9-apr-2006
Profiel Marc Schrijver
Het beklimmen van een berg fascineerde mij al als klein puberjongetje. Op discovery channel zag ik hoe een imposante acteur met grote baard, van wie ik de naam niet meer weet, een beeld schetste van zijn beklimmingen boven de 8000m. Met diepe welluidende stem vertelde hij hoe je op dergelijke hoogtes jezelf tegen komt. Eenmaal boven de 6000m sterven hersencellen met miljoenen tegelijk. Gelukkig heb je er miljarden dus je merkt er niet veel van, probeerde hij gerust te stellen. Maar eigenlijk ga je stukje bij beetje langzaam dood. Eenmaal thuis aangekomen duurt het ook even voordat je weer bent herstelt. Het is me zelfs gebeurd dat ik mijn vrouw niet meer herkende en tegen de deurpost begon te praten. Of het allemaal waar is weet ik niet, maar het maakte wel diepe indruk. De fascinatie was raar genoeg geboren.
Toch duurt het vrij lang voordat ik zelf in de bergen ben gaan wandelen. Eigenlijk was ik meer een fietser. Van Drente, Zuid-Frankrijk tot en met de Noordkaap. Ik fietste ook naar Zwitserland naar mijn zusje. Via haar kwam ik eigenlijk voor het eerst in de echte bergen.
Het duurde tot twee jaar geleden voordat ik met een aantal 'bekenden' poogde de Mont Blanc te bedwingen. Het liep anders. Nu staat de Elbrus op het programma. Eigenlijk had ik er nog nooit van gehoord. Totdat mijn maatje vertelde dat hij deze hoogste berg van Europa met een groep 'fanaten' wil gaan beklimmen voorafgegaan door een serieuze voorbereiding. Het duurde niet lang of hij introduceerde ook mij bij deze groep. Hoe het ons zal vergaan? We beginnen elkaar langzaam te leren kennen, maar ik merk dat de meeste de beklimming zeer serieus nemen. Dat geeft vertrouwen. Of het ons zal lukken? We moeten nog een boel doen.....
aanverwante berichten:
print begin