22-jan-2007
film Top Class
Als sluitstuk op het prachtige Top Class programma is er een professionele film uitgebracht van de Olympianen die de top van de Mont Blanc beklimmen.
Het mooie is dat niet alleen de beklimming in beeld is gebracht maar ook het zwoegen tijdens de colleges en de bedrijven opdracht, dus de theorie, de praktijk, het mentale en het fysieke trainings gedeelte met uiteindelijk de euforie op de top!
Om de trailer van de film te zien, klik hier.





















1.jpg)



.jpg)
Jammer dat het voorbij is, want er is nog zoveel te leren en vooral zoveel te doen. Ook voor mij jammer want het was fantastisch om te doen: doceren, fotograaf spelen, webmaster zijn en het trainen met jullie om zelf ook op de berg te komen. Ik heb intensief genoten van jullie persoonlijke en groepsontwikkelingen: jullie zijn een fantastische groep met een enorm groot potentieel. Er gaan zeker nog meer hoge 'toppen' door jullie veroverd worden. Blijf elkaar daarin helpen en steunen zoals jullie dat de afgelopen week weer hebben laten zien, dan is geen berg te hoog!








Hoe hoger we komen des te smaller wordt ons pad. Op ongeveer 2800 meter ligt de eerste sneeuw. Een moment om stijgijzers onder te binden. Voor mij begint een moeilijk moment. De gladheid van de sneeuw op de kleine paadjes, die soms niet meer dan 30 cm breed zijn geeft mij een onplezierig gevoel. De angst om een verkeerde stap te maken en naar beneden te vallen zorgt voor een verkrampte houding. De rest van de groep lijkt hier minder last van te hebben.
Vanaf de Tête Rousse (3167 meter) is goed te zien wat het vervolg van de route is. De graad waarop naar boven gelopen moet worden om de Goûter hut te bereiken. Het ziet er erg steil uit. Ik vraag me af hoe het mogelijk is om dit te beklimmen. Paul heeft inmiddels aangegeven niet verder te gaan. Na overleg met mijn gids besluit ook ik te stoppen. Met in het achterhoofd de laatste paar honderd meter, is verder gaan voor mij geen optie. Zou ik verder gaan dan zal ik zeker een gevaar voor de rest van mijn groep vormen en hun belemmeren in hun toppoging. Een moeilijke beslissing, maar onvermijdelijk. Helaas.
De volgende ochtend begint de dag al vroeg. Om 4 uur word ik wakker van het gerommel van de eerste klimmers die zich opmaken voor hun toppoging. De meeste vertrekken echter pas na het ontbijt, dat om 7 uur wordt geserveerd. Langzaam aan stroomt de hut leeg en blijven we met zijn tweeën over. .jpg)
De dag begon rustig. In het basiskamp werd afscheid genomen van Mariëlle die helaas te veel last heeft van een eerdere blessure. Met het tweede treintje ging het TEAM vanuit Les Houches richting het startpunt van de beklimming. Iedereen was relax en in de volle overtuiging dat iedereen de Goûter Hut ging halen. Met die gedachten, start het Olympia Top Class team rond 10.30 uur de 'wandeling', zoals Sander dat noemde. Een wandeling die door de rotsvelden snel als pittig bestempeld werd maar ondanks dat voelde iedereen zich nog goed. Vrij snel na de start werd er getwijfeld of men al de stijgijzers om zou doen. Men was nog niet bij het ijsplateau maar de sneeuwcondities op die hoogte waren zodanig dat een deel van het team besloot om de stijgijzers onder te binden. Enkele ijsplaten en de sneeuw zorgde namelijk voor enkele angstige momenten op weg naar de Têtte Rousse Hut op 3.200 meter. Na ongeveer 2,5 uur ploeteren is het Team bij deze hut aangekomen.
In de Têtte Rousse hut nemen Paul en Remco het moeilijke besluit om op 3.200 meter hun toppoging te staken. Paul heeft enorm veel last van zijn voeten en Remco heeft moeite met de hoogte. Het besluit valt het TEAM zwaar en een emotioneel afscheid volgde. Sander: 'het was ontroerend om twee teamleden achter te laten waarmee je zo hard geknokt hebt om juist voor de TOP te gaan'. Een weloverwogen besluit en moedig dat Paul en Remco dit besluit hebben genomen. 


We gaan naar de gletsjer “Mer de Glace” om een aantal bergsport-technieken te leren. Onze Duitse gidsen Volker, Christian und Thomas zijn gisteravond gearriveerd en zij (en Wilco natuurlijk) gaan ons vandaag de kneepjes van het vak leren. Om bij de gletsjer te komen moet er echter wel een afdaling van ongeveer 250 meter loodrecht naar beneden “bedwongen” worden. Dit was best heftig, zeker voor de Toppers onder ons met hoogtevrees. In de rotswanden zijn ijzeren trappen verankerd waarover je naar beneden klimt. Naar beneden kijken was een slecht idee, slechts trappen en een gapende diepte… Alle touwgroepen waren toebedeeld aan één van de gidsen die je, indien gewenst, kon “zekeren”. Na enige tijd stonden we gelukkig allemaal op de gletsjer.
Daar bonden we de stijgijzers en gordels om en namen we de pickel ter hand. Alle touwgroepen kregen instructies en “training on the job”. We leerden en oefenden onder andere hoe je moet lopen op stijgijzers, hoe je steile ijswanden kunt beklimmen en waar je allemaal rekening mee moet houden bij het hanteren van genoemde materialen.




Hierdoor heeft iedereen de hut op 2.700 meter redelijk eenvoudig gehaald (op wat hoogtevrees van een enkeling na), niet in de laatste plaats door de geweldig goede materialen die we van onze sponsoren hebben ontvangen. Ademende fleece shirts, hiking broeken en heel veel meer top materiaal.
Tijdens het ontbijt kregen Sander en Paul een opdracht uitgereikt door Wilco. Ze moesten met hulp van een gedetailleerde kaart en een infoboekje een wandeltocht uitstippelen naar de top van de Brevent op 2500m hoogte. Hierbij moesten ze rekening houden met rustpauzes, keuzemomenten om de tocht voortijdig af te breken, etc.







Een vitale manager geeft altijd het goede voorbeeld, zet door, steekt een ander de helpende hand toe en stelt zich kwetsbaar op. Hiermee motiveert hij/zij anderen om van een kwetsbaar teamlid een winnend teamlid te maken. Dezelfde kwalificaties zijn van toepassing op leden van een bergsportexpeditie: wil je samen de top halen, dan is zelfkennis vereist en verdieping in je medeklimmers noodzakelijk. De moeilijke omstandigheden op de berg – fysieke en geestelijke vermoeidheid, slecht weer, ijle lucht – geven meer inzicht in het eigen functioneren en dat van anderen, dan een rollenspel in een klaslokaal ooit kan doen. Zowel op de berg als op de werkvloer ontwikkelen mensen uit dezelfde organisatie een groepsgevoel en leren ze elkaar helpen. Samenwerken, communicatie, ondernemerschap en wederzijds respect tonen, zijn hierbij de meest bepalende kernwaarden. Zonder deze kan de échte top niet gehaald worden.
Yvonne van Meer van Franchise en Finance verzorgt voor de Franchisenemers van Olympia een uitgebreide fiscale cursus. Als vaste partner in onze formule is zij bereid geweest ons expeditie team te ondersteunen bij de Top poging.
Als belangrijk partner van Olympia is ook KPN aangestoken door het expeditie virus. Na enkele enthousiaste verhalen willen zij graag bijdragen aan het succes van onze expeditie. KPN voorziet alle Toppers en Masters van professionele drinkwaterflessen.
Norbert van der Knaap (KPN) verwoordt het als volgt: 'Olympia stelt zichzelf ambitieuze doelen. KPN wil als partner in business op alle mogelijke manieren Olympia en haar medewerkers bijstaan in het behalen van deze doelen'.
Ad Scheepbouwer (KPN) voegt hieraan toe:'De toppoging vraagt een bewonderenswaardige inzet. KPN is voornemens met eenzelfde inzet te helpen bij de verdere groei van Olympia en haar streven de beste uitzender te zijn'. 



Na weer een jaar hard studeren zit het erop! Het theoretische gedeelte van de Top-Class was leerzaam, soms best pittig, interessant, soms best taai, boeiend, soms best vermoeiend maar vooral een prima manier om het gedachtegoed van Olympia in de grijze celletjes te krijgen. Twee examens en een bedrijfsopdracht waren de toetsmomenten en gelukkig hebben we deze testen met de hele groep goed doorstaan.
Het lijkt wel een eeuwigheid geleden maar het is nog geen jaar terug dat we gestart zijn met het TopClass traject. Naast een fysieke uitdaging met het team worden we ook mentaal uitgedaagd om niet alleen stof tot je te nemen maar ook daarin kritisch naar jezelf te kijken en de rollen die je inneemt in het grote geheel. In het begin viel het zeker niet mee, niet alleen de uren die je er naast je werk (toch al niet van 9 tot 5) in moest steken maar vooral het weer 'studeren' en nog meer de toepassingen van het geleerde, waren een forse uitdaging.




DEN HAAG – Olympia Uitzendbureau ondersteunt bergbeklimmer Wilco van Rooijen bij zijn nieuwe uitdaging: de beklimming van de Broad Peak (8048m) en de K2 (8611m). Wilco van Rooijen vertrekt 1 juni op deze internationale expeditie waarbij hij beide bergen in Pakistan beklimt, zonder daarbij gebruik te maken van zuurstof uit flessen. Een uitdaging die geen enkele andere Nederlander aandurft! 

Op 10 september jl. is de eerste lichting Toppers uitgenodigd door Cristian en Gerard om naar Honselaarsdijk te komen.
Leer de Top Class deelnemers kennen en klik op hun profielen!














Het Top Ontwikkeltraject van onze organisatie. 
print begin