Mount Elbrus Expedition 2007

11-okt-2007

Nieuwsbericht Joris!

Lees het prachtige verhaal + foto's van joris in de nieuwsbrief van zijn werkgever; http://www.starlightcollectie.nl/nieuws/pdf/starlightaandetop.pdf

 

21-sep-2007

Nieuwsbrief Right To Play

In de nieuwste nieuwsbrief van Right To Play waar Wilco van Rooijen ambassadeur van is verslag: http://www.righttoplay.nl/smartsite.dws?id=1043

20-aug-2007

Afscheid is het nieuwe begin

Beste Elbrus teamleden,

We kunnen terugkijken op een ZEER succesvolle expeditie. Op het juiste moment klommen we naar het hoogste punt van Europa. We hebben maanden samen voorbereid en dat was te merken! De teamspirit was voor vertrek al geweldig en daarmee de noodzakelijke conditie idem dito! We konden met zijn alle het noodgedwongen versnelde acclimatisatie programma doorlopen en zo voor het slechte weer met zijn alle naar de top. Daarna konden we ruimschoots bijkomen van alle inspanningen naar ruim 5600m, waar we ook maximaal van geprofiteerd hebben. Naast andere prachtige Caucasus bergdalen verkend te hebben, de Rusische sauna's en de nachtelijke uurtjes in Moscow was het een expeditie met alles in zich! Stuk voor stuk met jullie was het voor mij weer een fantastisch avontuur en een genot jullie te mogen leren kennen. Het afscheid viel niet zwaar omdat we denk ik allemaal het gevoel hebben dat die niet ons laatste avontuur samen was ......

Keep the spitit high, we will keep in touch!

Wilco van Rooijen, expeditieleider NaarNieuweHoogte expeditiereizen.

19-aug-2007

BaseCamp Update: TEAM veilig weer op Nederlandse bodem!

Vanavond met 20 minuten vertraging kwam het team stralend de welbekende schuifdeuren door van aankomsthal 2 te Schiphol. Hier stonden familie en vrienden van de expeditieleden het team op te wachten. Kortom, de expeditie is ten einde. Alle ervaringen kunnen weer gedeeld worden en straks is het weer acclimatiseren in het normale leven. Wennen aan het geordende Nederland, geen Wodka meer en geen expeditieleden meer dag en nacht om je heen.

Foto: Ed, Wilco, Zoran, Fred, Peter, Angelo en Joris weer in Nederland
Ruud en Ingrid blijven nog 2 dagen langer in Moskou

Wil jij ook op Expeditie?
Heb je de weblog gevolgd en/of het verhaal van een van de expeditieleden gehoord en wil je nu zelf op expeditie? Dat kan! Stuur een mailtje naar Niels@ExpeditieNet.nl en ontvang alle informatie om zelf eens richting TOP te gaan! Niet voor al onze programma's is bergsportervaring vereist, dus...... laat deze kans niet liggen en maak, net als dit expeditieteam, je dromen waar.

aanverwante berichten:

• Discover your Dreams!

16-aug-2007

BaseCamp Update: Inpakken en wegwezen!

Het zit er op! Vandaag was de laatste dag in de Kaukasus. Een relaxdag zover ik begreep. Er werd aangeklopt bij een ander hotel om van de sauna gebruik te maken en in de avond kreeg ik teamleden aan de telefoon die volgens mij het al aardig gezellig gemaakt hadden met wat drankjes. Gisteren is de bagage welke tijdens de afdaling achterbleef in het BarrelCamp door gids Yuri en Wilco naar beneden gebracht. Kortom, er staat niets meer in de weg om morgen weer richting Moskou te vertrekken. Van Wilco kreeg ik enorme spannende verhalen te horen maar Fred nam het gesprek over en ik hem moeten beloven dat er een neutraal stukje op de weblog zou verschijnen.... :-) Zodoende weinig info over deze dag.

Foto: de expeditiebus

Morgen, vrijdag, vertrekt het team dus met busjes weer langs de Georgische grensstreek richting Min.Vody. Daar wordt het vliegtuig genomen richting Moskou. Ben benieuwd hoe het team dit zal ervaren. Vorig jaar hadden we erg veel problemen bij het inchecken met onze bagage waardoor bijna één teamlid niet meer mee kon vliegen aangezien er een ticket achtergehouden was bij de bagage-incheck. Het team zal eind van de middag/begin avond weer in het hypermoderne Olympische hotel arriveren waar ze de beschikking hebben over internet. Ik hoop dan ook dat het team zelf de sterke verhalen zal publiceren....

Zaterdagavond na een mooie dag in Moskou wordt het team weer op Nederlandse bodem verwacht. Uiteraard is iedereen van harte welkom!

aanverwante berichten:

• BaseCamp Update: Team veilig in BaseCamp ondanks luchtschoten
• BaseCamp Update: Team bereikt TOP Europa! NAZTROVIA!
• BaseCamp Update: Vannacht naar de TOP!
• BaseCamp Update: Bromsnor is gearriveerd met 200 'vrienden'.
• BaseCamp Update: Hoogterecord voor Fred!
• BaseCamp Update: TEAM overvallen door noodweer
• BaseCamp Update: voorbereidingen achter de rug; expeditie van start!

14-aug-2007

BaseCamp Update: Team veilig in BaseCamp ondanks luchtschoten

Vandaag is het druk met 'sms-verkeer' tussen Wilco en mij. Het verzenden van De topfoto wil maar niet lukken. Uiteindelijk komt eind van de middag de foto mijn mailbox binnen. Gelukkig net op tijd voor deadline van 'GetSALT' waar een artikel in komt, uiteraard met topfoto. En zie hier het resultaat; nogmaals van harte proficiat!

Foto: Yuri, Ed, Ingrid, Zoran, Angelo, Peter en op de voorgrond Joris, Wilco en Fred

Nog een toppoging?
Vandaag stond in het teken van de verdere afdaling naar BaseCamp. Ofwel het hotel in de Azauvallei. Dat houdt in dat alle materialen weer naar beneden moet en alle keukenspullen etc. Bij het inrichten van het vooruitgeschoven basiskamp, werd het team geholpen door het feit dat er een lift tot aan de Barrels ging. Hierin werd alle bagage naar het kamp getransporteerd. Echter tijdens de afdaling weigerde de particuliere eigenaar om de lift aan te zetten. Er was geen beweging in te krijgen. Het team besloot om de bagage achter te laten en de afdaling in te zetten; op weg naar een warme douche en Wodka. Zodra de lift weer gaat draaien, zal de bagage naar beneden komen. Zo niet.... dan zal het team toch weer omhoog moeten! Een tweede toppoging zit er echter niet in. Het weer is slechter geworden. Dikke bewolking gaat al vrij vroeg over de top. Een veilige toppoging is dan onmogelijk.

Bromsnor maakt er een zooitje van
Zoals eerder gemeld, is ook het Russische leger aanwezig om een toppoging te ondernemen. Het zal je leger maar zijn waar je belastingcenten naar toe gaan: ongeveer 10 van de 200 soldaten hebben uiteindelijk een toppoging ondernomen waarvan de schatting is dat het er maar drie gehaald hebben. Iedere keer als er een zogenaamde held naar beneden kwam, werd er vuurwerk afgestoken op de gletsjer en in de lucht geschoten. Tenminste daar gaan we maar van uit. Door de recente ontwikkelingen tussen Rusland en Georgië kan het van alles zijn. Wilco meldde dat het af en toe leek alsof er een inslag van een bom was, zo hard ging het tekeer.

Naztrovia!
Op het moment dat ik belde, had het team net gegeten en zat wat na te tafelen met uitaard het Russiche water. Overigens schat Wilco in dat het niet erg laat gaat worden. Morgen staat er een mooie tocht op het programma naar de hoogste watervallen van Europa.

Foto: Wilco met Europa aan zijn voeten!

aanverwante berichten:

• BaseCamp Update: Team bereikt TOP Europa! NAZTROVIA!
• BaseCamp Update: Vannacht naar de TOP!
• BaseCamp Update: Bromsnor is gearriveerd met 200 'vrienden'.
• BaseCamp Update: Hoogterecord voor Fred!
• BaseCamp Update: TEAM overvallen door noodweer
• BaseCamp Update: voorbereidingen achter de rug; expeditie van start!

13-aug-2007

BaseCamp Update: Team bereikt TOP Europa! NAZTROVIA!

Vannacht om 02.00 uur stond het team naast het bed om zich op te maken voor het doel van de dag die komen ging: het bereiken van de top. Ondanks dat eigenlijk vandaag een rustdag was, werd gisteren besloten vanwege veranderende weersomstandigheden dat een toppoging na vandaag zeer onwaarschijnlijk zou zijn. Dat nieuws kwam hard aan en het nieuws werd dan ook niet enthousiast ontvangen. Men zat er aardig doorheen en men keek echt uit naar de rustdag. Gelukkig was iedereen bij het zien van de weersvoorspelling overtuigd en ging ieder met een dikke slaappil naar bed voor een paar uur slaap.

Klokslag 03.00 uur in de nacht vertrok het team met koplampjes op richting Pastuckov rocks. Na dit punt wordt het terrein steiler en is een gevaarlijk stuk. Een uitglijder hier eindigt vaak op deze rotsen. Het terrein bestaat hier uit ijsplaten en sneeuw. Het is wel enorm mooi om hier door het ijs te stampen met het uitzicht op de 'tweede top', namelijk de 20 meter lager gelegen East Summit. Daarna moet er getraveseerd worden langs de East Summit. Dit is een smalle lange (lees zeeeeeeeeeeeeeeeeeer lange) weg richting het zadel. Aangezien ook deze strook bestond uit veel ijs, besloot Ingrid om aan het touw verder te klimmen. Dan kom je op het 'zadel' wat een punt is waar je even uit de wind kunt uitrusten. Dat deed het team dan ook. Zoran lag er voor 'apegaaien' bij, meldt Wilco op het moment dat hij en Ingrid aankwamen. Het liefst had Zoran daar willen blijven liggen, maar wist zich te motiveren om weer verder te gaan op het moment dat gids Yuri dat sein gaf. Petje af overigens ook voor Ed, die veel last van de hoogte had (en de pillen in nam alsof het bon bons waren :-)) en toch gecontroleerd door bleef stappen.

Foto: BaseCamper-Niels op de ElbrusTop (2006)
Hopelijk komen er snel foto's van de top uit Rusland binnen.

Het team kwam om 12.30 uur aan op de top gevolgd door Wilco en Ingrid en Fred die een klein half uur later aan kwamen. Daar kon het TEAM elkaar feliciteren met deze prestatie en genieten van het fantastische uitzicht. Uiteraard de felicitaties van BaseCamp-NL met deze geweldige prestatie!

Complimenten voor Ruud!
Door de val tijdens de 'valoefeningen' een dag eerder waarbij Ruud met zijn stijgijzer in het ijs prikte en daarmee zijn knie verdraaide, moest Ruud het zeer moeilijke besluit nemen om voortijdig de toppoging te staken. Het team was ongeveer een half uur op weg op het moment dat Ruud besloot om weer naar beneden te gaan. Hij had teveel last van zijn knie, die overigens zorgvuldig ingepakt zat. Helaas mocht dat niet baten. Ruud heeft in ieder geval alles geprobeerd wat in zijn mogelijkheden lag en iedere stap omhoog moeten vechten tegen de pijn. Een prestatie dat hij in ieder geval een poging ondernomen heeft!

Programma
Morgen zal het TEAM de flanken van de Elbrus gaan verlaten en weer terugkeren naar het hotel.  Waarschijnlijk voor een klein feestje met veel Russisch water. En dat hebben ze natuurlijk wel verdiend! Naztrovia! Waarschijnlijk zullen ze daarna in de omgeving nog wat hikes organiseren. Vrijdag vliegt het stel weer terug naar Moskou.

aanverwante berichten:

• BaseCamp Update: Vannacht naar de TOP!
• BaseCamp Update: Bromsnor is gearriveerd met 200 'vrienden'.
• BaseCamp Update: Hoogterecord voor Fred!
• BaseCamp Update: TEAM overvallen door noodweer
• BaseCamp Update: voorbereidingen achter de rug; expeditie van start!

13-aug-2007

BaseCamp Update: Vannacht naar de TOP!

Gisteren is het team aangekomen in het vooruitgeschoven basiskamp op bijna 4.300 meter. Gisteren stond dan ook in het teken van al het transport van materiaal en keukenspullen naar 4.300 meter. Een Russische vrouwelijke kok zorgt nu voor de maaltijden. Wel eentje die geen woord Engels spreekt. Sterker nog, ze zegt helemaal niets.

Foto: het vooruitgeschoven basiskamp; leven in een container.

Vandaag heeft het team een acclimatisatieklim gemaakt naar 5.000 meter (voor de kenners, dat is boven Pastuckhov Rocks). Dat was erg zaar voor iedereen maar iedereen heeft deze grens bereikt! Complimenten en felicitaties voor ieders hoogterecord! Het gehele team heeft er echt voor moeten knokken.

Klein ongelukje
Ik heb niet alle informatie compleet maar tijdens het naar beneden glijden (waarschijnlijk bij val-oefeningen), kwam Ruud ongelukkig terecht en heeft zijn knie en enkel verdraaid. Hopelijk kan Ruud met rust vannacht goed herstellen voor de toppoging....

Topplannen: vervroegd richting TOP!
Het oorspronkelijke programma laat zien dat het team morgen (maandag) een rustdag heeft in het vooruitgeschoven basiskamp. Echter het weer gooit roet in het eten en besloten is om de toppoging vannacht te starten! Vannacht moet het gaan gebeuren.

Zoals het er nu naar uit ziet start het gehele team richting top; iedereen doet dus een poging om het hoogste punt van Europa te bereiken. Ruud wordt dik ingetaped. Ed heeft erg last van de hoogte en zit aan de pillen. Hij is daarin overigens niet de enige. Peter heeft de naam van 'pillendokter' gekregen aangezien hij iedereen van pillen voorziet.

Het team vertrekt vannacht om 03.00 uur richting top. Verwachte aankomsttijd is rond 12.00 uur (Ruslandtijd) in de middag. Rond die tijd komen vaak de wolken over de top, en dan is het snel een beestachtig terrein vol gevaren. De afdaling zal ook dit jaar weer in een rap tempo moeten gebeuren; het team moet dus energie sparen. De weersvoorspelling zoals dat gepland is voor de oorspronkelijke topdag laat zien dat het gaat sneeuwen, er een (te) harde wind is en veel bewolking.

Het team probeert nu 4 uurtjes te slapen, allemaal met een flinkeslaappil van de Pillendokter aangezien niemand de afgelopen nacht heeft geslapen. Best apart, vorig jaar sliep ik daar nog het beste.... :-). Misschien zitten er wel snurkers in het team :-).

BaseCamp-NL wenst het team erg veel succes tijdens de toppoging en vooral ook tijdens de afdaling!

aanverwante berichten:

• BaseCamp Update: Bromsnor is gearriveerd met 200 'vrienden'.
• BaseCamp Update: Hoogterecord voor Fred!
• BaseCamp Update: TEAM overvallen door noodweer
• BaseCamp Update: voorbereidingen achter de rug; expeditie van start!

11-aug-2007

BaseCamp Update: Bromsnor is gearriveerd met 200 'vrienden'.

Vooraf:
Door een technische storing heb ik jullie gisteren niet direct kunnen updaten. De storing is nog niet gelocaliseerd maar vooralsnog ben ik weer even in 'de lucht'.

Wie ook in de lucht was, is Wilco. Hij meldde me gisteren het team naar de Priut-11 hut is geklommen. Het was een zware klim; perfect voor de acclimatisatie. Dankzij de Polar Outdoor Computers welk ieder teamlid gebruikt, kon men klimmen bij de juiste hartslag en zo gelijkmatig en vooral goed acclimatiseren. Angelo, die het gisteren nog erg zwaar had, kon zijn hartslag onder de 155 houden en liep (bijna) fluitend naar boven. Ed en Ruud hadden het vandaag iets zwaarder, vooral zwaar in het hoofd. Ed is op de gletsjer onderuit gegaan en daarmee zijn knie opengehaald. Goed ontsmetten met wodka doet wonderen, is het advies van BaseCamp-NL.

Na de pauze (ik kreeg van Fred per SMS door dat hij de pauzes te lang vond duren) bij de Priut hut, is het team nog verder omhoog gegaan op aanraden van Wilco. Zo kon het team nog beter acclimatiseren. Hoog klimmen, laag slapen is het beste voor de acclimatisatie. Vandaar ook dat het team weer helemaal naar het hotel ging in de Azau vallei. Wilco ging per parapente en het team onder leiding van Yuri Koekeloeri.

Het Russische leger is gisteren, waarschijnlijk voor een training, ook gearriveerd. 200 soldaten hebben onder leiding van een dikke Bromsnor, zoals het opperhoofd door het team wordt genoemd, hun tentenkamp opgezet in de rotsen net boven de Priut hut. Zij moesten echter ook weer naar beneden en namen daar de kabelbaan voor. Om snel af te dalen, was dat ook het programma van ons team. De 200 soldaten hadden voorrang en Zoran heeft zich daarmee bemoeid en uiteindelijk met hulp van Yuri en de kabelbaan beamte mocht het team tussen de stinkende militairen naar beneden. Vooral de Bromsnor had een megapegel van de alcohol volgens Zoran.

Foto: Gletsjer/lavasteen en het 'BarrelCamp', ook wel olietanks
Note: hier slaapt het team niet, team slaapt 250 meter hoger in containers.

Respect the Mountains
Wat Joris opviel tijdens de klim naar ongeveer 4.300 meter is dat er op en rond Mount Elbrus erg veel afval ligt. Veel afval wordt door de klimmers achtergelaten. Zelf kan ik me dat van vorig jaar niet herinneren, wellicht mede doordat wij bij onze teamleden benadrukken dat alle afval weer mee terug moeten nemen. Waarschijnlijk heeft de Elbrus dit jaar grote groepen ontvangen die minder zorgvuldig met de natuur omgaan. In het kader van 'Respect the Mountains' zal het team zondag met lege rugzakken naar richting 5.000 meter gaan en alle afval verzamelen en mee naar beneden brengen. Vandaag (zaterdag) staat in het teken van het transport van alle equipment naar het 'vooruitgeschoven basiskamp' op ongeveer 4.300 meter. Daar staan een soort van containers, die voor de komende dagen de uitvalsbasis vormen. Het team heeft zodoende de luxe achter zich gelaten en geniet hopelijk vanaf vandaag van het uitzicht op de gletsjer.

Wist je datjes:
- Zoran weet erg veel kinderliedjes uit zijn hoofd....
- Georgië deze week Rusland heeft beticht van het uitvoeren van een luchtaanval.... Aangezien de Elbrus dicht tegen Georgië ligt, is het afwachten wat de tegenaanval zal zijn....
- Fred voor ongeveer € 1.800 aan kleding heeft besteld maar in een katoenen shirtje naar boven loopt.... (ik had nog wel een paar technische shirtjes over, Fred ;-)).
- Angelo met zijn Polar Outdoor Computer zijn hartslag niet boven de 155 uit laat komen.
- Het eten tot nu erg goed is en het hotel ook perfecte kamers heeft.
- INGCHICA/TARZAN

aanverwante berichten:

• BaseCamp Update: Hoogterecord voor Fred!
• BaseCamp Update: TEAM overvallen door noodweer
• BaseCamp Update: voorbereidingen achter de rug; expeditie van start!

9-aug-2007

BaseCamp Update: Hoogterecord voor Fred!

Het TEAM is gisteren vermoeid aangekomen na de lange reis maar heeft een goede nachtrust achter de rug. Het hotel aan het eind van de Azau vallei is prima en fungeert de komende dagen als uitvalsbasis voor de acclimatisatietochten. Het lichaam moet namelijk aan de hoogte wennen. Zodoende ging het team vandaag naar Cheget. Dit is een klein plaatsje, wat met een stevige wandeling bereikt wordt. Ook hier weer alle tegenstellingen: van luxe huizen, tot niet afgebouwde 'skeletten' van woningen. Het team kijkt de ogen uit. Onderweg heeft onze gids, Yuri, de laatste formaliteiten afgehandeld m.b.t. de climbing permit. Het team is daarna naar 3.600 meter geklommen op Mount Cheget. Angelo had het zwaar vandaag en had zich verkeken op de hoogte. Als training dacht hij een extra zware rugzak mee te nemen. Echter in combinatie met de hoogte, moest deze al snel overgegeven worden aan Wilco.

Foto: uitzicht vanaf Mount Cheget op Mount Elbrus

Vanaf 3.600 meter hoogte had het TEAM een prachtig uitzicht op Mount Elbrus. Fred behaalde vandaag zijn eerste hoogterecord met deze tocht. Proficiat! Aangezien het team vanaf vandaag alleen maar hoger gaat, laten we het bij één eervolle vermelding, Fred :-).

Eenmaal weer terug in Cheget, genoot het team van een heerlijke BBQ. Wat het team niet weet, is dat het vlees net voor aankomst met de auto is aangekomen en verkocht aan het betreffende restaurant (zie foto).

Foto: het vlees voor de BBQ

Na terugkomst in het hotel, werd het snel donker en begon het weer flink te regenen. Dat patroon zal zich de komende dagen nog blijven herhalen: 's ochtends en begin van de middag zonnig weer, later op de dag/avond: flinke regenbuien. Het team is daarom ook na het eten maar naar de hotelbar vertrokken voor de nodige.....isotone drankjes denk ik.

Groet, Niels

aanverwante berichten:

• BaseCamp Update: TEAM overvallen door noodweer
• BaseCamp Update: voorbereidingen achter de rug; expeditie van start!

8-aug-2007

BaseCamp Update: TEAM overvallen door noodweer

Op het afgesproken tijdstip (vooruit iets later) bel ik Wilco. Op de achtergond hoor ik dat ze in een bus zitten. Dat is vreemd aangezien ze op dat moment al lang en breed in de Azau vallei moeten zijn. Noodweer zorgt er voor dat het team niet kan doorrijden en flinke vertraging oploopt. Er zijn zelfs bruggen weggespoeld waardoor de Expeditiebus niet overal langs kan. Uitgerekend op het mooiste traject op de route komen er enorme plensbuien uit de hemel.

Ondanks dit noodweer is het extreem warm in de vallei waar het team op weg naar toe is. Het team zal vanavond rond 21.00 uur aankomen (ruim 4 uur later). De vlucht met Siberia verliep vlekkeloos. De vlucht was prima; wel werd het team geconfronteerd met 20 kilo overgewicht. Vorig jaar kwamen we daar bij de heenreis nog onderuit, dit jaar heeft het team minder geluk en moest de Roebels inzetten.

TEAMlid Joris in de problemen....
Om Rusland binnen te komen, moeten er heel veel papieren ingevuld worden. Een groot deel hebben we tijdens de voorbereiding met Rusland geregeld zodat het team enkel het visum moest aanvragen. Dat kun jezelf doen of weer uitbesteden aan bijvoorbeeld de visumdienst. Dat laatste had Joris gedaan maar bij de visumdienst waren ze iets te enthousiast geweest met het invullen van het visumformulier waardoor de nummers in het paspoort niet meer overeenkwamen met het afgegeven visum. Vooralsnog is dit nog niet opgemerkt door de autoriteiten. BaseCamp-NL is aan het verifieren of dit voor de terugreis hersteld kan worden.

Even voorstellen: Yuri Koekeloeri :-)

Foto: onze Russische gids Yuri

Ook dit jaar weer hebben we de beste Russische gids weten vast te leggen: Yuri Koekeloeri. Hij heeft deze unieke bijnaam gekregen dankzij zijn vrolijke en oplettende stand van zijn ogen :). Zie hiervoor ook de verslaggeving van vorig jaar. Met Yuri hebben we toen hele mooie dagen meegemaakt met als resultaat: een veilige beklimming van Mount Elbrus. Yuri heeft mij vorig jaar aan de wodka gekregen; ben benieuwd of hem dat dit jaar bij dit team ook gaat lukken.

Even terug naar gisteren: Biertje op het Rode Plein.
Gisteravond laat kreeg ik van Wilco nog het volgende verslagje vanuit het hotel:

'We zijn  veilig aangekomen in Moskou. Wat een rijkdom em armoede door elkaar. De vlucht met KLM was perfect, de reis naar het hotel wwas bijna net zo lang. Het regende even keihard en de auto's reden door rivieren, welke de hoofdstraten voorstelde. Aangekomen in het enorme hotel, voormalig Olympisch, gooiden we de rugzakken op de kamers, gingen eten en vervolgde onze weg naar het centrum van Moskou met de metro. Ingrid was onze reisleidster want ze had een prachtige route uitgestipeld door Moskou van het Cremlin tot elke bezienswaardigheid rond het Rode Plein. We hebben al de Rusische tegenstellingen van dichtbij gezien. We hebben nog wat biertjes genuttigd en daarna terug naar het hotel want morgen om 8.00u aan het otbijt en om 9.00u vertrek richting Min.Vody.

Tot zover deze update! Ben benieuwd hoe het team de eerste nacht aan het eind van Azau vallei doorkomt. Groet, Niels


Note: op ieder bericht kan gereageerd worden! Dat is leuker dan op de persoonlijke profielen van de teamleden. Periodiek worden de reacties, welke vermeld zijn bij de dagelijkse updates doorgespeeld naar het team!

aanverwante berichten:

• BaseCamp Update: voorbereidingen achter de rug; expeditie van start!

7-aug-2007

BaseCamp Update: voorbereidingen achter de rug; expeditie van start!

Dinsdag 7 augustus 09.35 uur koos flight KL903 het luchtruim met in 'de kist' negen expeditieleden op weg naar Rusland voor een nieuw avontuur: Mount Elbrus.

Deze 5.642 hoogste top van Europa ligt in de Kaukasus. Op zich een normale vlucht, ware het niet dat het lijkt alsof je na landing en op weg naar het hotel een paar jaar terug in de tijd gaat. Dat wordt morgen echter nog veel erger als ze langs de grensstreek van Georgië gaan. Tot die tijd geniet het TEAM nu van Moskou, en dan met name aan het bier.

Vanuit het Olympische hotel kan het team zelf de website updaten. BaseCamp-NL hoopt dat het team dan ook van de gelegenheid gebruik maakt om de eerste ervaringen met jullie te delen.

foto: vertrek vanaf Schiphol
vlnr: Ed, Zoran, Ruud, Peter, Wilco, Ingrid, Joris, Fred en Angelo

TEAMing
Het team is niet zonder voorbereiding vertrokken naar Rusland. Naast mentale voorbereidingsbijeenkomsten is er ook fysiek getraind. Door op deze link te klikken, krijg je een impressie te zien van de laatste fysieke inspanning.

3-aug-2007

Planning in Rusland

De planning voor de beklimming Mount Elbrus 2007

07/08/2007 Day 01. Aankomst Moskou, overnachting in Hotel
08/08/2007 Day 02. Vlucht naar MinVody en transfer naar hotel in Caucasus
09/08/2007 Day 03. Acclimatisatietocht Mount Cheget (3.400 m)
10/08/2007 Day 04. Acclimatisatietocht Elbrus flanken tot 4.100 m.
11/08/2007 Day 05. Acclimatisatietocht naar Barrels Huts + overnachting
12/08/2007 Day 06. Acclimatisatietocht naar 5.000 m (nacht in hut)
13/08/2007 Day 07. Acclimatisatietocht en relaxdag (nacht in hut)

.....
14/08/2007 Day 08. ‘Summitday’ vertrek uit vooruitgeschoven basekamp
15/08/2007 Day 09. Reserve dag voor Elbrus toppoging / anders afdalen
16/08/2007 Day 10. Reserve dag voor afdaling of uitlooptocht of relaxen
17/08/2007 Day 11. Transfer naar MinVody en Vlucht naar Moskou
18/08/2007 Day 12. Vlucht Moskou – Amsterdam, 20/08/2007 komen Ruud en Ingrid terug omdat zij Moskou onveilig willen maken.

 

20-jul-2007

20 Juli: Visum aanvragen

Vanmorgen ben ik (Peter) naar de Russische ambassade geweest om m’n visum aan te vragen. Op de website van de Russische ambassade staat trots vermeld dat het met ingang van 1 juni 2007 slechts één week duurt om een visum te krijgen. Ik besluit daarom het zelf aan te vragen omdat ik tè vaak voor m’n werk naar het buitenland ben om m’n paspoort 2 weken te kunnen missen. Gisteravond teruggekomen van 3 dagen Engeland en vanmiddag op vakantie met m’n gezin…. dus vanmorgen maar een visum gaan aanvragen. De ambassade is niet ver van het Shell kantoor dus ik parkeer m’n auto daar en wandel via de Javastraat, langs diverse andere ambassades zoals de Argentijnse en Poolse ambassades. Beide keurig in de verf, aangeharkt en representatief, maar dat viel me toen nog niet op. Ik nader de hoek van de Javastraat en de Laan van Meerdervoort waar de Russische ambassade op nummer 1 gevestigd moet zijn. “Hij is verplaatst”, schiet het door me heen als ik in de verte het gebouw op de hoek ontwaar waar een vies bruinig en gescheurde roos/witte vlag voor de nationale trots van de Russische Federatie poogt door te gaan. Verder hangen er scheve, kapotte jaloezieën voor de ruiten en ziet het er allemaal als een onbewoonbaar verklaard bouwval uit. Om de hoek waar de ingang blijkt te zijn, blijkt de ambassade wel degelijk in gebruik. De deur is dicht en een bord geeft aan dat consulaire diensten alleen tussen 10 en 13 u beschikbaar zijn. Op de website stond toch dat ‘ie 9 uur open zou gaan ? Het is nu 9:20 u. Ik sta kennelijk duidelijk te aarzelen wat te doen en een wachtende taxichauffeur roept met toe: “Ring the bell on the right ! Just ring!”. Inderdaad zit rechts een bel. Ik bel aan en de deur wordt meteen opengedaan. “Ik kom voor een visum” zeg ik en de man die opendeed wijst naar een rij. Ik loop erheen en waan me in een voormalig Oostblokland. Het ziet er allemaal armetierig en vervallen uit. Het is er warm. Er zijn twee loketten: achter de één zit een oudere vrouw en er staat een vrouw voor met kratten vol pasporten en aanvraagformulieren. Later realiseer ik me dat dit waarschijnlijk de juffrouw van de Visumdienst is die alle aanvragen stuk-voor-stuk inlevert. Ze is een duidelijke routinier. Zodra de oude vrouw achter het loket maar even piept, verdwijnt de aanvraag flux in een kratje op de grond. Zo niet de personen in de rij voor het andere loket, waarachter een jonge aantrekkelijke, maar uiterst weinig toeschietelijke blondine zit. Ik ben de zevende in de rij en het lijkt allemaal niet vlot te gaan. De persoon die aan de beurt was toen ik binnenkwam, loopt met een licht verbijsterde blik weg waarna een –kennelijk Russische- man aan de beurt is. Die krijgt na enige tijd een stapel formulieren mee en gaat aan een tafeltje braaf de gigantische stapel invullen waarbij hij af en toe even terugloopt naar het loket om iets te vragen. De volgende man die aan de beurt werkt voor Interfax en moet maandag naar Moskou. “Express visa bestaan niet meer”, herhaalt de blondine als een kapotte grammofoonplaat telkens weer. De man vraagt een toersitenvisum aan maar gaat duidelijk voor zaken. Dat schijnt geen probleem te zijn, maar géén hotelbevestiging ? Dat kan absoluut niet. Hij krijgt een faxnummer op een vodje papier mee om de gegevens te faxen, maar zal z’n visum niet vóór maandag krijgen terwijl hij z’n vroege vlucht voor maandag al geboekt heeft… De volgende persoon blijkt weer een Rus. Die krijgt ook huiswerk en gaat braaf aan de slag. De volgende is aan de beurt: een mevrouw met wèl een hotelreservering, maar géén bevestiging. “Ja maar, het reisbureau zei dat dit voldoende was” is haar verweer. Ik hoor het, inmiddels bekende, riedeltje: “Oe chebt vier dokoementen nodig: pasport, hotelbevestigieng, verklarieng ziektekosten verzekerieng, visa-formoelier”. Ook deze mevrouw druipt af. Ik begin me ondertussen zorgen te maken of mijn formulieren wel kloppen. De man voor me is aan de beurt. Weer een zakenman, een Zuidafrikaanse bierbrouwer. Maar weer klinkt het “Oe chebt vier formoelieren…”. Hij blijkt geen verzekeringverklaring te hebben en, hoewel pratend als Brugman, komt ‘ie geen stap verder met de onverstoorbare blonde schoonheid: “Oe chebt vier formoelieren nodig”. Duidelijk ontstemt, verdwijnt de man, met een vodje met een faxnummer. Ik ben aan de beurt. De blondine is in gesprek met een vrouw ergens achter haar in het kantoortje. Ik wacht geduldig, terwijl ik me afvraag of er ooit iemand wèl eens met succes iets afrondt hier,  tot ze met een ongeduldig handgebaar aangeeft dat ik m’n formulieren kan geven. Ik geef ze, en krijg ze vrijwel meteen weer teruggeschoven. Gelukkig blijk ik alleen m’n handtekening helemaal onderaan vergeten. Maar Niels blijkt ons verder helemaal picobello geïnformeerd te hebben, want de blondine vouwt de formulieren op en sist: “Twee augoestoes”. Twee augustus ? “Twee augoestoes, klaar” zegt ze. Yep, het is gelukt: over anderhalve week kan ik kennelijk m’n visum komen halen. Met een blauw formuliertje in m’n hand loop ik uit dit Sovjet-reservaat weer naar buiten waar aan de ene kant van de deur de Interfax-man en aan de andere kant de Heineken-man druk gesticulerend in hun mobieltje staan te praten.

aanverwante berichten:

• Profiel: Peter Boogaard

17-jul-2007

3e teamtraining

 

Bergschenhoek - zondag 8 juli

De dag begon goed, het zonnetje scheen volop na een periode van aanhoudende regen. Vol energie rolde ik mijn bed uit, genoot van een lekkere mok koffie en mijn ontbijt om vervolgens mijn zilveren bolide naar Bergschenhoek te navigeren. Niet een TomTom maar gewoon een ouderwetse routebeschrijving zou me naar de plaats van bestemming brengen. Met een kwartier speling koerste ik richting Bergschenhoek Een defecte brug gooide echter roet in het eten waardoor ik met behulp van mijn richtingsgevoel zuidelijk Rotterdam per auto te verkennen. Iets te laat stuurde ik mijn mobiel de parkeerplaats van het outdoorcentrum op, en wat bleek …. er was nog helemaal niemand van het team aanwezig.

Ik had voor vertrek de mail nog doorgenomen waarin vermeld stond dat we om 10.00 zouden verzamelen. Maar waarom waren de anderen er dan niet? … had ik dan toch een mailtje gemist? Dan maar even met Niels bellen om te horen wat de door mij gemiste veranderingen waren. Maar zoals wel vaker in dit soort situaties, was het base camp niet te bereiken en stonden we er als team alleen voor (sorry Niels .. haha). Dan maar een poging om het vooruitgeschoven base camp te bereiken en deze verbinding bleek zonder problemen te werken. Van Ingrid kreeg ik te horen dat ik 3 uur te vroeg was en dat ik van harte welkom was om koffie in haar tent in Leiden te komen drinken.

Tegen half 2 was dan eindelijk toch zover, de teamleden waren één voor één binnen gedruppeld, en waren we gereed om het gezamenlijke avontuur aan te gaan.

Na een korte introductie van Marcel (onze gastman) werden we aan het werk gezet. Gewapend met een kaart, kompas en een ….. werden de eerste coördinaten, en daarmee het door ons af te leggen route, in de kaart gezet. De positie in de kaart was een de daarbijbehorende locatie vinden bleek echter wat toch wat lastiger dan het op het eerste gezicht leek.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het eerste deel van het parcours moest hardlopend afgelegd worden. Met de kaart in de hand verplaatsten we ons in een draf van de ene naar de andere positie om vervolgens bij het eerste wisselpunt aan te komen. Terwijl de Captain’s Cook’s de nieuwe posities in de kaart aan het zetten waren, werden de kajaks door de andere teamleden te water gelaten. De eerste stap naar het werken in teamverband was gezet.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een ander belangrijk aspect tijdens een expeditie is het vertrouwen wat je in elkaar hebt, en zo gebeurde het dat ik zonder te twijfelen bij Wilco in de Kajak stapte. Tenslotte is hij onze expeditieleider en leiders zijn er om te vertrouwen. Zonder al te veel problemen kwamen we niet veel later bij het volgende wisselpunt aan alwaar we de kajaks op het droge moesten trekken om vervolgens onze weg weer met de benenwagen voort te zetten en weer bij de kajaks uit te komen.

Met de opmerking van Wilco in het achterhoofd dat ik wat meer risico moest nemen bij het instappen, zag ik hoe Wilco vervolgens bij het instappen met kano en al omsloeg (gelukkig dat we op de Elbrus niet met de boot hoeven J). Zoals een goed teamlid betaamt schoot ik hem gelijk te hulp en even later zaten we weer gezamenlijk aan de peddels. Wilco nat en ik droog dat kan niet veel goeds betekenen dacht ik nog. Zou hij de kajak misschien ergens omgooien? …. Nee dat zou hij toch niet doen, als ik onze leider niet zou kunnen vertrouwen wie dan wel?   

Met een voet op de steiger en de andere nog in de boot werd al heel snel duidelijk dat Wilco’s dankbaarheid slechts een tijdelijke expressie was …. Het vertrouwen dat ik in mijn peddelmaat had bleek overschat toen ik plotseling het gelukkig niet al te koude water al snel mijn navel voelde bereiken. Gelukkig was er bij het volgende onderdeel, het mountainbiken alle tijd om op te drogen. In een rustig tempo en hoofdzakelijk over verharde paden reden we in een peloton naar ons laatste opdracht … een deel van de stormbaan.

Als 7 tarzans en 1 Jane baanden we ons al slingerend en springend een weg door de dichte oerwouden van Bergschenhoek. De gevaren trotserend werden we en passant ook nog eens aangevallen door de altijd gevaarlijke moerashorzel die het op sommige van ons gemunt had. Maar ook aan deze fysieke en psychische slijtageslag kwam uiteindelijk een eind en niet veel later reden we met de fiets het basiskamp weer binnen. Moe, voldaan en vooral gewapend met een extra motivatie om de laatste weken voor ons vertrek nog de laatste puntjes op de i te zetten.

 

 

 

 

 

De afsluitende maaltijd genoten we vervolgens in stijl onderaan de klimrots …. hopelijk exemplarisch voor onze feestmaaltijd nadat we de top van de Elbrus bereikt hebben. Time will tell us.

aanverwante berichten:

• 2e TEAM training

7-jul-2007

2e TEAM training

De lektocht.
Zaterdag 16 juni na een week met alleen maar regen was het tijd voor de 2^e TEAMtraining, de lektocht, 25 km wandelen van Schoonhoven naar Vreeswijk via de onderkant van de dijk, door de weilanden, langs de oever van de Lek, over de slootjes en hier en daar klimmend over hekken en prikkeldraad.

Aangekomen op de afgesproken plek, de parkeer plaats van zwembad ’t wilgerak in Schoonhoven is er de eerste ontmoeting tussen Peter, Zoran, Ruud, Angelo en mijzelf (Joris). Uit het kennismakingsgesprek bleek dat de 3 overige deelnemers niet aanwezig konden zijn : Ed door een gekneusde enkel en Ingrid door een hersenschudding opgelopen door een val van haar fiets en Fred.

Al snel is het 6.00uur maar geen Niels en Wilco te zien, er was reeds gebeld, ze waren iets verlaat. De tijd werd direct goed benut door het overspelen van een voetbal welke uit de kofferbak van de auto van Angelo kwam, direct een lichte warming up voor de wandeltocht. En ook al werd er geprobeerd zo goed mogelijk de bal onder controle te krijgen het bleek al snel dat voetballen met berg/ wandelschoenen niet ideaal is.

6.15/6.30 uur Niels en Wilco arriveren en direct wordt er een start gemaakt aan de wandeltocht. Na een aantal meters over de dijk te hebben gelopen, gaan we onder aan de dijk lopen door het vochtige gras. Het is mooi weer het zonnetje komt op en het ziet er naar uit dat er voorlopig geen regen komt, ideaal wandel weer dus. De gesprekken onderling komen op gang en die zijn niet gestopt tot bij aankomst in Vreeswijk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We wandelen langs de dijk, langs de lek, tussen de koeien en de schapen, door gemaaide weilanden maar ook door het hoge gras. Rond half 9 zijn we aangekomen bij het recreatieterrein de zalmstek in Lopik, hier nemen we een kleine pauze, tijd voor een slok koffie. Na 15 minuten vervolgen we de tocht langs de lek door de weilanden, af en toe moet er over de dijk gelopen worden omdat de boer het niet prettig vind dat wij over zijn gras land lopen (informatie van Niels wetende van de trektocht 2006).

Rond de klok van 12.00 uur zijn we aangekomen op het eindpunt waar de wandeltocht, de voorbereidingen en de klim van de Elbrus nog even worden besproken tijdens de welverdiende lunch. Hierna worden we nog even getrakteerd op een ijsje door Zoran en vertrekken we met zijn alle achterin de auto van Wilco terug naar Schoonhoven.

3-jun-2007

Elbrus XpeditionTEAM

Na een algemene informatiebijeenkomst is het Elbrus XpeditionTEAM geformeerd. Het TEAM wordt tijdens de expeditie begeleid door locale staff.

Beroepsavonturier Wilco van Rooijen en Consultant Niels Koekkoek nemen de organisatie voor hun rekening waarbij Wilco tijdens de expeditie de expeditieleiding heeft en Niels de voorbereidende organisatie voor zijn rekening zal nemen en tijdens de expeditie vanuit BaseCamp-NL de communicatie zal verzorgen.

Het Elbrus XpeditionTEAM 2007 bestaat naast Wilco en Niels uit:
- Angelo van Berkel
- Peter Boogaard
- Ingrid Eelkema
- Zoran van Gessel
- Fred van Nes
- Ruud Plomp
- Ed Roosen
- Joris Veer

Kijk snel op de profielen van de TEAMleden voor meer informatie!

lees extra

aanverwante berichten:

• Profiel: Ruud Plomp

3-jun-2007

Profiel: Angelo van Berkel

Hier komt meer info over het betreffende TEAMlid.

aanverwante berichten:

• Elbrus XpeditionTEAM

3-jun-2007

Profiel: Peter Boogaard

Een beetje op het laatste moment erbij gekomen omdat m’n min-of-meer vaste klimmaat, waarmee ik de afgelopen jaren een respectabel aantal 4000-ers in de Alpen beklommen heb, afviel omdat ‘ie aan z’n knie geopereerd is. Eigenlijk was ik van plan de Ararat te gaan beklimmen met iemand die vorig jaar met ons mee was geweest de Alpen in maar die tot z’n 14-de in Turkije had gewoond. We dachten gebruik te kunnen maken van het feit dat hij niet alleen vloeiend Turks spreekt maar tevens de weg daar kent. Deze Groningse ‘turk’ is echter net van baan verandert en kon daarom van de zomer geen vrij krijgen. Al m’n plannen voor deze zomer kwamen daarmee op losse schroeven te staan. Ik had wel vage plannen ooit eens de Elbrus te gaan doen, maar toen ik een paar weken geleden bij een kaderbijeenkomst van onze regio m’n nood klaagde bij één van m’n mede-intructeurs, zei die me dat ik maar eens “Wilco van Rooijen” moest googelen omdat die allemaal leuke dingen deed. Zo is het dus gekomen… Zoals de lezer inmiddels wel begrepen heeft is bergsport, met name de hoogalpiene variant, één van mijn passies, naast mijn gezin, zingen en m’n werk. Ik ben Peter Boogaard (1960) en hoewel ik met m;n ouders vroeger wel ‘ns een enkel keertje in de bergen kwam, ben ik pas echt gaan klimmen tijdens m’n studie. Ik heb toen ook de allerlei cursussen gevolgd en nadat ik twee cursussen voor vergevorderden had gevolgd (twee omdat ik in het tussenliggend jaar getrouwd ben en m’n vrouw er niet veel van moet hebben) ben ik zelfstandig tochten gaan ondernemen. Ook ben ik sindsdien actief in de regio Rijnland van de NKBV waar ik sinds 1989 de cursus bergredding geef: dus mocht er iemand in een spleet vallen, dan hoop ik hem of haar er wel uit te kunnen halen ;-) 

Voorbereiding ?!? Tja, wat moet ik me daar nou bij voorstellen ? Ik doe graag en  regelmatig (overmatig volgens sommigen) aan sport en heb een voor mijn leeftijd  respectabele conditie (*). Al is het maar om elke gelegenheid om een berg te beklimmen te baat te nemen… Zo heb ik dit jaar met een vriend en onze beide oudste zoons van 15 een poging ondernomen om de Gran Paradiso te beklimmen. Het leek ons leuk om onze jongens eens een echte, zij het gemakkelijke, 4000-er te laten doen. Helaas is het mislukt, het was toch te vroeg in het jaar dus erg veel sneeuw, zelfs op de steilere stukken waar je met sneeuwschoenen niet ver komt en we op onze stijgijzers tot halverwege onze dijen in wegzakten. Bovendien was het bar slecht weer, zodat ik op een gegeven moment nog maar een paar honderd meter onder de top, toen we elkaar nauwelijks en het spoor al helemaal niet meer konden zien, besloten heb dat we terug moesten gaan. Vorige maand had ik méér geluk. Ik moest voor m’n werk naar Colorado om mee te doen aan een workshop. In eerste instantie had ik al afgezegd, maar omdat het slecht uitkwam. Toen zag ik wáár de workshop werd gehouden: ìn, maar dan ook echt in, Rocky Mountain National Park. Ik ben dus toch gegaan, met m’n stijgijzers, pickel, gamaschen enz. in m’n koffer en heb in de paar dagen na de workshop de Longs Peak (4329 m) beklommen in m’n eentje (zie topfoto). Een prachtige tocht ! Voorbereiding houdt natuurlijk ook in dat je je klimmateriaal nog eens goed tegen het licht houdt. En zo’n tocht naar de Elbrus is natuurlijk een mooie aanleiding om wat nieuwe spullen te kopen. Toen ik vorige week voor m’n werk in San Francisco was, heb ik dan ook van de goedkope dollar geprofiteerd door in een mega-sportzaak wat soullen te kopen. Zoals een balaclava (een maand geleden wist ik nog niet eens wat dat was), thermische ondersokken en een extra paar handschoenen.

(*) Maar ik zag op het web dat Ingrid me 4 minuten klopt op de kwart-triathlon !!!

aanverwante berichten:

• Elbrus XpeditionTEAM

3-jun-2007

Profiel: Ingrid Eelkema

UItdaging, grenzen verleggen, trainen, genieten, natuur en plezier hebben. Bergen zijn mooi om naar te kijken maar zijn fantasisch om te beklimmen en te beleven.

Hier sta ik dan op de weblog van expeditienet. Samen met deze mannen ga ik proberen de Elbrus beklimmen.                  Leven tot de max...!

Veel beklimmingen heb ik nog niet gedaan. Sinds 3 jaar beleef ik deze beklimmingen. Een aantal 4000-ers in het monte Rosa gebied, Mont-blanc en nog een paar 4000-ers. Ik wilde mijn grenzen wel verleggen in de hoogte. Na kennis gemaakt te hebben met deze opzet van Wilco en Niels heb ik ja gezegd. Dit leek mij wel wat, samen voorbereiden/trainen voor een beklimming! Door de late samenstelling van de groep is het trainen helaas wat minder geworden en mijn eigen lichaam doet op dit moment ook niet wat ik wil...

Na de marathon van Rotterdam en een paar kleine triahtlons ben ik op dit moment herstellende van een wielrenongeluk. Met ambulance kreeg ik een enkele reis naar mijn werkgever in Leiden. Lichte hersenschudding en gekneusde schouder tot gevolg. Bepaalde doelstellingen moet ik helaas bijstellen zodat ik op tijd fit ben voor de beklimming!

aanverwante berichten:

• Elbrus XpeditionTEAM

3-jun-2007

Profiel: Fred van Nes

"Voor mij is deelname eigenlijk een toevallige samenloop van omstandigheden. Ik ben in contact gekomen met Wilco omdat hij die tijdens zijn Mount Everest expeditie contacten onderhield met mijn werkgever. Op dat moment was ik net herstellende van mijn 4e (!) liesoperatie.

Foto: Fred (hier nog 15 kg zwaarder) op kantoor.
Let goed op: Fred staat 2x op deze foto; ja, goed gezien, ook met oranje jas en biertje :-).

Tijdens een gesprek bij ons op kantoor riep ik gekscherend "dat zou ik eigenlijk ook wel eens een keer graag willen doen/proberen". Voor ik het wist stond ik op de nominatie om mee te gaan en dat was dat voor mij het startsein om te gaan werken aan mijn lijf en leden. Nu, ongeveer 12 kilo verder (lees:lichter) en in duidelijk betere conditie, kan ik zeggen dat ik er een goed gevoel bij heb.

Ervaring in hooggebergte heb ik niet of nauwelijks. Het is bij mij blijven steken in het lezen van nagenoeg alle verhalen die in deze regionen afspelen. De theorie zit dus wel goed ! Tsja en nu de praktijk. Zie het persoonlijk als een enorme uitdaging om te zien waartoe een lichaam allemaal in staat is en heb heel veel zin om met deze groep er iets moois en leuks van te maken."

Fred

aanverwante berichten:

• Elbrus XpeditionTEAM

3-jun-2007

Profiel: Ruud Plomp

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nadat Ruud (1966) in zijn jeugd tijdens de diverse vakanties met zijn ouders in de Oostenrijkse en Duitse Alpen de eerste berglucht had opgesnoven, hebben de hoge toppen en de steeds weer adembenemende skyline voor altijd een niet aflatende aantrekkingskracht bij hem opgeroepen. Het is nu een sportieve uitdaging en een terugkerend onderdeel geworden in het leven van Ruud. Zijn eerste wankele stappen zette hij in 2000 op de Mont Blanc. Ondanks dat hij de top niet heeft gehaald door het slechte weer en zijn afdaling door middel van een helikopter werd afgelegd, had hij voldoende van het avontuur geproefd, om meer te willen. Een C1-cursus in Wallis volgde en nam hij vervolgens deel aan de Mera Peak – Island Peak tocht in Nepal. Het uitzicht over de bergtoppen, de lichamelijke inspanning en het verkennen van de eigen grenzen zorgden voor een blijvende herinnering, die hij graag wilde uitbreiden met nog meer klimervaringen. In 2004 stond dan ook de Peak Lenin (Kyrgistan) op het programma. Helaas heeft hij de beklimming vanwege een beenblessure niet kunnen afmaken. Na een spoedig herstel kroop het klimmersbloed weer door de aderen: een C2-cursus in Zwitserland schaafde zijn techniek nog iets bij, waarna een beklimming van de Grand Paradiso volgde. Met de beklimming van de Elbrus wil Ruud graag weer een stap van zijn klimmersdroom waarmaken.

Het klimmen kent veel overeenkomsten met het werk van Ruud: als veiligheidskundige weet hij als geen ander hoe om te gaan met risico’s en deze zoveel mogelijk van te voren in te schatten. Een cursus alpiene reddingstechnieken staat dan ook nog op zijn wensenlijstje. Afgelopen jaar bleek hij echter de enige deelnemer te zijn waardoor deze helaas niet doorging. Naast zijn enerverende baan, wisselt hij graag zijn werkkleding om voor een sportievere outfit. Wekelijks traint hij enkele malen op zijn mountainbike of racefiets, al dan niet in het gezelschap van een aantal vrienden. De vermoeide spieren kennen gelukkig ook nog enige rust: onder het genot van een goed glas wijn en een eigen gefabriceerde maaltijd, brengt hij graag in het gezelschap van zijn vriendenkring een toost uit op het goede leven.

aanverwante berichten:

• Elbrus XpeditionTEAM

3-jun-2007

Profiel: Ed Roosen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ed Roosen (1956) is locatiedirecteur van een school voor voortgezet speciaal onderwijs in Huizen. Hij heeft zo'n 25 jaar ervaring met deze uitdagende vorm van onderwijs. Ed is zijn loopbaan in het onderwijs begonnen in het reguliere basisonderwijs (3 jaar) en is vervolgens werkzaam geweest in het speciaal onderwijs. Hierin heeft hij verschillende functies en taken vervult. Afgelopen maart is hij gestart met een nieuwe locatie in Huizen voor zeer moeilijk opvoedbare kinderen in de leeftijd van 12 t/m 18 jaar. De huisvesting van deze locatie is tijdelijk en omvat maximaal 35 leerlingen. Over ongeveer twee jaar zal er een nieuwe locatie in Hilversum worden gebouwd. Hier zal er plaats zijn voor zo'n 90 leerlingen.

De hang naar uitdagingen is bij Ed altijd wel aanwezig geweest, maar in zijn vrije tijd is het er eigenlijk nooit van gekomen. Althans, niet in deze vorm (bergbeklimmen, etc.)

Totdat in 2003 hij in de hoedanigheid Zoran van Gessel een "maatje" (lees broer) gevonden heeft om aan deze andere uitdagingen vorm te geven.

Samen hebben ze destijds 4 nachten en 5 dagen op de Noorse hoogvlakte de Hardangervidda gebivakkeerd.

Een jaar later hebben ze een poging gedaan om de Mont Blanc te beklimmen. Helaas is deze poging mislukt in verband met het slechte weer. Weer een jaar later waren ze succesvol tijdens deze tweede poging. De top was bereikt!!

Nu staan we met het TEAM aan de vooravond van een nieuwe uitdaging, de beklimming van de hoogste berg van Europa; de Elbrus. De voorbereidingen zijn in volle gang en verlopen tot op heden naar wens.

 

 

aanverwante berichten:

• Elbrus XpeditionTEAM

3-jun-2007

Profiel: Joris Veer

Twee jaar geleden besloten mijn broer Erik en ik een rondreis te gaan maken in Afrika… Na het zoeken van een leuke bestemming voor een rondreis en goed overleg besloten wij naar Tanzania te gaan. Mijn broer Erik kwam na enige tijd met het idee om de Kilimanjaro te beklimmen en dan niet via de makkelijke wel bekende “coca cola” route, maar een iets moeilijkere Machama route ook wel de “whisky” route genoemd. Het leek me wel een extra leuke invulling van de vakantie, maar ik was me op dat moment niet bewust van de klim naar de top van de Kilimanjaro. Na de nodige trainingen en voorbereidingen zijn we naar Tanzania vertrokken en begonnen met de klim naar de top. Tijdens de weg omhoog ga je, daar heb je toch genoeg tijd voor, denken over de dingen in het leven, de positieve en negatieve kanten bekijken van het leven, denken en malen en proberen een rust te vinden, iets waar je in het dagelijks leven niet eens de tijd voor hebt. Tijdens de klim heb ik dan ook een soort rust leren kennen, waarvan ik dacht dat het niet bestond. Om 7.30 uur 26 september 2005 na een klim van 7 dagen stond ik er en wat  er toen door me heen ging, is niet te beschrijven! Mijn passie voor de bergsport is ontstaan.

Tijdens mijn rondreis vorige jaar over het Zuider eiland van Nieuw Zeeland heb ik verschillende toppen beklommen, waarbij je bij jezelf gaat afvragen welke de volgende top zal zijn…
Op zoek naar de volgende beklimming is mijn interesse ontstaan om de hoogste berg van Europa te beklimmen, de Elbrus. Na wat speurwerk op internet leek deze mogelijkheid te bestaan om samen met een team van mensen met dezelfde interesse en met, net als ik, enige ervaring, de Elbrus te beklimmen.

Ik zelf ben Joris Veer, 29 jaar en woonachtig is Utrecht en heb ontzettend veel zin om samen met het Elbrus Team 2007 op de top van Europa, in het Kaukasus gebergte van Rusland, te staan!

aanverwante berichten:

• Elbrus XpeditionTEAM

3-jun-2007

Profiel: Zoran van Gessel

Zoran is van huis uit een liefhebber van sport en rolt dan ook van de ene uitdaging in de andere. Fietsen in Spanje, Nepal/Tibet, Chili met de tent achterop. Langlaufen met rugzak en tent in de Hardangervidda in Noorwegen (met Ed) en de Zweedse Vasaloppet. Wandelen/klimmen in de bergen (Alpen-Mt Blanc, Mt Kilimanjaro, Mt Kenya, Jebel Toubkal, Mt Chiripo). Dit jaar met het Xpedition team naar de Elbrus. Een mooie uitdaging en daarnaast heel interessant om te reizen in Rusland.

 

aanverwante berichten:

• Elbrus XpeditionTEAM

3-jun-2007

Wilco van Rooijen & Niels Koekkoek

Foto: Wilco & Niels: partners in expeditiereizen

Wilco van Rooijen (1967) is beroepsavonturier. Hij beklom vele noordwanden in de Alpen tot en met de hoogste bergtoppen van 8.000 meter en hoger in Zuid-Amerika, Azië, Nepal, Pakistan en Tibet. Hij is Bergsport- en parapente instructeur. Enkele van zijn succesvolle expedities zijn: Noordpool, Zuidpool, Mount Everest (zonder extra zuurstof) en zijn er nog vele in voorbereiding. Wilco is tevens ambassadeur van Right to Play en is Ridder in de orde van Oranje Nassau. Voor meer informatie: www.ExpeditieNet.nl.

Niels Koekkoek (1975) is consultant. Niels heeft als consultant veel ervaring met verander- en implementatietrajecten en heeft een passie voor de ontwikkeling van mensen en organisaties. Daarnaast heeft hij al jaren een passie voor avontuurlijke expedities. Wilco haalde Niels uit de expeditieboeken en nam hem mee op 'try out expeditie'. Zodoende stond Niels al een aantal keren op de top van de Mont Blanc, bereikte hij de top van Europa, Mount Elbrus in Rusland en stond hij op de drie hoogste toppen van de UK. Voor meer info: www.Summit-Experience.nl.

aanverwante berichten:

• Elbrus XpeditionTEAM
• Discover your Dreams!

3-jun-2007

Expeditie Programma

De hoogste berg van Europa, de tweekoppige gigant Elbrus. De Elbrus heeft twee TOPpen: de west TOP is de hoogste (5.642m) en de oost TOP is iets lager (5.621m). De locale naam is ‘Mingi-Tau’: lijkt op duizend bergen. Met het Team gaan we in augustus een poging doen om de hoogste top van de Elbrus te bereiken.
Een expeditie naar de Elbrus is een prachtige, niet technische expeditie. Naast een unieke bergsportervaring, is het land en de omgeving ook een absolute meerwaarde (Moskou, Kaukasus)!

Het deelnemen aan een expeditie is geen vrijblijvende activiteit. Daarom heeft deze expeditie een zeer gevarieerd voorbereidingsprogramma om de TEAMleden optimaal voor te bereiden op hun topervaring. De trainingen hebben naast een fysiek ook een mentaal aspect.

Planning:
05/07     19:30   TEAMbijeenkomst te Nieuwegein
08/07     10:00   TEAMdag te Bergschenhoek

TEAMtrainingen:
Naast de bovenstaande trainingen is het ook de bedoeling dat de TEAMleden zelf voor het TEAM een training organiseren. De ene keer waar Teambuilding voorop staat, de andere keer een fysieke aanpak of combinatie. Het doel van deze trainingen is dat het TEAM elkaar nog beter leert kennen. Bijgaand de planning waarbij het organiserend TEAM zelf de dag en training regelt. 'Work your way to the TOP!' Rest ons de indeling te geven:

TEAMtraining 1: #
TEAMtraining 2: #
TEAMtraining 3: #
TEAMtraining 4: #

Uiteraard volgt verslaggeving van de betreffende activiteit op deze site! Volg de updates.

3-jun-2007

Discover your Dreams!

Niet voor niets is de titel van mijn boek Naar Nieuwe Hoogte. Grenzen verleggen, dromen waar maken, toppen beklimmen, misschien wel op elk continent de hoogste. Dat is wat wij doen. Elk jaar organiseren wij expedities. Van Mont Blanc (4.810m) beklimmingen tot Mera Peak (6.476m) in Nepal. Elk jaar een stapje hoger, in 2007 gaan we naar de Mont Blanc, Mount Elbrus, Kilimanjaro, Three Peaks Challenge in de UK en de Aconcagua! Rusig opbouwen is onze strategie. Met die strategie heb ik uiteindelijk mijn eigen ultieme droom verwezenlijkt: zonder extra zuurstof op de top van de Mount Everest in 2004.

Wilco van Rooijen
Expeditieleider
NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen

 

Every experience is Unique!
Ga je met NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen mee op expeditie, dan weet je een ding zeker: aan de hand van een professionele organisatie en een gedegen TEAM bereid je je voor op jouw droom!

NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen, de organisatie van Beroepsavonturier Wilco van Rooijen en Niels Koekkoek, verzorgt geen reis, maar een echte expeditiebeleving waarbij altijd de essentiële en gedegen voorbereiding is inbegrepen. Onze flexibele en persoonlijke expeditie aanpak is populair en succesvol bij ervaren en onervaren bergsporters en bedrijven. Naast onze ervaringsprogramma’s naar de Mont Blanc, Mera Peak en Mount Elbrus, organiseren we voor 2007/2008 ook een aantal ‘specials’.
De 'specials' zijn Mount McKinley (6194m), Aconcacua (6962m), Kilimanjaro (5895m)

Wil jij ook mee op expeditie of wil je meer persoonlijke informatie, mail dan naar Niels Koekkoek: Niels@ExpeditieNet.nl. Ervaren of onervaren, het maakt niet uit! Al onze programma's, inclusief voorbereiding, zijn uniek en ook voor de minder ervaren bergliefhebbers interessant.