Deloitte Mont Blanc exp. 2007

18-nov-2007

De reünie

Na een succesvolle week kon iedereen thuis even bijkomen van alle indrukken en ervaringen. Net als (bijna) iedereen heb ik de weken daarna even weinig gesport, maar al snel heb ik mijn sportinspanningen weer opgepakt. Direct na thuiskomst heb de weken daarna mijn sponsors benaderd en soms achterna gezeten, maar binnen enkele weken had ik mijn sponsorbedrag bij elkaar. Ook het geld van mijn collega’s was inmiddels ontvangen, zodat het tijd werd voor een reünie!

Op 16 november 2007 werden we ontvangen op de 11^de etage van kantoor Rotterdam door één van de bestuursleden van Deloitte (Cees de Boer). Rolf en de beide Joosten had ik natuurlijk al eerder gezien, maar het was erg leuk om iedereen weer te zien. Zeker ook Petra, met wie ik de laatste meters naar de top heb gelopen. Helaas konden Wilco van Rooijen en Philip de Roo niet aanwezig zijn. Ook Dieneke Schonenberg en Caroline Hartdorff van de stichting ‘Give Milk, Stop Aids’ waren aanwezig. We begonnen met een filmpje dat Sum TV (een internet tv-station) over de expeditie had gemaakt en dat binnenkort op Sum TV te zien zal zijn. Nadat Dieneke en Caroline een korte presentatie hadden gegeven van het werk van de stichting, nam Cees het woord om het team te feliciteren met onze mooie prestatie. Dit gold zowel voor de fysieke inspanning maar ook voor de financiële inspanning van dit team! Aan Joep de eer om de cheque van € 20.629,73 uit te reiken aan Dieneke en Caroline. Ook zij hadden de Carp al gelezen en wisten dus wat hun te wachten stond, maar desondanks was de blijdschap met dit enorme bedrag natuurlijk groot! Als dank voor de inspanningen hadden zij voor het team de echte voetbalshirts van het Kameroense elftal meegenomen. De bijeenkomst sloten wij af met een preview van de DVD ‘Deloitte reaching peaks’ waarin het filmmateriaal van de expeditie op een mooie manier was verwerkt. Erg gaaf om terug te zien.

Daarna bracht de taxiboot ons naar Hotel New York waar we in een aparte eetzaal verder konden praten over hoe mooi het allemaal was geweest. Natuurlijk hadden we voor Niels Koekkoek nog een cadeau meegenomen als dank voor al zijn inspanningen die hij voor het team heeft verricht. Voor Luuk hadden we een boek over de Mont Blanc meegenomen omdat hij er door een blessure niet bij kon zijn. Al met al een zeer geslaagde avond! Een aantal ging na het eten naar huis, maar enkelen bleven nog even tot in de laatste uurtjes in een kroeg aan de Kleine Haven nagenieten.

En nagenieten kunnen we zeker! We kijken terug op een erg mooie expeditie waarbij iedereen vanaf het begin super enthousiast was met maar één doel voor ogen: de TOP. De inzet was dus ook groot, wat bleek uit de hoge opkomst bij iedere teamtraining, het Ardennenweekend, de PEB-bijeenkomsten, het bijhouden van de website, het enorme sponsorbedrag, de conditietrainingen en de betrokkenheid bij elkaar. De week zelf was natuurlijk onvergetelijk. Het is al vaak gezegd, maar het is gewoon een feit: het was een superteam!

Groet,
Nico

PS: voor ik geloof inmiddels de helft van het team: Tot op de Mount El'Brus!

5-nov-2007

artikel in de CARP

zie 'artikelen' ook expeditienet. 

14-okt-2007

Top Mont Blanc blijkt hoger dan gedacht!

Breaking News.

Gisterenavond tijdens de nieuws uitzending van de NOS heeft de weerman iets verteld over het smelten en aangroeien van de gletsjers. Uit onderzoek is gebleken dat er op de Mont Blanc gemiddeld per jaar 5 meter extra ijs bijkomt. Echter dit smelt er onder ook wel weer af. Maar de weerdeskundige in Chamonix (ons wel bekend) hebben half september vastgesteld dat de top van de Mont Blanc nu officeel op 4.810,90 meter ligt (dus zeg maar afgerond 4.811 meter).

We hebben dus eigenlijk nog een Deloitte record gebroken! Er is namelijk nog nooit een Deloitte Team zo hoog geweest in West-Europa.

aanverwante berichten:

• TOP bereikt!

12-okt-2007

Respect The Mountains

Geplaatst door Sanne van Respect the Mountains: http://sbredt.hyves.nl/fotos/117283927/0/E_3s/

1-okt-2007

Alweer Mont Blanc gebak in Eindhoven!

Twee weken na een geslaagde toppoging, was er wederom Mont Blanc gebak in Eindhoven. Dit keer voorzien van een TOPfoto.

Onder het genot van een stukje taart, konden de collega's genieten van een selectie uit de meer dan 2500 foto's alsmede de laatste minuten van de TOPprestatie, welke door Nico op video zijn vastgelegd.

Eindhoven,

Nico & Rolf

aanverwante berichten:

• Mont Blanc gebak in Eindhoven

24-sep-2007

Uitzicht vanaf de TOP

Ondanks dat er (volgens Rolf) circa 2.500 foto's zijn gemaakt tijdens de afgelopen week bleken de foto's vanaf de TOP schaars. Hierbij toch nog twee foto's met het geweldige uitzicht vanaf de TOP.

aanverwante berichten:

• TOP bereikt!

23-sep-2007

Wat een ongeloofelijk geweldig TOPteam

Na onze expeditie ben ik eerst nog een paar dagen in Bella Italia geweest alvorens dit weekend naar Nederland terug te keren. De foto's (meer dan 2500 stuks!) bekijkend heb ik de afgelopen week de expeditie in gedachten nog een aantal keren terugbeleefd. Iedere keer verdwijnt dan een stukje afzien tijdens de afdaling, afzien in de Gouterhut, afzien bij het lopen met blaren op de voeten.

Wat blijft is de herinnering aan een geweldige expeditie, een geweldige week in Chamonix met geweldig weer, een geweldige sfeer, maar vooral een geweldig TOPteam!
En misschien ligt dat vergeten van het afzien en het verheerlijken van al die geweldige momenten in de aard van een romanticus, dat doet niets af aan de prestatie van dit geweldige TOPteam, zonder dat team had ik de top namelijk zeker niet gehaald.

Hier dus geen verhaal over toppoging en afdaling. Nee, nu, een week nadat we op de top gestaan hebben een dankjewel aan dit geweldige TOPteam.

Een team wat records gebroken heeft: meer dan 2500 foto's

- waarvan meer dan 500 foto's van de zonsondergang

- waarvan meer dan 250 foto's waarop iemand een duim omhoog steekt

- waarvan op meer dan 100 foto's een ander teamlid dat foto's maakt staat

Maar dat geeft nog steeds meer dan 1700 expeditie foto's van het MB 2007 Team.

Laat ik beginnen met mijn eigen touwgroep.

Arjan liep voorop, gaf het tempo aan en hield de motor lopende. Iedere keer als ik na een lastig stuk even aan stoppen dacht, zette zijn gestage tempo me aan nog een paar stappen te zetten en kwam ik weer op adem.

Joost van Haasteren liep achteraan, en als ik dan toch om een korte (adem-)pauze vroeg, stelden zijn woorden: ' ben blij dat we even pauzeren'  me gerust. Ik was niet alleen.

Nico, kantoorgenoot uit Eindhoven, dankzij 'ik zie, ik zie, wat jij niet ziet' duurde de nacht in de Gouterhut maar half zo lang. Ik maakte me wel wat zorgen toen je aan het begin van de week je knie moest koelen met ijs. Maar uiteindelijk heb je bewezen: Diesels never die!

Petra, vanaf de eerste bijeenkomst helemaal gefocused op de top. Wist precies waar ze mee bezig was en op een geweldige mannier naar de top. Eerste Deloitte vrouw op de Mont Blanc. Super.

Joep, man van de wereld, nooit om woorden verlegen, altijd vol met goeie plannen en zelfs tijdens de expeditie nog studerende voor zijn examens. Dat rondje in de Porsche hou je tegoed.

Joost Heijn, alles tot in de puntjes voorbereid. Maar na ieder tocht lekker een biertje, want "dat hebben we verdient".

Martijn Bakker, wat was het af en toe warm en dan moest toch de andere broek aan. En volgende keer gaat die golfclub gewoon mee naar boven.

Bjorn, ik weet niet of ik het zonder jou vitaminesuplementen gered zou hebben. En ik was toch wel een beetje opgelucht te horen dat ook jij het zwaar had na het Vallotbivak.

Wouter en Martijn vd Kamp, als er twee teamleden zijn die respect verdienen zijn jullie het, niet alleen vanwege de moeilijke beslissing die jullie in het Vallotbivak hebben moeten nemen, maar ook vanwege de energie waarmee jullie vervolgens geholpen hebben het Vallotbivak weer leefbaar te maken. Als dat geen 'respect the mountains' is.

En uiteraard Luuk, door een tragische klimblessure, opgelopen kort voor de expeditie heeft de waarschijnlijk meest fanantieke klimmer van ons team moeten besluiten niet naar Chamonix af te reizen. Maar Luuk, volgende keer sta jij ook op de top, en jou support vanuit Nederland heeft er zeker aan bijgedragen dat we met een dergelijke grote groep op de top stonden.

Sarah, 'onze' Carp redactrice, dankzij haar nieuwe Deloitte fleece hoeft ze het niet meer koud te hebben en kan de reddingsdeken volgende keer in de rugzak blijven.

Niels, grote organisator achter de expeditie, 'heb je een vraag, bel een consultant'. Dank voor de organisatie en de stimulerende opmerkingen vanachter je camera: "Rolf, krijg je hier inspiratie van?" (Niels weet wel wat ik bedoel!)

Wilco, jouw passie voor de bergen, de natuur, maar vooral het avontuur werkt aanstekelijk, besmettelijk wellicht. En wat was ik jalours op je afdaling met de parapente..... wij moesten lopen.......

Philip, dank voor je geduld toen ik moest leren met stijgijzers de gletsjer af te lopen (op was geen probleem), dankzij je geduld en aanwijzigingen heb ik toen al de eerste berg bedwongen. Ik kon me geen betere coach gewenst hebben!

En uiteraard onze gidsen uit Bavaria, Christiaan, Volker en Stefan. Tijdens de afdaling kwam het idee van muijterij regelmatig in me op als de adem en drinkpauze weer tot een minimum beperkt werd. Maar wat was ik blij met deze 'slavendrijverij' toen we daardoor de laatste trein naar beneden haalde. Anders was de afdaling nog een uur of 3 a 4 langer geworden.

Zoals ik aan het begin al zei: een geweldig team. Ik zou zo weer gaan. Waarheen? Niemand heeft foto's gemaakt van het uizicht op de top. Dus eigenlijk moeten we terug. Of toch een andere berg? Ik heb mijn 'old school' bergschoenen verruilt voor een paar La Sportiva's met gore-tex. De Elbrus dan maar, met zo'n team moet dat zeker lukken! Ik heb stiekem al op google earth gekeken: 5642 meter. En de training daarvoor is in zekere zin al begonnen.
Maandag maar even Niels bellen, of nee ik stuur hem een berichtje naar zijn I-mate, die van Niels doet het namelijk altijd en overal! :-)

Rolf

Geleen, 23 September 2007

aanverwante berichten:

• In één woord: TOP!

23-sep-2007

Deloitte TOPteam in de schijnwerpers

Als Noorderling van de groep heeft Björn Witkamp weer de media weten te breiken.
Check hiervoor de volgende link:

http://www.texelplaza.nl/nieuws/artikel.php?id=29536

20-sep-2007

In één woord: TOP!

Zo rond 01.15 begint ons team onrustig te worden, want we hebben afgesproken dat we om 02.00 uur verder zouden lopen. Ik loop naar mijn tas om de boel bij elkaar te pakken en doe mijn wind- en waterdichte broek, gamaschen, gordel, fleecetrui, softshell en buitenjas aan. Ik verwacht dat dit te warm is, twijfel nog even over de buitenste laag omdat het verder niet sneeuwt, maar houd uiteindelijk de jas toch aan. Iedereen doet zijn spullen aan en rond het afgesproken tijdstip staat iedereen buiten. Het duurt even voordat mijn touwgroepje compleet is, omdat ik buiten ergens achteraan sta en dat Christian mij niet kan vinden. Maar gelukkig kunnen de touwgroepen tegelijkertijd vertrekken. En zo stappen ook Martijn, Petra en ik de sneeuw in. Ik ben al snel kwijt welke touwgroepen waar lopen, maar volgens mij lopen wij als tweede touwgroepje en worden we door de rest gevolgd. De koplampjes van alle lopers midden in die donkere en koude nacht is een mooi gezicht.

Martijn loopt voorop en de eerste meters op en neer richting het Dôme du Gouter op circa 4.300 meter hoogte gaan al direct erg onregelmatig. In het begin kon ik niet goed zien waarom. Maar bij een volgende heuvel die we oplopen zie ik wat er aan de hand is. Ik kan aan het lopen van Martijn zien dat hij er doorheen zit. Zijn voeten zwalken van links naar rechts over de sneeuw en hij is blijkbaar niet meer in staat om een regelmatige pas te lopen. Ook Petra komt hierdoor niet goed in haar ritme. We staan erg veel stil en het tempo is te langzaam om warm te blijven, zeker nu we nauwelijks hebben gegeten en er dus geen brandstof meer aanwezig is in het lichaam. Ik probeer de onregelmatigheid te negeren want ik heb nu gezien waar deze vandaan komt en besef dat Martijn zijn uiterste best doet. Maar het lukt me niet meer en ga me ergeren aan het onregelmatige tempo. Ik krijg het namelijk ontzettend koud van het vele stilstaan! Mijn handen zijn al koud en ik merk dat ook dat mijn beenspieren kouder worden. Gelukkig loopt Philip achter mij en hij geeft aan dat ik met mijn handen moet gaan zwaaien om de bloedsomloop te versnellen. Verwoed sta en loop ik te zwaaien met mijn armen. Martijn krijgt het steeds zwaarder en valt af en toe zelfs bijna om. De kou zorgt er voor dat ik me vooral op mezelf richt, wat het moeilijker maakt om begrip op te brengen voor de situatie waar we inzitten. Ik besef dat ik geen extra kleding meer heb om aan te trekken, zodat de lichaamswarmte vooral van de beweging moet komen.

In het donker waren we het Dôme du Gouter al overgestoken en hadden we het Vallot Bivak op 4.362 meter bereikt. We klimmen via een trap een metalen bak binnen, zodat het team even kan uitrusten. Ik blijf staan en pak wat te eten en te drinken. Nadat andere klimmers weer waren vertrokken, kon ik naast Joost van Haasteren gaan zitten. Ik geef aan dat ik het niet trek vanwege de kou in mijn lichaam. Een andere indeling of verdeling van mijn touwgroep zie ik als enige oplossing om in een hoger en dus warmer tempo te kunnen lopen. Ik ben benieuwd wat er gaat gebeuren en hoor Wilco en de gidsen overleggen. We gaan het rijtje af wat iedereen wil doen. Martijn geeft aan te willen stoppen. Ik snap zijn beslissing en heb er respect voor, want dat is een moeilijke keuze die ik zelf niet graag zou willen maken. Maar ergens ben ik ook opgelucht, want dan kunnen Petra en ik aan hetzelfde touw blijven doorlopen. Maar ook omdat de kou mijn eigen toppoging dan niet in de weg zou staan. Ik vraag aan Petra of ik voorop mag lopen, zodat ik een regelmatig tempo kan aangeven en aanhouden. Petra vindt dit goed.

We worden opnieuw aan het touw gebonden en ik geef Martijn bij het weg gaan een hand. Ook Wouter blijft achter in het Vallot Bivak, waarbij ze nog één slaapzak krijgen van één van de gidsen. We klimmen weer naar buiten de kou in. Ook de gids had het blijkbaar koud, want hij geeft direct een sneller tempo aan. Ik voel het touw meteen strak trekken naar Petra die achter mij loopt. Ik geef aan of de gids iets langzamer kan lopen door even aan het touw te trekken en hoor ook Petra roepen dat het te snel gaat. Christian gaat iets langzamer lopen, maar nog steeds sneller dan eerst. Petra moet af en toe haar tanden op elkaar bijten volgens mij en ben onder de indruk van haar doorzettingsvermogen. Als we een lastig stuk gepasseerd zijn, geef ik aan dat het weer wat makkelijker wordt. We halen zelfs een touwgroep in. Joost Heijn noemde ons touwgroepje eerder deze week ook wel een dieseltrein en dat blijkt waar te zijn. Gestaag gaan Petra en ik door en achteraf blijkt dat we zelfs voorop lopen! De zon komt langzaam op en de lucht om ons heen krijgt prachtige kleuren. We zien een lange steile graat omhoog en ik weet dat we er nog niet zijn. Te voren zijn we gewaarschuwd voor drie beklimmingen waarvan het lijkt dat de top in zicht is, maar dat bovenaan gekomen zal blijken dat je door moet gaan. Ik wil ook niet omhoog kijken om te zien hoe ver we zijn. Ik kijk naar mijn voeten en zet deze stap voor stap verder. Ik heb geen last van hoofdpijn, misselijkheid of duizeligheid op deze hoogte en daarmee heb ik geluk!

We zwoegen verder en ik herken direct de laatste graat omhoog van de foto’s die ik eerder heb gezien. Ik vraag aan Christian of dit de laatste meters zijn en hij bevestigt dit. Ik vraag hem te stoppen om mijn filmcamera te pakken om de laatste meters vast te leggen. Intussen zijn ook Joep en Joost Heijn aangekomen en zij gaan de laatste meters voorop lopen. Dat geeft mij de mogelijkheid om hen op de camera vast te leggen.

De euforie van de laatste meters is geweldig. Mijn vermoeidheid is even weg en de top komt langzaam in zicht. Ik laat de camera lopen en tel hardop de laatste meters af. Met een luide schreeuw kom ik boven! Joost en Joep staan ons op te wachten. Ik geniet van het mooie uitzicht en de andere teamleden die boven komen. Iedereen feliciteert elkaar, omhelst elkaar of slaat elkaar op de schouders. Het is ook fantastisch dat we met alle touwgroepen gelijktijdig boven kunnen staan. Om 07.38 uur stuur ik een SMS-je naar mijn ouders dat ik bovenop sta. 

De teamvlaggen worden uit de rugzakken gehaald en we maken uiteraard de topfoto! De gidsen willen direct weer terug en het is een beetje chaotisch bovenop de berg. De touwen lopen over elkaar heen. Nadat ik Christian heb uitgelegd dat we nog twee foto’s moeten maken, beginnen we weer aan de terugweg. Het bezoek aan de top is kort maar krachtig. Ondanks het mooie weer is het te koud om lang stil te blijven staan.

Over de weg terug kan ik kort zijn: verschrikkelijk! Maar al weer uit mijn geheugen verbannen. 

Ik wil iedereen die in de afgelopen maanden en weken belangstelling heeft getoont in deze expeditie bedanken voor zijn of haar support. En natuurlijk ook mijn sponsors niet te vergeten!

Ik heb deze week als een unieke week ervaren. Het traject hier naar toe waarin je met twaalf onbekende collega’s één heel hecht team weet te creëren heb ik nog nooit in deze succesvolle vorm mogen ervaren. De beklimming zelf was natuurlijk een absoluut hoogtepunt, maar de teamspirit van deze superweek blijft mij nog lang bij. TEAM, het was fantastisch! Bedankt dat ik dit met jullie heb mogen beleven.

Nico Rensing

20-sep-2007

Mijn geslaagde TOP-poging van 4400 meter!

Zoals de meesten van jullie ongetwijfeld gelezen of gehoord hebben, eindigde mijn Mont Blanc expeditie naar boven bij de laatste tussenstop. Op 400 meter van de top van de Mont Blanc is een hut gebouwd (Vallot Bivak) van maximaal 5 bij 5 waar ik zondagochtend rond 5.00 uur ben gestrand. Uiteindelijk dus niet de top van de Mont Blanc, maar een toppoging die ik persoonlijk als zeer geslaagd beschouw.

Gedurende mijn voorbereiding de afgelopen maanden ben ik (net als ieder ander zou doen) van de gedachten uitgegaan dat ik de top zou halen en dat alleen dat resultaat telde. Afgelopen week liep alleen anders dan ik verwacht had en heb ik vanaf dag 1 ongelooflijk hard moeten werken om de voorbereidende berg- en gletscherwandelingen door te komen. Ik heb tijdens de eerste bergwandeling echt een beginnerscursus gekregen van onze expedititieleider Wilco om te leren hoe ik zo makkelijk mogelijk omhoog kon komen. Tijdens die dagen leek de top van de Mont Blanc alleen maar hoger en hoger te worden en heb ik het mentaal zeer zwaar gehad.

En dan breekt de ochtend aan waarop de 2-daagse toppoging start (een dag eerder dan gepland vanwege de slechte weersvoorspellingen op maandag). Na met de kabelbaan en de trein een stukje omhoog te zijn gebracht, beginnen we aan de eerste etappe richting de lunchplek bij de 'Tete Rousse' hut. Vanaf de eerste stappen heb ik het loodzwaar, maar lukt het me om in mijn eigen tempo door te blijven lopen. Er valt al snel een gat voor me en achter me heeft iedereen het over het zeer relaxte tempo wat ik handhaaf. Helemaal kapot lukt het me om Tete Rousse te bereiken op 3100m en tijdens de lunch ben ik alleen maar bezig met hoe ik in godsnaam nog eens 700 meter loodrecht omhoog tegen de Goutergraad op kan komen.

Met lood in de schoenen start ik aan de klim van zo'n 70%. In het begin heb ik het zeer zwaar, maar halverwege de klim van ongeveer 3 uur vind ik mijn ritme en kan ik ongelooflijk gaan genieten van het gevoel dat ik het ga redden en het uitzicht wat ik heb over de gletscher. Aan het einde valt het me nog zeer zwaar, maar als ik dan eindelijk boven kom en het hele team staat me applaudiserend op te wachten, heb ik mijn topgevoel al op 3800m binnen. Zeker als ik om heen kijk en een uitzicht voor me heb wat ik alleen ooit vanuit het vliegtuig heb gezien. Ik kijk uit over de toppen van de Alpen, boven de wolken uittorend, waar de zon volop schijnt.

Zoals jullie kunnen lezen op de site hebben we vervolgens met echte Fransen te maken gehad in de Gouterhut. Het grootste probleem voor mij in de avond en begin van de nacht is het gebrek aan voedsel, waardoor ik mijn reserves lig te verbranden op een houten bank. Ik krijg het niet meer warm ondanks al mijn kledinglagen.

Om 02.00 uur vertrekken we dan naar de top. Ik heb me voor genomen om iedere meter te pakken die ik pakken kan krijgen. De eerste stap is de Dome de Gouter en gedurende deze klim heb ik het vanaf de eerste stap heel zwaar. Een paar keer val ik bijna om van vermoeidheid en mijn Duitse gids moet nog een snoekduik maken om mijn pikkel te redden die ik van de helling laat vallen. Ik haal de top van de Dome waar we niet stoppen en loop iets gemakkelijker mee de daar achterliggende helling af.

Zodra we weer aan de volgende klim beginnen, hou ik het nog even vol om vervolgens te stoppen en om Wilco zijn assistentie te vragen. Wilco geeft me wat te drinken en te eten en meldt me dat het nog een klein kwartiertje klimmen is naar Vallot Bivak. Na ruim 10 minuten meer zwalken dan klimmen, val ik om en wil niet meer opstaan. Mijn Duitse gids blijft echter aan het touw trekken en mij roepen. Wanneer ik opkijk, zie ik tot mijn verbazing dat ik op nog geen 10 meter van de hut af ben.

Binnen in de hut vraagt Wilco aan iedereen persoonlijk of hij/zij doorklimt en hoef ik niet lang na te denken over mijn antwoord. Het is zeer geslaagd geweest zo en met de gedachten dat ik voor de avond weer veilig beneden in Chamonix moet zijn, besluit ik om in de hut te blijven. Samen met Wouter blijf ik achter en delen we een slaapzak tegen de kou. Binnen no time val ik in slaap in het veel te kleine hutje wat continue wordt bezocht door nieuwe klimmers. Na anderhalf uur geslapen te hebben, wordt ik versteend van de kou wakker. Samen met Wouter doen we wat rek- en strekoefeningen om warmer te worden. Rond kwart voor negen voegt de groep zich na een succesvolle toppoging terug bij ons. De gehele zondag is de afdaling naar beneden een race tegen de klok om uiteindelijk toch om half vijf de laatste trein naar het dal te halen.

Al met al een waanzinnige ervaring die ik jullie allen kan aanraden. Ruim een half jaar geleden ging ik dit avontuur aan met de gedachten mezelf nog eens goed te leren kennen. Dit is de afgelopen week absoluut gebeurd en ik ben zeer trots op de manier waarop ik door zeer zware momenten ben gekomen en mijn eigen grenzen heb leren afbakenen. Dit alles had ik niet kunnen doen zonder de vele steun en aanmoedigingen die ik van jullie op allerlei manieren heb mogen ontvangen.

Dank voor dit alles.

Martijn van de Kamp

19-sep-2007

4400 meter als eindpunt...

Aangekomen bij de Tette Rousse konden we heerlijk in de zon even bijkomen. Martijn zat binnen bij de gidsen (achteraf omdat hij dus wilde bijkomen van zijn zware eerste deel, gelukkig klom hij later met een veel beter gevoel).
Joost, Joep en ik hadden een grote kom soep en deelden het brood dat we nog meegenomen hadden. We kochten ook nog 1,5 liter water om te verdelen over de waterzakken (die je in je tas hebt en door een slangetje kan drinken zonder je rugzak steeds af te hoeven doen). We keken omhoog naar de Gouter graat (bergrug), die we nog moesten bedwingen om bij onze slaapplek te komen. Een stijging van ruim 600 hoogtemeters met alleen maar rotsenblokken! Onvoorstelbaar steil.

Toen ik aan de graat begon besefte ik me dat deze tocht uniek was. Ik had nooit gedacht dat het beklimmen van de Mont Blanc dit kon inhouden. Een enorm steile graat waar we per touwgroep met een gids begonnen met klimmen. Af en toe heb je de kans om even links of rechts van deze graat te kijken en zie je behoorlijke rotsstukken naar beneden kletteren... het klimmen over de graat is dan relatief veilig aangezien de vallende rotsstukken voor de bergkom kiezen in plaats van de bergrug, waar wij overheen klommen. Wel hadden we helmen op om onzelf toch enigzins te beschermen. Want ook klimmers die hoger klimmen zorgen soms voor vallend puin.

Uitgeput kwam ik boven bij de Gouter Hut aan. Hier was het al een drukte van jewelste. We waren de eerste touwgroep boven. Ik was blij dat ik mijn knieen hier wat rust kon geven. Waarschijnlijk door de stevige afdaling van de dag voor de beklimming (van boven de Albert 1 hut 3200 meter naar Chamonix 1100 meter) had ik behoorlijke last van mijn kruisbanden. Zowel links als rechts. Tijdens het klimmen naar de Tette Rousse heb ik dit genegeerd, iedereen zal die afdaling van gisteren wel voelen dacht ik. Tijdens het klimmen van de Gouter graat deed het al veel meer pijn, maar dan weet je dat je vervolgens je knieen wat rust kan geven.

Na ons volgde Wilco met zijn groep. Hij liep direct door naar binnen om te kijken of er misschien toch nog wat slaapplaatsen te regelen waren, maar helaas. Wel had hij 3 flessen water gekocht !?. Dit leek Joost en mij ook een goed idee en liepen op de huttensloffen naar binnen. Hier zagen we pas de échte drukte in de eetzaal (later onze slaapzaal) Bij de keuken vroegen we naar water. Dit bleek echter voor ons niet te koop ! Wij hoorden toch bij die groep van 17? Nee jullie hebben geen reservering en het water is in eerste instantie allen te koop voor mensen die een reservering hebben...zwaar verontwaardigd liepen we weer naar buiten om dit aan de groep terug te koppelen. Wilco liet weten dat dit wel zou loslopen en dat we ons niet te druk moesten maken. Dit deed ik dan ook niet en werd al snel weer afgeleid door de andere teamgenoten die één voor één bovenkwamen. Een mooi gezicht hoe blij en kapot iedereen elkaar in de armen vloog of high fives gaf. We aten het laatste stukje stokbrood.

Ik probeerde de drukte even te ontsnappen en kroop in een bed wat door iemand anders gereserveerd was. Waarschijnlijk was deze Fransman nog aan het eten, en dan kon ik best even liggen.
In slaap komen was moeilijk. Het was ijskoud en ik had al behoorlijke koppijn. Toch hield ik mijzelf voor dat even liggen je alleen maar sterker kon maken. Na een kwartier of 5 kwam de desbetreffende bedeigenaar terug van het eten en vroeg om zijn bed. Ik voegde me weer bij de groep die inmiddels aan de eettafels was gaan zitten. Hiervan begreep ik dat al het eten op was en we met elkaar van de keuken een pan smeltwater? hadden gekregen om te verdelen. Dit was ongeveer een bidon per persoon. Tijdens mijn powernap was Joost zo lief geweest om mijn bidon uit mijn tas te pakken en deze te vullen met het warme water. Anders was er niets meer geweest.

De vooraf besproken tactiek was om s'nachts zoveel mogelijk te drinken zodat je vochtbalans op peil zou zijn voor het laatste deel van de beklimming. Uiteindelijk bleek dus dat deze éne bidon al het drinken zou zijn voor zowel s'nachts als gedurende de tocht.... ik nam 2 slokken en bewaarde de rest.

Om 2.30 uur stonden we allemaal buiten klaar om aangehaakt te worden bij de gids en te beginnen met het laatste deel van de tocht. Wij vertrokken als één van de laatste groepen. Waarschijnlijk bewust omdat we de dag ervoor als eerste waren aangekomen en nu volgens deze tactiek met elkaar gelijktijdig de TOP konden bereiken.

De eerste 10 minuten van deze nachtelijke beklimming heb ik nog kunnen genieten van het schitterende uitzicht. Diep in het dal allemaal kleine lichtjes en als je omhoog keek zag je de touwgroepen gaan. Steeds een groep van vier lampjes. We waren als eerste uit de Gouter Hut vertrokken... de rest had een bed.
Na 10 minuten al bekroop mij het angstige gevoel dat ik toch last van hoogte ziekte ging krijgen! We hadden het hier nog zo over gehad met onze touwgroep, dat je hoogte ziekte zo moeilijk tegen kon gaan. Wellicht door s'nachts extra veel te drinken...

Ik kon niet geloven dat dit mij zou overkomen! Zo veel training en zo véél zin! Ik durfde het nauwelijks aan Joep en Joost te vertellen, laat staan aan de gids of Wilco. We waren namelijk nog maar net begonnen. Het begon allemaal al meteen door mijn hoofd te spoken. Als ik hier af stap, dan kan ik nog zelfstandig terug naar de hut en heeft niemand er last van.. of Straks dan wordt het ietsje minder stijgen, waarschijnlijk gaat de koppijn dan wel weg... of waarschijnlijk voelt iedereen zich zo. Niet zeuren gewoon doorlopen... Na een driekwartier van eenzaamheid besloot ik toch aan te geven dat ik me niet lekker voelde. We vroegen elkaar voortdurend hoe voel je je? Joep en Joost waren OK. Ik vertelde dat ik me minder voelde maar dat het wel ging...(knallende koppijn, kotsnijgingen en enorm duizellig). Stug liepen we door. Al zigzaggend de berg op over de gletscher. Iedere keer als een haak sloegen moest het touw naar de andere kant. Hier moest je dus overheen stappen. Dit koste mij al zó veel moeite, mijn knieen waren kapot en bij elke stap voelde ik mijn kruisbanden. Als ik dan over dat touw heen moest stappen, moest ik leunen op een skistok, een pikkel en één been, anders viel ik om.
Wilco kwam naast me lopen en vroeg hoe het ging. Ik vertelde dat ik gepakt was door de hoogte en me beroerd voelde. Hij vroeg of ik al had gedronken? Nee, ik heb mijn water niet bij de hand en stoppen kon niet vertelde ik. Voor me liep Joep. Zijn water hing buiten zijn tas aan een haak voor mijn neus te bungelen.... ik had het eerder niet durven vragen, maar die bidon bungelde zo voor mijn neus. Wilco gaf me al lopend te drinken en een stok. "straks wordt het wat vlakker dan zal je je wel beter gaan voelen" We liepen door. De jongens vroegen regelmatig hoe ik me voelde. Het was teveel moeite om het uit te leggen.

Na een klim van 2,5 uur behoorlijk stijgend over het ijs/ sneeuw kwam het Vallot Bivak in zicht. Voor mijn gevoel waren we al uren onderweg en in mijn hoofd spookte het nog steeds.
Toen kwam het besef dat ik kon rusten in het Bivak en een keuze moest maken over het vervolg van de tocht.
Aansterken zou niet meer lukken aangezien ik totaal geen zin had in een reep/ suiker aangezien ik dit er toch direct zou uitgooien. In het Bivak bleek dat deze pauze kort zou zijn. Vrijwel meteen werd iedereen gevraagd of ze door konden gaan. Vreselijk om dan te moeten merken dat je eigenlijk de enige bent die zich zo naar voelt...
Ik vroeg aan Wilco wat de laatste 400 hoogte meters zou betekenen. Hij vertelde dat het nog zwaarder zou zijn dan wat we tot nu toe hadden afgelegd. Ook gaf hij aan dat hij zich zorgen maakte over mijn duizelligheid. Dit zou een gevaar opleveren.
Toen iedereen werd gevraagd of ze verder konden gaan gaf ik aan dat ik twijfelde. In mijn hoofd was ik al twee uur eerder gestopt... nu zei ik nog steeds dat ik twijfelde? Voor de tweede keer werd het mij gevraagd.

Ik besloot in het Vallot Bivak te stoppen. Twee argumenten: Ik wilde mijn knieen nog niet verder kapot maken en duizellig doorklimmen is gewoon te gevaarlijk. Het feit dat ik misselijk was en hoofdpijn had speelde niet mee, dit negeerde ik gewoon.
Een vreselijke beslissing, vooral omdat ik zó graag met Joep en Joost en alle anderen boven wilde staan... maar ook omdat ik qua conditie nog goed door dacht kunnen te gaan.... Een heel dubbel gevoel. Want ik was ook zo blij met het feit dat ik niet verder meer hoefte te gaan, maar baalde ook enorm van mijzelf.

Martijn vd Kamp bleek ook te stoppen. Zijn energie was gewoon helemaal op. Hij was door en door koud en kon eigenlijk geen stap meer zetten. Ik was er zó blij mee! Gelukkig nog iemand waarmee ik samen was. Martijn was kapot. We hebben onze voeten in een slaapzak gestoken en probeerde wat te slapen tussen de rotzooi. Ik maakte me zorgen over Martijn. Hij was zó koud! We hebben samen wat oefeningen gedaan om hem warm te krijgen.. eindelijk kwam de zon op.

Na een uur of 4,5 kwam één van onze gidsen het Bivak in. We moesten weer door. Of beter gezegd terug.
Buiten vond ik de 9 anderen die terug waren van de TOP. Volledig gebroken! Niet geloven hoe ik Joost en Joep aantrof. Ik was blij met mijn beslissing.
Wilco was gevlogen. De gidsen en Philip waren verantwoordelijk voor de groep.
Zo sociaal als iedereen op de heenweg was, zo op zichzelf was iedereen tijdens de terugweg. Logisch. De verhalen kwamen pas écht in Chamonix. Eerst zorgen dat we verder beneden kwamen.

Zodra de daling ingezet werd begon ik me weer beter te voelen. Althans, de hoogte ziekte verdween precies waar deze gekomen was.

De tocht naar beneden toe was vreselijk lang en mijn concentratie glipte weg. Ik heb me nog nooit zo uitgeput gevoeld. Al mijn reserves aangesproken en te weinig eten en drinken. Toch loop je door, omdat je weet dat wachten geen zin heeft. Je moet immers de trein halen om 16.30 uur. Anders duurt de toch nog 3 uur langer!

-------------------

Team, bedankt voor deze ervaring! Ik ben trots op mijn 4400 meter en heb genoten van de tocht er naar toe, althans, het eerste deel dan. De afdaling was ook schitterend.

Joost & Joep bedankt voor gezelligheid als touwgroep! Ik heb veel aan jullie gehad.

Niels: dank voor de goede organisatie.

Philip: mijn complimenten! Ik vind dat je als 22 jarige een enorm verantwoordelijkheidsgevoel hebt en ik waardeer je oprechte interesse.

Martijn vd K: Toen je lag te slapen in het Bivak kwam het Zweeds Bikiniteam binnenzetten...ik heb je maar niet wakker gemaakt...je lag zo lekker!

Bedankt voor je aanwezigheid! Samen is niet alleen...

Wouter

aanverwante berichten:

• Lopen, lopen en nog eens lopen!

17-sep-2007

Gletsjer-dag

Helaas brak vandaag alweer de laatste dag aan van onze geweldige Mont Blanc-ervaring. Hoewel een ieder gisteren helemaal stuk zat, werd het ontbijt van Gite Le Vagabond om 08.00 uur alweer druk bezocht door de leden van onze expeditie. Dit had vermoedelijk te maken met de sterk verbeterde nachtrust. Na het ontbijt werd het dagprogramma kort doorgesproken. Aangezien we de toppoging een dag hadden vervroegd, was de oorspronkelijke gletsjerdag komen te vervallen. Het voorstel was dan ook om dit vandaag in te halen en alsnog (gelukkig met behulp van het treintje) de gletsjer te bezoeken. Of het lag aan pijntjes opgelopen tijdens de toppoging of dat hier simpelweg de jongens/meisjes van de mannen/vrouwen werden onderscheiden laat ik in het midden, maar uiteindelijk hadden Nico, Björn, Sara en Joost Heijn nog genoeg reserves om ook deze dag met hernieuwde energie tegemoet te zien. Niels, Rolf en Joost van Haasteren besloten om het plaatselijke stuwmeer (maar vooral de Franse kronkelwegen) met een bezoek te vereren. De overige teamleden zijn in de loop van de dag richting Nederland vertrokken.

Om een uur of 11 stonden we (met onze drie gidsen, Wilco en Philip) dan ook weer in volledige uitrusting op het ijs. Na het verblijf in de Albert 1 hut hadden we ons al enige technieken met betrekking tot het lopen op de gletsjer eigen gemaakt (en op de Mont Blanc in de praktijk gebracht). De basis was dan ook gelegd en al snel werd ons duidelijk dat je met stijgijzers meer kan dan alleen 'stevig in je schoenen staan'. Voor de meest verticale wand draaien we ons hand niet meer om. Nico heeft zelfs een eigen techniek ontwikkeld. We denken erover om hierop patent aan te vragen onder de naam: 'verticaal-ijswand-buik-glijden-zonder-zekering'. Veel geleerd en vooral ge-enthousiastmeerd door onze (zeer) ervaren Duitse gidsen, kwamen we moe maar zéér voldaan van het ijs. Ik neem aan dat de foto voor zich spreekt.

En op verzoek van Arjan: de foto (die voor zich spreekt......Joost kijkt zeer voldaan!)

's Avonds hebben we een lekker potje gekookt en genoten van een Franse wijn (hoewel we erover denken om deze te boycotten wederom vanwege een totaal gebrek aan Franse gastvrijheid). Inmiddels zijn we wel over onze wrok heen, kunnen we overal om lachen, terugkijken op een fantastische ervaring en wordt er al voorzichtig gesproken over Mount Elbrus.............

17-sep-2007

Toch nog energie over: ijsklimmen!

Al typend bleek dat Joost ook al achter de PC zat voor een nieuwe update, maar ach, beter twee keer een verhaal dan geen verhaal. Dus geniet nog maar een keer van deze mooie dag.

Nu de beklimming van de Mont Blanc met een dag was vervroegd vanwege het naderende slechte weer, waren de berggidsen op maandag ook nog in Chamonix. Hierdoor konden we alsnog het dagje ijsklimmen doen dat door het vervroegen van de topbeklimming was vervallen. Op zondagavond had je dit aan niemand hoeven vragen, want alleen al het idee om je wandelschoenen opnieuw aan te doen was ondenkbaar. Maar maandagochtend waren er toch nog enkele fanatiekelingen: Björn, Joost Heijn en Nico. Ook Sarah Mollink (Carp Magazine) ging mee. Het ijsklimmen hebben we op het Mer du Glace bij Montevers gedaan.

Het was werkelijk een fantastische afsluiting van deze superweek. Onder leiding van berggids Cristian kregen we nieuwe technieken aangeleerd over het gebruik van de stijgijzers. Het is verbazend hoe je steile ijshellingen nog steeds rechtdoor naar beneden kan afdalen en welke krachten een pikkel kunnen houden. Overigens was het net zo verbazend hoeveel onze beenspieren nog konden houden na de laatste intensieve dagen. We zijn de oefenhelling dus enkele keren op en neer geklommen en afgedaald om alle technieken uit te proberen. Nico maakte er nog een spektakel van door de oefenhelling vallend af te dalen, omdat zijn stijgijzers hun grip verloren op de ijswand. Zo bleek maar eens hoe belangrijk het is om je hakken lager te houden dan de punten van de stijgijzers (en hoe gevaarlijk stijgijzers kunnen zijn). Om de lezer gerust te stellen: behalve de schrik heeft hij er niets aan over gehouden. Wel jammer dat Philip net stopte met filmen op het moment dat Nico viel, omdat de expeditie-DVD hierdoor zeker spectaculairder kan worden.

Na het oefenen was het tijd voor het echte werk. De andere twee beggidsen hadden in een gletsjerspleet hun touwen uitgehangen. Aan de ene kant hing een touw om de helling met één pikkel omhoog te klimmen en aan de andere kant hing een touw om met twee ijsbijlen een bijna rechte wand omhoog te klimmen. Iedereen is op beide wanden omhoog geklommen, waarvan de wand met de ijsbijlen het mooist was om te doen. Berggids Volker deed nog even voor hoe je een ijswand in slechts twee slagen met een pikkel kunt opklimmen, waarna wij dit uiteraard ook moesten proberen (en wat ook lukte).

Kortom een fantastische afsluiten van een geweldige week. En voor de teamgenoten die deze dag aan zich voorbij hebben laten gaan: jullie hebben wat gemist!

17-sep-2007

Na de top

Wow. Wat een ongelooflijk gevoel. Zo lang zo hard gevochten en dan sta je eindelijk op de top. Wat een amazing view, maar zo veel heb ik niet eens rond kunnen kijken. Ik was kapot... De laatste meters waren zo zwaar. Veel zwaarder dan ik me in de voorbereiding ooit had kunnen voorstellen. Op de top was het koud en zonnig. Na een belletje naar het thuisfront en een paar foto's als bewijs van het bereiken dan de top begon de gids aan mijn touw te trekken om weer naar beneden te gaan. De top was bereikt en er was weinig meer te doen daar. Een ongelooflijke ervaring. 

Dodelijk vermoeid strompel je naar beneden over de scherpe richels met afgronden aan beide kanten. Op de heenweg maakten deze afgronden je niets uit omdat je ze door de nacht niet zag of doordat je te druk bezig was met omhoog klimmen. Op de terugweg was ik simpelweg te moe om me er druk om te maken. Vanaf de Top (4810m) naar het Vallot Bivak (4400m) ging puur op de adrenaline en het geluksgevoel van het bereiken van de top. Alle energie was echter verbruikt toen van het Vallot Bivak nog verder afgedaald moest worden. Als zombies strompelde het hele team de lange meters richting de Gouter hut waar waarschijnlijk voor ons het eerste normale eten sinds lange tijd stond te wachten. Veel teamleden gleden uit, vielen, lieten hun pickel vallen, kregen kramp, maar iedereen bereikte de Gouter hut. Niemand had echt honger, maar na een klein ommeletje of broodje werd er weer een beetje gelachen. We kregen weer wat praatjes en vergaten heeeel even dat we vanaf 3800 meter nog moesten afdalen naar 2300 meter waar het treintje naar Chamonix op ons stond te wachten.

De laatste afdaling over de Goutergaad en langs de Tete Rousse bleek zwaar afzien. Iedereen had zo veel gegeven in de laaste dagen dat alle pijntjes die voorheen niet gevoeld werden nu dubbel opspeelden. Knieën begonnen het te begeven, spieren deden pijn en motivatie om naar beneden te rennen was klein na zo'n zware tocht.

Negen uur na het bereiken van de top zat iedereen (op het nippertje) veilig in het treintje naar beneden. s 'Avonds nog lekker en gezellig uit eten geweest met het team en de gidsen. Voldaan kroop iedereen zijn bedje in om lang lang lang te genieten van zijn welverdiende rust.

Joep

17-sep-2007

Lopen, lopen en nog eens lopen!

Een dag eerder dan gepland (ivm de weersverwachtingen) vertrekken we naar de Gouterhut. Ik zal verder niet uitweiden over de ontberingen die we daar hebben meegemaakt, daar heeft Wilco al genoeg woorden aan besteed.

Op zondagochtend (nou ja ochtend, om middernacht is iedereen wakker en om 1 uur beginnen de eersten met aankleden en voorbereiden) om 2 uur 's ochtends staan we buiten achter Gouterhut, stijgijzers onder, warm aangekleed, gereed voor het eerste deel van een lange nacht: over de Dome de Gouter naar het Vallot bivak. De tocht verloopt geheel in het donker, de maan is om 9 uur die avond reeds onder gegaan, dus we hebben enkel het licht van de sterren en onze hoofdlampjes. De later op de terugweg zien we pas echt door welke fantastish landschap we die nacht gelopen zijn.

Na ruim 2,5 uur lopen, lopen en nog eens lopen, komen de 4 teamleden aan in het Vallot bivak op 4400 meter. Van daar is het nog 2,5 uur stijgen tot de top. Helaas moeten Wouter ven Martijn besluiten om in het Vallot bivak achter te blijven. De overige 9 vertrekken na een korte pauze (water, enerybar) richting top van de Mont Blanc.

De top is nog niet te zien als we weer gaan lopen, we moeten eerst over 2 kleine bultjes. Op het moment dat we over de tweede bult heengaan zien we de ochtend schemering, wat weer de nodige energie geeft om ook aan de laatste klim richting top van de Mont Blanc te beginnen.

Rond half acht staat het eerste team op de top en in de minuten daarna volgen ook de overige TOPpers. De zon is ondertussen op en vanaf de Mont Blanc hebben we een fantastisch uitzicht over de omgeving. Ik zou daar de hele dag kunnen blijven, maar helaas moeten we na een klein half uur al weer aan de afdaling beginnen: Tot de top is nl maar de halve weg. We moeten ook nog helemaal terug naar ons basis kamp Gite Vagabond!

De afdaling is welhaast net zo vermoeiend als de heenweg en uiteindelijk lukt het het hele team om om 16.30 uur het laatste treintje te pakken op 2300 meter, zodat we met onze vermoeide benen niet nog verder te voet hoeven af te dalen.

(later meer)

aanverwante berichten:

• TOP bereikt!

16-sep-2007

De nacht in de Gouter hut met toppoging

Waar was ik gebleven? O, ja. Om te beginnen wil ik jullie toch niet de emotie onthouden. Ik zal geen namen noemen maar er zijn toch wel wat traanjes over de wangen gerold van blijdschap en afzien. Ook t.a.v respect. Neem Petra. Een jaar geleden kon ze nog geen 10 km hardlopen (haar eigen woorden) en in de voorbereidingen ging ze er voor 200% tegen aan. Afvallen, trainen, afvallen, trainen, gezond eten en met discipline. EN .... met resultaat en dan na al dat harde werken en volhouden ..... de TOP! Maar ook Martijn van de Kamp, die 6 maanden geleden nog nooit in de bergen was geweest maar samen met zijn zoontje al de landkaarten van de Alpen tot de Himalaya bestudeerde. Het was een enerverende beleving met een unieke groep die al waren ze allemaal al 'deloitters' elkaar NU pas echt hebben leren kennen en waarderen.

Gisteren kwamen we dus super fit en zeer gemotiveerd aan in de Gouter hut op ruim 3800m. Het weer was perfect en het uitzicht ongekend. Tot zonsondergang hebben we zitten genieten met elkaar op het 'stoepje' van de Gouter hut. Nu nog een bed en lekker warm eten dachten we. Met evt een glaasje wijn om te vieren dat we met het hele team de gouter hut (voor vele al een absoluut hoogte record) bereikt hadden. Maar de Goute hut heeft toch nog enieg uitleg nodig. dit is geen 'normale' hut met zeker geen gastvriendelijke beheerders. Door de overbevolking van bergsporters (wie wil tenslotte niet de Mont Blanc beklommen hebben;-) en de chauvinistische instelling van Fransen hadden wij weer eens vreselijke pech. Normaal probeer je in de bergen een hut waar je wil slapen van te voren te reserveren. Dit gaat echter niet zomaar bij deze hut. De regel is namelijk dat je pas maximaal 2 dagen van te voren kunt reserveren voor een overnachting. Standaard horen wij dan als we elk jaar weer als we bellen in juni en sept, sorry de hut is VOL. Wat is namelijk het geval. Franse gidsen huren voor eventuele klanten die de Mont Blanc willen beklimmen de hut het hele seizoen af. Als ze echter niet komen, weet niemand dat en zijn de bedden leeg. De enige praktische mogelijkheid is dus gewoon naar de hut gaan en terplaatse informeren of er toch nie tper ongeluk aan het einde van de dag bedden vrij blijken te zijn. En dat hebben we dan ook al meerdere keren met succes gehad. Eerlijkheid geschied om er bij te vermelden dat we ook wel eens aan de tafels hebben moeten slapen omdat er echt geen bedden waren. Daar zijn we als team dan ook wel op voorbereid want van echt slapen is nauwelijks spraken omdat het pas omstreeks 22.00u rustig wordt in de hut en omstreeks 01.00u begint iedereen alweer zijn spullen te pakken en de rugzak in te pakken voor de toppoging die vaak rond 3.00u begint. Toen ik vriendelijk informeerde of er plaats was voor 17! klimmers (incl. de gidsen) was het antwoord NEEN. Okee, niet erg dacht ik als we maar kunnen eten. Normaal is er altijd warm eten te verkrijgen tegen gepeperde tarieven maar dit keer was er zelfs geen warm eten te verkrijgen. Okee, dacht ik als we dan maar wat soep kunnen krijgen dan redden we ons nog wel. Maar zelfs soep was niet meer te maken!!!! Dan maar waterflessen voor iedereen want je moet tenslotte op hoogte goed drinken. Een fles water van 1.5 liter kost dan wel 5 euro maar daar klaag je niet over. Wat was het antwoord? Jullie krijgen geen water want het loopt tegen het einde van het seizoen en we verkopen het water alleen aan mensen die gereserveerd hebben in de hut! Dit was te gek voor woorden. Er was nog een uitkomst. We komen hier al jaren in juni en sept en ook met Christiaan als hoofdgids. Hij kent de huttenbaas uiteraard ook en kan zelfs een beetje opschieten met hem (althans dat dacht hij en ik voor gisterenavond). Maar zelfs Christiaan krijgt niks voor elkaar, hoe we ook vriendelijk proberen te doen. Het lukt uiteindelijk wel met heel veel pijn, moeite en irritatie om de 'camelbags' gevuld te krijgen met warm water voor thee. Maar het houd allemaal niet over. We gaan dus een nacht tegemoed waarin we het moeten stellen met onze 'eigen' energie repen en ander tochtenvoer. We voelen ons goed genaaid. De gidsen Christiaan, Volkert en Stefan hebben er ook geen goed woord voor over. Dit hebben ze in hun hele cariere als berggids nog nooit mee gemaakt. Eigenlijk is het misdadig. Iemand in bergen gewoon eten en drinken weigeren terwijl hij bezig is met een sportprestatie. Ik zeg nog tegen niels, eigenlijk zou je zo'n man moeten kunnen aanklagen en een dikke klachten brief ergens naar toe kunnen sturen. Maar we zouden niet weten waarheen .....

Het frustrerende is gewoon dat je 'buitenlander' bent in hun ogen en al helemaal als je uit Nederland komt en denkt 'hun' Mont Blanc te willen beklimmen.

Als we de klap te boven zijn en het met elkaar flexibel oplossen met thee, reepjes, snoep en wat oud brood willen we daarna gaan slapen. Maar dat kunnen we wel vergeten. De keuken was na het uitreiken van het warme water en het ontvangst van de betaling direct daarna dicht gegooid. Maar 'hutteruhe' om 22.00u is geen spraken. In de keuken lijken ze ons nog een keer de toppoging door onze neus te willen boren. Er wordt zo lijk het een flink feest gevierd. Hard lachtende, gierende en schreeuwende aangeschoten Fransen zetten de keuken op zijn kop. Het is tot op het associale af. Het duurt niet lang of wij passen ons maar aan, aan de 'Franse' omstandigheden. We beginnen aanstekelijke opmerkingen en moppen te tappen. Van slapen komt zeer weinig terrecht. We liggen allemaal op- of onder de banken, of op- of onder de tafels. Wat een bende ...... Hoewel we er op voorbereid waren sloeg dit toch alles. Volgende keer nemen we zelf wel weer onze branders en maaltijden mee.

Om 01.30u beginnen we als eerste onze spullen te pakken en klaar te maken. Dat gaat super vlot. Het weer is prachtig, een ongelofelijke sterrenhemel en nauwelijks wind. Echt koud is het ook niet. We vertrekken klokslag om 02.30u! We hebben 4 touwgroepjes van elk 3 mensen met een gids. We zijn de eerste die vertrekken. Dat is een lekker gegeven. Het is pikken donker en er is geen maan meer. Ruim 2500m beneden zien we de lampjes van Chamonix. We klimmen gestaag omhoog richting 'dome du gouter'. Dit is een 2.5 uur durende klim die uitkomt op een 'dome' die vervolgengs lichtelijk afdaalt via een zeer groot voetbalveld. Daarna gaat het weer steil omhoog naar het Vallot Bivak. Onderweg passeren de touwgroepjes elkaar af en toe als de een of de ander kleding moet wisselen en of eten en drinken. Maar het gaat mooi geleidelijk op. Als ik met aan mijn touw Martijn B, Sarah en Bjorn het touwgroepje nader van Joep, Wouter en Joost H met gids Stefan dan blijkt Wouter al kotsmisselijk. Ik geef hem wat te eten en te drinken met een skistok voor de ballance en zet hem direct achter Stefan de gids zodat hij letterlijk in zijn voetsporen kan volgen. Gelukkig vecht hij zich een weg naar de Vallot. We komen allemaal aan in het Vallot Bivak. Dit is een aluminium doos met wat ramen en een deur en daar houd het dan ook bij op. We maken de ballance op van hoe het team en de touwgroepen ervoor staan. Het Vallot Bivak is namelijk de laatste plek waar we touwgroepen kunnen wisselen en evt klimmers kunnen laten wachten die niet meer verder kunnen. We hebben ook een slaapzak meegenomen voor het geval dat. Na een ronde gemaakt te hebben hoe iedereen zich voelt, vragen we aan een ieder of ze door willen en/of problemen voorzien. als er namelijk een touwgroep is waarbij iemand tijdens het klimmen naar de top opgeeft, dan zit er niets anders op dan de hele touwgroep om te laten draaien. Dat is dus een grote verantwoordelijkheid. Ikzelf en Philip kunnen vliegende keep spelen. Dat houd in dat zowel Philip als ik, wel met een individu kunnen afdalen zodat de rest van de touwgroep met de gids mee kan om door te klimmen naar de top. Maar als Philip en ik al zijn omgedraaid met iemand die echt niet meer kan, heb je nog steeds een probleem om veilig en verantwoord terug te komen. De kunt is dus je krachten goed te overzien en tijdig de juiste beslissing nemen. Niet doorgaan tot je echt niet meer kunt want de top is pas halverwege. De terugweg is minimaal zo belangrijk. Uiteindelijk beslissen Martijn van de Kamp en Wouter om het voor gezien te houden wegens fysieke problemen. Een moeilijk maar zeer moedig besluit waar het team uiteraard moeite mee heeft. Vooral Joep probeert Wouter nog op andere gedachte te brengen maar hij blijft verstandig als hij is bij zijn genomen besluit.

Dan vervolgt de rest van het team de laatste, maar o zo moeilijke 400 hoogtemeters. De hoogte gaat nu echt tellen en het zijn steile stukken. Minimaal 3x moet er een 'top' beklommen worden terwijl je weet dat dat niet de ECHTE top is. Slopend, moordend, uitputtend maar o zo mooi en voldaan bereiken we uiteindelijk bijna gelijktijdig de top. Tranen en emotie komt los. Na 6 maanden zeer intensief te hebben samengewerkt als team naar deze topprestatie is het resultaat daar. Niet zonder slag of stoot maar dat wisten we. Wel ervaringen en vriendscahppen rijker. What's next;-)

Op de Top nemen we tal van sponsorvlag foto's. Niels heeft weer een paar prachtige vlaggen en logo'sl aten maken. Er is tenslotte ZEER veel geld ingezameld voor het goede doel. Precies moeten we het nog berekenen want helaas missen we een deel van de bijdrage omdat de top tenslotte niet door iedereen is gehaald. Maar een ding is zeker, er blijft een ongelofelijke hoeveelheid waardevol geld over door deze teamprestatie. Hoe maatschappelijke verantwoordelijheid en persoonlijke uitdagingen prachtig hand in hand samen gaan.

Ik geef mijn touwgroepje over aan Philip. Hij mag Sarah, Bjorn en Martijn B veilig met de gidsen en de andere touwgroepen naar beneden begeleiden. Philip is een belangrijke aanwinst voor het bedrijf NaarNieuweHoogte expeditiereizen omdat ik de begeleiding volgendjaar op een lager pitje moet zetten vanwege mijn vaderschap (over twee weken uitgerekend!) Philip is een ervaren klimmer en poolreiziger, en ik hoop dat Philip na deze 'stage' nog veel tochten zal begeleiden voor NaarNieuweHoogte expeditiereizen.

Nadat de touwgroepen opweg naar beneden gaan, pak ik mijn paraglider en vlieg in 20 minuten naar Chamonix. Verschil moet er wezen;-)

Spoedig zullen de persoonlijke topverhalen volgen met de nodige foto's.

Met sportieve groet,

Wilco van Rooijen, expeditieleider NaarNieuweHoogte

16-sep-2007

Het weer nu in Chamonix

Het weer in Chamonix: strak blauw en dus heerlijk nazomeren.

16-sep-2007

TOP bereikt!

Een dik uur geleden stonden op de TOP van de Mont Blanc op 4808m! Met een VET resultaat. 9 van de 11 klimmers hebben de TOP gehaald.

Martijn Bakker, Rolf Gelissen, Joost van Haasteren, Joep Hammers, Joost Heijn, Nico Rensing, Arjan Timan, Bjorn Witkamp en last but not least Petra de Winter!

Naast de Deloitters stonden van de organisatie ook Niels Koekkoek en Philip de Roo en ikzelf op de top. En onze kanjers van gidsen, Christiaan, Volkert en Stefan. Ook journaliste Sarah van het blad CARP stond op Nu nog het verhaal van haar kant, we zijn erg benieuwd!

Helaas bereikte Martijn van de Kamp en Wouter van Voorst tot Voorst de top niet maar wel een zeer respectabel hoogte record. Namelijk het 'Vallot Bivak' op 4400m! De laatste 400 hoogte meters en/of 2.5 uur klimmen ruim boven de 4000 meter was op dit moment iets te veel. Martijn en Wouter namen de dappere beslissing om het team niet in gevaar te brengen op een vroegtijdige terug keer i.v.m fysieke problemen. Martijn heeft het bloed in zijn schoenen gelopen van de blaren en had de laatste zeer slechte nacht te veel energie verloren om zichzelf warm te houden. Wouter is naar eigen zeggen 'iets' te fanatiek geweest de eerste dagen van acclimatiseren want had last gekregen van zijn knieen. Ook de laatste zeer slechte nacht had tot resultaat dat hij zich misselijk en beroerd voelde. Desondanks knokte hij zich over de 'dome du gouter' en bereikte ondanks zijn miselijkheid toch het 'vallot bivak'.  

Het uitgebreidde verhaal volgt a.s.a.p. De mannen en vrouwen zijn namelijk nu aan het afdalen van de top naar de Gouter hut (3800m), dan naar de Tete Rouge hut op 3200m, dan door naar het treintje op 2372m! En dan nog de kabelbaan naar Les Houches. Dat is een flinke tocht waar ook nog een tijdsdruk opzit want om 16.30u gaat het laatste treintje en die heb je nodig om de kabelbaan te halen die vandaag voor het laatst gaat. Nadat het team onder de bergsport begeleiding van de gidsen en Philip de Roo aan de afdaling begon, heb ik mijn stoute schoenen aan getrokken en ben met mijn paraglider van de top naar beneden gevlogen zodat ik dit verslag uitvoerig op de weblog kon tikken. Foto's volgen. Ik verwacht het voltallige team rond 18.00u hier in de Gite La Vagabond. Waarna het uiteraard feesten wordt.

Tot zo!

Wilco van Rooijen

15-sep-2007

Voltallig team bereikt Gouter hut

Aan het eind van de dag heeft het voltallige team de Gouter hut bereikt op 3.817 meter! Het eerste deel van route voerde ons naar de hut Tette Rousse, waarna we aan de stevige klim naar de Gouter hut zijn begonnen. De Gouter graat vergt veel van de beenspieren, maar in een gestaag tempo is iedereen gezond en wel boven gekomen. Op dit moment (19.39 uur) hebben we geen slaapplek, dus hoe we de nacht doorkomen is nog even afwachten. Het weer is super, dus iedereen is vol goede moed voor de toppoging die morgen voor ons ligt!

14-sep-2007

Vrijdag 14 september: terug naar Chamonix

De ontbijtploeg van deze ochtend was vroeg uit veren; om 05.30 uur waren Rolf, Björn en Nico volop bezig om thee te zetten en boerenommeletten klaar te maken. Voor iedereen een goede test of het Adventure Food echt zo voedzaam is als het product claimt te zijn. Vanaf 06.00 druppelde de rest een voor een binnen. Uiteindelijk stonden we om 07.20 uur buiten met de rugzakken weer op om onder de dagleiding van Joep en Arjan aan een nieuwe dag te beginnen.

De route voerde ons naar de gletsjer, alwaar we door Wilco werden onderwezen in het gebruik en de gevaren van de stijgijzers. Na zijn uitleg mochten we zelf onze eerste stappen op het gladde ijs zetten. De een had het sneller onder de knie dan de ander, maar uiteindelijk stapte iedereen veilig en zeker rond over de gletsjer Le Tour. Daarna gingen we in touwgroepjes omhoog naar de top van de gletsjer, zodat we om 10.45 uur op iets meer dan 3.000 meter stonden. Onderweg ging het zonnetje wederom lekker schijnen en leerden enkelen onder ons dat een waterzak toch makkelijker drinkt als je deze met de opening naar beneden in je ruzak doet. Anders moet je wel erg hard zuigen aan je drinktuit voor een slokje water.

Na een korte pauze, waarbij iedereen door Wilco in een wel erg confronterende close-up op de gevoelige plaat werd gezet, liepen we via de gletsjer weer terug naar de Albert 1 hut. Daarna was het alleen maar dalen, dalen en nog eens dalen. Ook hier was wederom een snelle kopgroep die met wat extra pauzes op de achterblijvers wachtten. Maar uiteindelijk is iedereen beneden aangekomen in Le Tour op 1.400 meter. Petra liep de laatste meters zelfs op haar roze slippertjes naar beneden…

In Chamonix aangekomen, was het tijd voor de boodschappen, het bezoek aan het weerbureau voor de weersverwachtingen, een lekkere douche en een biertje op het terras van Le Vagabond. De kookploeg had een lekkere pastemaaltijd bereid, wat na al dat Adventure Food een verademing was.

Inmiddels was ook de kogel door de kerk: de toppoging start op zaterdag 15 augustus! Met de dagleiding voor morgen, Joost Heijn en Wouter, hebben de we deze dag vast doorgenomen en uiteraard kon Wilco ons vertellen wat we onderweg tegen kunnen komen. Daarna was het tijd voor de puzzel van de touwgroepjes. Alle voorkeuren werden geïnventariseerd en uiteraard hadden we niet direct vier touwgroepjes. En dus begon in de tuin van Le Vagabond het grote schuiven en werden diverse mensen links en rechts heen en weer geschoven om uiteindelijk op de volgende vier touwgroepen uit te komen: 1) Joost Heijn, Joep en Wouter, 2) Rolf, Arjan en Joost van Haasteren, 3) Martijn van de Kamp, Petra en Nico en 4) Martijn Bakker, Björn en Sarah. 

Vanavond heeft iedereen de tijd om de rugzak in te pakken (en niet te veel mee te nemen), zodat we morgen op tijd naar grote hoogte kunnen gaan. De weersverwachtingen zijn super: zon!

14-sep-2007

Donderdag 13 sepember: Gite Albert 1

Afgelopen donderdag zijn we begonnen met een twee daagse tocht naar de Albert 1 hut. Deze hut is te bereiken vanaf Le Tour. Le Tour ligt op ongeveer 1400 meter terwijl de Albert 1 hut op ongeveer 2700 meter ligt. De dagleiding was in handen van Rolf en Nico en was natuurlijk uitstekend verzorgd. We zijn de dag begonnen met het zingen van “lang zal hij leven” voor Arjan, die de magische grens van 30 jaar heeft bereikt.

’s Morgens waren er materialen uitgedeeld en hadden we uitleg gekregen over hoe deze materialen gebruikt moeten worden. De helm en de pickel waren natuurlijk niet zo moeilijk, na 5 pogingen was het Wilco eindelijk gelukt om te laten zien hoe gemakkelijk de gordel omgedaan moest worden en er waren zelfs stijgijzers in maat 49!!

Ik denk dat ik voor de meesten spreek als ik zeg dat we te veel gewicht mee zeulden. De meest gemaakte fout is dat er te veel water was meegenomen. Op een dag drink je misschien twee liter, en dan is het natuurlijk zinloos om er drie in je tas te stoppen. Het was voor mij in ieder geval een goede les.

De tocht zelf was geweldig mooi. Het weer was fantastisch met als resultaat mooie foto’s van de gletscher en de omliggende bergtoppen. Eerst liepen we een stuk over een vlakte, vervolgens een pad dat in haarspeldbochten liep en daarna was er een mooi stuk klimmen over rotsen. Toen dat achter de rug was waren we op een kam aangeland met aan beide kanten een dal die zijn ontstaan door gletschers. Van de gletscher aan de linkerkant was niets meer over, maar de gletscher aan de rechterkant was schitterend. Hij liep niet meer zo lang door als jaren geleden, maar het blijft een indrukwekkend gezicht.

Helemaal bovenaan de kam was de Albert 1 hut al te zien. En het is me opgevallen dat hutten maar verrekte traag dichterbij komen als je een stijle helling oploopt. Gelukkig was het geen wedstrijd wie het eerste boven was, en hebben we veel genoten van de tocht. Het laatste deel van de kam werd door verschillende mensen gebruikt om zichzelf te testen en te zien hoe hard er gelopen kon worden. Met name Joep en Joost Heijn kunnen lachend verschrikkelijk hard lopen terwijl Joep meestal slechte moppen vertelt.

Maar nadat ook de mindere sprinters de hut hadden bereikt kon er begonnen worden met koken. We hadden drie gaspitjes mee met twee koekepannetjes en een hele hoop pannenkoekenmix. Al snel bleek dat het ene pannetje alleen maar in staat was om zwarte pannekoeken af te leveren, zodat alle pannekoeken in het andere pannetje gemaakt werden. Dit is geen snel proces en Petra en Joost van Haasteren hebben er voor kunnen zorgen dat iedereen twee pannekoeken kreeg in de 4 uur dat ze hebben staan bakken. Het dessert was uitstekend en was in 4 minuten klaar.

De avond hebben we afgesloten met verjaardagscake van Arjan (dat scheelde op de terugweg weer 800 gram gewicht; net als het blikje bier dat Wilco nog voor hem had meegenomen).

12-sep-2007

De eerste top is bereikt!

Op 11 september hebben Joost, Nico, Bjorn en Rolf de eerste top bereikt. om exact 1600 uur bereikten zij de top van de Brevent. Die avond werd het team aangevuld met 5 nieuwe toppers: Martijn, Petra, Martijn (B), Joost en Arjan. Ook CARP redactrice Sarah Mollink, die een verslag maakt van de expeditie, is dinsdag in het base camp aangekomen.

Voor woensdag 12 september zijn de weersvoorspellingen wederom goed en staat een nieuwe aclimatisatie tocht op het programma. Tevens zullen in de loop van de dag de overige teamleden in Chamonix aankomen.

aanverwante berichten:

• Eerste dag van de hoogtetraining

11-sep-2007

Deloitte TOPteam in de schijnwerpers

Deloitter
Onlangs verscheen er een artikel van het Deloitte Topteam in de krant voor medewerkers van Deloitte Nederland. Hieronder is de gescande versie opgenomen.

Het hele artikel is hier te downloaden.

Texel
Björn Witkamp heeft als Noorderling het internet van Texel gehaald. Lees dit stuk op:
http://www.texel-plaza.nl/nieuws/artikel.php?id=29374

Sfeerimpressie: videobeelden!
Via de volgende link kun je een kort filmpje zien van de Deloitte Mont Blanc Expedition 2007. Waarschuwing: alleen na inschrijving voor 2008 kun je pas echt datgene meebeleven wat vier Deloitte teams al hebben ervaren!

Carp*
Tijdens de Deloitte Mont Blanc Expeditie klimt er een journalist mee van het lifestyleblad Carp*. In dat blad komt een impressie van de Deloitte MB Expeditie en zal ingegaan worden op de vraag 'wat is de invloed van de expeditie op het werk bij Deloitte'. Blijf de Carp van oktober in de gaten houden!

SUMTV
Als de techniek ons niet in de steek laat en de camera's blijven draaien onder de extreme omstandigheden, zal er na de expeditie een miniserie over de expeditie verschijnen op SUMTV. Meer hierover na terugkomst. Blijf deze site dus in de gaten houden!

aanverwante berichten:

• DeloitteTEAM is klaar voor de TOP!

11-sep-2007

DeloitteTEAM is klaar voor de TOP!

Deze week vertrekt het vierde Deloitte TOPteam richting Chamonix om de 4.807 meter hoge Mont Blanc te beklimmen. In maart van dit jaar ging het voorbereidingstraject van start voor twaalf talentvolle Deloitters.

Door middel van TEAMtrainingen met als thema 'Work your way to the TOP' heeft het BegeleidingsTEAM (Beroepsavonturier Wilco van Rooijen en Deloitte Consultant Niels Koekkoek) het TEAM op scherp gezet. Naast bergsportaspecten, materiaal en conditie kwam TEAMing uitgebreid aan bod. Tijdens onze laatste bijeenkomst voor vertrek hebben we met het team kunnen concluderen dat het team klaar is om af te reizen naar Chamonix.


TEAMing
TEAMlid Luuk Nagel heeft helaas in Nederland het besluit moeten nemen om niet naar Chamonix af te reizen. Tijdens zijn vakantie kwam hij tijdens een voorbereidende klim ten val. Luuk maakte een val van ongeveer 6 meter.

Afgelopen donderdag ging het gips van zijn enkel af en het herstel leek voorspoedig te verlopen. Onze sportarts heeft alles getest, overleg gehad en overwegingen gemaakt, maar uiteindelijk moeten adviseren om niet naar Chamonix te gaan. De schade bleek toch erger dan verwacht. De enkelbanden aan beide kanten van de enkel waren ingescheurd/verrekt en bleek er vocht in het gewricht te zitten. Nadeel daarvan is dat smerende werking van het gewricht afneemt en dat zorgt ervoor dat het kraakbeen onherstelbaar zal beschadigen. Daarnaast ondervindt Luuk nog veel pijn bij het lopen en is het vervelende besluit naar alle waarschijnlijkheid de enige juiste!

Het is jammer dat we hierdoor een enthousiast TEAMlid moeten missen en we wensen Luuk dan ook veel sterkte toe tijdens zijn herstel!

Onze TOPplanning is als volgt:

Onderstaande planning is onder voorbehoud van de weersomstandigheden en de fysieke mogelijkheden binnen het team. Dagelijks zullen we verslag doen op deze weblog en zullen we ook veranderingen in het programma direct publiceren. Het TEAM zal worden uitgerust met de modernste communicatie-apparatuur, waaronder smartphones, waarmee we overal updates en foto's en video's kunnen plaatsen. Houd daarom de site in de gaten en beleef de expeditie mee alsof je er zelf bij bent!

Woensdag 12 september
Het hele TEAM is compleet in ons basiskamp te Chamonix. Een deel van het TEAM is maandag (Rolf/Joost/Nico/Björn) al gearriveerd en zullen vandaag op aanraden van Wilco en Niels de acclimatisatietocht lopen naar Le Brévent (2.525 meter).

Donderdag 13 september
Nadat iedereen is voorzien van de noodzakelijke bergsportuitrusting (helm, pickel, stijgijzers, touwen, gordel en stokken) gaan we een acclimatisatietocht lopen naar de Albert Premier Hut op 2.706 meter. Tevens zullen we hier na de actieve inspanning overnachten.

Vrijdag 14 september
Afhankelijk van het weerbeeld en de fysieke conditie van het TEAM na de eerste nacht op hoogte, zullen we de Gletsjer du Tour op gaan en nog verder omhoog gaan richting de 4.000 meter om vervolgens weer helemaal af te dalen naar het basiskamp.

Zaterdag 15 september
Vandaag voegen we onze Duitse gidsen aan het TEAM toe en gaan we naar Mer du Glace (1.920 m) om daar op de gletsjer bergsporttechnieken te oefenen waarbij met name de stijgijzer- en pickeltechniek aan bod komt alsmede enkele touw(groep)technieken. In de namiddag is er voldoende tijd om de laatste zaken te regelen voor de toppoging.

Zondag 16 september
Na het vroege ontbijt starten we de toppoging. Vanuit ons basiskamp vertrekken we via Bellevue, Nid d'Aigle naar de Têtte Rousse hut op 3.167 meter. Daar acclimatiseren we wat om vervolgens het Grande Couloir over te steken en de Goûtergraat op te gaan, bijna 800 meter loodrecht omhoog. Een traject waar we ook zo'n 3/4 uur over zullen doen. Eenmaal aangekomen op 3.817 meter kunnen we hopelijk genieten van een geweldige zonsondergang en een klein beetje slaap meepakken.

Maandag 17 september
Rond 02.00 uur zal het TEAM opstaan en spoedig daarna het vervolg van de toppoging inzetten. Via Dôme du Goûter (4.304 m) en het Vallot Bivak (4.352 m) hopen we met het TEAM ongeveer 6-8 uur later op de top van West Europa te staan en vanaf de top Live beelden naar Nederland te zenden. Daarna volgt de afdaling richting Basiskamp waar het TEAM in de loop van de avond zal arriveren.

Dinsdag 16 september
Uitloopdag en bijkomen van alle belevenissen.

Sponsor een TEAMlid en steun daarmee 'Give Milk, Stop Aids'.

Het beklimmen van de Mont Blanc vormt voor iedere deelnemer een uitdaging op zich. Daarnaast zamelen met het TEAM geld in voor het goede doel. Dit jaar heeft het TEAM gekozen voor 'Give Milk, Stop Aids'

Vecht jij ook mee naar de TOP voor Give Milk, Stop Aids?
Het Deloitte TopTeam zal haar uiterste best doen de TOP te halen, voor zichzelf én voor Give Milk. Jou vragen we om een bijdrage daarin. We vragen je om een bedrag per 100 hoogtemeters dat door het door jouw gekozen teamlid wordt gehaald. Dat bedrag per 100 meter kun je natuurlijk helemaal zelf bepalen! Haalt jouw teamlid de top, gaat een som van jouw bedrag per 100 meter maal 48 (de Mont Blanc is 4.808 meter hoog) naar het goede doel. Stel: je sponsort € 0,50 per 100 meter, jouw klimm(st)er haalt de top - dan gaat er dus € 0,50 x 48 = 24 euro van jou naar het goede doel. Een vast bedrag sponsoren mag natuurlijk ook. 

Indien jij ook wilt mee doen, stuur dan een mailtje naar Teamlid Joep, JoHamers@Deloitte.nl en vermeld daarbij het bedrag per 100 meter dat je wilt sponsoren en geef aan welke klim(st)mer deze meters voor jou moet maken. Meer over Give Milk, Stop Aids is te vinden door op: www.givemilk.org.

Het Deloitte TOP Team, klaar voor vertrek naar de Mont Blanc! Op de foto Luuk (met krukken nog), Rolf, Joep, Nico, Joost, Wouter, Martijn, Arjan, Björn, Petra, Martijn en Joost in TOPoutfit in Deloitte groen van The North Face tijdens de laatste TEAMtraining. Onder het spandoek van Respect the Mountains stagiair Philip de Roo en Niels Koekkoek.

Actie: Win Expeditiekleding van The North Face!

Het hele team is uitgerust met The North Face kleding. Wil jij ook stoere expeditiekleding winnen? Beantwoord dan de vragen in de Deloitter welke je afgelopen week op de deurmat kon aantreffen! Onder alle inzendingen worden de kledingstukken verloot.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

11-sep-2007

Eerste dag van de hoogtetraining

Enkele expeditieleden nemen de voorbereidingen zo serieus dat zij reeds op maandag al afreisden naar Chamonix. Na een voorspoedige reis kwamen Joost Heijn, Bjorn en Nico met de rooie Seat incl. expeditielogo als eerste aan bij de Gite la Vagabond. Opgemerkt moet worden dat zij eerder waren dan Rolf met Porsche incl. expeditielogo. Na een voorbereidend hapje en drankje op hoogte, hebben wij nog wat extra rode bloedcellen aangemaakt door direct op hoogte te gaan slapen en wel op 1.042 meter. Opgemerkt zij dat we nog wel op de eerste verdieping slapen, weer iets hoger dus. Ter illustratie nog een sfeerimpressie van de eerste dag.

Foto: Rolf, Joost, Nico en Björn.... in het basiskamp?

11-sep-2007

Mont Blanc gebak in Eindhoven

Op vrijdag was er in Eindhoven nog een mooie verrassing voor Rolf en Nico. De collega's van Tax hadden voor echte Mont Blanc taartjes gezorgd, compleet met logo en wintersportfoto. Het resultaat is uiteraard op de foto vastgelegd, dus als we nu niet meer de top bereiken...

7-sep-2007

Van je collega's moet je het maar hebben...

Zie hier een foto van een collage die vandaag op mijn deur geplakt zat !

Erg leuk ! Met foto's van de witte dame en enkele (iet wat gemanipuleerde) artikelen over de voorbereiding.

De kernboodschap was dat ze me willen sponsoren ! Maar ook wel een kritische noot: In mijn agenda staat al weken geen alcohol meer drinken, maar afgelopen vrijdag was er een recruitmentuitje en ... jullie raden het al! Ik ben (natuurlijk) gespot met een rosé... en het bleef niet bij eentje.

Zo zie je maar weer, van je collega's moet je het hebben !

Groetjes en tot in Chamonix, Wouter

aanverwante berichten:

• Profiel Wouter van Voorst tot Voorst

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 7-sep-2007 om 14:31

reacties(2) print begin

reacties op: Van je collega's moet je het maar hebben...

Wouter wouter wouter, wat ben jij toch maar weer een bofkont met zulke collega's en teamleden (die het even op de site willen zetten voor je...) geplaatst door: Björn op 7-sep-2007 om 14:37

Blijkt maar weer dat we bij Deloitte in hechte TEAMs werken! Leuk gedaan. geplaatst door: Niels Koekkoek op 11-sep-2007 om 12:34

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

5-sep-2007

Office training .... ?

Sommige Teamleden nemen de voorbereiding wel erg serieus!

Uit betrouwbare bron is gebleken dat Martijn v/d Kamp ook al vol trots, een dag met z'n maat 49 bergschoenen door het kantoor heeft gelopen. Deze foto's getuigen ook van voorbereiding die door andere Teamleden getroffen zijn (expeditiekleding wordt zelfs al werkkleding!). In iedergeval komt de expeditie goed onder de aandacht bij collega's die vol enthousiasme de site volgen.

 

aanverwante berichten:

• Profiel Björn Witkamp

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 5-sep-2007 om 13:59

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

4-sep-2007

Expeditiebijeenkomst: laatste stap voor vertrek naar Chamonix

Gisteren (3 september) was alweer de laatste gezamelijk bijeenkomst voor dat we afreizen naar Chamonix om op 16/17 september een Top-poging te ondernemen.

Tijdens de bijeenkomst zijn alle mogelijke senario's besproken voor de expeditie week. Daarnaast zijn nog twee nieuwe mensen aan ons voorgesteld:
- Philip de Roo (junior beroepsavonturier, met een schat aan ervaring (google maar even))
- Sarah Mollink (redactirece van Carp* (een baanbrekend magazine))
Deze twee mensen zullen ook aanwezig zijn tijdens de expeditie.

 

 

 

 

Inmiddels is er toch bij alle teamleden een gezonden spanning aanwezig! De meeste hadden liever gisteren al in Chamonix gezeten dan vandaag. Lichte domper op het geheel is de tegenslag die Luuk heeft gekregen. Tijdens één van zijn trainingen in de bergen als voorbereiding, is zijn enkel dubbel gegaan. Luuk werkt ontzettend hard aan zijn herstel en hoopt toch mee te kunnen! Wij als team hopen dit natuurlijk ook allemaal, het zou jammer zijn om zo op het laatste moment te moeten afhaken. Luuk sterkte!

Verder hebben we een autoindeling gemaakt en zijn de laatste dingen met betrekking tot materialen besproken. En ja tot groot geluk van iedereen (lees leedvermaak) heeft ook Martijn v/d Kamp bergschoenen kunnen vinden of moeten we zeggen 'een berg' schoenen? Want om met maat 49 (ja dit lees je goed) een berg op te gaan? Er werden al suggesties gedaan om de achterklep van de auto maar open te houden op de heenreis, omdat niemand anders een vervoersmiddel voor deze apparaten kon bedenken. Foto's zullen volgend. Maar we steunen Martijn ook!

We hebben er allemaal ontzettend veel zin in, blijf de spannende avonturen van dit Top Team volgen via de site.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

aanverwante berichten:

• Expeditiebijeenkomst: een stap dichter bij de top?

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 4-sep-2007 om 23:11

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

2-sep-2007

Teamactiviteit 6: Tilburg Ten Miles

Door enig blessureleed binnen het team verzamelden zich uiteindelijk vijf lopers bij Nico voor de Tilburg Ten Miles: Petra, Joost H., Joep, Arjan en Wouter. Na een uurtje geestelijke ontspanning vooraf, stond iedereen mooi op tijd in het startvak om een toptijd neer te zetten. Het weer was prima, niet al te warm en de toeschouwers waren met veel en enthousiast. De start was één lange sliert hardlopers die voorbij kwam rennen, maar dè groene shirts waren natuurlijk goed zichtbaar. En ze gingen als een speer! Waar TOP-organisator Joost van H. iedereen aanraadde om in het C-vak te starten (voor renners met een verwachte tijd tussen de 1.20 en 1.40 uur), gingen de meesten natuurlijk in startvak B staan. Om onduidelijke redenen werd het TOP-team niet toegelaten tot startvak A voor de professionele wedstrijdlopers.

Ja, echt goud!

Razende reporter Nico zorgde onderweg voor de mentale steun en foto’s van deze TOP-prestaties. Uiteindelijk is iedereen in een supertijd over de finish gekomen! De winnaar kwam in 46.10 over de finish, maar onze tijden mogen er natuurlijk ook zijn: Joep op 1.07.28, Arjan op 1.12.50, Wouter op 1.13.37, Joost op 1.14.51 en Petra op 1.45.16! Kortom, een TOP-prestatie, dus laat die Mont Blanc maar komen.

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 2-sep-2007 om 19:26

reacties(1) print begin

reacties op: Teamactiviteit 6: Tilburg Ten Miles

Klasse! Mooie prestatie! En die foto... dat straalt toch Olympische klasse uit ;-). geplaatst door: Niels Koekkoek op 11-sep-2007 om 12:36

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

27-aug-2007

Tilburg Ten Miles

 

 

 

 

Op zondag 2 september zullen een aantal teamleden als voorbereiding op de TOP-poging de Tilburg Ten Miles gaan lopen. De Tilburg Ten Miles is een groot hardloopevenement met naar verwachting 5.000 deelnemers voor de 10 Engelse Mijlen (circa 16 kilometer). Joost van Haasteren zal als lid van de organisatie niet meelopen, maar zal zorgen dat de teamleden die gaan lopen het aan niets zal ontbreken ;-)

De volgende teamleden zullen in Tilburg aan de start verschijnen: Martijn, Joep, Joost, Martijn, Arjan, Wouter, Petra en mogelijk ook Luuk.

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 27-aug-2007 om 11:20

reacties(4) print begin

reacties op: Tilburg Ten Miles

Waar zetten jullie op in?

1 uur?
1 uur 05 min?
1 uur 10 min?
1 uur 20 min?
1 uur .. min? geplaatst door: Wouter op 28-aug-2007 om 14:54

90 minuten lijkt me een mooi streven.... ;-)
Iedereen die meeloopt, heel veel succes!! Enne met X-socks loop je lekker comfortabel en heb je zelfs bij de finish geen last van je voeten ;) zeker in combinatie met je The North Face technische shirtje staat het ook nog eens zeer professioneel haha. Ow jah, vergeet je La Sportiva's niet voor de start om te wisselen voor gewone hardloopschoenen :-). En door het lopen met een Polar hartslagmeter, kan ik jullie prestatie achteraf nog eens op de laptop 'nalopen'. Nogmaals, SUCCES! Groet, Niels jullie TEAMbegeleider die dan een familieweekend heeft. geplaatst door: Niels op 28-aug-2007 om 18:28

Succes allen en ik raad jullie aan om in vak C te starten (=verwachte eindtijd tussen 1:20 en 1:40 uur) Ben op tijd, want het gaat druk worden komende zondag!
En de te kloppen Nederlander is Kamiel Maase. Ik reken op jullie ;-) Tot zondag en tot na de finish, Joo geplaatst door: Joost op 28-aug-2007 om 21:44

Joost, beetje jammer dat je ons inschat op tussen 1:20 en 1:40 :-( In de voorbereiding heb ik volgens mij een aantal TOP'pers tijden horen roepen tussen de 1:12 en 1:20. Kunnen we dan niet beter in het B-vak starten? Dan hebben we in ieder geval het C-vak al achter ons gelaten ;-) geplaatst door: Arjan op 30-aug-2007 om 15:48

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

21-aug-2007

Voorbereidingsweek Pyreneeën Arjan

Terwijl de overige teamleden zich bezig hielden met hun voorbereidingen tijdens mooie zomeravondwandelingen op strand en tijdens de zesde TEAM Training (zie bericht hieronder) heb ik mijn conditie verder op peil gebracht tijdens een week wielrennen in de Pyreneeën. Reeds een aantal jaar ga ik samen met een aantal andere sportievelingen ’s zomers een week in de bergen fietsen. In voorgaande jaren hadden we daarbij één centrale plaats waar we naar terug keerden, dit jaar hadden we ervoor gekozen om dit niet te doen, maar zijn we van hotel naar hotel gereden. In totaal hebben we tijdens deze week ruim 700 kilometer gereden en hierbij ruim 14.000 hoogtemeters gemaakt (ter verduidelijking, het aantal hoogtemeters vanuit Chamonix naar de top van de Mont Blanc is circa 3.800).

Tijdens deze week zijn we gestart in de buurt van Biarritz aan de Atlantische Oceaan en zijn we uiteindelijk gefinished in de buurt van Perpignan aan de Middellandse Zee. Tijdens deze week hebben we de nodige TOP-pogingen succesvol verricht, waaronder ook diverse bekende cols uit de Tour de France, zoals de Tourmalet en Aubisque (“Wim van Est, zeventig meter viel hij diep, zijn hart stond stil, maar zijn Pontiac liep”). Maar misschien nog wel mooier dan deze bekende cols waren de cols aan de, minder bekende, Spaanse Pyreneeën: een hele dag fietsen en daarbij slechts twee of drie auto’s tegenkomen in een supermooie omgeving, geweldig!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Al met al kan ik wel stellen dat ik er vooraf toch wel een beetje tegenop zag in één week zo’n afstand af te leggen, zeker in de bergen, maar achteraf is het toch wel meegevallen en zeker voor herhaling vatbaar! Ook was het heel leuk om tijdens onze “tour de Pyrénées” de échte Tour de France live te zien om vast te stellen dat ook deze profs het zwaar hebben om tegen de bergen op te rijden!

Na deze trainingsweek kan ik wel vaststellen dat ik er nu fysiek klaar voor ben om straks in september, samen de rest van het team, de TOP van de Mont Blanc te gaan halen!

aanverwante berichten:

• Profiel Arjan Timan

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 21-aug-2007 om 11:06

reacties(2) print begin

reacties op: Voorbereidingsweek Pyreneeën Arjan

Hey Arjan, mooi verslag en lijkt me een zeer goede voorbereiding op de expeditie. Wel jammer dat je van hotel naar hotel gereden bent ;-), heb je toch weer geroken aan de luxe... straks in de Gouterhut moet je maar even aan de eerste nacht in de Ardennen denken ;-). En even voor de sponsorstatistieken: we hebben letterlijk op zeeniveau getraind, dus straks als we de top bereiken, heeft iedereen van 0 tot 4.807 meter geklommen :-). geplaatst door: Niels Koekkoek (BaseCamp-NL) op 21-aug-2007 om 17:52

Mooi verhaal ! En lijkt me zeker een goede voorbereiding. Wat deden jullie met je bagage? Jammer dat weg niet voor je is afgezet.. zal nog wel behoorlijk listig zijn al die bochten en het andere verkeer. mzzl wouter geplaatst door: Wouter op 21-aug-2007 om 23:23

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

14-aug-2007

TEAM Training #5 (11 augustus 2007)

Na het missen van de laatste Team Training voel ik me wel een klein beetje schuldig. Daarom schrijf ik maar een kort verslag van de laatste activiteit welke georganiseerd is door Nico en Joost.

Op het programma stond roeien bij de Tilburgse Studenten Roeivereniging VIDAR (beide heren zijn hier in hun studententijd lid geweest, ik geloof dat Nico zelfs nog als rustend lid achter de schermen nog wat doet). Om 13:00 uur moetsen we verzamelen bij het clubgebouw, dus na het nemen van de juiste afslag en niet op het safaripark de Beekse Bergen terecht te zijn gekomen, was het aangenaam verblijven in 'de borrelkamer' van de vereniging. Vervolgens hebben we een korte rondleiding en uitleg gekregen over het roeien. Na enkele halen aan de riemen droog te hebben geoefend stond iedereen te trappelen om het in het echt te gaan proberen. Natuurlijk gaat dit uitstekend bij zo een goed gesmeerd TEAM. Na enkele malen het kanaal te hebben op en neer geroeid zijn we een klein wedstrijdje gaan houden ('sparren'?). De verschillen waren minimaal, zeggen de beide stuurmannen! Vervolgens de boten opgeruimd en onder het genot van een drankje uitgerust voor de volgende activiteit.

Vervolgens in de auto op naar de sportschool van Boudewijn. Deze zat al met smart op ons te wachten, evenals onze gids op de berg eerdaags (Niels). Boudewijn heeft een leuk spinningprogramma voor ons in elkaar gezet van 1,5 uur!! Allemaal dyhards als wij zijn, tot het einde toe op de fiets blijven zitten en trappen! Super leuk detail was dat boudewijn allemaal muziek had uitgezocht met iets van 'lopen' of 'berg' erin.

Als afsluiter zijn er nog diverse teamleden uiteten gegaan. Ik mag aannemen dat dit ook geslaagd is, helaas kon ik daar zelf niet bij zijn.

Volgens mij liggen we aardig op schema, dus op naar de TOP.

Tot de volgende update, Björn

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 14-aug-2007 om 18:00

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

14-aug-2007

Give Milk Stop Aids

De expeditie van het bijzonder Deloitte Mont Blanc Top Team 2007 staat inmiddels ook vermeld op de site van de organisatie die wij steunen.

Give Milk Stop Aids is zeer enthousiast met onze actie. Hierbij halen wij middels gesponsorde hoogte meters geld op voor hun organisatie. Met het sponsoren van de Mont Blanc expeditie helpt u de uitbreiding van het Give Milk programma in nieuwe ziekenhuizen in Kameroen.

Voor meer informatie check de site: http://www.givemilk.nl/news/montblanc.html

De expeditie zal plaats vinden van 12 t/m 18 september, in deze week zal er een toppoging ondernomen worden afhankelijk van weersomstandigheden.

Blijf het volgen via de site!

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 14-aug-2007 om 17:20

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

1-aug-2007

Voorbereiding in volle gang!

Inmiddels hebben we een aantal zeer geslaagde teamactiviteiten achter de rug. Onder het motto “aan het materiaal zal het niet liggen (die laatste paar honderd euro kunnen ook nog wel)” hebben wij (Nico, Joost en Joost) op korte termijn besloten om onze schoenen een extra inloopbeurt te geven. Een logische plek waren de Loonse en Drunense Duinen aangzien deze voor ons naast de deur liggen. De naar later bleek enigszins regenachtige zondagochtend werd een goed moment om ook onze Paclite-broeken te testen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het weer zorgde er overigens ook voor de we de duinen slechts met enkele wat fantiekere paardrijders hoefde te delen, zodat we maximaal van de natuur konden genieten. We hebben het onszelf makkelijk gemaakt door deels een mountinbike-route te volgen en om een lang verhaal kort te maken; het was een mooie tocht waarbij de warme chocomel niet ontbrak!

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 1-aug-2007 om 23:14

reacties(1) print begin

reacties op: Voorbereiding in volle gang!

Ziet er goed uit jongens! Ben ook druk bezig de laatste € uit te geven. Heb onwijs zin in het roeifestijn van volgende week zaterdag.

TOP trouwens dat jullie ook een beetje de weblog updaten, staat wel goed richting de sponsoren.

Tot volgende week, Björn geplaatst door: björn op 2-aug-2007 om 14:24

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

10-jul-2007

Voorbereidingsweek C1-cursus Nico

Omdat mijn tourskivakantie vanaf Chamonix naar het Zermatt niet doorging wegens gebrek aan sneeuw, heb ik in de week van 30 juni t/m 7 juli de C1-cursus Sneeuw en IJs gedaan van de Koninklijke Nederlandse Klim- en Bergsport Vereniging. Dus toch nog in de sneeuw gestaan en het was natuurlijk een prima voorbereiding op de Mont Blanc. Tijdens de C1-cursus leer je de beginselen van het “bergsteigen” en bij de Sneeuw en IJs variant komen daar nog extra technieken bij.

Onder leiding van Bergführer Hermann Prantl heb ik samen met vijf andere NKBV-leden een supermooie en leerzame week gehad in het Őtztal in Oostenrijk. Uitvalsbasis was Haus Eberhard in Vent op 1.900 meter. De eerste tocht op zondag was een opwarmer voor de rest van de week en voor Hermann natuurlijk een mooie manier om te kijken welk vlees hij in de kuip had. De eerste dag bracht ons vanaf 2.356 meter naar de top van de Wildes Mannle op 3.019 meter. Vanaf de Wildes Mannle hadden we mooi uitzicht op de Wild Spitz, de derde top van Oostenrijk.

De tweede dag stond in het teken van touwtechnieken, waarbij we ’s middags de theorie konden proberen die we ’s ochtends hadden geleerd. Het waren wel oefeningen “op het droge” want door de regen was de klimrots niet bruikbaar en hebben we in een boerenschuur kunnen oefenen met het ‘prusiken’. Gelukkig was aan de buitenkant nog een kleine klimwand gemaakt die we ook konden gebruiken. De volgende dag zijn we naar een klimgebied in de buurt van Sölden gereden, om echt op de rotsen te kunnen klimmen en abseilen. De dag hebben we afgesloten met een ‘Klettersteig’. Op de vierde dag hebben we onze stijgijzers aangebonden om op de Rettenbach gletsjer onze eerste stappen op het ijs te doen. Ook hebben we ijsschroeven in het ijs gedraaid en onze remtechnieken geoefend om na een val weer zo snel mogelijk te stoppen.

TOP-poging geslaagd: de Wild Spitz op 3.770 meter!

De laatste drie dagen hebben we een huttentocht gelopen. Op 1.900 meter begonnen we in Vent en zijn door het dal richting het Brandenburger Haus gelopen. Deze berghut ligt bij de Kesselmand gletsjer op een rotspunt op een eenzame hoogte van 3.272 meter. De volgende dag zijn we vanaf het Brandenburger Haus via het Ob. Guslar Jochl op 3.361 meter naar de Vernagt Hütte gelopen op 2.755 meter. Onderweg hebben we geoefend om iemand op een veilige manier uit een gletsjerspleet te hijsen. De route liep via de Kesselmand gletsjer en de Guslar gletsjer. De derde en laatste dag van de cursus voerde ons vanaf de Kleine Vernagt gletsjer naar de Brochkogel Jochl op 3.423 meter om vervolgens via de Taschach gletsjer de top van de Wild Spitze te bereiken op 3.770 meter. De derde top van Oostenrijk was bedwongen! Via de met sneeuw bedekte graat bereikten we al lopend over de Rofenkar gletsjer het deel van de route die we de allereerste dag hebben gelopen (Wildes Mannle). Na drie dagen slecht weer klaarde het alsnog in een snel tempo op, zodat we onderweg alsnog goed zicht kregen op de Wild Spitze. Toch nog een zonnig einde van een super week in het Őtztaler Alpen!

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 10-jul-2007 om 21:57

reacties(2) print begin

reacties op: Voorbereidingsweek C1-cursus Nico

Goed bezig nico! geplaatst door: Björn op 11-jul-2007 om 10:36

Leuk om te lezen Nico! Ik mis alleen een beetje je ervaring/ gevoel...? Hoe ging het je af? Was je kapot na de beklimmingen? Wat vond de rest van de groep van je MB avontuur?

Bye,
Wouter geplaatst door: Deloitte Mont Blanc Team 2007 (Wouter) op 11-jul-2007 om 12:56

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

6-jul-2007

Het goed doel is bekend!

 

 

 

 

 

 

 

 

www.givemilkstopaids.org

 

Van 12 tot 18 september zal het Deloitte Mont Blanc expeditie team 2007 onder leiding van Beroepsavonturier Wilco van Rooijen en Deloitte Consultant Niels Koekkoek een toppoging gaan ondernemen op de hoogste berg van west Europa: De Mont Blanc. Een prestatie die lange voorbereiding, doorzettingsvermogen, teamwork en lef vereist.
Met deze unieke expeditie gaan de deelnemers geld ophalen ter sponsoring van Give Milk Stop Aids. Sponsoring van een teamlid heeft een dubbele doelstelling. Het draagt enerzijds bij door op een financiële manier het ‘Give Milk Stop Aids’ programma te steunen en anderzijds aan de persoonlijke motivatie van het teamlid om “de top” te bereiken.

 

Door de Mont Blanc expeditie te sponsoren kan je helpen om te zorgen dat het Give Milk programma structureel kan worden uitgevoerd in nieuwe ziekenhuizen in Kameroen.

 

Als u iets wilt bijdragen kan dat op de volgende manier. U kunt iemand sponsoren voor een zelf gekozen bedrag per 100 hoogtemeters per teamlid! De Mont Blanc is 4810 meter hoog. Dus € 1,- per 100 meter, als u klimm(st)er de top haalt - dan gaat er € 1,- x 48 = 48 euro naar Give Milk Stop Aids. Naast het sponsoren per hoogtemeter kunt u ook kiezen om een vast bedrag te sponsoren.

 

Wilt u meedoen? Stuur een email naar JoHamers@Deloitte.nl (penningmeester sponsoring) en vermeldt daarbij het bedrag per 100 meter dat u wilt sponsoren en geef tevens aan welke klimm(st)er. De beklimming staat gepland in de week van 12 tot en met 18 september 2007. Kort na beklimming krijgt u bericht over het aantal meters dat uw klimm(st)er heeft gemaakt en welk bedrag overgemaakt kan worden. De verrichtingen van het Deloitte TopTeam 2007 zijn nu al volgen op: www.ExpeditieNet.nl/MBEX07-Deloitte

 

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 6-jul-2007 om 19:32

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

4-jul-2007

The Alps

Eindelijk was het dan zover!

Ik ben afgelopen weekend naar de nieuwste film in het Omniversum geweest. The Alps!
Gigantisch goed gefilmd en super mooie effecten. Daarnaast natuurlijk ondersteund door goede muziek van Queen! Gezellig met een vriendinnetje (zoals Joep dat zou noemen, al die vrouwen van hem ;-) dus) . Echt een aanrader Joep, want ze raakt geimponeerd door wat je dan wel niet gaat doen op de Mont Blanc als je vertelt dat deze nog eens ongeveer 300 meter hoger is!

Verder ga ik niks verklappen, gewoon heen gaan echt super.

Gratis tip voor de mensen die van ver moeten komen (Rolf, Geleen ligt niet naast Den Haag): neem een filmarrangement, dan ga je naar de film en eet je bij Golden Tulip Bell Air (ligt naast het omniversum, dus geen stijgijzers nodig). Super schappelijk prijsje en lekker eten!

Tot op de top!
Björn

 

 

 

 

 

 

 

 

 

aanverwante berichten:

• Expeditiebijeenkomst: een stap dichter bij de top?

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 4-jul-2007 om 19:35

reacties(3) print begin

reacties op: The Alps

Hey dat is gaaf. Advies van de Consultant is overgenomen :) Klasse! geplaatst door: Niels Koekkoek - BaseCamp NL op 6-jul-2007 om 13:35

Ik heb geen idee over welk advies je het hebt? Maar goed nu de rest nog..... geplaatst door: Björn op 6-jul-2007 om 16:22

De tips die je Rolf geeft lijken erg op het werk van Niels, dat is wat hij bedoelt Björn.

Trouwens, erg mooi dat je bent geweest ! Ik denk volgende weekend te gaan. Moet je reserveren?

Trouwens, kunnen er nog foto's geplaatst worden, want we krijgen naar verwachting veel verkeer op de site, nu de sponsoring live is gegaan...

Bye Wouter geplaatst door: Deloitte Mont Blanc Team 2007 (Wouter) op 9-jul-2007 om 10:42

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

9-jun-2007

TEAM Training #2 (2 juni 2007)

Twee maanden na de eerste teamtraining is het dan zo ver, de tweede teamtraining staat op het programma. Natuurlijk allemaal net bij gekomen van het geweldige ardennen weekend, stonden we fris en fruitig om half 10 paraat bij de Bever Icewall in Den Haag.

Na een geweldig lekker bakkie koffie hebben we nog even de bever winkel onveilig gemaakt. Vervolgens zijn we als team gaan ijsklimmen op de 12 meter hoge indoor icewall. Nadat iedereen voorzien was van materiaal (pikkels en stijgijzers) kon er na een korte uitleg begonnen worden aan heb bedwingen van deze ijsmuur. Onder tussen was Niels ook bij de groep gekomen om foto's te gaan maken (jammer genoeg bleek later dat hij zijn geheugenkaartje vergeten was).

Iedereen heeft zich ongeveer 2 uur kunnen vermaken met het klimmen, waarbij de één zijn materiaal ging testen en de ander koos voor een moeilijke route om zo te kijken waar zijn grenzen lagen. Met ontzettend veel aanmoedigen en lol heeft uiteindelijk iedereen minimaal één keer het dak van de hal aangeraakt.

Als afsluiter zijn we op aanraden van Niels naar de campus van de Haagse Hoogeschool gegaan omdat daar in de buurt allemaal eetgelegenheden zouden zijn. Echter er bleek er slechts één geopend te zijn, maar het was goed en lekker op het terrasje in het zonnetje. Overigens wel groot temperatuursverschil van -5 graden naar 25 graden celsius. We kunnen weer terugkijken op een geslaagde teamactiviteit en zijn in blije verwachting van de volgende activiteit (mountianbiken in de grotten ergens in Limburg).

Veel succes bij de volgende activiteit!

aanverwante berichten:

• Expeditieprogramma 'Work your way to the TOP!'

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 9-jun-2007 om 13:40

reacties(5) print begin

reacties op: TEAM Training #2 (2 juni 2007)

Tja, dat krijg je hè Niels: zo van slag door Roos dat je vergeet een geheugenkaartje in je camera te stoppen! ;-) geplaatst door: Arjan op 11-jun-2007 om 15:47

Is het dan nog wat geworden met die Roos?
Niels blijft verbazen! geplaatst door: Björn op 11-jun-2007 om 20:02

Mensen mensen... ik en iets vergeten... dat kan niet. Ik heb namelijk prachtige foto's gemaakt en zal ze op de site zetten. geplaatst door: BaseCamp-NL op 13-jun-2007 om 14:19

Roos? Volgens mij is Joep daar nu mee vandoor... geplaatst door: Deloitte Mont Blanc Team 2007 (Wouter) op 27-jun-2007 om 9:00

Vers van de pers wouter? geplaatst door: Björn op 27-jun-2007 om 9:46

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

3-jun-2007

Ardennentraining vol TEAMing, FUN & ACTION!

Het Hemelvaartweekend (18, 19 en 20 mei 2007) is door het Mont Blanc Expeditieteam doorgebracht in de Belgische Ardennen. Om precies te zijn in het gehucht Warempage (nog geen 500 inwoners) op een kwartiertje rijden van La Roche en Ardenne. Het hierna volgende verslag is met vereende kracht van diverse teamleden tot stand gekomen.

Aankomst in Warempage door Björn
(vrijdag 18 mei, 22.05 uur)
Eindelijk; de dag van vertrek naar de Ardennen is aangebroken. Voorspellingen zijn goed en iedereen heeft er zin in. Carpoolsysteem is opgezet en ik (Björn) kom alleen aangezien ik van Texel vertrek. Gelukkig maar, want een uur voor vertrek kan ik nog 2 volwassenen en 3 kinderen redden van zee, het vrijwilligers werk bij de KNRM (Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij) gaat toch echt voor (immers er zijn levens in gevaar).

Uiteindelijk toch vertrokken naar de Ardennen en al bellend en regelend kwam ik als eerste in La Roche aan. Hier hebben we met de hele groep afgesproken om te verzamelen, om vervolgens als team van Toppers in Warempage aan te komen. Dit was ook meteen de eerste opdracht die we van Niels hebben gekregen. Nadat iedereen gearriveerd was, werd eerst het voorstel gedaan om een pintje te pakken in een plaatselijke kroeg. Helaas kwamen we daardoor 10 minuten te laat op onze afspraak in Warempage aan. Maar ja, een goed begin is toch het halve werk!

Na kennis gemaakt te hebben met de gite ‘La Vache’ (Philip en Lydia Snoeck (met ‘ck’) de eigenaren hiervan), werden we door Niels bij elkaar geroepen. Hij heette ons hartelijk welkom in het prachtige gebied van de Ardennen wat voor de aankomende dagen onze uitvalsbasis zou gaan worden. Maar…………en ja nu komt het, Niels had nog een verrassing voor ons in petto (inmiddels was het al een uur of 11). Hij had bedacht dat we vannacht maar niet in de ‘La Vache’ moesten gaan slapen maar in de ‘Gouterhut’, hiervoor moesten we nog wel even een stukje lopen. Verder moesten we binnen een kwartier klaar staan, met de bepakking die we ook de Mont Blanc op meenemen.

Nu komt nog het mooiste van de avond. Op het moment dat iedereen klaar staat, komt Philip naar buiten en met zijn scherpe blik onderwerpt hij iedereen aan een grondige inspectie. De ene heeft nog zijn gympen aan en de ander staat met een sport tas klaar. Maar dat is nog niet het ergste in zijn ogen, ik (Björn) sta klaar met een tas en zijn bergschoenen. Goed voorbereid dacht ik, maar Philip zou Philip niet zijn als hij niet iets aan te merken had. Natuurlijk moest ook ik eraan geloven. Ik had mijn pomp meegenomen voor mijn luchtbed, ik dacht immers dit is de Ardennen en niet de Mont Blanc dus een beetje comfortabel slapen kan geen kwaad. Het probleem was dat ik mijn pomp aan de buitenkant van de rugzak bevestigd had, dit kan gevaar opleveren als je valt en je in een rol terecht komt. Nadat dit me duidelijk was gemaakt met een betoog van een paar minuten, heb ik na hangen en wurgen toch mijn pomp afgestaan (met dien verstande dat hij in de ‘Gouterhut’ aanwezig zou zijn).

Na deze ‘verstandige’ lessen van Philip gaf Niels de opdracht aan Rolf en Martijn om 2 groepen te vormen. Vervolgens kon het hele gezelschap zich in de auto’s begeven om aan de kompastocht naar de Goutier hut te beginnen.

Kompasloop groep Martijn door Nico
(vrijdag 18 mei, 23.30 uur)
Na een strenge selectieprocedure voor dé kompaslooptocht van 2007, kon het TOP-team Martijn van de Kamp, Björn (zonder pomp), Wouter, Joost Heijn en Nico op pad. Na even gewacht te hebben tot het andere TOP-team was weggebracht, moesten ook wij er aan geloven. Na een kort ritje werden we op punt A gedropt en moesten we naar punt B zien te komen. Na een korte uitleg van onze gastheer Philip hoe het kompas ook al weer werkt, reed de jeep weer weg. En daar stonden we dan. En nu?

Eerst maar eens goed kijken op de kaart waar we stonden. Nou ja kaart, een gedeelte van de kaart dus. Er ging in ieder geval een route naar het einddoel die we via de kaart konden volgen, maar dan moesten we wel twee keer de rivier oversteken. Het alternatief was om een deel van de route buiten de kaart om te lopen en ons door het kompas laten sturen. Dan hoefden we geen rivier over te steken. Althans, zo leek het. Dankzij het scherpe opmerkingsvermogen van Joost werd ons deze route bespaard, want de ‘bocht’ in de rivier was veel te scherp voor een bocht in vergelijking met andere natuurlijke bochten op de kaart. En daarmee bevestigde hij het vermoeden dat die bocht geen bocht was, maar juist het punt waar de rivier zich splitste in twee rivieren. Die rivier was er dus vakkundig uitgeknipt, maar een beetje TOP-team trapt daar natuurlijk niet in.

De alternatieve route verviel en dus konden we de route op de kaart gaan volgen. En dat ging eigenlijk heel goed. Zonder te verdwalen wisten we op tijd aan te komen bij de eindbivak. En gelukkig konden we de rivier met droge voeten oversteken, want er zaten twee sluizen in de rivier die van een brug waren voorzien. Af en toe was het kaartje niet helemaal duidelijk (want dat lag natuurlijk niet aan ons), maar na wat overleg heen en weer, wisten we de route toch goed te volgen. Ook de doorsteek langs de bosrand ging prima, zodat we een stuk konden afsnijden. En onderweg konden we natuurlijk even ‘bijkletsen’ want zo’n tocht is natuurlijk het ideale moment om elkaar beter te leren kennen. En als volleerde hikers bereikten we dan ook om 02.50 uur als eerste groep het eindbivak, waar Niels ons opwachtte met een biertje en een lekker kampvuurtje. Missie volbracht!

Overnachting Gouterhut door Wouter
(zaterdag 19 mei, 03.00 uur)
Het eindpunt van de wandeltocht was inmiddels gevonden. Het kampvuur en de knipperlichten van de vol met expeditielogo’s geplakte Peugeot 307 hielpen ons hierbij.
Niels liep ons al filmend tegemoet opzoek naar de eerste verhalen en naar tekenen van vermoeidheid. Die waren nergens te bekennen natuurlijk. Althans.. voor de camera hield iedereen zich sterk maar iedereen plofte vervolgens toch wel behoorlijk uitgeput op de bijna droge balken rondom het vuur. Snacks en bier waren volop ingeslagen door de organisatie en na de eerste twee biertjes (rond 03.40 uur) kwam ook de tweede groep aanlopen.

We deelden met elkaar de leerpunten van deze stevige wandeltocht:
- vertrouwen op elkaar als het gaat om de weg wijzen (m.b.v. kompas & kaart)
- letten op je omgeving
- letten op elkaar (zijn we compleet, drinkt iedereen voldoende?)
- route verkennen en plannen is belangrijk
- heb je elkaar leren kennen?
- welke kaders heb je overschreden?
Compleet als TOP team werd er volop gekletst. Petra sprak nog even met Niels over haar schoenen die toch wel behoorlijk stug waren. Maar langzaam kwamen de sterke kampvuur verhalen los en ging het voornamelijk over reizen door Afrika met alle gevaren van dien…

Rond een uur of vier kondigde Niels aan dat hij zijn warme bedje ging opzoeken en dat hij om acht uur ons zou komen wekken met verse koffie. We dachten allemaal hetzelfde: Wat lekker die koffie, maar.. moeten we hier dus buiten blijven slapen? JA.
Al snel kwamen er wat mensen in actie. Joep en Wouter vonden touw en zeil en begonnen aan het bouwen van de ‘gouter-hut’. Na het verbinden van vier bomen met het touw was er een frame ontstaan voor de tent. Joost en Arjan kwamen snel helpen en al snel bleek dat door samenwerking er een behoorlijk aardige tent ontstond.
Joep kreeg op aanraden van zijn pa een groot stuk multifiber-superstrong-tarpaulin mee en dit kwam goed van pas als grondzeil.

Op de kopse kanten van de tent werden de windbrekers van de groep geplaatst (red. Martijn K & Nico) om de weersinvloeden van buitenaf te weren. De benen van Luuk werden gebruikt als uitsteeksel om wilde dieren te laten struikelen en de rest van de groep kroop dicht tegen elkaar om vervolgens in koor te snurken tot de volgende ochtend.
Vier man/vrouw hielden niet van koorsnurken of konden het strakke interieur van de barak niet waarderen. Joost sliep buiten om te laten zien hoe goed hij was uitgerust (hij had zelf een speciaal tentje/ zeiltje mee voor 1 persoon). Rolf, Björn en Petra vonden een oude hut en verkozen de betonnen vloer boven een mosbed.
De enige échte regenbui van het hele weekend viel precies tijdens deze overnachting, maar wonder boven wonder waren de volgende ochtend alle slaapzakken nog droog.
Voor iedereen was het in ieder geval veel te vroeg toen Niels alweer blij aan het filmen was en foto’s nam van de slaperige hoofden. De tent werd weer opgeruimd, de tassen weer ingepakt en de wandelmars weer ingezet.

Aanhaken bij de groep en PEP meeting - deel I door Joost van H.
(zaterdag 19 mei, 08.00 uur en 10.00 uur)
Op zaterdagochtend haakte ik , Joost van Haasteren,  als laatste expeditielid aan bij de groep. Na een bruiloft op vrijdag en een korte nacht reed ik om 05.30 uur aan richting Warempage. De laatste meters bleken de lastigste te zijn. Na in Warempage een inwoner in mijn gebrekkig frans te hebben gevraagd waar Gîte La Vache lag, wees hij mij in een richting en zei “vingt mètres”. Ik keek nog eens goed en slechts 20 meter verderop lag de slaapplaats. Ik werd welkom geheten door Lydia en samen met haar gingen we de hond uitlaten en liepen we naar de bivak, waar de overige expeditieleden na een korte nacht hun spullen bij elkaar aan het pakken waren. De groep was nu compleet. Met zijn allen liepen we terug naar Gîte La Vache, waar een heerlijk ontbijt klaar stond.

Na een uurtje voor ontbijt en opfrissen door de andere teamleden begon de eerst PEP-meeting. Ter voorbereiding op het weekend had Niels ons gevraagd een karaktertest in te vullen. Door het beantwoorden van 39 vragen konden de expeditieleden gekarakteriseerd worden in 9 verschillende karakters. Uit de karaktertest kwam middels een cijfer van 1 t/m 10 naar voren in hoeverre je trekjes had van de 9 verschillende karakters. Tijdens onze eerste PEP meeting op zaterdag werden de karakters besproken. Niels verwachtte 12 baasjes, maar uiteindelijk bleek er slechts één baasje in ons midden te zijn. Het Deloitte TOPTEAM 2007 heeft o.b.v. de hoogste score(s) de volgende samenstelling:

01. Martijn Bakker                       Waarnemer (7)
02. Rolf Gelissen                         Romanticus (6)
03. Joost van Haasteren               Performer (7) en Levensgenieter (7)
04. Joep Hamers                         Performer (7) en Levensgenieter (7)
05. Joost Heijn                            Perfectionist (7)
06. Martijn van de Kamp               Helper (8)
07. Luuk Nagel                            Performer (6), Waarnemer (6) en  Loyalist (6)
08. Nico rensing                           Bemiddelaar (10)
09. Arjan Timan                           Performer (6), Levensgenieter (6) en Baas (6)
10. Wouter van Voorst tot Voorst    Levensgenieter (9)
11. Petra de Winter                      Helper (7)
12. Björn Witkamp                        Baas (9)

Al met al kan gezegd worden, dat we met een grote verscheidenheid aan type deelnemers de Mont Blanc gaan beklimmen.

De eerste “klim”ervaring door Luuk
(zaterdag 18 mei, 14.00 uur)
Aan het einde van de eerste PEP-meeting kondigde Niels aan dat we een kwartier hadden om buiten klaar te staan voor een outdooractiviteit. Na een autorit van circa een half uur via onbelgische (dus volgbare) omleidingen komen we aan bij een managementtrainingscentrum. Alhoewel het voor sommigen niet direct duidelijk is merken anderen al direct de steile rotswand aan de rand van het parkeerterrein op, waar diverse zogeheten setjes zijn ingehangen. Philip, onze begeleider, maakt snel een einde aan de onzekerheid, we gaan klimmen!! Voordat we gaan ,geeft Philip ons eerst nog een tweetal regels mee; we gaan als één touwgroep en het is de bedoeling is dat we met zijn allen gaan. Daarnaast dienen we gezamenlijk nog één van de twee route’s te kiezen. Philip beschrijft de linker route als de K2 (moeilijk in het begin) en de rechter route als de Mount Everest (moeilijk halverwege). De groep is er al snel uit dat het de linker route moet worden, als we gaan. Als, omdat een aantal van ons twijfelt. Het blijkt dat ruwweg de helft van ons ooit een dergelijke klim heeft gemaakt en dat er eigenlijk maar twee zijn die enige voorklimervaring hebben. Zowel onder de ervarenen als een groot deel van de onervarenen is er veel animo voor deze uitdaging maar omdat we met zijn allen moeten gaan zullen de twijfelaars de doorslag moeten geven.

Uit de zeer drukke discussie die ontstaat, blijkt dat de twijfelaars vooral moeite hebben met het gebrek aan voorbereiding (dragen we bijvoorbeeld wel het juiste schoeisel) en het gebrek aan ervaring. Daarnaast wordt de vraag gesteld: waarom willen we dit eigenlijk?
Snel, en naar later blijkt te snel, komt de groep tot de conclusie dat er niet geklommen gaat worden. In de discussie heeft de groep de twijfelaars welliswaar proberen aan te geven dat het schoeisel geen probleem zal vormen, heeft de groep aangeboden de twijfelaars te laten voorgaan en volgen door de meer ervaren mensen en heeft de groep aangegeven dat Niels en Philip ons nooit iets zouden laten doen dat niet mogelijk was maar daarmee hebben we de twijfelaars niet kunnen overtuigen. Nadat we Philip en Niels hebben aangegeven dat we niet gaan klimmen vertellen ze ons dat ons besluit niet verkeerd is maar wel onverwacht. Technisch gezien is de route niet moeilijk (kinderen en geblinddoekten hebben de route ook al geklommen) en naar hun mening hebben we nauwelijks iets gedaan om de twijfelaars over de streep te trekken.

In een klein groepje napratend die avond, en met een glas wijn in de hand, blijkt dat de twijfel wellicht weggenomen had kunnen worden als iemand met enthousiasme het voortouw (letterlijk en figuurlijk) had genomen. Daarnaast had het geholpen als de meest ervarenen de twijfelaars uitleg hadden kunnen geven over de manier waarop het klimtechnisch aangepakt zou gaan worden (wie eerst, hoe wordt gezorgd voor veiligheid, waar en hoe beginnen we, etc., etc..). Door het drukke groepsproces, waaraan vrijwel iedereen meedeed, en onze snelle zoektocht naar consensus zijn al deze zaken niet aan bod gekomen en zijn we er niet in geslaagd om de twijfelaars te enthousiasmeren of gerust te stellen. In het kleine napraat groepje komt het idee op dat het in dit geval wellicht verstandiger was geweest om het overtuigen van de twijfelaars uit het groepsproces te halen. De twee meest ervarenen hadden de twijfelaars apart kunnen nemen en met meer rust en tijd de vragen en twijfels bij de twijfelaars kunnen wegnemen.

Ondanks de domper voor het deel van de groep dat graag de wand had beklommen was het geheel toch een zeer leerzame ervaring. Welliswaar hebben we de wand niet beklommen maar de inzichten in het groepsproces en de manier waarop we elkaar over drempels kunnen en moeten helpen zullen ongetwijfeld nog van pas komen als het er in september echt om gaat, op weg naar top van de Mont Blanc!!

Groepsspel door Arjan
(zaterdag 18 mei, 15.00 uur)
Na ons “leermoment” onderaan de Mount Everest/K2 had Philip gelukkig toch nog een andere route om naar boven te gaan. Er was hier een uitgebreid parcours gemaakt met allerlei verschillende onderdelen, waar inzicht, snelheid en kracht dienden te worden gecombineerd. Het TOP-team werd verdeeld in twee teams van zes mensen, waarbij het de bedoeling was de teams zo gelijkwaardig mogelijk te maken. Eerst liepen we met Niels en Phillip een rondje langs de verschillende onderdelen, waarbij we te horen kregen wat er niet mocht (maw alles wat niet niet mocht, mocht wel ;-) ! Hierna kregen beide teams ongeveer een uur de tijd om alle onderdelen zelf te verkennen en een tactiek te bepalen.

Hierna ging het écht beginnen: bij de eerste onderdelen leek het alsof het andere team heel veel sneller was dan ons team, maar ook hun lot was gelijk aan dat van de bekende “hardlopers”…. Bij het onderdeel met twee planken en een aantal touwen (oud-hollands ski-lopen) bleek dat het andere team toch iets te makkelijk hierover had gedacht. Terwijl zij bleven prutsen met de touwtjes liepen wij als een geoliede machine door dit onderdeel. Maar helaas, de voorsprong die ons team hierbij opbouwde, moesten wij in het laatste onderdeel toch weer inleveren. Uiteindelijk eindigde het andere team nét iets eerder dan ons boven op de houten hut. De moraal van dit groepsspel is wel geweest dat, wanneer je eerst goed nadenkt en vooraf een goede tactiek bedenkt, je uiteindelijk veel sneller bent, dan wanneer je direct, zonder nadenken, probeert zo snel mogelijk het spel uit te voeren.

Diner ‘naar de top’ door Joost Heijn
(zaterdag 19 mei, 17.30 uur)
Nadat we de hindernisbaan succesvol hadden afgelegd, riep Niels Martijn K. en mij apart om te vertellen dat de Belgische slager het had laten afweten en we met het team zelf voor het avondeten moesten zorgen met ons als spreekbuis. Ook gaf hij enkele voorwaarden mee (zoals een verbod op instantvoer en een tijdslimiet), een budget van € 120 en het thema van iedere gang: “naar de top”. Uit eerdere ervaring hadden Martijn en ik geleerd dat democratie een goed gegeven is, maar een zekere mate van beleidsbepaling vooraf de snelheid van beslissen bevorderd. Daarom besloten we voorafgaand aan het groepsgesprek alvast een aantal taken te verdelen. Dit bleek goed uit te pakken, want binnen de afgesproken tijd was iedereen op weg naar ons (slaap)verblijf of de winkel (waarvoor ik Petra nog wil bedanken).

Hoewel we uiteindelijk niet helemaal binnen de tijdslimiet zijn gebleven, hebben we als team een voedzaam driegangendiner op tafel gezet. Ook zijn onze hoofdlampen tijdens het eten nogmaals uitvoerig getest in het door het entertainment-team verduisterde eetzaaltje. Bovendien hebben we Lydia en haar gezin nog voor minstens een week na ons vertrek voorzien van uiensoep en heeft Joep zijn roeping (her)vonden in afwassen. Tussen de gangen door heeft het entertain-team nog wat serieuze onderwerpen aangesneden om elkaar wat beter te leren kennen. Hoewel we nog even moeten wachten op een teamlied, past dit diner perfect in de rij van geslaagde activiteiten van dit weekend en zijn we weer een stukje dichter bij de top!

Hardlopen en PEP-II  door Joep
(zondag 20 mei, 07.15 en 09.30 uur)
Na het heerlijke maaltje was iedereen snel zijn bed ingekropen. Met een mededeling van Niels Koekkoek in het achterhoofd : "Morgen om kwart over zeven buiten staan klaar om te gaan hardlopen". De wekker ging dan ook daadwerkelijk rond zevenen en iedereen verscheen fris en fruitig aan de start. Als één team werd de eerste ronde van ongeveer 4 km gelopen door het glooiende landschap van de Ardennen. Vervolgens werd nog een ronde gelopen op eigen tempo. Twee fanatiekelingen plakten er zelfs nog een derde ronde aan vast terwijl de rest van het team heerlijk een eitje & ontbijtje zat te verorberen in het huisje.

Nadat iedereen gedouched, gegeten en bijgekomen was begon PEP-II. Hierin werden weer een heleboel vragen op Niels afgevuurd over kleding, de tocht, wat te eten op de berg, meer over kleding, meer over kleding en andere nuttige "good to knows". Tevens werd een uitgebreide discussie en stemming gevoerd aangaande welk goed doel het Mont Blanc expeditieteam dit jaar moet sponsoren. Na een stevig debat en korte presentatie van de verschillende goede doelen, besloot een meerderheid van het mont blanc team dat het doel Give milk stop aids www.givemilk.org het beste aansloot bij de aspiraties van de verschillende team members. Nu alleen nog goedkeuring van Deloitte voor sponsoring van dit goede doel. Vervolgens kan iedereen aan de slag om fondsen te werven zodat zo veel mogelijk kinderen kunnen worden gered van een "gemakkelijk" te voorkomen ongeneeslijke ziekte…  Meer informatie volgt snel aangaande dit onderwerp.

GPS en vlotten bouwen door Martijn B.
Na PEP-II kregen we als hint ieder een Deloitte handdoek en zwemvest en drie peddels voor de gehele groep mee. Het was tijd voor de laatste activiteit. Philip gaf ons een GPS en de coördinaten. Na een rondje te hebben warmgelopen om het huis om de GPS helemaal door te krijgen (we hadden natuurlijk gewoon even om uitleg moeten vragen J) liepen we in een rustig tempo naar de GPS positie.

De tocht bleek 3,9 kilometer lang te zijn en eindigde bij een kunstmatig meertje dat door een visfanaat was aangelegd. Philip had een kar aan zijn landrover geknoopt met daarop 8 tonnen, een stapel balken en kratten met touw. De opdracht was om twee vlotten te bouwen, deze te water te laten en vervolgens om op het water de mensen te laten wisselen van vlot. Een kleine beperking hierbij was dat er niet twee exact dezelfde vlotten gebouwd mochten worden.

De pret mocht beginnen. Er werden twee mensen aangewezen die wel eens vaker een vlot hadden gebouwd. Dit waren Nico en ikzelf. Vervolgens gingen per vlot 6 man lekker aan slag. Niet gehinderd door enige kennis van goede knopen werd er lekker veel touw gebruikt om alle balken en tonnen aan elkaar vast te krijgen. Al snel was er een vlot klaar en deze werd getest en bleek te blijven drijven. Zoals het een goed team betaamt gingen er toen mensen helpen bij het vlot dat nog niet helemaal klaar was. Dit pack-light vlot was gebouwd met maar 4 balken die net als een kruisend spoor over elkaar heen lagen. Toen het te water werd gelaten en de eerste twee mensen er op stapten, bleek er een stabiliteits probleem te zijn ontstaan waar de ontwerpers geen rekening mee hadden gehouden. Uit de analyse achteraf kwam naar voren dat de tonnen een kwartslag gedraaid hadden moeten worden. Het vlot moest dus weer de kant op worden getrokken en werd versterkt door 4 extra balken en nog meer touw.

Even later zaten er op beide vlotten 6 mensen en dreven we midden op het meertje. Eén voor één stapten we over naar het andere vlot, zonder dat er mensen nat werden. Toen dit helemaal was gelukt konden we terug naar de kant. Joep was zo sportief om zijn vlot te duwen omdat hij een peddel blijkbaar te weinig vond en Luuk had het er zo warm van gekregen dat hij op het allerlaatste moment nog een beetje verkoeling zocht. (Mooie duik trouwens). De vlotten werden weer losgemaakt en de spullen weer netjes in de kar gelegd. En we hebben weer als team laten zien dat we ook deze opdracht met zijn allen aan kunnen. Een mooi einde van een zeer, zeer geslaagd weekend!!

aanverwante berichten:

• ArdennenUpdate: de weersvoorspellingen!

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 3-jun-2007 om 1:03

reacties(2) print begin

reacties op: Ardennentraining vol TEAMing, FUN & ACTION!

Niels jij leeft echt s'nachts?
Maar goed dat het erop staat.
Nu nog opzoek naar een basiskamp voor onze expeditie! ;-) geplaatst door: Björn op 3-jun-2007 om 13:09

Yo, hoe is het met iedereen?
Afgelopen weekend weer lekker getraind. De halve marathon in Leiden gelopen. En Arjan de 10k. Helaas hebben we elkaar niet gevonden in de drukte, maar er waren genoeg andere gezellige sportieve mensen. Ik ben tevreden en heb gelukkig nauwelijks spierpijn. Tot snel, Wouter geplaatst door: Wouter op 11-jun-2007 om 22:53

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

12-mei-2007

ArdennenUpdate: de weersvoorspellingen!

Vandaag (18 mei) is het zover! We starten onze Ardennentraining in Warempage, nabij La Roche. Uit de mailwisselingen heb ik kunnen opmaken dat het team zich goed aan het voorbereiden is. Niets wordt aan het toeval overgelaten. Ben benieuwd of er geen zaken over het hoofd worden gezien..... :) Bijgaand de weersverwachting:

En dat te bedenken dat het vorige week nog gesneeuwd heeft in de Ardennen.....
Björn vat het Ardennenweekend als volgt samen 'we zullen moeten afzien en aan onze fysieke gesteldheid moeten werken. Bijgaand een foto waar we het allemaal voor doen'.

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 12-mei-2007 om 8:45

reacties(2) print begin

reacties op: ArdennenUpdate: de weersvoorspellingen!

Ja,ja Ardennenweekend staat voor de deur; hopelijk wordt het wel wat beter weer! Ben erg benieuwd wat ons te wachten staat. Tot in Warempage,
Mzzl Arjan geplaatst door: Arjan op 14-mei-2007 om 21:20

En het was zwaar! Ben net een beetje bijgekomen!! ;-) geplaatst door: Björn op 23-mei-2007 om 9:04

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

9-mei-2007

Groeten vanuit Alaska!

Op dit moment is Expeditieleider Wilco van Rooijen in Alaska. Daar probeert hij samen met de klimmers Marjan Klingeman en Roland Heijsen de rode Right to Play bal naar de top te brengen van de 6.190 meter hoge Mount McKinley. Een zware expeditie. Niet alleen doordat het drie koppige team volledig op zichzelf is aangewezen maar het is ook nog eens de koudste berg van de 'Seven Summit serie'.

Vanuit Talkeetna moest ik jullie namens Wilco en het team de groeten overbrengen en succes wensen tijdens jullie voorbereidingen voor de Deloitte Mont Blanc Expedition!

Kijk ook eens op: www.ExpeditieNet.nl/Denali voor het laatste nieuws en 'Beleef het alsof je er zelf bij bent!'

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 9-mei-2007 om 1:16

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-apr-2007

Expeditiebijeenkomst: een stap dichter bij de top?

Het is dinsdag 24 april en volgens de planning is vandaag de tweede Expeditiebijeenkomst. De Kick Off was in Amstelveen, en nu verplaatst het TEAM zich naar het kantoor van teamlid Rolf. Het kei-gastvrije Eindhoven was voor even onze thuisbasis. Zelf moest ik (Niels) de passets van de expeditiekleding nog ophalen en zodoende kon ik achter in de rij aansluiten van de file richting het Zuiden. Ergens langs de snelweg, pik ik Wilco op; ook zijn enthousiasme voor deze tweede bijeenkomst voorkomt niet dat we te laat zullen arriveren voor de broodjes die voor het team klaarstaan. Iets over half acht, starten we met een inventarisatierondje hoe iedereen de voorbereidingen ervaart. Iedereen is naast fysiek trainen ook erg met de top bezig. Er worden boeken gelezen, films gekeken en de Mont Blanc is tegenwoordig het gespreksonderwerp tijdens feestjes en partijen (en straks natuurlijk tijdens alle BBQ-party's...).

Een tip die het TEAM meekrijgt is om vanaf juni naar het Omniversum te gaan, voor de film The Alps. Daarin staat de beklimming van de Eiger centraal. Daarna is het thema 'het MB TOPPLAN' waarbij interne en externe factoren benoemd worden die van invloed kunnen zijn voor het slagen van de expeditie.

Nadat we kort in zijn gegaan op het materiaal, worden de jassen en broeken gepast voor de teamoutfit. Allemaal (Deloitte)groene jassen waarmee je gezien mag worden op de top. Laat de wind maar komen.... nou jah... bijwijze van spreken dan.

De volgende training is het Ardennenweekend.... 18/19/20 mei.

aanverwante berichten:

• De Kick Off: 'Work your way to the TOP!'

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 25-apr-2007 om 22:20

reacties(3) print begin

reacties op: Expeditiebijeenkomst: een stap dichter bij de top?

Niels goed bezig! geplaatst door: Björn op 26-apr-2007 om 10:00

Het was een interessante meeting, waarin nogmaals duidelijk werd dat we dit project niet moeten onderschatten!. Leuk om Wilco persoonlijk te ontmoeten en van hem te horen wat ons te wachten staat. Dat de voorbereiding voor een expeditie als deze meer dan het halve werk is, is me wel duidelijk geworden. Je moet werkelijk overal rekening mee houden. Het vormen van touwgroepen bijvoorbeeld, is iets waar ik vooraf van dacht, ah joh, die vormen we vlak voor vertrek wel... toch is het belangrijk om al te bedenken met wie je aan dat touw wilt lopen. Gelukkig gaan we hier ook uitgebreid mee oefenen. De jassen zagen er goed uit, alleen had ik wat meer dons verwacht ... Groetûh. W. geplaatst door: Wouter op 26-apr-2007 om 16:42

Dons?

We zijn geen 'bergeenden', toch? geplaatst door: Björn op 27-apr-2007 om 15:58

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

11-apr-2007

Partners vechten mee naar de Top!

Door middel van het voorbereidingsprogramma 'Work your way to the TOP!' van NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen, bereiden wij ons voor op onze droom: het bereiken van de 4.810 meter hoge top van de Mont Blanc.

Daarin worden wij gesteund door onze achterban maar ook vanuit het bedrijfsleven worden wij hierin op tal van manieren gesteund. Hierdoor staat ons niets meer in de weg om de top te bereiken; nou jah, bijna niets dan.

Wij willen daarom iedereen bedanken voor de steun (dit lijstje wordt gedurende de expeditie aangevuld):

- Onze achterban	- NaarNieuweHoogte.nl
- Kees Fietsshop	- Wouter Brackel (expeditielogo)
- De SafariClub Zandvoort	- Deloitte.nl
- La Vache Gite (Philip & Lydia Snoeck)	- VIDAR
- Boudewijn Sport

BEDANKT!

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 11-apr-2007 om 23:07

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

11-apr-2007

Fysiek testmoment #1 (11 april 2007)

Vanavond is het raak!

We zullen met zijn alle er aan moeten geloven, het eerste fysieke testmoment van de expeditie Mont Blanc 2007! Schoenen uit het stof en kleding in de plooi, dan kunnen we lekker bikkelen bij de ongekende zoute zeelucht (voor sommige misschien wel onbekend?).

Tot vanavond allemaal bij de Safari Club in Zandvoort! Verslag van de training volgt zo spoedig mogelijk!

 

Verslag van het fysieke Testmoment #1 (11 april 2007) te Zandvoort.

Een fantastische happening. Alle teamleden waren aanwezig en we hebben een behoorlijke duurloop op het strand van Zandvoort gehouden. 

Nadat we allemaal verzameld waren in de Zandvoortse strandtent de Safariclub, zijn we een warm-up oefening gaan doen onder de bezielende leiding van Niels Koekkoek. Het weer was perfect en iedereen had er dan ook ontzettend veel zin in (wat wel blijkt uit de foto's). Dit is de eerste serieuze test om te kijken waar je met je conditie binnen de groep staat.

Aangezien we als team naar boven willen zullen we ook bij elkaar het beste naar boven moeten halen. Daarom kregen we als opdracht mee tijdens de duurloop elkaar in de gaten te houden (daarbij moest de kopgroep geregeld terug naar de achterblijvers om deze te stimuleren het beste in zich zelf naar boven te halen). Maar wat bleek al snel, iedereen is tot op het bot gemotiveerd en dan gebeuren en onverwachtse dingen. Op de heen weg bleef de groep dus ook goed bij elkaar. Op de terug weg mocht ieder zijn eigen tempo lopen (gezien de lange heenweg (ruim 7,5 km) was dit maar goed ook).

Het eerste stuk tot aan de stop (ruim 7,5 km) ging zeer voor spoedig, zelfs zo voorspoedig dat het Team de verwachtingen van Niels ver overtrof, hij had namelijk nooit durven dromen dat iedereen zo ver zou lopen (met die gedachten dat we ook nog terug moesten). Voor somige teamleden was het erg wennen om op het strand te lopen, je moet namelijk ver vooruit kijken of je aan het einde van een zandbank wel de oversteek naar het strand kan maken. Aangekomen bij de stop had Niels nog wat leuks voor ons in petto. We moesten 3 groepjes maken (wat wonderbaarlijk heel voorspoedig ging, niet zo als vroeger op de lagere school) en dan was het de bedoeling om als mini-team als eerste boven op een duin aan te komen. Voor sommige voor ons een beste opgave na 7,5 km duurloop, maar niemand heeft zich laten kennen! Geweldig wat een Team!

Vervolgens hebben we de terugtocht ingezet, waarbij iedereen zijn eigen tempo mocht lopen. Natuurlijk zijn er dan mensen die sneller zijn dan de andere, maar tot mijn grote verbazing zijn er teamleden die zich zelf overtroffen hebben. Veel respect heeft Petra bij mij afgedwongen (en waarschijnlijk ook bij het hele team), zij heeft gewoon alles in haar eigen tempo gelopen en ik heb haar dus niet kunnen betrappen op wandelen! Super.

Naar terugkomst bij de Safariclub werden de ervaring uitgewisseld en de nodige dingen besproken voor de volgende teambijeenkomsten. Uiteraard werd Niels verder uitgehoord over het verdere verloop van de expeditie. Dit alles gebeurde onder het genot van een hapje en een drankje, niet iedereen had de tijd gehad om te kunnen eten voor de duurloop.

Deloitte TOPTEAM 2007

We kunnen zeker stellen dat het een geslaagde avond is geweest en het team dichter bij elkaar gekomen is. Iedereen weet nu waar ze staan binnen het team en hoe veel er nog getraind moet worden om een goed niveau te kunnen bereiken om de top van de Mont Blanc te kunnen halen.

Succes allemaal, Björn.

aanverwante berichten:

• Expeditieprogramma 'Work your way to the TOP!'

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 11-apr-2007 om 8:10

reacties(1) print begin

reacties op: Fysiek testmoment #1 (11 april 2007)

Zo eindelijk de update die beloofd was! Op naar de volgende teamtraining!

Volgende bijeenkomst is de PEP II in Eindhoven Flight Forum (Deloitte) geplaatst door: Björn op 17-apr-2007 om 20:05

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

7-apr-2007

TEAM training #1 (31 maart 2007)

Teamtraining nummer 1 georganiseerd door Petra de Winter en Arjan Timan.

Het heeft even geduurd maar uiteindelijk is de eerste teamtraining dan een feit! Op zaterdag 31 maart zijn we met de groep (althans diegene die er de mogelijkheid toe zagen) gaan mountainbiken in Noordwijk. Om half 2 zouden we verzamelen bij 'Kees Fietsshop' in Noordwijk, zo als gebruikelijk heeft er altijd wel iemand vertraging. Nadat iedereen zich had omgekleed en voorzien was van drinken en een mountainbike konden we dan toch vertrekken. Het weer was super, wat wil je immers nog meer als de zon schijnt en als de buitentemperatuur een graad of 15 is.

Onze route is te vinden op: http://www.keesfiets.nl/noordbikers/index_parcours.html

Eerst lekker een stukje rustig aan los gefietst naar de start van de mountainbiketrack. Hoop geklets onderweg, wat natuurlijk hartstikke goed is voor de teamspirit. Daar was het dan eindelijk de start van de track, na een korte uitleg van Arjan over hoe te fietsen op een mountainbiketrack (hij is immers degene met de meeste ervaring op het gebied van fietsten) ging iedereen er vol tegenaan! Dit leverde hilarische momenten op, de een vloog uit de bocht en de andere had moeite met een klimmetje (kan nog wat worden als we naar 4810 meter moeten). Het was een leuke track, scherpe bochten afgewisseld door steile afdalingen en klimmetjes.

Er werd natuurlijk ook nog gefietst!!!

Iedereen werd toch een beetje fysiek op de proef gesteld, maar op een ontspannende manier. Na twee volle rondes hebben we met z’n alle besloten nog één rondje te doen om vervolgens weer terug te fietsen. Om 5 uur stonden we weer netjes buiten aangekleed en enigszins opgefrist, daarna zijn we gaan eten in ‘La Fleur’ (een gezellige bistro aan de boulevard van Noordwijk aan Zee).

Onder het genot van een lekkere en welverdiende maaltijd hebben we bij gekletst en kwamen de verhalen los. Iedereen heeft genoten van de inspannende middagactiviteit. Het eten was goed en ideeën voor volgende teamuitjes werden besproken. De meeste waren bijzonder benieuwd naar wat er gaat gebeuren tijdens het eerste fysieke testmoment van 11 april. We wachten af wat er zal komen………

Het was een super geslaagd eerste teamuitje, waarin we elkaar beter hebben leren kennen.

Petra en Arjan bedankt voor de organisatie.

aanverwante berichten:

• Expeditieprogramma 'Work your way to the TOP!'

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 7-apr-2007 om 17:15

reacties(5) print begin

reacties op: TEAM training #1 (31 maart 2007)

Morgen weer zandhappen..... of wordt het gewoon hardlopen? :) Ben benieuwd hoe de eerste fysieke test zal verlopen. Ik heb van het weekend het strand geinspecteerd en houd er rekening mee dat we NIET langs de vloedlijn gaan lopen ;) We willen toch geen makkelijke training...... geplaatst door: Niels op 11-apr-2007 om 0:49

Niels je hebt het over het inspecteren van het strand, ben je soms paaseieren aan het zoeken geweest?
Ik heb zondagavond nog een strand test gedaan, maar super strand kon niet beter! Tweede paasdag schijnt het inderdaad slecht geweest te zijn. Althans dat heb ik vernomen bij de 60 van Texel ( http://www.texel-plaza.nl/nieuws/artikel.php?id=27442 ).

Maar we zullen zien vanavond....... geplaatst door: Björn op 11-apr-2007 om 7:59

Björn, die strandtesten van jou geloof ik wel, met je luie r### op het strand liggen zeker :P.
Anyway.... Misschien heb ik idd wel wat paaseieren verstopt voor vanavond en moet het team dicht bij de grond blijven om de training extra zwaar te maken.... geplaatst door: Niels op 11-apr-2007 om 13:40

;-) geplaatst door: Björn op 11-apr-2007 om 22:47

Was mooi gisteren ! De foto's zijn inmiddels naar Björn verstuurd.

Hier nog een leuke link om in het weekend eens rustig op rond te surfen: http://www.summitpost.org/mountain/rock/150245/mont-blanc.html

Gr

Wouter geplaatst door: Wouter op 12-apr-2007 om 13:52

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

De Kick Off: 'Work your way to the TOP!'

2007 is het laatste jaar van het strategisch plan 'TOP-grading' van Deloitte. In dit zelfde jaar staat de vierde editie van de Deloitte Mont Blanc Expedition gepland. Begin februari werd het TEAM bekend gemaakt en op donderdag 21 februari vond de aftrap plaats voor deze unieke Deloitte Mont Blanc Expedition 2007. Alles stond weer klaar: flip over, beamer, geluid, camera, sportvragenlijsten, presentatie, inschrijfformulieren, broodjes (met dank aan Petra van Lammeren) en ook de beveiliging van het pand aan de Laan van Kronenburg had door dat er weer een uniek team in zaal 1 aanwezig was.

 

 

 

In Amstelveen werd de eerste stap gezet in een reeks van voorbereidingsactiviteiten. Onder het genot van een broodje kon iedereen met elkaar kennismaken. Het Deloitte TOPTEAM 2007 bestaat uit professionals die in de dagelijks praktijk geen directe collega's zijn. Tijdens het kennismaken, gaf iedereen ook zijn/haar drijfveer aan om de top te willen bereiken. De een ziet deze expeditie als een toevoeging aan de work-life-balance en voor de ander is dit de kans om een droom in vervulling te laten gaan.

Naast deze persoonlijke kennismaking hebben we ook kennisgemaakt met de agenda's van de teamleden en de moeilijkheid om de activiteiten in te plannen. Gelukkig was het plannen van de toppoging geen probleem; nu maar hopen dat het weer tijdens de geplande toppoging perfect is. Na de Kick Off is de enthousiaste Martijn Bakker alsnog aan het team toegevoegd en we hopen uitgebreid kennis te maken met Martijn tijdens het volgende (TEAM)event.

Het TEAM werd tevens geprikkeld om ook dit jaar de expeditie weer te koppelen aan een goed doel waarbij het team zich kan laten sponsoren per geklommen hoogtemeter. Zo heeft het Deloitte TOPTEAM 2005 en 2006 gekozen voor Right to Play welke dmv sport haar doelen verwezenlijkt. Mooie bedragen zijn met deze actie in voorgaande jaren overhandigd aan de ambassadeurs van RTP, schaatser Johan Olav Koss en tennister Kristie Boogert.

Vanaf deze weblog zal de lezer voortdurend op de hoogte gehouden worden van de belevenissen van dit unieke DeloitteTEAM; door de TEAMleden zelf!

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 25-feb-2007 om 2:02

reacties(2) print begin

reacties op: De Kick Off: 'Work your way to the TOP!'

Het is niet te geloven: Na een week over en weer mailen, hebben we de Ardennentraining kunnen inplannen. Hulde :-). TEAMleden, heel veel succes tijdens de voorbereidingen! CU@Deloitte! geplaatst door: Een gelukkige organisator op 5-mrt-2007 om 20:41

Ziet er TOP uit Niels. complimenten voor jou en aan het team! geplaatst door: Wilco op 2-apr-2007 om 11:40

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Deloitte TOPTEAM 2007

Iedereen -van hoog tot laag- is voor zijn of haar succes afhankelijk van anderen. Deloitte bestaat uit diverse disciplines en dat maakt het dat voor iedereen van belang is te weten wat TEAMS succesvol maakt.

Het Deloitte TOPTEAM bestaat zodoende uit twaalf professionals welke allen werkzaam zijn binnen de verschillende disciplines van Deloitte. Het functieniveau is van starter tot partner. Het TEAM wordt tijdens de toppoging begeleid door drie ervaren en gediplomeerde Duitse gidsen.

Beroepsavonturier Wilco van Rooijen heeft tijdens de expeditie de expeditieleiding en Niels Koekkoek neemt de voorbereidende organisatie voor zijn rekening.

Het Deloitte TOPTEAM 2007 bestaat uit:
- Martijn Bakker
- Rolf Gelissen
- Joost van Haasteren
- Joep Hamers
- Joost Heijn
- Martijn van de Kamp
- Luuk Nagel
- Nico Rensing
- Arjan Timan
- Wouter van Voorst tot Voorst
- Petra de Winter
- Björn Witkamp

Kijk snel op de profielen van de TEAMleden voor meer informatie!

aanverwante berichten:

• Profiel Martijn Bakker
• Profiel Rolf Gelissen
• Profiel Joost van Haasteren
• Profiel Joep Hamers
• Profiel Joost Heijn
• Profiel Martijn van de Kamp
• Profiel Luuk Nagel
• Profiel Nico Rensing
• Profiel Arjan Timan
• Profiel Wouter van Voorst tot Voorst
• Profiel Petra de Winter
• Profiel Björn Witkamp
• Wilco van Rooijen & Niels Koekkoek

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 25-feb-2007 om 0:52

reacties(3) print begin

reacties op: Deloitte TOPTEAM 2007

HEEEEEEEEEEEEEEEEEEL VEEL SUCCES ALLEMAAL!!!!
We duimen voor goed weer en dat jullie allemaal de TOP mogen/kunnen bereiken.
Pas goed op elkaar en kom weer veilig terug!
En..... geniet van het overweldigende mooie uitzicht.

SAM
ps. We wachten op dat TOPtelefoontje Wout!! geplaatst door: S+AM op 13-sep-2007 om 9:41

Lieve Petra en rest van de groep,

Ome Robert en tante Diana wensen jou en je teamgenoten veel kracht en voldoening. We volgen jullie ´op de voet´!

Groetjes, Robert en Diana geplaatst door: Robert en Diana de Winter op 14-sep-2007 om 19:34

Rolf proficiat groetjes van bertien en jac tot ziens. geplaatst door: jac op 17-sep-2007 om 12:08

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Profiel Martijn Bakker

Ik ben Martijn Bakker, 28 jaar en ik woon samen met Lianne in een sfeervolle nieuwbouwwijk in Almere. Samen hebben we een dochtertje van bijna een jaar oud, Jara. Daarnaast speel ik met veel plezier voetbal.

Sinds februari 2005 werk ik als ABAP programmeur bij Deloitte. ABAP is de programmeertaal van SAP, en ik houd me dus bezig met ontwikkelingen binnen SAP. Nadat het programmeerwerk werd geoutsourced ben ik bij ASL Solutions gaan werken en ben ik vervolgens weer ingehuurd door Deloitte. Het klinkt misschien een beetje omslachtig, maar intussen werk ik al 2 jaar met veel plezier bij Deloitte.

Binnen het SAP Solutions Centre werk ik samen met twee andere deelnemers. Petra de Winter en Martijn van de Kamp. Via deze twee hoorde ik van de Mont Blanc expeditie. Het leek mij ook een geweldig avontuur, en gelukkig kwam er een plek vrij waardoor ik mee kan met de expeditie. Het lijkt me een schitterende ervaring om te proberen om met zijn allen de top te halen!

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 25-feb-2007 om 0:31

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Profiel Rolf Gelissen

Mijn naam is Rolf Gelissen en ik ben ruim 36 jaar geleden in Limburg geboren. Bij Deloitte ben ik in Eindhoven werkzaam als Partner binnen Core Tax Corporate Market. Samen met mijn collega’s geven wij fiscaal advies aan de grotere, internationaal operenende cliënten van Deloitte. Maar gelukkig blijft daarnaast nog voldoende tijd over voor al mijn hobbies: mountainbiken, motorrijden, skiën, snowboarden, golfen, duiken, muziek, lekker eten, wijn en reizen (o.a. met de motor).

En of het nou komt omdat ik in het Limburgse heuvelland geboren ben, ik weet het niet, maar het groot deel van mijn hobbies speelt zich af in de bergen. Zo ben ik een aantal jaren geleden tijdens een ski-trip naar Chamonix Vallee Blanche afgedaald. Vanaf zo’n 3800 meter hoogte, met achter je de Mont Blanc, ski je over de gletscher terug naar Chamonix. Ik was al een aantal malen eerder in Chamonix gaan skiën, en had vanuit het hotel ieder jaar schitterend uitzicht op de Mont Blanc. Tijdens de afdaling van de Vallee Blanche nam ik mij echter voor ook een keer de andere kant op te gaan: omhoog richting de top van de Mont Blanc.

Dit jaar is het dan zover. Ik was vorig jaar al graag meegegaan, maar andere zaken hadden in 2006 proriteit, maar in 2007 was ik dan ook de eerste die zich bij Niels en Wilco aanmeldde.
Uiteraard ben ik ondertussen al geruime tijd in training, om op conditioneel vlak niets aan het toeval over te laten. En samen met de overige teamleden gaan we ervoor zorgen dat er in 2007 wederom een TOPTEAM op weg gaat naar de top van de Mont Blanc.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 25-feb-2007 om 0:29

reacties(1) print begin

reacties op: Profiel Rolf Gelissen

Hoi Rolf,

Heb je prestaties gelezen, super.
Zou het fijn vinden als je een keertje mailt. Heb advies van je nodig over onze golfbaan in Son.

Groetjes,
Anja
geplaatst door: anja van tilburg - gelissen op 5-dec-2007 om 15:56

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Profiel Joost van Haasteren

Mijn naam is Joost van Haasteren, 28 jaar en sinds 2006 werkzaam bij Deloitte Management Support in Eindhoven. Ik woon samen met mijn vriendin Hanneke in Tilburg en in mijn vrije tijd doe ik qua sport met name hardlopen. Mijn grootste hobby sluit hier ook op aan. Al enkele jaren organiseer ik het hardloopevenement Tilburg Ten Miles (www.tilburgtenmiles.nl).

In mijn studentijd ben ik in aanraking gekomen met de bergsport. Naast enkele jaren geklommen te hebben heb ik samen met een vriend de Tour du Mont Blanc bewandeld. Een tocht rondom het alpenmassief en …… rondom de Mont Blanc. Ik heb mij toen ook voorgenomen als de mogelijkheid zich ooit zou voordoen een TOP-poging te wagen op het beklimmen van de Mont Blanc.

Slechts enkele maanden, nadat ik begonnen was bij Deloitte las ik in de Deloitter over de expeditie van vorig jaar en ik was direct enthousiast.
Ik kijk dan ook uit naar het voorbereidingstraject, waarbij het Topteam 2007 elkaar beter zal leren kennen en we alles op alles gaan zetten, zodat de Deloitte Mont Blanc Expeditie 2007 een geweldige ervaring zal worden. Topteam 2007, succes!!!

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 25-feb-2007 om 0:29

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Profiel Joep Hamers

Ik ben Joep Hamers, 26 Jaar en sinds 1 oktober werkzaam bij Deloitte Consulting bij de groep Supply Chain Strategy. Op mijn eerste dag bij Deloitte werd verteld dat de Mont Blanc expeditie jaarlijks werd georganiseerd en meteen wist ik dat ik dit een keer moest meemaken.

Met bergsport heb ik nog niet veel ervaring (behalve een paar grote hikes in New Zeeland en een verdwaald weekje skien), maar vind het leuk om nieuwe uitdagingen aan te gaan. Vooral het hebben van een uiteindelijk doel spreekt mij erg aan. Behalve de enorme kick om op de top van de Mont Blanc te staan is voor mij de weg er naartoe; samen trainen, gezelligheid, teaming, en gezonde life style voor mij een belangrijke reden om mee te doen.

Ik hoop dan ook dat de expiditie en de “road–to the top” een enorm succes gaan worden.

Joep

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 25-feb-2007 om 0:29

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Profiel Joost Heijn

Mijn naam is Joost Heijn, 27 jaar en in juni 2006 ben ik begonnen als belastingadviseur in Breda. Voordat ik bij Deloitte ben gaan werken, heb ik samen met mijn vriendin een reis van vier maanden gemaakt door Zuidelijk Afrika. Tijdens deze reis zijn wij langs de Kilimanjaro in Tanzania getrokken, maar helaas liet het budget het op dat moment niet toe om een toppoging te kunnen wagen. De mogelijkheid om vanuit Deloitte deel te nemen aan de Mont Blanc expeditie biedt zich nu aan als een fantastisch alternatief.

Buiten Deloitte houd ik mij graag bezig met sport. Onder andere hardlopen en fietsen en in mijn studententijd heb ik fanatiek geroeid bij de studentenroeivereniging Vidar. Op dit moment onderhoud ik mijn conditie in een cardio-/fitnesscentrum en ben ik lid van een hockeyvereniging in Breda.

In september hoop ik een geweldige ervaring op te doen en daarnaast ook met het hele team de top te bereiken!

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 25-feb-2007 om 0:28

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Profiel Martijn van de Kamp

Mijn naam is Martijn van de Kamp. Ik ben sinds 1996 werkzaam bij Deloitte. De eerste acht jaar als assistent-accountant in Leiden. Tweeëneenhalf jaar geleden ben ik overgestapt naar het SAP Solutions Center waar binnen ik nu als manager verantwoordelijk ben voor de SAP-modules Purchasing, Finance en Engagement.

Ik ben ruim acht jaar geleden getrouwd met Vivienne. Inmiddels zijn wij de trotse ouders van twee zonen; Jochem (5 jaar) en Jelmer (2,5 jaar). Naast mijn gezin besteed ik mijn vrije tijd aan voetbal op een niveau waar de 3e helft minstens zo belangrijk is als de eerste twee.

Om de top van de Mont Blanc te bereiken, zal ik de komende periode dus hard aan mijn conditie moeten werken. Tijdens de expeditie zal ik de leeftijd van 35 bereiken, wat een belangrijke reden voor mij is om een 'once in a life time' ervaring als deze nu te ondernemen (voordat de aftakeling daadwerkelijk zichtbaar wordt). Wellicht een nog grotere reden is om te ontdekken hoe ik reageer op het moment dat ik mezelf echt tegenkom op de weg naar boven.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 25-feb-2007 om 0:28

reacties(5) print begin

reacties op: Profiel Martijn van de Kamp

Ha Martijn, loopt het goed met de voorbereiding?? Als je nou een racefiets aanschaft kunnen we voortaan gaan racen. Dan hou je je conditie goed op peil. Kunnen er eigenlijk ook niet-deloitters mee op zo'n expeditie of moet ik me dan voordoen als secretaris van een goed doel? Laters, Marnix. geplaatst door: Marnix Lam op 17-aug-2007 om 8:58

Hoi Martijn,

Ja zelfs in Google ben je prima te vinden. Ik hoop dat je inmiddels aardig in conditie bent.
Groeten, Babs geplaatst door: babs op 17-aug-2007 om 10:15

Hoe is het met je conditie? De racefietssuggestie is een hele goede, spinnen en hardlopen zijn twee goede trainingsvormen ter voorbereiding van een beklimming als deze :)

In elk geval veel succes!!!!! geplaatst door: Bob op 20-aug-2007 om 10:53

Gevonden! Nogmaals een mooie ervaring toegewenst! Liefs van Marjolein geplaatst door: Marjolein op 10-sep-2007 om 9:13

hey grote broer,

spannend hoor dat na alle voorbereidingen t echte werk nu gaat beginnen! Ik hoop dat je heel erg geniet van deze TOP ervaring! liefs marink geplaatst door: marinka op 13-sep-2007 om 20:51

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Profiel Luuk Nagel

Hoi, mijn naam is Luuk Nagel en ik ben sinds november 2005 werkzaam bij Deloitte Management Support.

Al van jongs af aan ben ik helemaal weg van de bergen en naast het skiën heb ik zo'n 7 jaar geleden het bergbeklimmen ontdekt. Na het volgen van enkele alpine cursussen in de Alpen heb ik nu met een goede vriend een aantal zelfstandige beklimmingen ondernomen en hoop ik dat er nog vele zullen volgen. Al enkele weken na mijn start bij Deloitte kwam ik berichten van een Deloitte Mont Blanc team tegen nam ik mij voor daar ooit bij te horen. Wat sneller dan gedacht ben ik blij de daad bij het woord te kunnen voegen en een bijdrage te mogen leveren aan een leuk en gezellig team met als doel de hoogte berg van de Alpen. Naast de sportieve uitdaging en het hopenlijk bereiken van een nieuwe top (op  weg naar nog hogere toppen??) lijkt het me leuk om zo meer collega's te leren kennen, te ervaren hoe het is om in expeditievorm een tocht te ondernemen en te plannen en om (met een stok achter de deur) te werken aan mijn conditie.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 25-feb-2007 om 0:28

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Profiel Nico Rensing

Ik ben Nico Rensing, 32 jaar. Na mijn studie fiscale economie aan de Universiteit van Tilburg ben ik als belastingadviseur bij Deloite in Eindhoven aan de slag gegaan. Inmiddels werk ik zes jaar bij Deloitte en ben als tax-manager werkzaam bij Global Employment Services. Ik adviseer uiteenlopende bedrijven en instellingen op het gebied van de loonbelasting en sociale verzekeringen.

Ik ben een fervent wintersporter en heb sinds vorig jaar een nieuwe winterse passie opgelopen: tourskiën! Met een gids door de bergen heen trekken om op plekken te komen waar ‘niemand’ komt en beloond te worden met prachtige afdalingen. Daarnaast ben ik ook nog op de normale pistes te vinden. Verder houd ik de conditie op peil met wekelijks spinnen en fitnessen en voor de gezelligheid probeer ik nog te hockeyen.

Toen vorig jaar een collega van mij aan de Mont Blanc expeditie had meegedaan, kon ik dit jaar natuurlijk niet ontbreken. Het lijkt me een unieke en geweldige gebeurtenis om bovenaan de top te staan met een groep mensen die in het begin volslagen vreemden voor elkaar zijn maar uiteindelijk als één team tot grote hoogten weten te komen.

‘Ain’t no mountain high enough…?!’

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 25-feb-2007 om 0:28

reacties(2) print begin

reacties op: Profiel Nico Rensing

Topper,
Succes daarboven. Neem een (peb) jas mee, leuk voor de foto en het kan koud zijn daarboven! geplaatst door: jaspar op 23-jun-2007 om 13:43

gaat het goed op de weg naar de top! Zet 'm op! geplaatst door: jaspar op 13-sep-2007 om 9:24

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Profiel Arjan Timan

Ik ben Arjan Timan, bijna 30 geleden geboren in Noordwijk. Ik heb per 1 maart 2007 een appartement gekocht in Leiden, waar ik nu druk mee bezig ben om te klussen en te gaan verhuizen.

Binnen Deloitte ben ik sinds 1999 werkzaam bij Audit Nationale Markt, waar ik mij met name richt op de grotere MKB-klanten. Ik ben bezig met het laatste vak voor het theoretische gedeelte van de postdoctorale studie tot register-accountant.

Via De Deloitter heb ik voor heb eerst gelezen over het Deloitte MB traject. Vorig jaar ben ik wel bij de voorlichting door Wilco en Niels geweest, maar door mijn eigen vakantie was ik niet in staat om mee te gaan, daarom dit jaar alsnog! Een van de redenen voor mij om mee te gaan is om eens een van de bergen op te klimmen waar ik in de buurt heb gefietst, maar mijn voornaamste reden om mee te gaan naar de TOP is het gevoel te ervaren van “standing on TOP of the world”!

Mijn hobby’s zijn met name sportief gericht en bestaan uit wielrennen en mountainbiken, hardlopen en duathlon. Als voorbereiding op deze TOPpoging zal ik met enkele vrienden op de racefiets de Pyreneëen van west naar oost gaan doorkruisen. 

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 25-feb-2007 om 0:27

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Profiel Wouter van Voorst tot Voorst

Mijn naam is Wouter van Voorst en ben werkzaam als recruiter bij Deloitte. Gedurende mijn nog korte carrière ben ik al meerdere malen geconfronteerd met de mooie kansen die Deloitte mij biedt.
De mooiste heb ik nu met beide handen gegrepen: de kans om samen met enkele enthousiaste collega’s de top van de Mont Blanc te bereiken! Fantastisch.

Ik sport graag en houd van uitdagingen. In het weekend ben ik meestal te vinden op Hockeyclub Amsterdam waar ik momenteel 2^e klasse hockey in een fanatiek team. Daarnaast loop ik regelmatig hard en heb ik inmiddels mijn eerste officiële loopwedstrijd gelopen (15 KM Bruggenloop in Rotterdam in 1u12m). Ook ben ik fanatiek wintersporter. Inmiddels heb ik zo’n 15 weken snowboard en ski ervaring. Prachtig om door de bergen te glijden.
Ervaring in de bergsport heb ik totaal niet, althans ik tel mijn wandelinsigne wat ik op mijn 12^e heb gehaald in Oostenrijk dan niet mee. Toch ben ik erg benieuwd wat deze tak van sport mij kan bieden.

De spanning vooraf spreekt me nu al enorm aan. Het leuke van dit avontuur is natuurlijk ook de voorbereiding. Of we top halen is namelijk nog maar de vraag… Ik hoop dat mijn lichaam goed reageert op het klimmen/sporten op hoogte. Tot nu toe heb ik geen slechte ervaringen met hoogtes, maar dat heb ik nog niet op 4.800 meter kunnen testen!
Ik doe vooral mee aan deze expeditie omdat ik het leuk vind om met een groep naar een gemeenschappelijk doel te streven. Ik kijk dan vooral uit naar de momenten dat je elkaar kan helpen en dat je met elkaar feest kan vieren. Voor mij is deze expeditie geslaagd als iedereen die de juiste voorbereidingen treft het tot het einde volhoudt. Daarnaast hoop ik dat er synergie binnen de groep ontstaat waardoor het voortraject gezien wordt als plezier en niet als last.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 25-feb-2007 om 0:27

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Profiel Petra de Winter

Mijn naam is Petra de Winter en ik ben sinds 1998 werkzaam bij Deloitte waarvan de laatste anderhalf jaar als Functioneel Applicatie Beheerder bij het SAP Solutions Center (Procurement to Pay). Samen met mijn vriend 'Eric' zijn we woonachtig in Vlaardingen. In mijn vrije tijd pak ik graag de motor en anders ben ik wel te vinden op de tennisbaan of in de sportschool.

Naast bovenstaande hobby's is mijn grootste passie ‘reizen’. Tijdens onze reizen ontdek je steeds weer nieuwe dingen en kom je steeds tegenover nieuwe uitdagingen te staan. Omdat ik geen ervaring heb met de bergsport zie ik de Mont Blanc beklimmen als een 'TOP' uitdaging. Je moet alles een keer in je leven gedaan hebben. Wat mij tevens motiveert is dat het niet slechts alleen een lichamelijke prestatie is, maar ook dat je mentaal voorbereid moet zijn. Deze uitdaging wil ik zeker met me zelf aan gaan.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 25-feb-2007 om 0:26

reacties(1) print begin

reacties op: Profiel Petra de Winter

Doe je best Petra we weten dat je het kunt geplaatst door: Janine en Martin de groot op 17-sep-2007 om 11:52

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Profiel Björn Witkamp

Een stukje voor de weblog met als opdracht in 10 regels je motivatie om mee te doen aan Mont Blanc expeditie nummer 4.

Allereerst ik ben Björn Witkamp, geboren op Texel en werkzaam op kantoor Alkmaar binnen de Deloitte MKB Accountancy & Advies discipline. Buiten mijn dagelijkse werkzaamheden doe ik veel aan boardsporten, zoals kiteboarden en snowboarden. Daarnaast ben ik 365 dagen per jaar vrijwilliger (opstapper) bij de KNRM (Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij).

Ik kan me tijdens de wintersport bij gebrek aan sneeuw erg vermaken met het beklimmen van bergen. Ook dit stukje wordt geschreven van tussen de bergen, alwaar ik alweer meer dan 4.000 hoogtemeters heb gemaakt in 4 dagen. Mijn motivatie waarom ik deze door vele vervloekte berg op wil, is heel eenvoudig: ik ben altijd op zoek naar een uitdaging en een kick (ik ben een adrenalinejunkie, vandaar alle extremesporten) in mijn leven. Dus de uitdaging is om als team een gezamenlijk doel te bereiken via vele voorbereidingen en de kick om het uiterste uit mijn lijf te halen om deze voor mij extreme uitdaging te halen. 

Klik snel op 'lees extra' voor Björn's verslag van zijn eerste trainingsweek!

lees extra

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 25-feb-2007 om 0:25

reacties(2) print begin

reacties op: Profiel Björn Witkamp

Björn, ik maak me een beetje zorgen over al die rustdagen ;-). Fijne vakantie! geplaatst door: Niels op 5-mrt-2007 om 21:20

broertje heb je een mooi profiel doe je er niks mee ik denk ik lees nog wel een persoonlijk verhaal voor je...
nou top hoor !!! (klein beetje trots op je, kan natuurlijk niet teveel he ;) )
nou ik bel je wel even als je weer in nederland bent... Ben benieuwd naar je fotos als ik weer in nederland ben misschien kun je er al een paar per mail naar me toe zenden???

ciao geplaatst door: corine op 18-sep-2007 om 13:24

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Wilco van Rooijen & Niels Koekkoek

Wilco van Rooijen (1967) is beroepsavonturier. Hij beklom vele noordwanden in de Alpen tot en met de hoogste bergtoppen van 8.000 meter en hoger in Zuid-Amerika, Azië, Nepal, Pakistan en Tibet. Hij is Bergsport- en parapente instructeur. Enkele van zijn succesvolle expedities zijn: Noordpool, Zuidpool, Mount Everest (zonder extra zuurstof) en zijn er nog vele in voorbereiding. Wilco is tevens ambassadeur van Right to Play en is Ridder in de orde van Oranje Nassau. Voor meer informatie: www.ExpeditieNet.nl.

Niels Koekkoek (1975) is consultant. Niels heeft als consultant veel ervaring met verander- en implementatietrajecten en heeft een passie voor de ontwikkeling van mensen en organisaties. Daarnaast heeft hij al jaren een passie voor avontuurlijke expedities. Wilco haalde Niels uit de expeditieboeken en nam hem mee op 'try out expeditie'. Zodoende stond Niels al een aantal keren op de top van de Mont Blanc, bereikte hij de top van Europa, Mount Elbrus in Rusland en stond hij op de drie hoogste toppen van de UK. Voor meer info: www.Summit-Experience.nl.

aanverwante berichten:

• Deloitte TOPTEAM 2007
• Discover your Dreams!

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 25-feb-2007 om 0:24

reacties(1) print begin

reacties op: Wilco van Rooijen & Niels Koekkoek

FYI- Op 25 Juni begint in het I-MAX theather in Den Haag de voorstelling "The Alps" wat een 3-D documantaire is aangaande de beklimming van de Eiger.

Groet Joep geplaatst door: Joep Hamers op 10-mei-2007 om 14:49

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

25-feb-2007

Expeditieprogramma 'Work your way to the TOP!'

Het deelnemen aan een expeditie is geen vrijblijvende activiteit. Daarom heeft deze speciale Deloitte expeditie (vierde editie al weer) een zeer gevarieerd voorbereidingsprogramma om de TEAMleden optimaal voor te bereiden op hun topervaring. De trainingen hebben naast een fysiek ook een mentaal aspect. Je hoeft namelijk geen topatleet te zijn om aan de Deloitte Mont Blanc Expeditie deel te kunnen nemen. Eigenschappen als weerbaarheid, doorzettingsvermogen, discipline, organisatietalent, zelfkennis en sociale vaardigheden zijn van groter belang voor een succesvolle deelname dan een uitstekende conditie.

Definitieve planning:
21/02     19:30   Kick off / PEP-1 - Deloitte Amstelveen
11/04     19:00   Fysiek TESTmoment 1 - Zandvoort
24/04     19:30   PEP-2 - Deloitte Eindhoven
18/05-20/05    Ardennentraining (vertrek 18/05: na werk)
22/07     17:00   Fysiek TESTmoment 2 - Zandvoort
03/09     19:30   PEP-3 - Deloitte Amstelveen
12/09-18/09    EXPEDITIEWEEK - CHAMONIX

TEAMtrainingen:
Naast de PEP en Ardennentraining is het ook de bedoeling dat de TEAMleden zelf voor het TEAM een training organiseren. De ene keer waar Teambuilding voorop staat, de andere keer een fysieke aanpak of combinatie. Het doel van deze trainingen is dat het TEAM elkaar nog beter leert kennen. Bijgaand de planning waarbij je als organiserend TEAM zelf de dag en training regelt. 'Work your way to the TOP!' Rest ons de indeling te geven:

TEAMtraining 1: Arjan + Petra                             31 MAART 2007
TEAMtraining 2: Joost (v Haasteren) + Björn          APRIL
TEAMtraining 3: Martijn (Bakker) + Joep                MEI
TEAMtraining 4: Rolf + Martijn                             JUNI
TEAMtraining 5: Luuk + Wouter                           JULI
TEAMtraining 6: Joost + Nico                              AUGUSTUS

Uiteraard volgt verslaggeving van de betreffende activiteit op deze site! Volg de updates.

 

  geplaatst door: TEAM Deloitte 25-feb-2007 om 0:21

reacties(1) print begin

reacties op: Expeditieprogramma 'Work your way to the TOP!'

Hallo !

Hoe is het met iedereen? Hoe was de eerste teammeeting? Zijn jullie klaar voor de eerste test op het strand van Zandvoort? De afgelopen weken heb ik uitzicht gehad op de MB tijdens het skïën... conclusie: het is toch wel een verdomd hoge berg...

gr W. geplaatst door: Wouter op 5-apr-2007 om 15:17

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info

 

24-feb-2007

Discover your Dreams!

Niet voor niets is de titel van mijn boek Naar Nieuwe Hoogte. Grenzen verleggen, dromen waar maken, toppen beklimmen, misschien wel op elk continent de hoogste. Dat is wat wij doen. Elk jaar organiseren wij expedities. Van Mont Blanc (4.810m) beklimmingen tot Mera Peak (6.476m) in Nepal 2006. Elk jaar een stapje hoger, in 2007 willen we met een team een 7.000-er beklimmen! Rusig opbouwen is onze strategie. Met die strategie heb ik uiteindelijk mijn eigen ultieme droom verwezenlijkt: zonder extra zuurstof op de top van de Mount Everest in 2004.

Wilco van Rooijen
Expeditieleider
NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen

 

Every experience is Unique!
Ga je met NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen mee op expeditie, dan weet je een ding zeker: aan de hand van een professionele organisatie en een gedegen TEAM bereid je je voor op jouw droom!

NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen, verzorgt geen reis, maar een echte expeditiebeleving waarbij altijd de essentiële en gedegen voorbereiding is inbegrepen. Onze flexibele en persoonlijke expeditie aanpak is populair en succesvol bij ervaren en onervaren bergsporters en bedrijven. Naast onze ervaringsprogramma’s naar de Mont Blanc, Mera Peak en Mount Elbrus, organiseren we voor 2007/2008 ook een aantal ‘specials’.
De 'specials' zijn Mt Mc Kinley (6194m), Aconcacua (6962m), Kilimanjaro (5895m)

Wil jij ook mee op expeditie of wil je meer persoonlijke informatie, mail dan naar Niels@ExpeditieNet.nl. Ervaren of onervaren, het maakt niet uit! Al onze programma's, inclusief voorbereiding, zijn uniek en ook voor de minder ervaren bergliefhebbers interessant.

 

  geplaatst door: Niels Koekkoek 24-feb-2007 om 23:23

reacties(0) print begin

Er worden anti-spam maatregelen genomen.
HTML wordt verwijderd.

naam: * e-mail: * website:

reactie: *

Onthoud mijn info