30-apr-2006
TEAMverslag 30 april: luieren in de zon èn inpakken....
Vandaag voor het eerste eens uitgeslapen. Om 9.00u ontbeten en om 10 uur ben ik met Dawa achter op zijn brommer de stad doorgescheurd naar Gulf Air om onze tickets te laten reconfermeren. Daarna zijn we met 3 taxis en twee op de brommer van Dawa naar Dawa zijn huis gegaan. Eerst nog naar de Tibetaanse 'monastry' waar Dawa trouw elke ochtend heen gaat als trouwe boedhist. Het lag op een schitterende heuvel aan de rand van Kathmandu op slechts 15 minuten lopen van zijn huis. Daarna zijn we gaan lunchen bij Dawa thuis, waar zijn vrouw een heerlijke Nepalse lunch had klaar gemaakt, rijst met kip curry en Dahl bath + heerlijke rauwe groenten met een heerlijk biertje.
Daarna zijn we naar het Summit hotel gegaan waar ze een heerlijk zwembad hebben en ook daar weer lekker geluierd in de zon met een koude gele jongen. Tja soms moet je het ervan nemen....... Morgen bereiden we ons al weer voor op de terug reis. Dus van onze kant weinig nieuws meer. Ik zou zeggen, mannen, vrouwen, vrienden, bekenden en kenissen..... tot snel op Schiphol!
Namens een zeer voldaan en zeer sportief en plezierig team,
met groet Wilco
Vanochtend weer vroeg op! Om 5.30u stond de taxi klaar voor het hotel om ons weg te brengen naar het vliegveld. Gert, Nico, Jan, Fred en ik zouden een rondvlucht rond de Mount Everest maken. En dat deden we met Budha Air. Ik had het al jaren op mijn verlanglijstje staan en nu kwam het er eindelijk van. Maar uiteindelijk viel het bar tegen. Ik had verhalen gehoord dat je klimmers zou kunnen zien zowel op de noord- als de zuidkant van de berg. Maar we vlogen er veel en veel te ver langs. Het leek even een avontuur te worden maar het was een massa uitstapje maar als je het niet probeert weet je het ook nooit. We hebben ons wel vermaakt terwijl Piet, Auke en Roland nog sliepen. Daarna terug naar het ontbijt in het hotel om 8.00u met de groep. Daarna zijn we tempels gaan bezoeken. Eerst naar Paspupatinah, waar de lijkverbrandingen plaatsvinden voor de hindustaanse gelovigen. Daarna na de Bothnath tempel, de grootste Tibetaanse tempel in Nepal, daar ook weer wat gedronken en in de middag ging iedereen zijn eigenweg. 's Avonds afgesproken in Rum Doodle bar waar we aten en een hantekening zouden achterlaten op een voetafdruk zoals hier gebruikelijk is. Planning voor morgen; lunchen bij Dawa thuis! 
Het was weer vroeg. 5.30u verzamelen beneden verzamelen beneden voor een kop thee. We nemen afscheid van Daniel die richting Mount Everest basecamp gaat. Wij wensen hem natuurlijk veel succes en zelf spoedigen we ons richting het vliegveld van Lukla. Hoe hij het voor elkaar krijgt weten we niet maar in de chaos op het vliegveld zitten we om 7.10u als eerste in het vliegtuig onderweg naar Kathmandu. Een pluim voor Dawa. Uiteraard genieten we allen van de spectaculaire start vanaf Lukla airport: gewoon in een duikvlucht naar beneden en binnen 10 seconden los van de grond. In Kathmandu aangekomen worden we met een bustaxi vervoerd naar ons vertrouwde hotel Tradition. Na het opbergen van de spullen op onze kamerw snellen we ons naar het ontbijt toe, ergens op een dakterras in Kathmandu. Genietend van de croisantjes, broodjes en de koffie in het zonnetje wordt ter plekke het plan gemaakt om morgen een sightseeing vlucht by plane te maken rond de Mount Everest op 8850m. Dat betekent weer vroeg op 5.00u, maar ja je moet er wat voor over hebben. Niet iedereen besluit mee te gaan, deze kunnen wel uitslapen. Na het ontbijt gaat iedereen de stad in om inkopen te doen voor het thuisfront. Dus dat is weer van ouds chaotisch. Het is onvoorstelbaar wat een drukte, herrie en actieviteit er is. Het is een compleet gekke huis maar we'll fasinerend. De inkopen gaan gepaard met afdingen, dat hoort er hierbij. Soms tot op het scherpst van de snede. Laat dat maar aan Jan over. Damens en kinderen {Rajce/ Mousha} maak je geen zorgen over al die souveniers die we mee zullen brengen. 's Middags heerlijk gelunched bij een Italiaan met als toetje Tira Misu en heerlijke koffie. Voldaan hobbelen we naar het hotel waar gerelaxed wordt. 's Avonds uiteraard weer uiteten en dat allemaal voor een habbekrats {€ 7,00 p.p} Wat zijn we als Westerlingen toch behoorlijk verwend. Maar ja, zo zie je tenminste ook eens de grote verschillen in de wereld. 
Om 6.00u wordt de thee gebracht. Het weer is enigzins bewolkt, maar het klaart algauw weer op, zodat we weer een prachtig zicht krijgen op de Mera peak. Het is bijna onvoorstelbaar dat we gisterochtend de top tot enkele honderden meters zijn genaderd.
weerkaatsing van de zon tussen de wolken. Over de gletsjer was het een mooie geleidelijke afdaling. Het laatste stuk van de afdaling was zeer steil met vele glij en valpartijen door de vermoeidheid. Bij aankomst in Khare stonden de tenten godszijdank alweer op. Nogmaals diep respect voor die taaie Sherpa's. Ik had al uren zin in een Colaatje. En heb mezelf daarop getracteerd bij aankomst in het kamp. En met mijn uilaatproblemen gaat het nu echt beter.
Na een record nacht slapen van vrijdag 19.00u tot zaterdag 7.00u bij -20 graden werden we als gewoonlijk gewekt met thee. Het waswater wordt op deze hoogte achterwege gelaten, we ruiken toch allemaal hetzelfde. Na het onbijt vertrekken we voor een trainingstochtje naar ruim 5600m net onder high camp. Een viertal Sherpa's van verschillende exp-teams zijn ons om 7.00u voorgegaan om alvast een spoor richting top te trekken. We stijgen invooraf besproken touwgroepen op basis van de getoonde sterkte in de afgelopen dagen. Roland/ Nico en Mark bereiken een iets hoger punt ruim 5700m. Onze beloning is schitterend aan een kant een uitzicht op de Mount Everest en iets naar rechts op de Makalu, beidde dikke 8000-ers. Een strak blauwe lucht, een maagdelijk witte sneeuw met zulke vergezichten vraagt om een fotosessie, altijd goed voor het thuisfront maar wellicht ook voor toekomstige sponsors. Na terug keer hebben we even genoten van de zon en de verplichte rust. Het klaar maken van de lunch deed verschillende mensen verlangen naar wel erg Westerse zaken als kibbeling/ friet/ Wahrsteiner bier en rode wijn.
14.30u latest nieuws from Dawa;
Het plan was als volgt. Om 5.00u zou de kok naar het weer kijken, als het weer goed zou zijn dan zouden we om 5.45u gewekt worden met thee op bed. Het zou een beslissende dag worden want het plan was maar liefst doorteklimmen naar High Camp. We sliepen met zijn tienen verdeeld over twee grote, en twee kleine koepeltenten. Ik sliep met Mark aan mijn linkerzijde en Daniel aan mijn rechterzijde [die als van ouds zijn MP3 speler mer Ramstein op had staan] Uiteraard waren we om 5.45u wakker maar geen kok met thee, om 6.15u nog niet. Dus toen zijn we zelf maar opgestaan en de spullen gaan pakken. Ook Dawa en de rest van het klimteam was laat, waarschijnlijk had iedereen opstartproblemen vanwege de kou die toch vooral in de avond/ nacht en ochtend zeer goed voelbaar begon te worden op de steeds grotere hoogte. 
Na vele uren zwoegen komen we aan op de Mera La, de pasovergang op 5400m. Tot onze grote verbazing wordt er niet verder geklommen omdat de sneeuw te diep is voor onze porters die de tenten en alle kookspullen etc omhoog dragen. Aan de ene kant is het een tegenvaller aan de andere kant denk ik dat we als team ook wel onze meeste krachten op hebben gebruikt. Nadat de tenten zijn opgezet en de porters naar beneden zijn gegaan, liggen we even later allemaal in de tenten in onze warme slaapzakken. We zijn nu alleen met onze hoogteklimmers en koks. Het is een prachtige plek waar we staan. Aan beidde kanten van de pas ongekende uitzichten met voor ons 1000m hoger de machtige top van de Mera Peak. Zal het ons lukken? Later in de middag als wij nog steeds half verdoofd door de hoogte in onze slaapzakken liggen klimmen onze hoogtedragers, Dawa, Pasang en Dordjee omhoog om een spoor in de sneeuw aan te leggen richting top. Het spoor eindigde namelijk hier op de pas. Er zijn ook nog enkele andere expeditie teams die ook de Mera Peak willen beklimmen. We zullen zoveel mogelijk moeten samenwerken, zeker onze Sherpa's om te sporen en zo de kans op succes te vergroten. De Mera Peak houdt ons dus nog even in spanning!
We ontwaken met een strak blauwe hemel. Dat betekent maar 1 ding; we gaan omhoog!
In de nacht van 17 april op 18 april begon het ineens zachtjes te sneeuwen. Nadat ik het dagelijkse bericht met foto's had verstuurd, ging ik slapen. Maar een paar uur later werd die nachtrust ruw verstoord want er werd ongelovelijk aan de tent gerammeld. Pasang en Dordjee Sherpa waren bezig om alle sneeuw van de 10 tenten te verwijderen. Tja, we sliepen tenslotte ook niet in de storm- en sneewvaste expeditietenten van The North Face! We sliepen in Franse tenten [ik zal de naam niet noemen]. En dus moest om het uur de sneeuw van het dak van de 10 tenten verwijderd worden. En daarmee werden we om het uur gewekt totdat het licht werd. Zie foto.
Vandaag is het een rustigdag in kamp 4 (zie foto) in het dorpje Tangnag om te acclimaticeren. Tangnag ligt op 4350m en met 58% van de zuurstof op zeeniveau en matige vorst in de nacht een goede eerste test voor de expeditie. Met de gezondheid van de teamleden gaat het steeds beter. M.u.v van verminderde eetlust en slechte stoelgang geen grote problemen. De dag begon met veel zon zodat iedereen zich buiten de tent kon wassen en scheren. Verder kun je zo'n rustdag heel letterlijk nemen want de zwaarste activiteiten bestaan uit eten en poepen. 
Het is vandaag Nepalees nieuwjaar; het jaar 2063. Het is ook Paaszaterdag, maar dat zal niemand van ons aanspreken, zei het dat Gert zich wel 'bezwaard' voelde omdat dit de drukste dag is in zijn winkel. We zijn om 7 uur gewekt (op ons verzoek iets later dan gebruikelijk) met een kop thee en een bak warm water voor de dagelijkse kleine wasbeurt. Een aantal van ons hebben nog steeds wat last van hoofdpijn als gevolg van de qrote hoogte waarop we geslapen hebben (4.250 meter). De acclimatisatie is nog niet goed aangeslagen.
Om 16:00 uur 'strompelen' we het kampement voor de komende nacht binnen. In afwachting van ongetwijfeld weer een uitgebreid diner wordt thee en chocolademelk met koekjes geserveerd. We hangen allemaal aan Wilco's lippen als hij verteld over zijn ervaringen en kennis van bergsport en andere uitdagingen. Onder het eten leest Wilco de binnengekomen SMS-jes voor. Na het eten krijgen we bezoek van een vriendelijke Maoist die komt 'collecteren'. Dankzij de onderhandelingsvaardigheid van Dawa wordt de bijdrage van 5.000 roepies terug gebracht naar 4.000 roepies ($57) per expeditielid. Hij laat ons zijn wapen (made in Hong Kong) en zijn 'buit' van vandaag zien (zie foto).
Vandaag werden we om 6:00 uur gewekt met waswater. Het is mooi helder weer en circa 2 graden. Om 8:00 uur vertrokken we voor een klim van ongeveer 9 uur en we hebben 1.200 hoogtemeters geklomen over rotsen en sneeuw, met als hoogste punt de Zatrwa La-pas op 4.640 meter. Nu om 20:45 uur maken we dit bericht in ons bivak op 4.200 meter. Het vriest nu ongeveer 5 graden.
wat hoogteziekte verschijnselen, zoals diaree en hoofdpijn. Vandaag zijn Nico en Fred goed opgeknapt. Auke en Daniel kwakkelen nog wat na. Een goede nachtrust zal veel goed doen. Verder is iedereen wel een beetje licht in het hoofd, maar de verzorging van onze kok is geweldig. Morgen zaterdag 15-4 hebben we een redelijk rustige dag van 5 uur klimmendalen voor de boeg. Het TEAM gaat dan naar Kothe.
ker verkleurd met hier en daar ook verbrandingen op de armen en in de nek. De beklimming hakte er goed in en voor sommige iets te.... Nico was te diep gegaan en moest bij aankomst ook gelijk overgeven. Ook Auke had flinke koppijn en iedereen was aan een goede nachtrust toe met heel veel drinken. Morgen staat er weer een flinke beklimming op stapel over een pas op 4.610 meter. We zullen zien hoe dat afloopt. We hebben er nog steeds zin in en de uitzichten zijn adembenemend, prachtige rododendrons, rotspieken, sneeuwtoppen etc. Morgen zullen we de eeuwige sneew bereiken. Groet, Wilco.
print begin