5-dec-2008
Sponsoring War Child - en het bedrag is ...
Het afgelopen half jaar zijn twee teams bezig geweest met de voorbereidingen en beklimming van de Mount Elbrus (5.642 meter) en de Mont Blanc (4.810 meter). Beide teams hebben met 100% inzet hun passie gevolgd en hebben fantastische resultaten behaald. Europa’s hoogste punt is bereikt door het Elbrus-team en het Mont Blanc-team stond als eerste Deloitte-team volledig op de top (door weersomstandigheden helaas niet op de Mont Blanc maar op de Aiguille du Tour).
Maar ook voor War Child hebben beide teams 100% inzet getoond. Woensdag 3 december hebben wij de cheque uitgereikt aan War Child. Na een korte terugblik op beide expedities konden we het definitieve bedrag onthullen. Beide teams hebben een recordbedrag bij elkaar geklommen, wat door Deloitte nog is aangevuld.
Het totale bedrag van de sponsoractie is uitgekomen op € 42.520! Belangrijker nog is dat War Child met dit bedrag letterlijk duizenden kinderen kan helpen om weer een toekomst op te bouwen. De opbrengst wordt volledig besteed aan het project in Sierra Leone, waar War Child na een verschrikkelijke burgeroorlog successen boekt met haar ‘community based program’.
Meer weten over de werkzaamheden van War Child in Sierra Leone? Klik dan hier
Het succes van deze actie is natuurlijk ook tot stand gekomen door jouw bijdrage. Namens alle kinderen in Sierra Leone willen wij je bedanken voor jouw bijdrage aan War Child en jouw belangstelling voor onze expedities. Het gaf ons een extra stimulans om verder te gaan!
Word friend van War Child!
Wil je op structurele wijze bijdragen aan War Child, word dan ‘friend van War Child’! Met de nieuw gestarte campagne wil War Child bij nog meer kinderen de oorlog uit een kindsoldaat halen.
Kijk op www.warchild.nl en meld je aan als friend!
Om 02.00 uur verzamelt iedereen in de keuken om te ontbijten (dat heb ik nog nooit zo vroeg gedaan). Omdat Niels zijn ‘porrigde’ (weer) niet lust, eet ik een dubbele portie. Om 02.55 uur stappen we in een snowcat die klaar staat en ons naar de onderkant van de Pastukov Rocks zal brengen op zo’n 4.550 meter hoogte. Bij de laatste acclimatisatietocht zijn we bovenaan de Pastukov Rocks gestopt. Ik zit met Bob en Bart in een open snowcat, de rest zit in een andere snowcat met een dichte cabine. De rit in de open snowcat is niet zo heel koud en valt wat dat betreft wel mee. Verder is het een hoop gestuiter over de sneeuw en het ijs. Onze snowcat is wel wat langzamer dan de andere snowcats die naar boven rijden. We zijn dus zeker niet de enigen die omhoog gaan. 
Vandaag telefonisch contact gehad met Bob Kars. Het team is vandaag met de lift naar Barrelcamp gegaan, zie de foto. Deze basecamp ligt op 3850 meter. Vanaf hier is het expeditieteam over sneeuw en ijs naar 4350 meter gelopen. Dat was voor iedereen een pittige tocht. Vandaag hebben ze namelijk geoefend met stijgijzers en dat was even wennen voor de meesten.
PP: “Hallo, ik sta hier op de camping in Lutjebroek en, jongens, is het hier gezellig?.jpg)
Binnen het Mount Elbrus Team zit de creatieveling (Bart) die tot ongekende hoogte is gekomen, door een prachtige flyer te maken..
rustig opstarten en dan komt er weer wat snelheid in. De pijn en ongemakken maakt het echt heel lastig ontspannen te blijven lopen. Het koude water heeft mijn voeten en kuiten afgekoeld en de koude trekt door mijn knieën, bovenbenen en heupen mijn lichaam door. Een nieuwe regenbui doet een nieuwe kouscheut door mijn lijf schieten en mijn rechterknie trekt het niet meer. Ik zak letterlijk door mijn rechterbeen heen en moet ruim voor de Rustende Jager (46km) met een gestrekt been naar een bankje dribbelen. Björn is niet te bereiken maar gelukkig pikt de zus van Björn mij en Nico op met de auto. Voor ons twee is de trip over, maar wat is het lastig om op te geven. Heel erg moeizaam klimmen we de traptreden op van ons appartement. Ik probeer te douchen maar het water kookt, dus drop het bed in en val al snel in slaap. Ongeveer twee uur later komen Petra, Björn en Joost binnen. De enige die dan nog een beetje normaal loopt is Joost: die blijkt ook regelmatig flinke stukken te wandelen. Door de twee uur slaap ben ik inmiddels ook weer in staat om redelijk normaal te bewegen. Als het stil is, hoor ik dan ook 'Booooooooob' zachtjes vanuit de andere slaapkamer en doe op verzoek van Petra de ramen open en het licht uit voor de rest. Petra kan nauwelijks nog het bed uit komen, Nico ligt voor dood. Het gekreun en gesteun samen met het geploeter om de gewone dingen te doen maakt de lachspieren goed los; Nico de Droogkloot zorgt voor een vrolijke stemming.
De sponsoractie van het Elbrus Team en het Mont Blanc Team is inmiddels ook op de website van War Child te vinden! "War Child is erg blij met dit mooie initiatief en enorm trots op de deelnemers die bergen verzetten om oorlogskinderen te helpen", aldus de website van War Child. Kijk, met zulke mooie woorden moeten we die toppen gewoon gaan halen! 
Wilco vertrok vanochtend richting Pakistan voor zijn K2 Expeditie. Daar gaat hij een poging doen om de top van de 8.611 meter hoge K2 te bereiken. Deze gigant wordt ook wel 'killer mountain' genoemd vanwege het feit dat voor elke van vijf klimmers die de top halen er één het niet overleeft. Het is een zeer steile berg met veel technische passages en kans op vallend gesteente en lawines. Daar weet Wilco alles van, tijdens zijn eerste expeditie naar K2 (1995) moest hij, getroffen door een steenlawine, geëvacueerd worden van de berg. Wilco heeft de afgelopen maanden een sterk en gemotiveerd team gevormd met daarin acht mannen uit diverse landen waarbij ook twee Nederlandse 'jonge honden' geselecteerd zijn. Tijdens de eerste K2 expeditie in 1995 was Wilco samen met klimvriend Cas van de Gevel zelf jonge honden.
Beste Reaching Peakers! Vandaag is de expeditieleider van de Deloitte Mont Blanc Expediton, Philip de Roo, na een intensieve voorbereidingsperiode vertrokken richting Groenland voor zijn Notice Expedition 2008. Jullie hebben allen tijdens de Kick Off kunnen kennismaken met hem. 
Het Elbrus team heeft gisterenavond alweer de tweede officiële expeditiebijeenkomst gehad. Onder het genot van een broodje en goeie gesprekken over de Zandvoort training van woensdag (spierpijn verhalen) werd in Rotterdam een start gemaakt met de volgende fase van de expeditie.
Naast deze persoonlijke kennismaking hebben we ook kennisgemaakt met de agenda's van de teamleden en de moeilijkheid om de activiteiten in te plannen. Maar met behulp van de smartphones verliep het toch aardig snel. Tevens is er een start gemaakt met de formaliteiten rond het aanvragen van het visum. Formulieren moesten worden ingevuld zodat alles straks tot in de puntjes geregeld is en we iedere grenspost kunnen passeren zonder problemen.
1.jpg)
Vorig jaar heb ik deelgenomen aan de succesvolle Mont Blanc Expeditie van Deloitte en deze lustrumeditie van ‘Deloitte reaching peaks’ wil ik absoluut meemaken. De Elbrus is voor mij een mooi vervolg op de Mont Blanc en natuurlijk lijkt het mij fantastisch om bovenop de hoogste berg van Europa te staan. Dat wordt dus weer drie keer genieten: het voorbereidingstraject, de expeditie zelf en het natraject van foto’s uitzoeken, verslag schrijven en gewoon lekker terugkijken op dit avontuur.
els ook al wat mooie routes. Naast wielrennen volg ik af en toe een kickbox training en als het regent ga ik een uurtje spinnen. Daarnaast mag een weekje (of 2) wintersport natuurlijk niet ontbreken.
reacties(4) print begin