30-jul-2006
De laatste overwegingen voor vertrek
Het is nu ongeveer een week voor vertrek. Alles gaat volgens planning tot nu toe. Van de week had ik op mijn sportschool een fittest. Mijn uithoudingsvermogen is nauwkeurig onder de loep genomen terwijl ik op een fietsergometer zat. De fitheid wordt vastgelegd op een schaal van zeven en ik ben van niveau 4 naar 6 gestegen in de afgelopen 8 maanden. Net als mijn bewegingsadviseur Niek Terhorst, ben ook ik verbaasd van de stijging. Maar goed, mijn uithoudingsvermogen is flink verbeterd in ieder geval. Wellicht zitten de rode bloedcellen van mijn verblijf in juni op de flanken van de Mont Blanc (zie www.ExpeditieNet.nl/mb06right2thetop) nog in mijn lichaam. Wie zal het zeggen. Tevens heb ik mijn bagage al onder controle. Overal liggen al spullen klaar: klimmaterialen, kleding en de belangrijke documenten uiteraard. Mijn digitale camera is van de week binnengekomen en ook Haglöfs (kleding), Polar (AXN outdoor computers) en Black Diamond (Mountain Hardware) hebben ervoor gezorgd dat mijn duffle aardig gevuld is. Nu enkel nog de laatste overwegingen: wat gaat er wel/niet mee om zo zoveel mogelijk tegemoet te komen aan de bagagelimiet van 20 kilogram.
Maar er zijn meer overwegingen....
Terwijl ik dit verslagje aan het tikken ben, is net de 60e dag ingegaan van de Internationale Broad Peak - K2 Expedition van Wilco van Rooijen. Eigenlijk de dag waarop het internationale team afscheid zou moeten nemen en weer richting thuisbasis zou afreizen. En dat gebeurt op dit moment ook, echter zonder Wilco. Wilco heeft na vele overwegingen het besluit genomen om nog een toppoging te wagen op K2 en vertrekt vandaag weer richting top. Dat besluit ging niet vanzelf. Nadat Wilco helemaal verrot in het Basiskamp van K2 terugkeerde na een mislukte toppoging, had hij eigenlijk het besluit genomen om te vertrekken volgens planning en zodoende via een tussenstop in Nederland, direct door te vliegen naar Rusland voor Mount Elbrus Expedition 2006. Terwijl Wilco zijn spullen aan het pakken is voor de terugtocht haalt een ander team de top van K2 en krijgen we van Ab Maas, de weerman van de expeditie, te horen dat het weer stabiel blijft voor de komende periode.
Wilco, moet zijn permit verlengen (overzetten naar een team van de Russen), zijn ticket omboeken, zekerheid hebben over de weer- en sneeuwconditie, zijn eigen herstel maar er moeten ook een aantal mensen achter zijn toppoging staan. Na twee slapeloze nachten neemt Wilco het besluit om zijn expeditie af te maken: terug naar K2! Als Wilco me dit via de satelliettelefoon meldt, maken we de deal dat hij het ElbrusTeam van Schiphol komt halen, kortom weer veilig van die dodelijkste berg terugkeren.
Samen met BaseCamp-NL bellen we alle TEAMleden. Nu maar hopen dat zowel Wilco als wij de TOP gaan bereiken! Meer over de K2 Expeditie is te vinden op www.tweebergen.nl.
Formaliteiten rond zien te krijgen....
Met goede moed ben ik in juli naar het Consulaat van Rusland gegaan om de formaliteiten rond te krijgen en het velbegeerde visum in mijn paspoort te krijgen. Dat ging perfect. Ik had alle noodzakelijke formulieren vooraf ingevuld en leesbaar geprint. Vanuit Rusland moest er een officiële uitnodiging bij waarin verklaard wordt dat we een vaste verblijfplaats hebben en alles vooraf betaald is. Daar ging ook nog wat werk in zitten aangezien wij in de Kaukasus geen vaste verblijfplaats hebben. Gelukkig hier veel medewerking vanuit Rusland gehad. Tot zover kon ik alle negatieve verhalen over de Russen niet plaatsen.
Dat kan ik nu wel....
Mijn paspoort moest natuurlijk ook weer opgehaald worden. Om 09.00 uur meldde ik me bij de voordeur van het Consulaat. Er stond buiten al een rij. Maar ik liep die opgewekt voorbij aangezien ik alleen mijn paspoort moest ophalen en de kosten moest voldoen. Die hebben normaal voorrang aangezien dat bij een ander loket afgehandeld wordt. Alleen niet op maandag 31 juli 2006. Er moesten zaken geregeld worden m.b.t. de maandafsluiting dus ging het loket voor de betalingen nog niet open. Wanneer wel....? Zodra we klaar zijn. Ja maar.... en de voordeur werd gewoon dichtgegooid. Heb ongeveer een uur buiten gestaan en werd toen binnengelaten. Bij het afhaalloket zat een Russische dame welke noch in het Nederlands noch in het Engels communiceerde. Ze bleef Russisch praten. Op zich geen probleem dacht ik, aangezien ze alleen maar met gebaren hoeft aan te geven dat ik kan pinnen. Maar ze begon een heel verhaal...... Uit haar non-verbale taalgebruik kon ik opmaken dat mijn paspoort zoek was geraakt en dat ik even moest wachten. Na een uur kreeg ik te horen dat ie terecht was. Hij was nog niet voorzien van visum..... Er werd koel gezegd dat ik morgen hem kon ophalen. Hierbij werd ik gelukkig geholpen door een persoon die Russisch verstond dus die kon alles vertalen. Echter hij sprak het niet, dus daar hield de hulp op. Ik zei toen zwaar geirriteerd in het 
Nederlands, 'de tijd van wachten is nu voorbij; ik blijf hier staan totdat mijn paspoort gereed is'. Het is een fout van het Consulaat en hoef ik niet de dupe van te worden, ik had tenslotte ook vanavond nog kunnen vertrekken. Volgens mij begreep ze dat en liep naar achter. Twintig minuten later en een lange rij mopperende mensen achter me, kwam de Russische dame lachend met mijn paspoort aanzetten. Uiteindelijk liep ik rond 12.00 uur het Consulaat uit en buiten nog steeds rij. Mijn parkeermeter had ik maar voor een uurtje gevuld maar ook bij mijn auto kon ik nog lachen: geen bon en geen wielklem.
Van het weekend nog laatste update verzorgen naar Paul Voorthuis die dan van vakantie terugkomt, en dan kunnen we los! Ik heb er zin.
Groet,
Nielski
aanverwante berichten:
print begin