27-jun-2007
Basecamp Doetinchem: Klaar!
Het heeft even geduurd maar hierbij een laatste bericht vanuit basecamp Doetinchem. De expeditie zit erop! Het was een zeer mooie ervaring die startte met een wandeling in Limburg waar we nog moeite hadden met het volgen van de wandelpaden, het resultaat: een eerste top! Na diverse teamtrainingen een eerste uitdaging: de 3 Peaks in de UK. Een goede training op fysiek gebied maar zeker ook voor de teamgeest. Deze teamgeest is meegereisd naar Chamonix. Met uiteindelijk de beproeving, zullen we de top halen? Het weer zat niet mee maar onze strateeg schatte onze kansen in en wijzigde de plannen. Met wederom een mooi resultaat. Na een tocht van zo´n 12 uur konden we met z´n allen nagenieten op 3800 meter van een geslaagde toppoging.
Thuisgekomen trof ik dit aan.... Een boodschap voor het hele team lijkt me!
Tot slot wil ik iedereen bedanken voor de geslaagde expeditie, het was een geweldige ervaring!
Wilco, goed gepland en dank voor de ondersteuning, ik ga zeker oefenen op sneeuwhellingen!
Christiaan, vielen Dank für die Spirit! The Killers oder Rammstein?
Tommy, Super dass du den ganze Weg nach Valot gekommen bist!
Hein, ik kijk uit naar de beelden, de verslaglegging van de tour de france finish is er niets bij!
Tatjana, tja, wat moet je zeggen, een rondje hardlopen voor de toppoging?
Jos, jij en eten, je smaakpapillen zijn in ieder geval ook volledig getraind!
Matthew, jij en Tommy, hengelvrienden voor het leven...
Peter, vorkje prikken of chocolademousse maken, jij draait er je hand niet voor om!
Evert, een sauna is nooit meer hetzelfde, business plan voor de hoogtesauna al af?
Supporters, bedankt voor al jullie leuke berichten via de weblog, sms en spandoek TOP!
Groeten, Frans











wamen we bij de bosses graat aan. Na half uur ploeteren door de poeder sneeuw. ( 3 stappen omhoog 2 terug ) wilde ik opgeven. Onze gids “Der Christiaan” Heeft me er toen doorheen gepraat en gesleurd. En als ik achteraf de verhalen zo gehoord heb niet alleen mij. Of om het met de woorden van Peter te zeggen. “Die neanderthaler sleurt ons allemaal naar boven” Als je een foto van Christiaan ziet weet je waarom. ----->


































Op dit moment is Expeditieleider Wilco van Rooijen in Alaska. Daar probeert hij samen met de klimmers Marjan Klingeman en Roland Heijsen de rode Right to Play bal naar de top te brengen van de 6.190 meter hoge Mount McKinley. Een zware expeditie. Niet alleen doordat het drie koppige team volledig op zichzelf is aangewezen maar het is ook nog eens de koudste berg van de 'Seven Summits serie'.
Bij de eerste ochtendgloren liepen we tegen dit bord aan. Het bleek geplaatst te zijn door een lokale boer die niet van lektochten en van Hein houdt. Er werd meteen een aanvalsplan gemaakt voor het geval dat wij deze “local” tegen het lijf mochten lopen. Ik was daarbij de aangewezen persoon om deze bloeddorstige boer op andere gedachten te brengen door een verhaal over milieu inspectie, Duitse toeristen of het kadaster uit mijn dikke duim te zuigen. 

De Limbotocht is een rondwandeling van 35 km (met bepakking) Simpelveld - Vaals - Simpelveld. Het hoogteverschil tussen Simpelveld en Vaals is slechts 170 meter, maar door een creatieve routeplanning (Hein) en creatief kaartlezen (…) is het gelukt om bijna 800 steigmeters te creeeren. Een duidelijk voorbeeld van de meerwaarde van Het Team ten opzicht van het individu. 






Direct na de aftrap van de PEP was deze ontwikkeling nog niet in zicht. Vol goede moed werd er dan ook begonnen en onder de bezielende leiding van Niels werd vinger aan de pols gehouden m.b.t. de trainingen (alle drie liggen we goed op schema), daarnaast werden er diverse interne (waaronder dus de uitrusting) en externe factoren doorgenomen. Wat zien wij als belangrijke interne en externe factoren die van invloed zijn om de top te halen en hoe gaan we daar mee om? Als naslagwerk werd tevens de expeditiemap aan ons overhandigd. Een rijkelijk gevulde map met allerlei achtergronden, adviezen en oefeningen. Weer een extra stuk materiaal wat tijdens de voorbereiding van pas gaat komen!

Zodoende heb ik me ingeschreven bij k
limcentrum Nieuwegein. Het was een beginnerscursus waar je alle basistechnieken van het klimmen leert maar vooral ook alle bijbehorende veiligheidsaspecten. Vond ik erg leuk om te doen en te leren. Na het behalen van het certificaat/diploma heb ik nog een tijdje binnen tegen de wand geklommen. Toch kwam ik er snel achter dat een echt buitenmens ben (ook al ben ik geboren en getogen in Praag; een stadsmeisje dus). 
Gaat het dan niet vervelen? Ik denk het niet. Expedities in bergachtige omgevingen zijn altijd leuk qua omgeving en programma. Daarnaast zit de afwisseling vooral in de groep. Het is elke keer weer een leuke ontdekking en uitdaging om te zien uit wie de groep bestaat en hoe elk groepslid en de groep tezamen zich ontwikkelen en de ultieme uitdaging aangaan (en al dan niet halen). Wordt nu ook weer leuk en uitdagend, vooral ook omdat er twee kanjers uit mijn familie meedoen die aangestoken door mijn enthousiasme het ook gaan proberen. Na een goede afloop (ben ik van overtuigd) zullen ook zij dan ‘vor immer und ewig’ verloren en verslaafd zijn aan bergen… 

Naam: Marc Romijn
Woonachtig in Doetinchem, 33 jaar, Business Development Manager bij Logistiek Dienstverlener Wim Bosman. 

print begin