Three Peak Challenge 2008

1-sep-2008

The day after...........

Het zit er op! Met nog wat krampen in mijn kuiten, lichte spierpijn op plaatsen waar ik het niet voor mogelijk had gehouden, kijk ik terug op een zeer geslaagde challenge. Vanaf deze plek en terwijl de meesten van mijn 'klim kompanen' alweer werk- of opdrachtgever bedienen, wil ik nog even de gelegenheid nemen om wat mensen te bedanken.

Han, Peter, Sjoerd, Angelo, Marco, Niels en Mike. Wat een gedrevenheid, motivatie en wilskracht zit er verankerd in jullie zevenen. Tevens heb ik genoten van jullie humor, verhalen en soms wijze lessen. En ja, Peter, je hebt je punt gescoord hoor met dat van het 'complimenten maken'....... Mike, de man met het 'blog' talent. Wat heb ik genoten, ‘scrollend’ op de Nokia, in de bus met drogende ‘no stinky’s’ en te weinig beenruimte. Consequent zorgend voor continuïteit van 'content' voor de blog. Maar vooral heb ik veel respect en waardering voor je ijzeren wil om ondanks pijn in je knie, de top te slechten en weer sterk af te dalen. Me compadre Angelo 'Sherpa' Van Berkel. De inspirator en katalysator van de challenge. Hoe krijg je het voor elkaar om zo'n mooie groep kerels bijelkaar te verzamelen?

Het team van Expeditienet. Niels voor de professionele begeleiding tot de daadwerkelijke challenge en als hoeder in het basiskamp. Martin voor de strakke en gecontroleerde uitvoering. Met je AH tasje met afgedankte troep van zogenaamde klimliefhebbers, zou ik je zo voordragen voor de Nobelprijs…..

En natuurlijk alle geliefden, familieleden en vrienden die met ons hebben meegeleefd en die ons de ruimte geven om dit soort avonturen te mogen beleven! 

En nu?
Zoals in veel profielen valt terug te lezen was deze challenge ook bedoeld om de deelnemers te 'kietelen' voor meer. Met wat mooie volgende 'challenges' op de long list, vertrouw ik op een mooi vervolg op de TPC2008. Of het een Ice Breaker 'No stinky' Three Peaks wordt in de winter van 2009, de Mont Blanc of misschien wel Winterkamperen in Groenland, time will tell!

Huub

P.s. ik heb bij de verslagen van Mike, nog wat foto's toegevoegd. Klik op 'Lees extra' om deze te kunnen zien. 

 

31-aug-2008

Three down, we nailed them!!!

Al klimmend, puffend en steunend had ik bedacht dit bericht te beginnen met: 'Te koop: één paar Meindels, mt 43, lage kilometerstand en vv. alle opties' maar dat zou, nu we lekker warm en voldaan zitten te wachten op onze lunch in en uit Wales (het blijft een aparte keuken, die Engelse...), geen goede weergave zijn van het gevoel dat nu overheerst. Bergopwaarts waren er vandaag mentale pieken en een enkel dalletje. Die tekst ontstond uiteraard op de bodem van zo'n dalletje, gek genoeg geografisch dan weer bijna op de top... Maar de ervaring die nu leeft is Top. We hebben het gefikst! Met z'n allen en vandaag zelfs in het gezelschap van drie semi-lokale Engelse Hollanders die voor deze gelegenheid de stoute bergschoenen hadden aangetrokken en met ons de weg naar de top hebben genomen. Dat daar een gezellige avond met een bezoek aan het lokale uitgaansleven aan vooraf ging moet ook even vermeld. Telefonisch een dorp zonder bereik. Sorry dames, voor de radiostilte. Dus dat we elkaar gisteravond troffen was pure toeval. Het had ook niet veel gescheeld of ons team was in de Hostel gebleven. De pasta rook erg aantrekkelijk en de rust en het uitzicht was wederom 5 sterren! Het blijft wennen om met 9 gasten op één grote kamer te slapen, maar zelfs dat went... Een avondje Pubbing heeft dit avontuur compleet gemaakt. We hebben alles wel zo'n beetje meegemaakt. De laatste rit wacht, hopelijk met niet al te veel file richting Liverpool. Houd de SMS in de gaten... maar als ik nu stop met typen en we dit WiFi punt achter ons laten zou het allemaal binnen de tijd moeten lukken... wellicht dus later meer, maar voor nu even... bedankt voor alle steun, de mogelijkheid dit met elkaar te kunnen doen en tot straks! De boys from TPC2008 ML.

31-aug-2008

Two down....

Niels, er mist een belangrijk item op de paklijst voor de 3 peak challenge...
Paracetamol! Wat een heerlijk spul...

Uiteraard was mijn door en door getrainde lijf al nagenoeg volledig hersteld van de ontberingen van vrijdag, twee witte jongens van 500 mg elk gisteravond en vanmorgen hebben ongetwijfeld bijgedragen aan de geweldige wandel-, klim- en klauterervaring van vandaag.

Die ervaring begon eigenlijk al gisteravond. Althans met name voor de mensen voorin de bus. De Scafell Peak ligt in een gewelidig mooi gebied. Veel groen, meren temidden van heuvels, gezellige dorpjes, met mooie hotelletjes en dito pubs in valleien en...  ons Hostel... in the Middle of Digley Doo... opnieuw een min 5 sterren tent op 5 sterren locatie, tussen de schapen en romantisch gelegen aan het meer. Gelukkig waren we ook hier in gezelschap van het dames hockey team (uit 1883) dus alle ingredienten voor een Topavond aanwezig!
Wat zeg je? Zouden we het niet hebben over het dames hockey team? Oops, sorry.... Het moest allemaal wel gebeuren vóór half 11 want dan was het kinderbedtijd en ging het slot op de koelkast.
Lopen maakt dorstig dus de tafel had al snel net zoveel groene en bruine flessen als een spel Mens Erger je Niet pionnen op een regenachtige zondagmiddag bij een Oer Hollandsche familie met 11 kinderen... Had ik al vermeld dat we hier wel heerlijk stromend warm water ter beschikking hadden? En dat sommigen dat toch best wel konden gebruiken na 28 uur reis- klim- en angstzweet??
Fris en fruitig een lekkere lange nacht tegemoet. Ik moet zeggen, je went op een gegeven moment wel aan de bijgeluiden van 4-5 anderen in je slaapkamer... 14 km in de benen en een Weissbier helpen daar ook bij...
Zijn jullie er nog? De tocht gaat beginnen!
We hebben tot nu toe bijzonder veel mazzel met t weer.
Er zijn wat wolken, maar het is wederom droog en heerlijk zacht.
Een korte rit brengt ons terug uit No Mans Land naar het begin van de route. Lee heeft ook goed geslapen en stuurt behendig om het vrij rondhuppelend Shoarmavlees heen. Die eigenwijse koppen zullen een rode draad worden tijdens de tocht. Ze lopen echt op de meest afgelegen grasveldjes.
In tegenstelling tot gisteren, waar ik na de eerste 100 passen eigenlijk al een droog shirt had kunnen gebruiken loopt hier het pad eerst mooi vlak. Beekjes en stroompjes overal bevestigen dat het toch echt bijzonder is dat het hier nu even niet regent.
De job begint na het, op verschillende manieren te nemen hekwerken (zie de later te bestellen DVD) met een scherpe bocht naar rechts en een pittige klim.
Die wordt echter gevolgd door een mooi vlak stuk, doorsneden door een riviertje waar we langslopen en geflankeerd door serieuze heuvels met opnieuw Shoarmavlees. De groep trekt zichzelf langzaam in een lang lint uiteen. De verkenners nemen een voorsprong (ik denk dat zij dat doen om een langere pauze te kunnen hebben...) en de achterhoede die probeert de hartslag en het transpiratievocht nog iets te beheersen. Martin, onze beroepsavonturier houdt controle, corrigieert zo nu en dan de richting van onze verkenners en loopt vooral superirritant de hele route met de handen in de zakken.
Ik geef het je te proberen...  
Even is er op een cruciaal keuzemoment enige twijfel.
Alle pieken zijn onzichtbaar door de wolken, verschillende paden lijken vanuit deze splitsing te vertrekken en bovendien is Wilco vergeten om Martin de handleiding van de GPS mee te geven... :-)  Martin doet veel verticaal werk en dan heb je toch niet zo veel aan zo'n ding.
We pakken de kaart, spotten een ander groepje al verderop op het pad, lezen het kompas, en beginnen vervolgens vol vertrouwen aan de achtervolging. Even nog laten een aantal Verkenners zich het hoofd op hol brengen door een Engels Huppeltutje, die in d'r uppie op weg was en een andere richting voorstelde. We hebben haar niet meer gezien die dag...
Het echte werk ging nu wel beginnen. Om 22% gemiddelde stijging te kunnen halen moet je serieus omhoog als je net met twee vingers in de neus een kilometer horizontaal hebt gesloft. En serieus omhoog ging het. Handen en voetenwerk inclusief.
De groep die we eerder gespot hadden werd door ons volledig gedecimeerd bij zo'n klauterpunt. Het bleek dezelfde groep die we op de Ben Nevis ook al fluitend inhaalde. Geeft toch wel een lekker gevoel als je als amateur rookie zo'n clubje voorbij stiefeld. Tweemaal maakt het alleen maar lekkerder... Ook deze ploeg hebben we overigens niet meer teruggezien... Ook niet op de weg terug. Verkeerde top gekozen in de bewolking denk ik. Hadden ze maar een eigen Martin moeten regelen! We zullen het ze morgen wel even vragen...
Onze route liep via de Corridor. Een uitdagend steil stuk met losse rotsblokken van allerlei formaat. The only way is up dus waarom dan niet de kortste? Even een klein moment als uit de mist het onheilspellende geluid van heftig schuivend grind opdoemd. Angelo en ik kijken omhoog, nutteloos overigens niks te zien en no place to hide, maar het valt allemaal mee. Niels was alweer tot stilstand gekomen en had de grip weer gevonden. We krijgen de smaak te pakken. Ik moet zeggen, het klautert allemaal wel een stuk fijner als de beenspieren lekker pijnloos meewerken.
Bovenaan de Corridor is het rechtsaf. Veel mensen gaan hier de mist in, letterlijk en figuurlijk want je ziet geen moer van de toppen en er zijn er meer. Martin bewijst wederom zijn waarde en heeft ons de juiste kant uit gestuurd. De verkenners zitten natuurlijk alweer lang en breed aan de soep in het top-restaurant maar voor de achterhoede wacht de laatste 100 mtr omhoog... Even een aanval op de psyche, persoonlijk dacht ik bovenaan nml even dat we er zouden zijn. We bikkelen nog even door en komen aan op de Top! Nummer 2 is half binnen. En ook hier het restaurant gesloten. Slechte service hoor... Gelukkig zelf repen en koeken meegenomen dus een korte pauze in de luwte van een uit lokale stenen opgebouwd vierkant monument (?) en even recupereren.
Er staat een stevige koude bries dus we neigen al snel naar het comfort van de warme, comfortabele luxe bus met de gezellige Lee...
Nog een paracetamolletje erin, flesje zelfgemixte Gatorade achterover en we zijn er weer klaar voor! De afdaling geeft een iets andere groepsindeling. Twee van ons hebben ongetwijfeld ergens in de familie inmenging van een moedig geslacht berggeiten. Anderen kiezen voor een omzichtigere afdalingsmethodiek. Persoonlijk denk ik dat ik de mixverhouding van de Gatorade poeder voor mijn powerdrink niet helemaal goed had. Ik kom in een merkwaardige flow, en surf als op een roze wolk het moeilijke stuk omlaag. Marco, Angelo, Niels en ik worden door Martin gecontroleerd omlaag geescorteerd. Met respect worden we bekeken door de toenemende aantallen collega's die enkele uren langer op bed zijn blijven liggen. Desgevraagd en niet te beroerd om een portie positieve stimulans over te brengen meld ik dat het een schitterende route is met lekker weer op de top...
Het blijft beneden (wel) heerlijk weer en de afdaling verloopt voorspoedig. De lopers die we vooruit hebben gestuurd om de keuken op onze komst voor te bereiden hebben de pompoensoep al op. We worden beter want deze maal was de voorsprong maar 45 minuten en geen uur.

We zijn inmiddels op de B-wegen van Wales beland. Een heel ander landschap: ruige rotsachtige heuvels/bergen. Kaler vooral.
Ook hier veel Shoarmavlees, maar wel van een ander merk zo te zien.

Ik ga maar eens naar buiten kijken nu. Genieten van het uitzicht en ik word kotsmisselijk van al die bochten anders.

Tot later!
Mike
en de rest natuurlijk...

lees extra

aanverwante berichten:

• One Down.... two to go....

29-aug-2008

One Down.... two to go....

Schotland is gewoon een eind weg. Een pest eind weg! Vanuit Amsterdam, vanuit Londen, maar zelfs vanuit Liverpool. Mijn inschatting van gisteravond, toen jullie de eerste update vanachter een kop koffie en via een gratis wifi'tje werd verzonden, was redelijk mis... Boven Glasgow houdt namelijk de weg op. Althans de weg zoals wij die in NL kennen: de rechte weg. Er komt een mistieke kronkel langs bossen, bergen en meren voor in de plaats. Niet dat we daar meer dan heen en weer bewegingen van de carosserie van onze luxe bolide van meekregen, het was per slot van rekening aardedonker, maar de terugrit van vanmiddag openbaarde het schitterende landschap dat ons gisternacht om half 3 in bed deed belanden. Dat van die 5 sterren had ik ook verkeerd begrepen. Het was een 5 sterren locatie, direct onderaan de route de Ben Nevis op! 4x2 lekkere stapelbedjes op één kleine kamer, dat dan weer wel. Gezellig! Jammer alleen dat ik stijf stond van de adrenaline en mn oordoppen was vergeten. Maar ach, met 1,5 uur slaap kom je ook al gauw een eind natuurlijk! Half 6 meteen iedereen zich in het bergpakje gehesen, heerlijk ontbijtje, geserveerd vanuit de rugzak van reisleider Martin. Ruime keuze: Pasta met iets, Muesli met iets anders of Nasi. Nasi? Ja, Nasi! Met satésaus. Jammie. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat bikkels als Martin en Wilco daar maanden op teren... Gelukkig had ik zelf nog een voorverpakte 'Sandwich Chicken without Mayonaise' van het diner van gisteravond gespaard dus ik had een goede start. Koppie thee erbij, mijn dag kon niet meer stuk... (De dag niet nee....) Ergens tussen half 7 en 7 was het dan allemaal zover: De Berg wachtte! En wat bleek, daar waar ik eerder al regen bracht in Zuid Afrika en het gortdroge Phoenix, Arizona was het hier in het altijd natte Schotland zowaar DROOG! De klim kon beginnen, jasje uit, mouwtjes omhoog en gaan met die banaan! De route begint over een pad dat er vanaf beneden mooi uitziet. Met bloed, zweet en tranen zijn hier duizenden rotsblokken gestapeld tot een pad wat al meteen serieus omhoog gaat (met name voor amateurs als ik). Alle stenen liggen uiteraard zo dat je bij elke stap bijna je nek breekt, maar hé, als het makkelijk was kon iedereen het en heette het geen bergsport! Op zo'n 700 mtr belandden we in de wolken. De temp nam af, de wind toe samen met de vochtigheid. De karakteristiek van de route verandert hier ook en regelmatig worden er beekjes gekruisd. Na enige tijd zelfs één in de vorm van een heuse waterval. Een fotomoment. We zullen proberen deze naar het basiskamp op zeenivo te beamen... Need I say dat ik op dat moment al zo doorweekt en bezweet was alsof ik onder de waterval had gestaan? Inspannend tripje, zo'n berg op... Verder omhoog wordt de route grimmiger, de groep valt uiteen. Ik zorg achteraan dat niemand achter blijft :-( Martin en Angelo helpen me daar gelukkig goed bij! De mist neemt toe, het uitzicht af. Een enkele mafkees komt nu naar beneden gerend. Er waren kennelijk mensen nog vroeger op dan wij... Wij klimmen verder, in afwachting van een warme kop koffie in het restaurant op de top. Ai, nog een kleine misvatting. Onze verkenners, die al een half uurtje op de top zitten te wachten op de bezemwagen hebben onthutsend nieuws: koffie is op, sterker, er is alleen een betonnen piekpaal en een survivalhut... Het is hier nat en koud dus na de o zo belangrijke Topfoto's gaan we snel op weg naar het basiskamp, onze trouwe luxe LDV bus met Lee, een vrolijke en zeer professionele chauffeur. Ook nu valt het team binnen 10 mtr uit elkaar. Voor enkelen is de geur van de stal (of de bus) te sterk. Anderen kiezen ervoor de stenen op de route kritisch te blijven bekijken voor er op een verkeerde wordt gestapt. Het wordt in alle gevallen afzien. Op een paar van onze zeer sportieve berggeiten na misschien, maar dalen is zeker geen easy job! Mijn laatste meters zijn een kwelling. De bus in zicht, spierpijn tot achter mijn oogballen, maar toch nog eerst 25000 niet logisch gestapelde rotsblokken met respect te nemen... Maar ook dat lukt, mede door zo nu en dan de nu massaal toegestroomde toeristen door mijn imposante gestalte (of zou het mijn grimas en ongecontroleerde gang omlaag zijn geweest) opzij te bonsjoeren. Mijn hemel, wat een mensen ineens, en wat een belachelijke uitrustingen bij sommigen! Van korte broekjes tot tanktopjes... Half één is de laatste man beneden. Een uurtje na de eerste klimgeiten die zich naar beneden hebben laten rollen. Nog even de voetjes in het koude water van de beek, droog truitje aan, en nu met opgevouwen knietjes genietend van de spierpijn en het mooie Schotse en inmiddels Engelse landschap. God, ik zou een moord doen voor een heet bad en vier keer deze beenruimte! Was dit niet het land van de Rolls??? Tot later! Mike en de rest natuurlijk... ps. Wat een timing, ik sluit af en waar stoppen we? bij het zelfde gratis Wifi'tje... snel uploaden die handel!

lees extra

aanverwante berichten:

• De eerste summit is in de pocket!

29-aug-2008

De eerste summit is in de pocket!

Zojuist kreeg ik het bericht dat het team om 12.30 uur weer volledig was afgedaald van de Ben Nevis (Schotland). Dat het geen oude lullen challenge is, bewijzen de heren door al weer om 12.50 uur in de bus te zitten zodat het hele circus naar Engeland kan. Daar wacht Scafell Pike op het team.

aanverwante berichten:

• The adventure has started... do 28.08 22:00

28-aug-2008

The adventure has started... do 28.08 22:00

Halverwege Schotland, even aan de Cappucino... De chauffeur heeft z'n verplichte rust... Nog 2,5 - 3 uur te gaan naar ons 5 sterren hostel zonder stromend water... We zijn in Good Spirit, hebben de lokale Super al ontdaan van Snickers, fruitbars en Gatorade en kijken uit naar de eerste berg. We missen Dick uiteraard, maar hebben nu wel wat extra ruimte in de luxe bus! We gaan t hierbij laten, de WC roept en de chauffeur heeft er weer zin in... Later! Mike, Angelo, Marco, Martin, Huub, Sjoerd, Peter, Han, Niels etc etc etc

17-aug-2008

De Posbank bedwongen... (tja, je moet ergens beginnen...)

Jammer dat de meeste Walkers minder vrije tijd hebben dan ik dacht... :-)
Maar op zich ook mooi zo, want ik kon nu helemaal het eigen tempo kiezen en de route bepalen. En ja hoor, de Posbank is bedwongen! Een keer of 4x zelfs...

Het weer zat opnieuw erg mee en het zijn twee mooie maar inspannende tochten geworden.
Het hoogste punt bij de Posbank is 110 mtr. dus er zijn wel een paar bescheiden klimmetjes te vinden. En van +50 naar +100 NAP in het mulle zand van het ruiterpad is best ff klauteren voor zo'n amateur als ik.
Eén ding is zeker: die 1200 mtr omhoog gaan nog best een uitdaging voor me worden.

Ik was erg benieuwd naar de km's dus ik heb wat zitten pielen met Google Earth.
Je kan daar zelfs mooie plaatjes mee vastleggen dus ik ga nu even proberen die hier te uploaden. Voor het geval één van jullie ook nog de kuiten wil kietelen.

Ik hoop dat jullie ook een goed weekend hebben gehad.
De mijne was top.
Nu nog wel even een masseur op de kop tikken...

Groet,

Mike

Dag 1: Onbesuist en Onwetend, een 1ste approach via het op 40m. hoogte gelegen "Bezoekerscentrum"...

Dag 2: De Westelijke Benadering...   

13-aug-2008

Hoogtestage en het vervolg...

Nét terug van mijn hoogtestage...
...the Seven Hills van Berg en Dal...

Progressie is goed!
16 km op en neer, zonder pijntjes!
Herstel gaat ook steeds beter, en zonder al te veel spierpijn.
Zelfs de 10 kg rugzak erbij was goed te doen.

Omdat de 'Seven Hills' natuurlijk nog niet te vergelijken is met de TPC moet er nog wel een tandje (of 2, 3, 4) bij...

Daarom een nieuwe tweedaagse komend weekend gepland rond de Posbank bij Dieren/Laag Soeren op zaterdag en opnieuw de heuvels van Berg en Dal op zondag.
Allebei schitterende gebieden (de hei staat in bloei!) met serieuze stijgpercentages.
Nijmegen leent zich prima voor tussentijdse recuperatie (en een biertje).

Interesse om mee te gaan?
Bel ff...

Groet!

Mike

PS. profiel is ingevuld! Waar blijven de laatsten???

7-aug-2008

Record op Ben Nevis staat op 1h.25min

Er bestaat ook een Ben Nevis race. zie http://www.bennevisrace.co.uk/

Het record bij de mannen staat op 1h.25min. De toon is gezet.

 

 

 

 

18-jun-2008

Planning TPC 2008

Na de Kick Off is het TPC traject van start gegaan. Hieronder het relaas van de voorbereidende activiteiten.

- Zaterdag 26 juli: training + BBQ te Spaarnwoude
Naast het afwerken van een conditietraining onder de professionele begeleiding van Marco, hebben Han, Mike, Niels, Angelo en Huub een  'nulmeting' ondergaan. Hierbij zijn we toch wel ‘bruut’ geconfronteerd met onze te hoge vetpercentages en overtollige ballast. Ondanks de intensieve en confronterende middag hebben we ons de fantastische BBQ van gastheer Han, prima laten smaken. 

- Zaterdag 02 augustus: Follow Up bijeenkomst te Den Haag 
Afgesproken in de Beversportwinkel in Den Haag, heeft Niels hier nog een laatste briefing verzorgd. Deze ochtend was de stemming uiterst beladen in verband met de slechte berichten vanuit Pakistan, waar de K2 expeditie op een ramp dreigde uit te lopen. Ondanks de grote onzekerheid over Wilco, heeft Niels professional als hij is, ons begeleid tot en met de adviezen ten aanzien van schoeisel, kleding en andere benodigdheden.  

- Uitvoering Three Peak Challenge: donderdag 28 augustus tot en met zondag 31 augustus.
Na alle briefings, het afzien tijdens de groeps- en individuele trainingen, gaat het dan gebeuren! Hieronder het programma van de TPC2008.

28/08/2008 16:35 (Flight 7008) van Amsterdam naar Liverpool
29/08/2008 06.00 Start challenge: Ben Nevis (Schotland)
30/08/2008 07.00 Beklimming Scafell Pike (Engeland)
31/08/2008 06.30 beklimming Mount Snowdon (Whales)
31/08/2008 19:15 (Flight 7011) van Whales naar Amsterdam
31/08/2008 21:30 Aankomst op Schiphol

 

 

lees extra

aanverwante berichten:

• TEAM Three Peak Challenge 2008

18-jun-2008

TEAM Three Peak Challenge 2008

De Kick Off van de Three Peak Challenge - 54 hours heeft op zaterdag 14 juni plaatsgevonden in Bergschenhoek - Outdoor Valley. Na een eerste kennismaking met elkaar, bracht Niels de Teamleden virtueel mee naar de UK zodat het team een goede indruk kreeg van wat er in augustus allemaal te wachten staat en wat voor materialen er zoal noodzakelijk zijn. Na deze Kick Off ging de voorbereiding van start. Een voorbereiding onder het motto 'Work your way to the TOP!'. Kortom het team is zelf verantwoordelijk voor een goede conditie. Alle tools zal NaarNieuweHoogte.nl ExpeditieReizen aanrijken. Het TEAM wordt tijdens de Challenge begeleid door Wilco.

Het Three Peak Challenge - 54 hours TOPTEAM 2008 bestaat uit:
- Angelo van Berkel (initiatiefnemer van deze speciale challenge)
- Han Driessen
- Huub van Drooge
- Mike Lening
- Peter Mijderwijk
- Marco Stijnman
- Dick Stoffels
- Niels Visser
- Sjoerd Vreeburg

Kijk snel op de profielen van de TEAMleden voor meer informatie!

aanverwante berichten:

• Profiel Angelo van Berkel
• Profiel Han Driessen
• Profiel Huub van Drooge
• Profiel Mike Lening
• Profiel Peter Mijderwijk
• Profiel Marco Stijnman
• Profiel Dick Stoffels
• Profiel Niels Visser
• Profiel Sjoerd Vreeburg
• NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen

17-jun-2008

Profiel Angelo van Berkel

aanverwante berichten:

• TEAM Three Peak Challenge 2008

17-jun-2008

Profiel Han Driessen

Zo'n 15 jaar geleden begon ik voorzichting met bergsport. Ik volgde wat cursussen, klom een paar zomers in de Alpen  en deed aan (indoor) sportklimmen. De combinatie van de inspanning, het ontdekken, het risico en actief zijn in de  natuur waren voor mij belangrijke elementen. Waarom ik er eigenlijk niet mee door ben gegaan weet ik niet meer precies (mijn vrouw had er ook een stem in, geloof ik). 

lees extra

aanverwante berichten:

• TEAM Three Peak Challenge 2008

17-jun-2008

Profiel Huub van Drooge

Ik ben Huub van Drooge, een 39 jarige West Fries, woonachtig in Hoorn. Als Interim professional en Projectmanager vooral werkzaam binnen de energiesector. Met mijn eigen onderneming heb ik inmiddels al mooie 'challenges' mogen aangaan, waaronder bijvoorbeeld de opstart van de 1e Nuon Energiewinkel. Daarnaast ben ik eigenaar van Men Yuan B.V., een bedrijf dat onder andere "Liefde" en "Geluk" vermarkt via woonwarenwinkels als de Bijenkorf. 

In mijn vrije tijd ben ik op het water te vinden. Surfen, zeilen, waterskiën zijn mijn passies. Mijn laatste voorbereiding voor de 'challenge' beleef ik dan ook met mijn beste vrienden, varend op een '34 voeter' over de Zeeuwse wateren.

'Gekieteld' door de altijd enthousiaste Angelo, was het inschrijfformulier voor de Three Peaks, snel ingevuld. Met ambities voor wellicht meer en nog  serieuzere bergsport, is de TPC voor mij een perfecte 'opwarmer'.

Hoewel we al de 'diva's'worden genoemd (we mogen het tenslotte in 56 uur volbrengen....) weet ik dat het een intensieve maar hele mooie ervaring zal worden. Met een groep inspirerende mensen om me heen, allen gefocust op hetzelfde doel, kan het niet anders dan dat we de challenge, gaan volbrengen. 

Ik wens mijn 'compadres' alvast een mooie, succesvolle en onvergetelijke 'challenge' toe.

Huub

 

aanverwante berichten:

• TEAM Three Peak Challenge 2008

17-jun-2008

Profiel Mike Lening

Ik ben Mike Lening, een kennis van Angelo en door zijn eeuwig enthousiasme en niet aflatende overredingskracht bij dit avontuur betrokken geraakt.

Mijn achtergrond met bergen is dat ik me toch liefst één maal jaar een week lang met een gondel naar boven laat brengen om er dan met stijlvolle boogjes weer af te roetsjen...
Verder beperkte mijn sportieve carrière zich tot voor kort tot de fitness studio.
Daar is na alle mooie en spannende verhalen van Niels wel een paar serieuze tandjes bijgezet en bij de diverse strandafslagen van Scheveningen vragen de Bouncers zich inmiddels al niet eens meer af waarom die oranje regenjas toch 10 keer voorbij komt klunen, maar de teamsporten van vroeger, ijshockey en honkbal zijn door het drukke werk niet goed meer haalbaar.

Om de kosten van de trip en de nieuwe uitrusting (sneeuw in augustus? Ik geloof het nog steeds niet helemaal...) te kunnen betalen ben ik een relatie met STORK aangegaan. Die zijn bereid mij maandelijks te sponseren als ik zo nu en dan wat commerciële hoogstandjes bij hun cliëntele verzorg. Achtergrond in de luchtvaart, nu actief rondom onderhoud aan gas- en stoomturbines.

Ik vind het jammer te lezen dat Wilco er niet bij kan zijn, maar allemachtig blij dat hij aan het drama heeft kunnen ontsnappen. Het toont een niet-kenner als ik wat een Topper hij moet zijn. Ik hoop dat wij toch misschien nog met hem in persoon kunnen kennismaken om zijn verhalen uit eerste hand te kunnen opzuigen... Per slot van rekening ben ik na deze TPC ongetwijfeld enthousiast 'collega-klimmer' geworden... :-)

Oeps, het is tijd, ik moet trainen....

M.

aanverwante berichten:

• TEAM Three Peak Challenge 2008

17-jun-2008

Profiel Peter Mijderwijk

Beschrijf hier:

- Wie je bent
- Wat je in het dagelijks leven doet
- Waarom je deelneemt aan de TPC2008

Plaats een foto.

aanverwante berichten:

• TEAM Three Peak Challenge 2008

17-jun-2008

Profiel Marco Stijnman

10 jaar geleden door de bergen van Nepal gewandeld.
In die tijd combineerde we het reizen en het wandelen door de bergen.
In Ecuador de Tungurahua beklommen.

In het dagelijks leven geef ik stoelmassage,hardlooptrainingen,zwemles en bedrijfsfitness.
Daarnaast veel aan triathlon gedaan. En op dit moment hou ik me bezig met ultra lopen.
Via Han ben ik aan dit avontuur begonnen.Om misschien nog een stapje hoger te komen.
Ben samenwonend en heb drie kinderen.

En heb veel zin, om met deze groep een lang weekend te stappen.

aanverwante berichten:

• TEAM Three Peak Challenge 2008

17-jun-2008

Profiel Dick Stoffels

Beschrijf hier:

- Wie je bent
- Wat je in het dagelijks leven doet
- Waarom je deelneemt aan de TPC2008

Plaats een foto.

aanverwante berichten:

• TEAM Three Peak Challenge 2008

17-jun-2008

Profiel Niels Visser

Ik ben Niels Visser, 39 getrouwd met Margot en we hebben twee kinderen, Tom en Anniek

Vorig jaar heb ik mijn MBA studie afgerond en werk sinds twee jaar als regio manager bij Daikin airconditioning. Ik ben daar verantwoordelijk voor de verkopers en de project engineers. Bij Daikin ontwerpen we klimaat installaties voor utiliteitsgebouwen en leveren we airconditioning aan installateurs.

In de avonduren train ik zo'n twee a drie keer per week. Dan wissel ik fietsen af met hardlopen. Ik heb twee keer de marathon van Rotterdam uitgelopen met de nadruk op uitlopen want ik zat dik in de vier uur. Niet echt een afstand voor mij maar een halve marathon gaat me goed af.

De uitdaging van de TPC 2008 wordt voor mij om 6 uur 's morgens fit zijn. Daar heb ik normaal gesproken echt heel veel moeite mee, conditioneel zit het wel goed. Tijdens de tocht neem ik m'n camera mee en zal proberen de trip op een DVDtje vast te leggen.

lees extra

aanverwante berichten:

• TEAM Three Peak Challenge 2008

17-jun-2008

Profiel Sjoerd Vreeburg

Beschrijf hier:

- Wie je bent
- Wat je in het dagelijks leven doet
- Waarom je deelneemt aan de TPC2008

Plaats een foto.

aanverwante berichten:

• TEAM Three Peak Challenge 2008

17-jun-2008

NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen

NaarNieuweHoogte.nl organiseert expeditiereizen naar vele toppen en avontuurlijke locaties. Wat ooit begonnen is met de Mont Blanc Expedition groeit uit tot een indrukwekkende lijst met bestemmingen. Van Mont Blanc tot Mount Elbrus, van Mount Kilimanjaro tot Mount Aconcagua en voor komende jaren worden de bestemmingen alleen maar uitgebreid. Één ding hebben alle reizen gemeen: ze zorgen voor een uniek beleving.


Wilco van Rooijen is één van de weinige beroepsavonturiers die Nederland rijk is.

Hij beklom de hoogste toppen van de Alpen en de Himalaya, doorkruiste heel Afrika en 15.000 km dwars door de zinderende ‘outback’ van Australië. Hij bereikte op eigen kracht zowel de geografische Noord- als de Zuidpool. In 2004 bereikte hij de top van de Mount Everest zonder extra zuurstof.

Hiermee is Wilco één van de weinige mensen op aarde (en de eerste Nederlander) die de drie polen op zijn naam schreef: de Noordpool, de Zuidpool en de hoogste pool; de Mount Everest.
Het is niet eenvoudig uitdagingen te bedenken waar Wilco voor terugschrikt, hij kende de diepste dalen maar vierde ook grootse triomfen. Lees meer over zijn expedities op zijn website!

K2 Expedition 2008
Op dit moment is Wilco's nieuwe expeditie in volle gang. Het beklimmen van de dodelijkste berg op aarde, K2 (8.611m). Na deze expeditie zal Wilco deze Three Peak Challenge gaan leiden en tevens ook verder met zijn 'Seven Summits'. De hoogste top van elk continent. Met deze 'challenge' wil Wilco de eerste Nederlander zijn die de 'Seven Summits' op eigenkracht, zonder extra zuurstof, heeft beklommen!

Enkele  jaren geleden zijn Niels Koekkoek en beroepsavonturier Wilco van Rooijen in elkaars netwerk terecht gekomen. Nadat Wilco Niels 'uit de bergsport- en managementboeken had gehaald' en had meegenomen met een 'echte expeditie', is zijn passie voor expeditiereizen in een sneltreinvaart gekomen.

Niels, die verschillende keren zelf op de top van de Mont Blanc stond, een aantal keren de TPC heeft ondernomen, Mount Elbrus en Mount Kilimanjaro heeft 'getopt' en de organisatie rond de Aconcagua Expeditie in Argentinië op zich heeft genomen, is in Brabant opgegroeid. Nu woont hij in Rotterdam. Naast alle 'summit-experiences' werkt hij full time als Financial Consultant bij Deloitte. Een baan waarbij ook veel gereisd wordt.

Nieuwe plannen?
Samen met Wilco is Niels nu nieuwe plannen aan het uitwerken voor NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen. Er blijft nog genoeg te ontdekken! Eerst gaat hij dit jaar in juli en september met groepen de Mont Blanc op en in augustus weer naar Rusland voor de Elbrus Xpedition 2008. Voor 2009 staat een geheel nieuwe uitdaging op het programma: een ski-expeditie naar Groenland! Voor de TPC 2008 zal Niels de voorbereidende organisatie op zich nemen.

aanverwante berichten:

• TEAM Three Peak Challenge 2008

17-jun-2008

Maak je dromen waar!

Niet voor niets is de titel van mijn boek Naar Nieuwe Hoogte. Grenzen verleggen, dromen waar maken, toppen beklimmen, misschien wel op elk continent de hoogste. Dat is wat wij doen. Elk jaar organiseren wij expedities. Van Mont Blanc (4.810m) beklimmingen tot Mera Peak (6.476m) in Nepal 2006. Elk jaar een stapje hoger, in 2007 willen we met een team een 7.000-er beklimmen! Rusig opbouwen is onze strategie. Met die strategie heb ik uiteindelijk mijn eigen ultieme droom verwezenlijkt: zonder extra zuurstof op de top van de Mount Everest in 2004.

Ga je met ons mee op expeditie, dan weet je een ding zeker: aan de hand van een professionele organisatie en een gedegen TEAM bereid je je voor op jouw droom!

Wil je meer persoonlijke informatie, mail dan naar NielsExpeditieNet.nl.

The Three Peaks Challenge
De Three Peaks Challenge gaat om het beklimmen van de 3 hoogste bergen van United Kingdom (Wales, Engeland en Schotland), binnen 36 uur!

Allereerst wordt de Ben Nevis beklommen in Schotland (1.344m), hierna volgt de Scaffel Pike in Engeland (978m) en als laatste Mount Snowdon in Wales (1.085m). Dit alles normaal gesproken binnen 36 uur, inclusief 800 km autorijden van berg naar berg. De editie in 2008 zal in 54 uur ondernomen worden.

The Three Peaks Challenge is prima inzetbaar als TEAMbuilding activiteit voor bijvoorbeeld salesTEAMs of andere bedrijfsafdelingen. Maar natuurlijk ook als een geweldig avontuur voor een groep enthousiastelingen! Ook mensen die weinig tot geen ervaring hebben in de bergen, kunnen prima meekomen met deze uitdaging.

Wilco van Rooijen & Niels Koekkoek 

NaarNieuweHoogte ExpeditieReizen