotomodel'. Dat klopt! Vlak voordat Jelle met het NoritK2 team naar Pakistan vertrok, had hij nog een fotoshoot voor BadBoys. Overigens is Jelle daarnaast een goede expeditieleider die alle aspecten van de bergsport kent en ook geen onbekende is op de Mont Blanc. Jelle volgt Philip de Roo op, die helaas vanwege een klaplong niet de expeditie kon leiden. Vanuit BaseCamp-NL wens ik Philip namens het TEAM een goed herstel toe.

Terwijl ik Jeremy aan de telefoon heb, rijdt het TEAM naar Argentière om daar een Weerbureau te bezoeken. Voor vertrek heeft Jelle alle expeditiematerialen uitgedeeld en is alles gepast en uitgelegd. Vanmiddag gaat het team naar La Tour om daar naar de Albert 1 hut te gaan voor een acclimatisatienacht. Blijf de weblog volgen voor het laatste nieuws!

Enjoy It!
Niels Koekkoek

 

 

 

 

 

Foto's: TEAM in mooi weer vanaf Aiguille du Midi met uitzicht op de Mont Blanc.

aanverwante berichten:

• Met de vlam in de pijp!

29-aug-2008

Met de vlam in de pijp!

Het team vertrekt!!

Na een half jaar voorbereiding is het dan zo ver: het Mont Blanc team is er klaar voor en vertrekt zaterdag 30 augustus naar de Alpen. Na een half jaar voorbereiding verkeert iedereen in topconditie, is het materiaal compleet en staat een volwaardig TEAM gereed!

Xpeditionprogramma Deloitte Reaching Peaks

Wil je weten waar we de komende week zijn en wanneer we aan de top zullen beginnen? Kijk dan even op onderstaand programma (wijzingen i.v.m. weersomstandigheden voorbehouden):

31/08/2008 Day 01. Jelle naar Chamonix; TEAM bv. le Brévent op
01/09/2008 Day 02. Acclimatisatietocht naar Albert 1 Hut + overnachting
02/09/2008 Day 03. Retour BaseCamp en weerbureau (tourplanning)
03/09/2008 Day 04. Gletsjerdag; technieken o.l.v. gidsen
04/09/2008 Day 05. Start toppoging: naar Goûterhut (3.800 meter)
05/09/2008 Day 06. Toppoging (03.00 uur) en retour BaseCamp!
06/09/2008 Day 07. Retour Nederland

Reacties plaatsen? DAT KAN!!!

Iedereen kan reacties plaatsen op een door het Team gepubliceerd artikel.
Dus familie, vrienden, kennissen en collega's motiveer het team en moedig ze aan middels een persoonlijke reactie.

Reacties te plaatsen door onderaan een artikel in de 'licht blauwe balk' op 'reacties' te klikken en deze vervolgens te plaatsen.

28-aug-2008

Deloitte MontBlanc team ook te volgen via Twitter

Vanaf heden is het team ook te volgen via Twitter: http://twitter.com/Deloitte_MB2008

Hier zullen korte updates worden geplaatst en hopelijk is er op de top GSM bereik zodat we live verslag kunnen doen van de top!

26-aug-2008

Bowling with the Stars

Een goede voorbereiding is alles, en dat geldt helemaal met beklimmen van bergen. Daarom toog het Mont Blanc-team begin augustus naar Rotterdam voor een zeer sociale krachttraining, Bowlen. Voordeel van een dergelijke training was dat deze prima viel te combineren met bitterballen en een glas bier!

In alle commotie zijn fabuleuze actiefoto’s gemaakt, waarop ook een deel van het thuisfront van onze expeditiegenoten te zien is. Door sommigen wordt meteen het woord Basecamp in de mond genomen als het mensen betreft die niet daadwerkelijk op de berg staan, maar ik hou het graag bij thuisfront.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tussendoor kregen we nog kort bezoek van Niels die de eerder bestelde spullen langs kwam brengen. Gele Duffle(s), een hoofdlampje waar super veel licht vanaf komt (handig op de berg), overhandschoenen en broeken. Tevens kwam Philip op dat moment aan. Hij was te laat voor het bowlen, maar zeker op tijd voor het diner.

Na de inspanning van bowlen leek het alsof de rust was wedergekeerd toen wij naar een nabijgelegen restaurant vertrokken, een nadrukkelijk niet-sfeervol ingericht Thais eetcafe met een fantastische kok. De kok bleek echter een duidelijke voorkeur te hebben voor het gebruik van rode pepers, zodat ook de mensen die een milde curry besteld hadden in no-time met zweet op hun voorhoofd aan het eten waren.

 

 

 

 

 

 

Na het eten nog met een kop koffie in de hand de laatste zaken omtrent de voorbereiding doorgesproken, met uitzicht over een mooi verlichte skyline. Met name Jeremy was hiervan erg onder de indruk.

 

6-aug-2008

De laatste eindsprint!

De tweede fysieke test zit er op: het Mont Blanc TEAM is bijna klaar voor de TOP! Maar is Mont Blanc ook klaar voor ons? Vanaf augustus gaat het team het weer volgen in de Mont Blanc regio en dan is het enkel hopen op goed weer. 

De onderstaande foto's van het fysieke testmoment zijn van Sabine Bison; namens het team bedankt voor de mooie plaatjes! Tevens wil ik graag nogmaals het TEAM van Fitness First Rotterdam (Daphne en Tijs) bedanken voor de samenwerking! Het was een TOPtraining! Tijdens de training hebben er een aantal 'VIPS' meegetraind voor het goede doel dat aan de expeditie gekoppeld is: War Child. Wil jij ook War Child steunen door het sponsoren van teamleden per hoogtemeter? Neem dan snel contact op met één van de Teamleden of stuur een mailtje naar: rwillems@deloitte.nl

Enjoy It!
Niels Koekkoek

Meer foto's: klik snel op Extra!

lees extra

aanverwante berichten:

• Fysiek Testmoment #2: Spinnen & Wandelen

6-aug-2008

Wat een mooie outfit! En wat een fit team!

6-aug-2008

Fysiek Testmoment #2: Spinnen & Wandelen

Zaterdag 19 juli, dit is de dag dat mijn fysieke gesteldheid weer eens goed op de proef is gesteld. Na het eerste fysieke testmoment tijdens het Ardennen weekend bleek er nog een lange weg te gaan was. Zou al die inspanning van de afgelopen maanden voldoende zijn geweest? Over een paar uurtjes zou ik het weten.

Een lang uur spinnen, hapje eten en als kers op de slagroom een strandwandeling van pakweg 6 uur, in het holst van de nacht! Klinkt als een vrij normale zaterdag voor ons sportieve mensen, toch? Een korte blik op de weersvoorspellingen deed mijn, toch al hoge, verwachtingen nog verder kelderen; regen, regen en nog eens regen!

Wil je weten hoe dit afloopt, klik op 'Lees Extra'.

lees extra

30-jul-2008

Pieterpad

Een paar weken terug zijn Robert-Jan en Sander een stuk van het Pieterpad wezen lopen en dat beviel fantastisch. Wij vertrokken in Maastricht (08.30 op Maastricht CS, reken maar uit hoe laat dat op Rotterdam CS was…) en zijn de eerste dag naar Sittard gelopen. In Sittard aangekomen en ingecheckt, zijn wij met flink vermoeide benen weer de stad ingegaan op zoek naar een groot bord eten. Gelukkig was daar een prima Ierse Pub met grote stukken vlees en Pints of Guinness!

Na dit overdadige diner kregen wij nog gezelschap van een Deloitte collega uit Rotterdam, die vervolgens nog een deel van zijn familie in de kroeg uitnodigde wat de stemming nog verder verbeterde!

 

 

 

 

 

 

De tweede dag hebben wij het wat rustiger aangedaan (sommige mensen worden ’s-ochtends wakker met aardige koppijn van dat wandelen) en hebben wij het plaatsje Echt bereikt, alwaar wij de trein gepakt hebben terug naar de beschaving.

 

 

 

 

 

Het is een super mooi pad in een heel mooie omgeving en je komt heel weinig andere mensen of auto’s tegen. Deze tweedaagse wandeling was een goede mogelijkheid om onze rugtassen en andere rommel goed uit te testen. Bovendien was het prima weer, ook niet onbelangrijk.

18-jul-2008

Een echte TOP prestatie!

In vergelijking met de eerdere Deloitte Mont Blanc expedities gaan wij zeker een echte TOP prestatie leveren.

De Mont Blanc is met 4810,90 meter de hoogste berg in de Alpen, als de Kaukasus met de hoogste top de Elbroes niet tot Europa gerekend wordt zelfs de hoogste van Europa. Zonder de 32 m dikke ijstop, meet hij op die plaats 4779 m; onder het ijs is dan het hoogste punt 40 m ten westen ervan gelegen (4806/4792 m). Het hoogste punt bevindt zich in Frankrijk. Metingen in 2007 tonen aan dat de top sinds 2003 met meer dan 2 meter is gestegen. De klimaatverandering zorgt ervoor dat er meer westenwinden en hogere temperaturen zijn. Dit zorgt ervoor dat boven 4000 meter de sneeuw meer blijft plakken in de zomer, hetgeen de totale ijsmassa boven 4000 meter doet toenemen en een verhoging van de top van Mont Blanc tot gevolg.

^{bron: Wikipedia}

 

17-jun-2008

Zand, Strand en Manolo's

Op zondag 15 juni verzamelen we (Sander, Ward, RJ, Karen, Karen, John en Marc) ons "rond de klok van 11" in Scheveningen. (uiteraard) is RJ te laat, na een wild feestje de dag ervoren. Op initiatief van Sander besluiten we via de duinen en het strand op en neer naar Katwijk te lopen. Een toch van een kleine 30 kilometer.

Onderweg wisselen we de laatste tips uit over Merino-wol ondergoed, C/CD/D schoenen, rugzakken, bergbroeken, brillen met zebra-lenzen, technische (?) shirtjes, etc etc. We lijken al echte experts. Vooral RJ blijkt zich al bijzonder goed te hebben ingelezen. Zijn aankooplijst is echter minder indrukwekkend, i.t.t. Ward die de hele garderobe al compleet lijkt te hebben. In RJ en John heeft hij bovendien twee prima "sherpa's" gevonden om zijn rugzak te dragen. Goed bekeken!

Na een klein uurtje lopen door de duinen bereiken we het strand. Achterom kijkend zien we, bijna levensgroot, de pier van Scheveningen liggen. Een mentale tegenvaller omdat we dachten (en voelden aan de kuiten) al een flink eind gewandeld te hebben. Met nieuw hervatte energie lopen we richting Katwijk. De zon breekt door de wolken en het wandelweer is prima. Na in totaal 2,5 uur gelopen te hebben, begint de zilte zeelucht een hongerig en vooral dorstig gevoel op te wekken. We lopen terug naar Wassenaarse slag voor een lunch en een koud pilsje in het zonnetje. Heerlijk om actief bezig te zijn in de buitenlucht!

We lopen dezelfde weg terug langs het strand. De pier van Scheveningen komt maar langzaam dichterbij. Vlak voor de oversteek naar de duinen komen we langs een stuk naakstrand waar vooral blote mannen hun "manolo's" lijken te showen. Als wij ze nawijzen voelen ze zich kennelijk op heterdaad betrapt te voelen en schieten ze snel in de kleren. Nadat we doorgelopen zijn is Karen (SP) niettemin zo onder de indruk dat zij besluit terug te gaan... Vlak na vijven keert de groep weer terug bij het beginpunt met een stevige wandeling van rond de 5 uur in de benen. Een prima training voor zowel de conditie als het groepsgevoel!

17-jun-2008

Sponsoractie War Child online!

De sponsoractie van het Mont Blanc Team en het Mount Elbrus Team is inmiddels ook op de website van War Child te vinden! "War Child is erg blij met dit mooie initiatief en enorm trots op de deelnemers die bergen verzetten om oorlogskinderen te helpen", aldus de website van War Child. Kijk, met zulke mooie woorden moeten we die toppen gewoon gaan halen!

Zie ook de link naar de website van War Child: http://www.warchild.nl/nieuws/1059/Deloitte_naar_de_top!.html

Ben je benieuwd naar de mogelijkheden tot sponsoring? Kijk dan op onderstaand aanverwant bericht.

aanverwante berichten:

• Sponsor War Child

13-jun-2008

Goed nieuws!

Onze expeditieleider is voor vele bezoekers van deze site een onbekende maar hij heeft zijn sporen in de bergsport wel verdiend. Want... die Philip heeft het bijna geflikt, Groenland doorkruisen met een kite over een afstand van ongeveer 2.500 km. Een hele prestatie!
Lees onderstaand bericht van hun website (www.notice-expedition.nl).

12 juni 2008
Ze zijn er bijna!

Cijfers: Joep een 9 en Eric en Philip een 8.5
Toen ze belden hadden ze reeds 182km afgelegd en ze gaan nog even door. Ik heb ze gezegd dat ze zeker de 200km moeten halen, maar als ik het in moet schatten dan gaan ze nog veel verder. Het is nog maar 120km naar het eindpunt en dat gaat morgen of anders zeker van het weekend gehaald worden.
De afgelopen dagen waren ontzettend zwaar (Eric: gruwelijk zwaar). Vanmorgen weer veel bewolking maar in de loop van de dag werd het weer steeds beter. Daarom nu zoveel km en de reden om nog door te gaan. In de verte zijn de bergen (=de kust) al te zien. De heren ruiken de stal.

Mijn verwachting: ik heb ze morgen aan de telefoon en dan moet ik een bootje regelen. We zullen zien.

Tot zover het bericht van vandaag.

Namens het team van de Mont Blanc: zet hem op en we horen de verhalen graag van je!

aanverwante berichten:

• Groeten van Philip de Roo!
• Philip de Roo

2-jun-2008

Te laat voor Expeditietraining.... een prijsvraag!

De official Deloitte Expedition Car is helaas afgelopen week staande gehouden. Alleen de vraag is waarvoor..... Meneer de agent is overtuigd van zijn motivatie en schreef in spijkerschrift een geel briefje uit. Degene die weet te vertellen voor welk feit deze Peugeot is staande gehouden en een creatief bezwaar weet..... wint een officieel Deloitte Expeditie item.

Succes!

28-mei-2008

Sponsor War Child

Voor de vijfde keer op rij gaan er dit jaar Deloitte-collega’s naar de top. Letterlijk, want twee teams zullen dit jaar de hoogste toppen van Europa bedwingen. Eén team gaat naar de hoogste top van West-Europa: de Mont Blanc op 4.810 meter. Het tweede team gaat naar de hoogste top van heel Europa: de Mount Elbrus op 5.642 meter.

Sponsoring War Child

Ook dit jaar koppelen beide teams een goed doel aan de expeditie. Dit jaar is War Child het goede doel. En als jij wilt bijdragen aan War Child geef je ons natuurlijk een extra stimulans om de top daadwerkelijk te behalen!

Kinderen en oorlog gaan niet samen! En toch gebeurt het. Elke dag. Wereldwijd zijn miljoenen kinderen slachtoffer van oorlogsgeweld. War Child zet zich in voor een vreedzame toekomst voor kinderen in oorlogsgebieden. Met dans, muziek, theater en sport leren kinderen hun emoties uiten en hun oorlogservaringen verwerken. Met deze activiteiten brengen we ook mensen samen die bijvoorbeeld tijdens de oorlog tegenover elkaar zijn komen te staan.

Omdat we een concrete bijdrage willen leveren sponsoren wij een specifiek project van War Child. Meer informatie over het project vind je onderaan dit bericht.

War Child – hoe kan jij bijdragen?

Ieder team zal zijn uiterste best doen om met elkaar de Top te halen, voor zichzelf én voor War Child. We vragen jou om een financiële bijdrage. Dit kan in de vorm van een vast bedrag of een bedrag per 100 hoogtemeters.

• Sponsoring per hoogtemeters werkt heel makkelijk. Je kunt een bedrag toezeggen per 100 hoogtemeters dat de klimmer/klimster van jouw keuze haalt. Dat bedrag per 100 meter kan je natuurlijk helemaal zelf bepalen! Haalt jouw klimmer/klimster de top, dan gaat de som van jouw bedrag per 100 meter maal 48 (de Mont Blanc is 4.810 meter hoog) naar War Child. Stel: je sponsort € 0,50 per 100 meter, dan draag je dus € 0,50 × 48 = € 24 bij aan War Child. Hiermee motiveer je ons natuurlijk extra om de top ook te halen!
  
• Je kunt ook een vast bedrag sponsoren, onafhankelijk van de hoogte die wij behalen.

Wil je meedoen? Super! Stuur een e-mail naar Robert-Jan Willems via rwillems@deloitte.nl en vermeld daarbij het bedrag per 100 meter dat je wilt sponsoren en de klimmer/klimster van jouw keuze. Of natuurlijk het vaste bedrag. De beklimming staat gepland van 31 augustus tot en met 6 september 2008. Kort daarna krijg je bericht hoeveel meters jouw klimmer/klimster heeft gemaakt en welk bedrag je mag overmaken.

War Child – Project Sierra Leone

Community Based programma

De burgeroorlog in Sierra Leone heeft veel dorpen volledig ontwricht achtergelaten. Duizenden kinderen werden tijdens de burgeroorlog gedwongen om zich als kindsoldaat bij een gewapende groep aan te sluiten. Het land is sinds 2001 bezig met de wederopbouw. Maar tien jaar oorlog heeft een verwoeste samenleving achtergelaten. Toch zijn er ook positieve ontwikkelingen, mede dankzij de inzet van War Child.

Voor de gezonde ontwikkeling van een kind is hun omgeving van cruciaal belang. War Child investeert om die reden niet in alleen in het kind zelf, maar ook in zijn omgeving en is een ‘Community Based’ programma gestart. Het programma is gericht op het opbouwen van vreedzame en kinder- en jeugdvriendelijke gemeenschappen. In Sierra Leone nemen onder andere ex-kindsoldaten deel aan het Community Based programma van War Child in Sierra Leone. Er zijn geen aparte projecten voor ex-kindsoldaten, juist omdat we ze helpen re-integreren en niet willen isoleren en stigmatiseren als aparte groep. De kindsoldaten uit de oorlog zijn nu in meeste gevallen geen kind meer. Het gaat inmiddels om jongeren. Door zich te richten op de gehele gemeenschap, helpt War Child om voormalig kindsoldaten weer deel uit te laten maken van de gemeenschap.

Meer weten over de werkzaamheden van War Child in Sierra Leone? Klik dan hier.

We hopen op jouw steun en bijdrage voor War Child!

Het Deloitte Mont Blanc Team!

Erik van Dijk, Karen Langeveld, Michiel Leijtens, Jeremy Loerakker, Marc Robijns, Ward Roeffen, Karen Sperna Weiland, Sander Spoek, John van der Wal, Robert-Jan Willems en Philip de Roo & Niels Koekkoek

23-mei-2008

Trainen, trainen, trainen...!

"Wanneer ga jij?", "Vanavond ff lopen?", "Ik ben echt druk deze week"

Iedereen heeft wel een reden om niet te gaan, maar we hebben allemaal één doel om wel te gaan; de Mont Blanc! Iedereen traint op z'n eigen manier; van voetbal tot squash, van tennis tot wielrennen en van boksen tot hardlopen. Dit laatste gebeurd ook nog wel in groepsverband zoals de laatste paar weken is gebleken. Hier een korte terugblik op twee trainingssessies van het Mont Blanc team.

Intervaltraining Karen S:

Na een verlate start waren we (Karen, Erik, Michiel, Marc, Sander en RJ) dan eindelijk onderweg, de zon in ons gezicht en de route was bekend (min of meer). Erik stelde voor om een intervaltraining lopen. 1 minuut op 80%, 1 minuut lopen, 2 minuten 80%, 1 minuut lopen, 3 minuten 80%, 1 minuut lopen.

Dit werd drie keer herhaald en met een zeer voldaan gevoel ging het gezelschap terug naar het uiterst chique appartement van Karen om daar te douchen en aan te schuiven bij, wat later bleek een uiterst gelukmakende, welverdiende maaltijd. RJ besloot, in het kader van time-management, thuis te gaan douchen. Slecht plan. Als laatste, en wederom bezweet, schoof hij aan.

Boeuf, mozzerella, gekarameliseerde uitjes, verse champigions en eigengemaakt dessert wisten de gasten te verbazen en gecombineerd met een heerlijke rode of witte wijn was het feest compleet! Karen; een TOPprestatie; dank!

Voor een 4tal werd de avond afgesloten in de kroeg en voor een tweetal zelfs met het spelen van alternatief lingo tot half 6 's ochtends. Een goede training op een bedje van sociale gezelligheid.

Heuvelrugloop 17 mei:

De 10 kilometer stond op het programma voor 4 leden van het Mont Blanc team. Erik had helaas zoveel getraind dat zijn enkel hem belemmerde om daadwerkelijk deel te nemen aan de wedstrijd. Karen S, Ward en RJ gingen de uitdaging aan om te laten zien dat het Mont Blanc team zich niet af laat schrikken door een heuvel hier en daar.

Startnummers 302, 303 en 309 gingen rekken en strekken, wachten op de knal en GO!

De tijden? www.vav-heuvelrugloop.nl en dan bij uitslagen!

Weer een prima training, nu op naar de 16km!

20-mei-2008

Mogelijke activiteiten

16-mei-2008

Wilco's Norit K2 Expedition 2008 van start!

Wilco vertrok vanochtend richting Pakistan voor zijn K2 Expeditie. Daar gaat hij een poging doen om de top van de 8.611 meter hoge K2 te bereiken. Deze gigant wordt ook wel 'killer mountain' genoemd vanwege het feit dat voor elke van vijf klimmers die de top halen er één het niet overleeft. Het is een zeer steile berg met veel technische passages en kans op vallend gesteente en lawines. Daar weet Wilco alles van, tijdens zijn eerste expeditie naar K2 (1995) moest hij, getroffen door een steenlawine, geëvacueerd worden van de berg. Wilco heeft de afgelopen maanden een sterk en gemotiveerd team gevormd met daarin acht mannen uit diverse landen waarbij ook twee Nederlandse 'jonge honden' geselecteerd zijn. Tijdens de eerste K2 expeditie in 1995 was Wilco samen met klimvriend Cas van de Gevel zelf jonge honden.

Volg Wilco alsof je er zelf bij bent: www.NoritK2.nl. Door middel van helmcamera's en een satelliet communicatiesysteem kan echt alles op de voet gevolgd worden.

Vrijdagmorgen vroeg in de ochtend.
05.00 uur Schiphol; je bent gek als je komt mailde Wilco me nog. Maar als je dan toch zo gek bent.... neem dan meteen een Polar Outdoor Computer uit ons testpakket mee. Ik kom er eentje tekort. Ik liet nog even in het midden of ik zou komen. Maar in mijn achterhoofd wist ik dat ik er zou staan. Zodoende.... het moeilijke dilemma op donderdag, vroeg naar bed of een nachtje doorhalen aangezien ik zo rond 04.15 uur richting Airport moest. Ik had de intentie om te gaan slapen, echter de slaap kon ik niet vatten. Waarschijnlijk doordat tot mij doordrong dat Wilco naar de dodelijkste berg ter wereld gaat voor zijn derde poging. Een moeilijk afscheid voor 3 maanden.

Op Schiphol wilde Wilco het volgende nog op de weblog zetten:
'Heel veel succes tijdens de voorbereidingen voor jullie Mont Blanc TOPpoging! Ik leef met jullie mee op momenten dat ik in het Basiskamp zit te wachten op goed weer. Ik heb de filmpjes van Niels gezien van jullie Ardennentraining. De basis is er, nu de komende maanden hard doortrainen! Weet dat ik de de komende tijd de weblog vanuit Basiskamp kan volgen; ik heb hier straks een mega-internetverbinding... hoop ik ;-). Avontuurlijke groet, Wilco'

Wilco succes de komende maanden, take care! We gaan je volgen en vooral aanmoedigen!

Update Philip de Roo vanaf Groenland:
Philip en zijn team hebben het zwaar de eerste meters op het ijs. Luister vanavond (vrijdag 16 mei om 22.20 uur) naar 3FM voor een live verbinding met de mannen!

8-mei-2008

Groeten van Philip de Roo!

aanverwante berichten:

• Philip de Roo

29-apr-2008

Mogelijke activiteiten

Activiteiten Mont Blanc Team
Activiteit	Datum	Afstand	Initiator	www.internet.nl
Bergrace by Night	Vr 25 april 22.00	o.a. 12,6 km	Sander	www.bergrace.nl/bynight/
Ronde van Noord-Holland	26-apr	o.a. 110 km	Michiel
Ronde van Katwijk	30-apr	6 km	Robert-Jan
Steven Rooks classic	01-mei	160 km (?)	Karen L	www.stevenrooksclassic.nl/parcours/index.html
Haagse Beemdenloop	04-mei	5-10-15 km	Robert-Jan	http://www.haagsebeemdenloop.nl/
VAV Heuvelrugloop 2008	Za 17 mei rond 12:00		Robert-Jan
Limburg mooiste	za 17 mei	100-240 km	Karen L	www.limburgsmooiste.nl/
Raboklassieker Midden Nederland (Breukelen)	zo 1-juni	120 km	Michiel
Slot tot slotloop (Estafette)	zo 22-jun	80 km	Sander	http://www.tan.dds.nl/slotloop.html
Handig voor de hardlopers;
www.afstandmeten.nl/
www.run2day.nl/evenementen.php?id_nav=48&id_doc=0&titel=evenementen

15-apr-2008

Weekendje in de Ardennen!

Vrijdagmiddag 11 april, 16.00, eindelijk is het zover! De eerste fysieke test voor de Mont Blanc expeditie gaat beginnen. Teaming begint al voor vertrek en we weten zowaar het aantal autos terug te brengen van 10 naar 4!

Thorn is de eerste tussenstop naar het "gevreesde" Ardennenweekend. Hier ligt de eerste uitdaging al, want wat is nou een slechter (en naiever) idee dan op vrijdagmiddag af te zakken naar het zuiden over de A2?
Gaandeweg komen de eerste berichten dan ook binnen over vertragingen, "het wordt iets later" en "we zien jullie in de Ardennen..." Als we Eindhoven voorbij zijn, gaat het echter wonderbaarlijk snel en komen wij (Erik, Karen en Michiel) om 18.40 aan bij De Pannekoekenbakker. De rest druppelt ook langzaam binnen.

Nooit geweten dat er een verschil zit tussen een "kaas, spek, appel", "spek, kaas, appel" en "appel, spek, kaas", maar laat dat maar aan de Pannekoekenbakker over. Na het eten van 2 * 276, 282, 286, 292, 356, 567, 712, 842 en de special 856 (Pannenkoek Gyros, bedankt Marc :-)) konden we weer op weg naar Warempage in de Ardennen, bestemming is Gite La Vache. Lang leve de TomTom!
Zoals iemand opmerkt, "Weet je het voordeel van de iMate? Er is een TomTom voor nodig om 'm ook in de auto bruikbaar te maken.

Bij aankomst hebben we het eerste compliment van Niels al binnen, we zijn het eerste Deloitte team in 5 jaar dat in zijn geheel op tijd is. Nou ja, op 5 minuten na dan, komt daar nog even achteraan. Is dit een indicatie voor de rest van het weekend?

Tijd wordt inderdaad 1 van de kernpunten van het weekend, naast Teaming, vertrouwen, kennismaken, afzien, materiaalinformatie en nog veel meer!
Als we dachten dat we na een kop koffie en een kort welkom van Niels konden gaan slapen, hebben we het mis. "We gaan op weg naar de Goûter hut, de laatste stop voor de Mont Blanc top. Er zijn geen slaapplaatsen gereserveerd, neem dus alles mee wat je denkt nodig te hebben en verzamel binnen 15 minuten buiten".

Het team wordt in tweeën gesplitst en we worden gedropt op een bospad ergens in de Ardennen met als enige hulpmiddelen een zeer kleine uitsnede van een kaart en een kompas.

Gelukkig heeft Philip, eigenaar van de Gite en professioneel teambuilder, ons een korte uitleg over het kompas gegeven. En het klinkt allemaal heel logisch als een ander het uitlegt... bij Erik blijft het een en ander nog het beste hangen en hij wordt deze nacht dan ook onze "kompasheld".

We krijgen van Philip ook nog een waarschuwing mee dat we "pyama's" met rust moeten laten en dat we voor de zekerheid een stok moeten meenemen. Bedankt RJ, zonder jouw oplettendheid hadden we het vast niet gehaald...

Geen idee waar we uiteindelijk allemaal gelopen hebben, maar veel pad hebben we niet gezien. Tja, je loopt op kompas of je loopt op de weg.

Nachtfoto vlnr Michiel, Karen L, Karen S, RJ en Erik

We komen een uur later dan gepland aan bij het bivak, waar het andere team al heerlijk aan het kampvuur een biertje drinkt.

Wat is een kampvuur toch lekker... vooral om 4.30 's ochtends!

Iedereen is blij elkaar weer te zien, maar kijkt toch enigszins wantrouwend naar Niels en vooral naar het gebrek aan ruimte in zijn auto. Daar passen wij nooit met zijn allen in, zouden we dan echt hier moeten slapen? Het is wel April en 2 graden... nah, vast niet.

Dus toch....

Na een koude nacht, nou ja beter gezegd 3 uur, staat Niels weer bij het bivak met koffie, heerlijk! Na een beetje te zijn opgewarmd lopen we terug naar de Gite, waar het ontbijt op ons staat te wachten.

Een mooie, koude ochtend

Na 2 uur slaap (lees: in je slaapzak liggen bibberen totdat het tijd is om op te staan), konden we eindelijk het kompas richten op het huisje, om daar te genieten van een welverdiend ontbijt en een heerlijke warme douche. En het was genieten! Nog nooit heeft het verse brood en de koffie zo lekker gesmaakt! Nadat iedereen weer enigszins was bijgekomen, gaven we het woord aan Niels om ons te verlichten op het gebied van (touw)groepsdynamiek. De uitslagen van de vooraf gemaakte karakter test en Vitatest werden uitvoerig besproken. Ook het voor de toppoging benodigde materiaal is door Niels behandeld. Doordat tijdens de presentaties veelvuldig beeldmateriaal van vorige jaren is gebruikt, kreeg ik echt het gevoel dat we met iets groots bezig zijn. Het moet echt een fantastisch gevoel zijn om in september op het dak van die grote heuvel staan, met uitzicht over de hele Alpen!

Na dit rustige deel van het programma konden we ons weer opmaken voor wat actie. Een autorit verder stonden we dan ook aan de voet van een rotswand van zo’n 25 meter hoog. De bedoeling hiervan was meteen duidelijk toen we de klimhaken uit de rotsen zagen steken. Philip gaf ons de keuze tussen de “Mount Everest route”, de “K2 route” of een nul-optie, waarbij we bij deze laatste optie onze helmen en klimuitrusting uit konden laten. Aangezien we een waar topteam hebben viel de nul-optie meteen af; uiteindelijk hebben we gekozen voor de iets minder lastige “Mount Everest” route. Met tien klimmers in één touwgroep begonnen we aan de barre tocht richting de top van deze mini Mount Everest, waarbij we ons niet lieten hinderen door de kuddes bergbokken, sneeuwstormen en yeti’s, die we onderweg moesten passeren. Doordat de betere klimmers de minder ervaren teamleden van tips voorzagen, verliep deze toppoging zeer voorspoedig. Achteraf bleek zelfs dat wij het eerste Deloitte team waren dat deze top bereikt had.

Eenmaal boven konden we de helmen op laten: een heuse stormbaan lag namelijk op ons te wachten! In twee teams van vijf kregen we een uur voorbereidingstijd, waarin we alle slimmigheden en truukjes in de kast konden klaarleggen. In een race tegen het andere team (en tegen de klok) konden we deze snode plannetjes uit de kast halen, met als resultaat twee werkelijke toptijden; wederom hebben we alle eerdere Deloitte teams verslagen!

Plotseling werden John en ikzelf apart genomen door Niels. Ik bereide me al helemaal voor op het ergste; “Ward, we vinden je niet goed genoeg, je mag per direct terug naar huis” o.i.d. Toen Niels de bevrijdende woorden sprak dat John en ik de rest van het team mochten briefen over de volgende opdracht, en wij dus niet per direct de laan uit gestuurd waren, kwam de glimlach alweer snel terug op mijn gezicht. Met een krap budget en een hele set aan eisen mochten wij als team een compleet driegangen menu bereiden, compleet met entourage en romantische sfeerverlichting. Aangezien de locale supermarkt niet van alle markten thuis was, is er heel wat geïmproviseerd om toch nog waardige gerechten te kunnen presenteren aan onze vermoeidheidsbeulen. Het resultaat mocht er echter wezen, met name de ‘coq au vin’ kon rekenen op een grote schare fans. Al met al een zeer geslaagde maaltijd (zeker in vergelijking met de mueslirepen en energiebars van de avond ervoor).

Nadat alle coq’s dan toch verorberd waren, konden de kabouters en de schotten ons komen vermaken. Met op de achtergrond nog een impressiefilm van onze voorgangers, en op de voorgrond de eerder genoemde kabouters en schotten, was dit een zeer welkome avond. Opvallend was dat direct na de film het merendeel direct richting slaapzak trok. Misschien waren we een beetje moe.....

Na een heerlijke nachtrust, verwarmd én met dak boven ons hoofd, vroeg uit de veren. Rond kwart over 7 verzamelen we ons op het nog lege dorpsplein van Warempage voor een stevig rondje lopen. Over de exacte afstand van dit rondje zou later nog veel gediscussieerd worden... Het 1e rondje lopen we gezamenlijk op, in rustig tempo, enigszins gehinderd door de wijn, "Jupkes" en de "triple distilled Auchentoshan whisky" die we de avond ervoor met onze gastvrije gastheer hebben genuttigd (nogmaals bedankt!). Het 2e rondje is ieder voor zich, op eigen tempo. Heerlijk in de Waalse buitenlucht. Het parcours bevat met enkele heuvels een paar behoorlijke kuitenbijters (dit zullen de meeste van ons pas de volgende ochtend hebben ervaren...). Erik, John, Sander en RJ voelen zich fit genoeg voor een extra rondje, waarvoor hulde!

Na inspanning volgt, gelukkig, ontspanning. Een fijne (warme) douche en een lekker ontbijt met vers brood, kaas, "hesp" en "muizenstrondjes".

Vervolgens verzamelen we ons voor het laatste onderdeel van het programma: een GPS tocht. We kiezen, heel stoer, voor de optie "zonder wegen", maar lopen uiteindelijk keurig netjes over de wegen naar ons einddoel (Sander en Michiel: bedankt!!): een poeltje in 'the middle of nowhere'. De bedoeling is dat we hier vlotten bouwen, het poeltje opgaan en op het water van vlot wisselen. Vertrouwen op elkaar wordt hier wel heel serieus op de proef gesteld! De vlaamse eigenaar van dit poeltje heeft al zijn vrienden uitgenodigd om onder genot van een pilske dit schouwspel van "d'n Ollanders" te komen aanschouwen. Wonderwel valt er niemand in het water, al worden we uiteindelijk toch nat van een regenbuitje. Dit mag de pret echter niet drukken.

We lopen terug naar ons pensionneke en onder genot van een laatste soepje maakt ieder zich op voor de terugreis. Een prachtig, doch intensief weekend ligt achter ons. Een druk programma in krap 2 dagen is doorlopen, waarbij we elkaar beter hebben leren kennen en weten waar we voor gaan: Begin september staan we met zijn allen op 4.807 meter, op de top van die witte puist. See u at the top!

 

 

24-mrt-2008

De aftrap van een uniek project!

Begin februari werd het Deloitte Reaching Peaks Team bekend gemaakt en op maandag 3 maart vond de aftrap plaats voor deze unieke Deloitte Mont Blanc Expedition 2008. Een lustrumeditie. Alles stond weer klaar: flip over, beamer, geluid, camera, sportvragenlijsten, presentatie, inschrijfformulieren, broodjes en ook de beveiliging van het pand aan de Laan van Kronenburg had door dat er weer een uniek team in zaal 1 aanwezig was.

In Amstelveen werd de eerste stap gezet in een reeks van voorbereidingsactiviteiten. Onder het genot van een broodje kon iedereen met elkaar kennismaken. Het Deloitte TOPTEAM 2008 bestaat uit professionals die in de dagelijks praktijk geen directe collega's zijn. Tijdens het kennismaken, gaf iedereen ook zijn/haar drijfveer aan om de top te willen bereiken. De een ziet deze expeditie als een toevoeging aan de work-life-balance en voor de ander is dit de kans om een droom in vervulling te laten gaan.

Naast deze persoonlijke kennismaking hebben we ook kennisgemaakt met de agenda's van de teamleden en de moeilijkheid om de activiteiten in te plannen. Gelukkig is dat met behulp van de smartphones gelukt!

Het TEAM werd tevens geprikkeld om ook dit jaar de expeditie weer te koppelen aan een goed doel waarbij het team zich kan laten sponsoren per geklommen hoogtemeter. Zo heeft het Deloitte TOPTEAM 2007 een recordbedrag opgehaald van uiteindelijk meer dan € 21.000,- voor Give Milk Stop Aids.

Vanaf deze weblog zal de lezer voortdurend op de hoogte gehouden worden van de belevenissen van dit unieke DeloitteTEAM; door de TEAMleden zelf!

aanverwante berichten:

• Deloitte Reaching Peaks 2008

24-mrt-2008

Deloitte TOPteam 2008

Iedereen -van hoog tot laag- is voor zijn of haar succes afhankelijk van anderen. Deloitte bestaat uit diverse disciplines/functions en dat maakt het dat voor iedereen van belang is te weten wat TEAMS succesvol maakt.

Het Deloitte TOPTEAM bestaat zodoende uit tien professionals welke allen werkzaam zijn binnen de verschillende functions van Deloitte. Het functieniveau is van starter tot partner. Het TEAM wordt tijdens de toppoging begeleid door drie ervaren en gediplomeerde Duitse gidsen. 

Jelle Staleman neemt de taken van Professioneel Avonturier Philip de Roo over en heeft tijdens de expeditie de expeditieleiding. Philip is helaas net voor de expeditie geblesseerd geraakt. Deloitter Niels Koekkoek neemt de voorbereidende organisatie en begeleiding voor zijn rekening.

Het Deloitte TOPTEAM 2008 bestaat uit:
- Erik van Dijk
- Karen Langeveld
- Michiel Leijtens
- Jeremy Loerakker
- Marc Robijns
- Ward Roeffen
- Karen Sperna Weiland
- Sander Spoek
- John van der Wal
- Robert-Jan Willems
- Philip de Roo / Jelle Staleman
- Niels Koekkoek

Kijk snel op de profielen van de TEAMleden voor meer informatie!

aanverwante berichten:

• Profiel Erik van Dijk
• Profiel Karen Langeveld
• Profiel Michiel Leijtens
• Profiel Jeremy Loerakker
• Profiel Marc Robijns
• Profiel Ward Roeffen
• Profiel Karen Sperna Weiland
• Profiel Sander Spoek
• Profiel John van der Wal
• Profiel Robert-Jan Willems
• Jelle Staleman
• Wilco van Rooijen & Niels Koekkoek
• Philip de Roo
• Deloitte Reaching Peaks 2008

24-mrt-2008

Profiel Erik van Dijk

Sinds een jaar of 8 werk ik alweer bij Deloitte, na een studie geologie en een paar jaar bij een ingenieursbureau ben ik ooit gestart bij Consultdata en via een aantal naamswijzigingen werk ik nu bij TA. Daar ben ik als manager werkzaam binnen Web Strategy, wat niet altijd wat zegt over het soort werk dat ik doe; dat richt zich meestal op verandertrajecten bij de (e-)Overheid.

In 1990 heb ik Limburg voor Amsterdam verruild en daar woon ik sinds een jaar samen met mijn vriendin in de buurt van het Oosterpark. Van de mogelijkheden van de stad heb ik altijd genoten, cursussen gevolgd (dans, spaans, nu bezig met het "wijnbrevet"), maar de afgelopen tijd is daar wel een beetje de klad in gekomen. Tijd voor iets nieuws..

De bergen hebben me altijd aangetrokken, en op vakanties heb ik ook wel eens "piekjes" beklommen, maar voor het echte werk heb ik nooit echt tijd genomen. Toen ik over de Mont Blanc expeditie hoorde leek me dat in eerste instantie dus wel interessant, al moet ik eerlijk zeggen dat het pas echt ging leven tijdens de eerste bijeenkomst. Dat filmpje van die beklimming en de geweldige uitzichten en ook de gezelligheid en drive in het team spraken me erg aan. Volgende week gaat het dan echt beginnen, samen afzien in de Ardennen en eindelijk het team beter leren kennen! Leuk en spannend ook wel.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPteam 2008

24-mrt-2008

Profiel Karen Langeveld

Hoi, ik ben Karen Langeveld, 26 jaar, en ik woon in Utrecht. Inmiddels werk ik nu ruim twee jaar als btw-specialist bij Deloitte in Amsterdam en heb het er nog steeds heel erg naar mijn zin.

Van jongs af aan heb ik altijd gesport en heb al heel wat sporten gezien en uitgeprobeerd. Iedere keer stelde ik mijzelf tot doel om alles eruit te halen wat erin zat. En dat doe ik nu nog steeds. Zo heb ik de afgelopen jaren al redelijk wat hardloopwedstrijden en (berg)toertochten op de racefiets volbracht. De uitdaging is dan om van te voren een doel te stellen en het dan nog wat sneller/beter te doen.

Toen ik de verhalen van de Mont Blanc expeditie van vorig jaar las, wist ik dat dit mijn nieuwe uitdaging zou gaan worden. Het verschil nu is dat ik het niet alleen doe, maar met een team. En dat is natuurlijk nog veel leuker. Samen zullen we de fysiek, maar zeker ook mentaal zware klim naar boven gaan starten en de top bereiken - samen sta je sterk. Het bereiken van de top zal ik zien als een overwinning op mezelf, maar voordat het zover is zal ik toch eerst hard moeten gaan trainen en zorgen dat de conditie op peil komt.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPteam 2008

24-mrt-2008

Profiel Michiel Leijtens

- Wie ben je
Ik ben allereerst man van Liesbeth en vader van Inge (bijna 4) en Sjoerd (8 maanden). Op het moment vult dit, gezien de leeftijd van de kinderen, een belangrijk deel in van wie ik ben.

- Wat doe je binnen Deloitte
Binnen Deloitte ben ik onderdeel van TA, cluster Web Strategy. Daarnaast ben ik actief binnen de OC Consulting.

- Wat doe je nog meer
Buiten Deloitte ben ik een redelijk fanatiek sporter. In de winter vooral Spinning en in de zomer komt de wielrenfiets uit de schuur.

- Waarom de MB op en/of hoe bijgekomen.
Belangrijkste reden om me op te geven voor de MontBlanc expeditie was een drang om weer naar de bergen te gaan. Ik heb vanaf mijn 12de jaarlijks meerdere weken trektochten in met name de Alpen en Pyreneën gemaakt, maar dat is er de laatste jaren niet meer van gekomen met de kinderen.
Daarnaast geeft het samen met collega's de uitdaging aangaan ook een extra dimensie.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPteam 2008

24-mrt-2008

Profiel Jeremy Loerakker

Hey! Mijn naam is Jeremy Loerakker en ben 22 jaar. Ik werk nu 3,5 jaar bij Deloitte Leiden in de nationale markt en ben nog bezig met mijn opleiding tot registeraccountant.

Ik woon momenteel in Alphen aan den Rijn en naast werken/studeren bestaat mijn week voornamelijk uit squashen, boksen, gitaar spelen, muziek luisteren en in het weekend uitgaan en zoveel mogelijk tijd doorbrengen met vrienden.
Door een collega (Arjan Timan) die vorig jaar de Mont Blanc heeft beklommen, kwam ik in aanraking met deze expeditie. Na het horen van zijn verhalen en het zien van alle mooie foto’s en video’s was ik ervan overtuigd… Die top moet ik ook halen!

Ik zie het als een “once in a lifetime opportunity” en heb er ontzettend veel zin in om samen als één team de uitdaging aan te gaan!

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPteam 2008

24-mrt-2008

Profiel Marc Robijns

Ik ben Marc Robijns, 34 jaar en woonachtig in het Brabantse Haaren. Ik ben getrouwd met Daniëlle en sinds enkele maanden hebben wij een prachtig "menneke", Tristan. Ik werk alweer sinds 1997 bij Deloitte (waar blijven de bloemen?), momenteel als senior manager in de auditpraktijk op kantoor Breda.

In 2005 heb ik de marathon van New York gelopen. Een prachtige ervaring en als ik daar op terugkijk vallen alle "blood, sweat & tears" in het niet bij de mooie ervaringen en herinneringen. Sindsdien ben ik op zoek naar een nieuwe uitdaging die een waardig opvolger kan zijn. Eindelijk heb ik die gevonden: het beklimmen van de Mont Blanc. Tevens een mooi excuus om weer volop aan sport te gaan doen en weer “in shape” te komen. Uitstekend teamwerk zal nodig zijn om met zijn allen begin september de top van deze puist te bereiken, want alleen samen bereik je de(ze) top.

Dit geeft deze expeditie een extra dimensie ten opzichte van het lopen van een marathon. Kortgeleden hebben ik de andere teamleden ontmoet en de "klik" is goed. Ik heb er nu al zin in, al is de beklimming nog 5,5 maand weg. De eerste test, het Ardennenoffensief van medio april, nadert echter snel. De trainingsintensiviteit wordt opgevoerd...hardlopen, uren wandelen en skaten. Ik hoop wel dat ik snel de "runners’ high" weer te pakken heb... CU at the top! 

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPteam 2008

24-mrt-2008

Profiel Ward Roeffen

Hallo allemaal, mijn naam is Ward Roeffen, en ik ga de Mont Blanc beklimmen!

Ik werk inmiddels 1,5 jaar als consultant bij Deloitte ERS in Amstelveen, waar ik me onder andere bezig houd met IT audits, Project QA en SOx gerelateerde opdrachten. Hievoor heb ik Informatiekunde gestudeerd in Tilburg.

Ik woon tegenwoordig in Amsterdam, waar ik mijn dagelijks leven voornamelijk vul met muziek (concerten / muziekcafe's bezoeken, m'n eigen band) en sport (squash, tennis, zaalvoetbal). Daarnaast ben ik ook dol op het zogenaamde 'bankhangen' en 'lanterfanten'.

Toen ik de foto's en video van de expeditie van vorig jaar zag, wist ik dat ik dat ook zou willlen meemaken! Het lijkt me namelijk een fantastisch gevoel om boven op die berg te staan met de wereld aan je voeten! Het zal een loodzware beproeving worden, zowel fysiek als mentaal, maar ik ga er voor! Ik moet en zal mezelf overwinnen!

Tot slot wil ik graag het goede voorbeeld van mijn collega RJ volgen door af te sluiten met een quote:

"Climbing would be a great, truly wonderful thing if it weren't for all that damn climbing." door John Ohrenschall.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPteam 2008

24-mrt-2008

Profiel Karen Sperna Weiland

Sinds een jaar ben ik consultant bij Supply Chain Strategy. Daarnaast ondersteun ik Young Deloitte Consulting en Bedrijvenhockey. Afgelopen jaar ook enthousiast deelgenomen aan het bedrijvenzeilen, dus ik ben al aardig ingeburgerd.

Na kortstondig in Rotterdam te hebben gewoond, ben ik eind vorig jaar naar Amsterdam verhuisd, wat fantastisch is! Met het Vondelpark om de hoek, wordt hardlopen opeens leuk.

De Mont Blanc is voor mij een hoogtepunt, na het dieptepunt (Great Barrial Reaf) van vorig jaar! Ik vind het een ultieme uitdaging om met een groep mensen als team de top te bereiken, zeker nu dit de lustrumklim is! Persoonlijk zie ik het als een fysieke en mentale ‘challenge’, die ik voor 100% aanvaard en onderneem.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPteam 2008

24-mrt-2008

Profiel Sander Spoek

Sander Spoek is sinds 2006 werkzaam bij Deloitte Real Estate Tax in Rotterdam. Momenteel 28 jaar en 82 kilo schoon aan de haak.

Ik verkeer in de gelukkige omstandigheid dat ik niet ver van kantoor woon in het wonderschone Rotterdam, zodat de file-informatie volstrekt niet van belang is voor mij. Op het sportieve vlak houd ik mij bezig met hockeyen bij HC Rotterdam. Naast het hockeyen ben ik ook druk met hardlopen (sinds februari opeens weer wat fanatieker) en ook mijn racefiets is sinds maart weer uit het vet. Een oefentochtje naar Amsterdam heeft voor mij het fietsseizoen geopend.

Plan voor de lente/zomer periode is om, ter voorbereiding op de beklimming, iets aan Hiking te gaan doen. Na in de Ardennen een nachtje geslapen te hebben onder de blote sterrenhemel en heerlijk frisse lucht te hebben ingeademd, zijn we daar helemaal klaar voor.

Buiten de sportieve activiteiten mag ik graag een bezoek aan de bioscoop combineren met een bezoek aan een bruine kroeg, ben ik op alle momenten van de dag blij te maken met een pizza en weet ik niets van alpinisme. Mijn verdere interesses zijn vrij breed en worden daarom alleen beperkt door de hoeveelheid vrije tijd die voorhanden is.

Het mooie aan de beklimming van de Mont Blanc is dat het de hoogste pukkel in de buurt van Nederland is, en daarbij een zeer aansprekende ! Het uitzicht daar schijnt ook de moeite te zijn.

Het zal een fantastische fysieke en mentale overwinning zijn als we daar boven op de TOP staan !

 

 

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPteam 2008

24-mrt-2008

Profiel John van der Wal

Hallo allemaal!

Mijn naam is John van der Wal, ben 25 jaar en ik woon Voorschoten. Ongeveer 6,5 jaar geleden ben ik begonnen in de audit nationale markt bij Deloitte Leiden.

Naast de combinatie van werk en studie ben ik regelmatig te vinden op het voetbalveld en speel ik af en toe nog een potje tennis.

Ik zie de Mont Blanc beklimming als een unieke ervaring en een grote uitdaging om conditioneel en fysiek klaar te zijn voor deze expeditie. Kortom, ik heb er zin in!

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPteam 2008

24-mrt-2008

Profiel Robert-Jan Willems

Robert-Jan Willems (RJ) (1981) is Consultant bij Enterprise Risk Services.

RJ heeft als consultant ervaring met SOx, SAS70, security management projecten en is altijd geinteresseerd in het leren van nieuwe dingen. Naast het directe werk is hij actief betrokken bij Young Deloitte of denkt hij mee binnen het Financial Service Industry (FSI) team binnen ERS.

Naar eigen zeggen heeft RJ een turbulent 2007 gehad en is hij erop uit om 2008 zijn jaar te laten worden. Onlangs verhuisd naar Amsterdam en daarom zegt hij ook: "Nieuw jaar, nieuwe stad, nieuw begin en dus nieuwe uitdagingen!" Het bereiken van de top van de Mont Blanc zou voor Robert-Jan een sportief en mentale overwinning zijn.

Naast het werk bij Deloitte is hij druk met hardlopen, squashen en klimmen als voorbereiding voor de MB. Desallniettemin is hij met enige regelmaat te bezichtingen in het bruisende centrum van Amsterdam of kan je hem vinden bij film of concert.

RJ: "Vroeger vertelde m'n opa mij altijd: "Jongen, als de winter komt blijf dan altijd de krenten uit de pap fleppen!" Met deze woorden in mijn achterhoofd kijk ik enorm uit naar voorbereiding. Mont Blanc 2008; BRING IT ON!"

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPteam 2008

24-mrt-2008

Jelle Staleman

Jelle Staleman was een van de “jonge honden” in het NoritK2 team. Jelle is werkzaam geweest bij het Korps Mariniers en heeft daar de berg en winter training gevolgd. Hij heeft het Korps verlaten om daarna te gaan trainen voor een van de berggids opleidingen in een van de alpen landen. Momenteel is hij werkzaam als skileraar en medewerker in de bouw. Tussendoor probeert hij zoveel mogelijk in de alpen te zijn. Zelf noemt hij de salbitschijen westgraad en de droites noord oostwand de mooiste tochten die hij ondernomen heeft. Ook heeft hij al wat ervaring op hoogte. In 2001 stond hij op de top van de cotopaxi 5995.

The flow, de rust die je in de bergen krijgt en de uitdaging zijn de dingen die het klimmen mooi maken.

Jelle zal Philip de Roo vervangen als Expeditieleider tijdens de Mont Blanc beklimming.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPteam 2008

24-mrt-2008

Wilco van Rooijen & Niels Koekkoek

Wilco van Rooijen (1967) is beroepsavonturier. Hij beklom vele noordwanden in de Alpen tot en met de hoogste bergtoppen van 8.000 meter en hoger in Zuid-Amerika, Azië, Nepal, Pakistan en Tibet. Hij is Bergsport- en parapente instructeur. Enkele van zijn succesvolle expedities zijn: Noordpool, Zuidpool, Mount Everest (zonder extra zuurstof) en zijn er nog vele in voorbereiding. Wilco is tevens ambassadeur van Right to Play en is Ridder in de orde van Oranje Nassau. Voor meer informatie: www.ExpeditieNet.nl. Wilco zal dit jaar niet bij de topbeklimming aanwezig zijn door zijn drukke werkzaamheden voor zijn derde K2 Expeditie welke dit jaar ook zal plaatsvinden. Philip de Roo zal de expeditie begeleiden tijdens de topweek.

Niels Koekkoek (1975) is Senior Consultant. Niels heeft als consultant veel ervaring met verander- en implementatietrajecten en heeft een passie voor de ontwikkeling van mensen en organisaties. Daarnaast heeft hij al jaren een passie voor avontuurlijke expedities. Wilco haalde Niels uit de expeditieboeken en nam hem mee op 'try out expeditie'. Zodoende stond Niels al een aantal keren op de top van de Mont Blanc, bereikte hij de top van Europa, Mount Elbrus in Rusland, stond hij op de drie hoogste toppen van de UK, het hoogste punt van Afrika (Kilimanjaro; 5.895m) en bereikte hij recent ruim 6.500 meter op Mount Aconcagua in Zuid Amerika. Voor meer info: www.Summit-Experience.nl. Niels neemt de gehele organisatie van de Deloitte Mont Blanc Expedition voor zijn rekening en begeleid samen met Philip het team tijdens de topbeklimming.

aanverwante berichten:

• Deloitte Reaching Peaks 2008
• Discover your Dreams!

24-mrt-2008

Philip de Roo

Philip de Roo (1985) 

Expeditieleider:

 

In 2000 ben ik op 15jarige leeftijd een maand naar Antarctica geweest om onderzoek te doen naar klimaatsverandering. Xpedition Cool heette het project. Dit was het begin voor mijn passie voor de poolgebieden.

In 2004 skiede ik samen met poolreiziger Marc Cornelissen ‘the last dagree’ op de Noordpool. In 2005 ‘Problem Solver’ voor de wetenschappelijke expeditie Pole Track. In 2006 heb ik samen Marc (XMARX) een groep jonge studenten van het Climate Change College begeleid op de Groenlandse ijskap. Zij hebben een bijdragen geleverd aan het onderzoek naar klimaatsverandering.

Afgelopen jaar, in 2007, ben ik samen met Joep Bovens en Eric Schlameisen de Groenlandse ijskap overgestoken van Oost naar West. Een onbevoorrade expeditie van 600 km die we afgelegd hebben in 26 dagen tijd. Ieder trok zelf een slede voort van rond de 90 kg.

Naast de polaire expedities ben ik ook regelmatig in de alpen te vinden om mooie en lange beklimmingen te maken. Inmiddels al 3 x op de TOP van de Mt Blanc gestaan, en nog tien tal andere 4000-ers. Ook snowkiten is iets waar ik mij heel erg veel mee bezig houd.

Dit jaar vertrek ik samen met Joep en Eric weer terug naar Groenland (8 Mei) om dan een Zuid- Noord doorsteek te maken van 2500km zonder bevoorrading. De voorbereidingen zijn alweer in volle gang, en de spanning begint langzaam te groeien. De site van dit project is: www.notice-expedition.nl..

Daarnaast geef ik lezingen over de gedane poolexpedities waarin de kern ligt op passie, focus en discipline. Voor meer informatie kijk op  www.philipderoo.nl

 

aanverwante berichten:

• Wilco van Rooijen & Niels Koekkoek

24-mrt-2008

Deloitte Reaching Peaks 2008

Eerste lustrum Deloitte Expeditions! Met de vijfde editie van de Deloitte Mont Blanc Expedition wordt tevens het eerste lustrum gevierd van de Deloitte Expeditions. Een team van Deloitters uit diverse functions zal ter gelegenheid van dit lustrum met Kracht & Inspiratie samenwerken naar de TOP van de Mont Blanc (Frankrijk; 4.810 meter) èn naar TOP van Mount Elbrus (Rusland; 5.642 meter).

Volg ook de weblog van het Deloitte team van de Deloitte Mount Elbrus Expedition!
URL: www.ExpeditieNet.nl/DeloitteMountElbrus2008.

Meer informatie over de (organisatie van de) Deloitte Expeditions: NKoekkoek@Deloitte.nl.

24-mrt-2008

Expeditieprogramma 'Work your way to the TOP!'

Het deelnemen aan een expeditie is geen vrijblijvende activiteit. Daarom heeft deze speciale Deloitte expeditie (vijfde editie al weer) een zeer gevarieerd voorbereidingsprogramma om de TEAMleden optimaal voor te bereiden op hun topervaring. De trainingen hebben naast een fysiek ook een mentaal aspect. Je hoeft namelijk geen topatleet te zijn om aan de Deloitte Mont Blanc Expeditie deel te kunnen nemen. Eigenschappen als weerbaarheid, doorzettingsvermogen, discipline, organisatietalent, zelfkennis en sociale vaardigheden zijn van groter belang voor een succesvolle deelname dan een uitstekende conditie.

Definitieve planning 2008:
03/03     19:30   Kick off / PEP-1 - Deloitte Amstelveen
13/04     07:00   Fysiek TESTmoment 1 - Belgische Ardennen
11/04-13/04    Ardennentraining (vertrek 11/04: na werk)
00/05     19:30   PEP-2 - Deloitte Amstelveen/Rotterdam
20/07     00:00   Fysiek TESTmoment 2 - tijd en locatie nader te bepalen
28/07     19:30   PEP-3 - Deloitte Amstelveen
31/08-06/09    EXPEDITIEWEEK - CHAMONIX (week 36)

TEAMtrainingen:
Naast de PEP en Ardennentraining is het ook de bedoeling dat de TEAMleden zelf voor het TEAM een training organiseren. De ene keer waar Teambuilding voorop staat, de andere keer een fysieke aanpak of combinatie. Het doel van deze trainingen is dat het TEAM elkaar nog beter leert kennen. Bijgaand de planning waarbij je als organiserend TEAM zelf de dag en training regelt. 'Work your way to the TOP!' Rest ons de indeling te geven:

TEAMtraining 1: Erik + Karen (L)        APRIL (vertrek-activiteit Ardennen?)
TEAMtraining 2: Michiel + Jeremy       MEI
TEAMtraining 3: Marc + Ward            JUNI
TEAMtraining 4: John + Robert-Jan    JULI (koppelen aan testmoment 2?)
TEAMtraining 5: Karen + Sander        AUGUSTUS

Uiteraard volgt verslaggeving van de betreffende activiteit op deze site! Volg de updates.

24-mrt-2008

Discover your Dreams!

Niet voor niets is de titel van mijn boek Naar Nieuwe Hoogte. Grenzen verleggen, dromen waar maken, toppen beklimmen, misschien wel op elk continent de hoogste. Dat is wat wij doen. Elk jaar organiseren wij expedities. Van Mont Blanc (4.810m) beklimmingen tot het beklimmen van 'the Seven Summits'. Elk jaar een stapje hoger. Rusig opbouwen is onze strategie. Met die strategie heb ik uiteindelijk mijn eigen ultieme droom verwezenlijkt: zonder extra zuurstof op de top van de Mount Everest in 2004.

Wilco van Rooijen
Expeditieleider
NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen

 

Every experience is Unique!
Ga je met NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen mee op expeditie, dan weet je een ding zeker: aan de hand van een professionele organisatie en een gedegen TEAM bereid je je voor op jouw droom!

NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen, verzorgt geen reis, maar een echte expeditiebeleving waarbij altijd de essentiële en gedegen voorbereiding is inbegrepen. Onze flexibele en persoonlijke expeditie aanpak is populair en succesvol bij ervaren en onervaren bergsporters en bedrijven. Naast onze ervaringsprogramma’s naar de Mont Blanc, Kilimanjaro en Mount Elbrus, organiseren we ook regelmatig ‘specials’. Nu is bijvoorbeeld de special (ski-expeditie) naar Groenland in voorbereiding.

Wil jij ook mee op expeditie of wil je meer persoonlijke informatie, mail dan naar Niels@ExpeditieNet.nl. Ervaren of onervaren, het maakt niet uit! Al onze programma's, inclusief voorbereiding, zijn uniek en ook voor de minder ervaren bergliefhebbers interessant.

aanverwante berichten:

• Wilco van Rooijen & Niels Koekkoek
• Philip de Roo