10-aug-2006
Profiel Philip de Roo (Base Camp NL)
Van jongs afaan ben ik de bergen ingegaan. Vroeger met mijn ouders, later met klimvrienden. Jaarlijks probeer ik met mijn maatjes ongeveer twee maanden in de Alpen te zijn. Toerskiëtochten, alpinisme en winterbeklimmingen zijn favoriet. In 2000 ben ik op 15jarige leeftijd een maand naar Antarctica geweest om onderzoek te doen naar klimaatsverandering. Xpedition Cool heette het project. Dit was het begin voor mijn passie voor de poolgebieden. In 2004 skiede ik samen met poolreiziger Marc Cornelissen ‘the last dagree’ op de Noordpool. In 2005 ‘Problem Solver’ voor de wetenschappelijke expeditie Pole Track. Dit jaar heb ik samen Marc (XMARX) een groep jonge studenten van het Climate Change College begeleid op de Groenlandse ijskap. Zij hebben een bijdragen geleverd aan het onderzoek naar klimaatsverandering.
Dit jaar start ik met de opleiding Sport, Gezondheid & Management. Tussendoor gids ik in België voor verschillende outdoor bedrijven, en deel ik mijn ervaringen d.m.v. lezingen te geven met als onderwerp: Passie voor de Pool!
In 2007 en 2008 ga ik samen met Eric Schlameisen en Joep Bovens twee grote oversteken maken van de Groenlandse ijskap. Tijdens deze twee expedities willen wij een bijdragen leveren aan het onderzoek naar klimaatsverandering. Ik vindt het belangrijk om met zulk soort projecten een maatschappelijke bijdrage te kunnen leveren. Uiteindelijk zijn we allemaal verantwoordelijk voor wat we doen. De wereld kan je niet direct verbeteren, maar heel veel regendruppeltjes vormen wel de grote oceaan!
Grafisch ontwerper, geboren en woonachtig in Gorinchem. Passie voor buitensport en reizen. Mijn oorsprong is triathlon en windsurfen. In april 2004 deelnemer aan een succesvolle Noordpool expeditie. Klimervaring in de Alpen en Tatra-gebergte in Slowakije. Elbrus beklimmen zie ik als een opstap naar meer en expedities naar hogere 
Kreten als: one life just live it en only those who risk going too far, will find out how far they can go! schoten door mijn hoofd bij het lezen van de site van NaarNieuweHoogte Expeditiereizen.
Sinds mijn jeugd ben ik gefascineerd door de bergen en probeer zoveel mogelijk mijn vakanties daar actief door te brengen. Met de Deloitte MB expeditie van 2004 is een wens om een keer een uitdagende top te bereiken in vervulling gegaan. Samen met een aantal (oud) collega's, Jeroen en Wilco stond ik op 17 september 2004 op de top van de Mont Blanc. Dat was een geweldige ervaring en smaakt naar (veel) meer.
- buitensportervaring naar een wat hoger plan brengen. 
Er is mij gevraagd om een stukje over mezelf te vertellen en om aan te geven waarom ik met NaarNieuweHoogte Expeditiereizen zo graag deze berg wil beklimmen. Over mezelf kan ik kort zijn: Mijn naam is Ferry Hoefnagels, ik ben 23 jaar jong en ik kom uit Oijen (een klein dorp in de buurt van Oss). Ik heb in mei 2005 mijn opleiding Bouwkunde (Avans hogeschool 's Hertogenbosch) afgerond. Na het behalen van mijn diploma ben ik gaan werken bij Bouwbedrijf Van Schijndel B.V., dit is een bouwbedrijf dat zich bezig houdt met het complete bouwproces. Dit wil dus zeggen van projectontwikkeling tot en met de uitvoering. Ik houd me op dit moment bezig met de werkvoorbereiding van 51 appartementen die wij in Grave aan het bouwen zijn. 
Zodra ik in de bergen ben, komt er een soort rust over me die ik nergens anders kan vinden.? Tochten maken vind ik geweldig. Vanuit het dal vertrekken met 25 graden Celsius en dan is het boven gewoon dik onder nul. Je stapt zo'n andere wereld in, waar je als mens heel klein wordt temidden van ongelooflijk natuurgeweld. 
Na jaren van vakantie vieren in de bergen van Zwitserland en Noorwegen met Mirjam, mijn vriendin, is bij mij langzamerhand de belangstelling ontstaan voor "intensievere bergtochten". In Zwitserland hebben wij altijd dagtochten met hotelovernachtingen gemaakt en in Noorwegen liepen wij meerdaagse trektochten van hut naar hut (DNT). De laatste jaren bekroop mij steeds vaker het gevoel de bergsport veel te laat ontdekt te hebben. Echter ik had het idee dat ik er al te oud voor was. Hier komt bij dat boeken over bergbeklimmingen en expedities altijd mijn interesse hebben gehad, hoewel ik van nature geen lezer ben. 
De hoogste berg van Nederland had ik nog nooit gezien toen ik als kleine jongen met mijn ouders al door de Alpen naar de Italiaanse meren reed. We zijn er heel vaak geweest en toch bleef de reis mij elke keer weer boeien. Die machtige bergen met hun besneeuwde toppen en de enorme afwisseling in het landschap en natuurlijk de schitterende vergezichten. En gelukkig zijn er drie hoofdroutes (St. Bernard, St. Gotthard en Simplon pas/tunnel), dus de reis was niet elke keer hetzelfde. 
print begin