8-apr-2006
Profiel Anja van Traa

Ik ben geboren en getogen in Sint-Petersburg.
Het ijzeren gordijn hield ons afgeschermd van de rest van de wereld, maar mijn moederland zelf is zo ontzettend groot en zo ongelooflijk mooi, dat we genoeg hadden aan reizen in het binnenland. Vooral tijdens mijn studie deed ik dat veel: per trein, kano en te voet. Had vele actieve vakanties: wandeltochten in de bergen van Kaukasus en rond de Zwarte Zee, kamperen in Karelie, avontuurlijk met de kano op wilde rivieren.
Tien jaar geleden kwam ik naar Nederland. Het waren leuke maar niet altijd makkelijke jaren van adaptatie en integratie in andere maatschappij. De taal leren spreken, de mensen leren kennen, mijzelf leren vinden…
Inmiddels ben ik goed ingeburgerd.
Samen met mijn echtgenoot werk ik in ons bedrijf - restauratie architectenbureau De Steunbeer BV als bouwkundige. Daarnaast een eigen “onderneming” – bed&breakfast in ons gerestaureerde huis. Tenslotte ben ik ook nog moeder van onze dochter Maroussia van zes en half jaar.
Naast deze drie banen probeer de tijd vrij te maken voor meerdere hobby’s. Mijn interesses zijn verschillend – oude gebouwen, muziek en literatuur, geschiedenis en antiek, het ontwerpen en maken van kleding, sport, koken, tekenen, tuinieren, zingen, dansen...kortom, - ik probeer veel te beleven! Drukke baan en gezinsleven brengen eigen beperkingen met zich. Maar zelfs in het opmeten van een oud pand zie ik een nieuwe avontuur. En van de kleine leuke dingen zoals fietsen op de tandem met Maroussia, samen pannenkoeken bakken of het tekenen van de eerste sneeuwklokjes geniet ik eindeloos. Toch blijf ik zoeken naar de nieuwe uitdagingen, probeer grenzen stellen en ze bereiken, nieuwe plaatsen bezoeken, nieuwe mensen leren kennen. Gelukkig heb ik een echtgenoot die mij in alle ondernemingen ondersteunt.
Ik heb een actief bestaan, maar mijn vroegere “kampeertijd” mis ik nog steeds. Watervallen en rivierdrempels, lange dagen, tenten, rugzak, kampvuur, gitaar, een team die op me kan rekenen en tochten, die veel kracht vragen maar met de mooiste uitzichten belonen. En natuurlijk, de bergen. Want wat kan nog mooier zijn dat de bergen? Alleen die berg, waarvan de top nog niet beklommen is.
aanverwante berichten:

print begin