Mt McKinley expeditie 2008

31-mei-2008

DE TOP!!

Ze hebben het gehaald! Vannacht om 00.00 uur stonden ze op de zuid top van Mount McKinley 6200 meter! Voor hun was het natuurlijk 14.00 in de middag. Ik ben zo trots op die twee! Het weer was KOUD. In de zon -25 en met een hele harde wind. Martin vertelde dat hij soms niet omhoog kon lopen omdat hij terug geblazen werd. Neem daarbij het laatste randje naar de top wat in paul's woorden 'doodeng' was en je weet misschien wat voor inspanning deze laatste tocht heeft gekost. Niet raar dan dat Martin heel enthousiast maar moe klonk en zij nu weer in alle pyama's gehuld een slaapje maken. Ze gaan morgen naar beneden en hopen in kamp 4 hun spullen op te halen en dan meteen af te dalen naar kamp 3.
De terugweg lijkt misschien makkelijker maar het gevaar van spleten en vallende rotsblokken is natuulijk niet verdwenen. De planning is om overmorgen al naar de bewoonde wereld te vliegen en dan.....een hotel met;
- groot bed,
- douchen (volgens Martin stinkt alleen Paul)
- scheren
- wijn en bier
- kingcrab met friet. (dit is mijn eigen invulling)

Volgens mij waren Martin en Paul de eerste en misschien wel enige Nederlanders, ik maak van Martin nu een Nederlander want hij woont hier al zo lang, op Denali dit jaar. De traditie zet zich voort.

30-mei-2008

Koud en mooi

We hadden het al over plasjes doen buiten, dat doe je toch liever buiten dan in de tent, nou je moet dan wel bij -40 plassen! En heel snel je tent weer in, thermobroek aan, fleecebroek erover, donsbroek dicht, sokken en donssloffen, thermoshirt en heel veel meer, eindigen met een donsjas en dan je slaapzak in want in de tent is het ook nog -28. Ik weet het niet hoor. Als ik Martin aan de telefoon heb klinkt hij nog steeds heel opgewekt en enthousiast. Hij moet wel af en toe extra adem halen omdat er weinig zuurstof is maar verder....no problem at all.
Een tent opzetten zo hoog is wel een avontuur. Na het in elkaar zetten van 2 stokken, er zijn er 5, moeten ze uitrusten. De klim naar kamp 5 was prachtig over een kam, jammer dat ik geen foto's heb eigenlijk. Die wind die al een tijdje geleden zou gaan liggen heeft nu waarschijnlijk de beslissing genomen dat ook echt te gaan doen. Het is nu hier vrijdagochtend, vanavond willen ze een toppoging doen. Stel dat de wind dan nog steeds waait dan gaan ze morgenavond, de voorspellingen zijn dan nog beter. Ze voelen zich nog steeds heel fit dus...wat houdt ze tegen!

28-mei-2008

Eindelijk

Het is er dan toch van gekomen, ze zijn in het hoogtekamp, kamp5, laatste kamp, hoe je het ook noemen wil. De weermijnheren zijn een beetje de kluts kwijt, het weer wordt wel stabiel, nee toch niet, de storm gaat liggen, nee toch niet, al met al dus gewoon instabiel weer. Blijkbaar hadden ze genoeg van kamp 4 dus nu zitten ze op 5300 meter. Alle twee een beetje hoofdpijn vanwege de ijle lucht. Klik even op aanverwant bericht dan lees je hoe het met de zuurstofvoorraad zit daarboven. Ben wel benieuwd of ze hun ingegraven voorraad eten, benzine en kleren hebben kunnen vinden. Ik neem aan dat daar geavanceerde technieken zoals een lange stok ter markering voor gebruikt worden.... Ik weet het niet want deze info stond op mijn voice-mail. Ik moest ook klimmen..in de klimhal...22 meter max.
Aangezien ze niet heel lang in dit hoogtekamp kunnen blijven moeten we duimen voor stabiel weer met minder wind dan dat er nu is. Dan kunnen ze namelijk naar de top! Als het te lang duurt moeten ze naar beneden vanwege de ijle lucht. Dus....duimen allemaal!

aanverwante berichten:

• schedule

26-mei-2008

Heel, veel, sneeuw

Ja, nog steeds in kamp 4 op 4300 meter. Alleen wel met wat meer sneeuw. Er is in 2,5 dag 2 meter gevallen! Martin en Paul staan daar veilig maar hogerop raast een orkaan met 150 km per uur bij -40 rond. Daar wordt niemand blij van. Zij voelen zich prima, anderen komen naar beneden na een mislukte toppoging omdat ze eigenlijk weggeblazen werden en zien er niet uit alsof ze een leuke wandeling hebben gemaakt. Paul en Martin zijn ook saampjes gaan wandelen, naar het einde van de wereld. En wat is daar dan? 2 km. recht naar beneden. Ze konden het begin van hun route op de gletcher zien. Ik vroeg nog maar een keer of ze wel voorzichtig deden.

De planning, naast de tent sneeuwvrij houden, sneeuw smelten, eten, dutten en weer de tent schoonmaken is om woensdag of donderdag naar kamp 5 te gaan om daar hun eerder gebrachte kleding, benzine en eten uit te graven. Volgens de weerberichten die ze iedere dag binnen krijgen wordt het wer dan stabieler. Ze hebben nog in totaal voor 14 dagen eten. Nou laten andere expedities wel eens wat achter dus soms vult het nog wat aan.
Omdat kamp 5 op 5400 meter is willen ze daar maar kort blijven en snel naar de top gaan. Patricia, die Paul gisteren heeft gesproken zei dat ze hard moesten werken, het koud hadden, dun waren geworden en waarschijnlijk een baard en haardos van 10 cm. hadden. Ik wacht op een telefoontje dat ze op de top staan!

23-mei-2008

Storm

Wat doe je als het de hele dag stormt? In je tent liggen. Alleen de antenne van de telefoon steekt uit de tent. Nou hebben Paul en Martin al een hele tijd niet gebadderd dus.....volgens Martin stinken ze een uur in de wind. Maakt niet uit, de storm blaast het wel weg. Serieus, ze zijn sinds een paar dagen in kamp 4. Gisteren wel benzine, eten en kleding naar kamp 5 op 5200 meter gebracht. Boven is het echt niet te doen, er zijn al veel klimmers naar beneden gekomen, niemand heeft de top gehaald. Dat is het voordeel van veel tijd hebben, een beetje geduld erbij, wachten tot de boze storm gaat slapen en je kunt later een toppoging doen. Als het klopt zal de storm rond zondag gaan liggen. Zodra het kan gaan ze dan naar kamp 5. Van daar uit gaan ze naar de top.
Samen hebben ze besloten om dezelfde weg weer af te dalen naar de wereld waar de mensen wonen. Dus geen traverse en geen zwempartij in de McKinley river aan de andere kant van de berg. Alletwee willen ze het risico niet nemen in slecht weer te komen in een gebied wat ze niet kennen en waar verder niemand is. Patricia (Paul's vriendin) en ik zeggen, goeie keuze hebben ze gemaakt!

aanverwante berichten:

• Kiran Namaste

20-mei-2008

150 kilometer

Paul en Martin zijn aangekomen in kamp 4 op 4300 meter. Tijd om vakantie te houden. Genieten van het uitzicht wat 150 km ver reikt en niet de tent uit voor 9 uur omdat de zon er dan nog niet in schijnt. Het is dan rond de -30. Als de zon wakker is en opgestaan is het 15 boven 0.

Kamp 4 heet op de foto 14.000 foot camp. Boven windy corner.

- Nog 1 kamp voor de top, ridge camp doet niet mee want is te gevaarlijk.
- Eerst 4-5 dagen acclimatiseren
- Misschien de komende dagen alvast wat naar 17.000 foot camp brengen (5400 m)
- Ze zijn veel fitter dan alle anderen en gaan veel sneller! (Natuurlijk)

De komende dagen besluiten ze of ze hun oorspronkelijk plan van afdalen aan de andere kant met een traverse gaan uitvoeren, of dezelfde weg terug gaan. Naar de andere kant gaan doet bijna niemand, ze kennen het terrein niet en willen een gedegen besluit nemen. Wat ik eigenlijk wel een goed idee vind zeg maar......
Alle twee zijn ze erg onder de indruk van de enrome ijsmassa's, sneeuw en de grootte van alle bergen in de wijde omtrek, het is nog steeds één groot genieten!

aanverwante berichten:

• Denali winter attempt - failed

19-mei-2008

File en prachtige uitzichten

Het is hard werken daar bovenop zo'n berg. Je sjouwt je rot met spullen van kamp 3 op 3400 meter naar kamp 4 op 4300 meter, graaft de boel in in een diep sneeuwhol en daalt weer af naar je tentje in kamp 3. Daar is het inderdaad veel sneeuw smelten geblazen en dan enorm genieten van de overdonderende en in Paul's woorden, betoverende omgeving. Alles is 100.000 keer groter dan je denkt, het ijs is blauw er ligt heel veel sneeuw en de zon schijnt vanaf 5 in de ochtend tot 10 in de avond volop. 
Er zijn echter meer mensen die het plan hebben opgevat Denali te beklimmen. Gisteren liepen ze met zo'n 50 man achter elkaar aan, een ware file.
Als de weermijnheer het fout had en er in de nacht niet veel sneeuw valt gaan ze, voor hun maandagochtend, naar kamp 4. Daar willen ze 4-5 dagen blijven om te acclimatiseren.
Ik beloof om in het volgende contact namen te vragen van waar ze zijn en een foto te plaatsen. Nee, ben ook vergeten te vragen hoeveel kampen er voor de top zijn.....

aanverwante berichten:

• antivries sponsoring

18-mei-2008

Veel sneeuw

Na kamp 1 komt natuurlijk kamp 2, hopelijk was het een leuk kamp want Martin en Paul hebben er een dag door moeten brengen. De vele sneeuw liet het niet toe door te stoten naar kamp 3. (Ik weet niet of dat een bergbeklimmersterm is). Waarschijnlijk doe je zo'n dag niet veel meer dan in de tent liggen en sneeuw smelten. Dat is temniste wat ik heb gelezen in boeken. Zaterdag was het weer zonnig en als alles goed is waren ze na 4 uur lopen in  kamp 3. Ter informatie, 's nachts is het -20. Wil je een plasje doen, brrrrrr. Ik zou graag laten zien waar ze nu zijn maar ik heb geen informatie over de route tot nu toe. Ik weet eigenlijk ook niet hoeveel kampen er voor de top zijn. Wat ik wel weet is dat ze zich alletwee heel goed voelen en enorm genieten!

aanverwante berichten:

• Denali winter attempt - failed

15-mei-2008

Ski-hill

Vanmorgen (donderdag) een zeer helder telefoontje via de sateliettelefoon, 'goeiemorgen lieverdje!' Martin vanuit de sneeuw in ski-hill camp oftewel camp 1.
(zie foto links onderin). Woensdagochtend heeft een chesna met ski's eronder hen naar denali national park gebracht, ze zijn naar het basiskamp gelopen en dachten ach, weer is goed kom we lopen door. Aangezien Paul nog niet met een band achter zich aan had gesjouwd door de Berg en Dalse bossen is hij de slee gaan trekken en dat ging prima met voor 21 dagen eten, ontelbare liters brandstof en wat al niet meer erop. hij heeft hard doorgestampt zeg maar. 4 uur later waren ze in camp 1 op ski-hill. Nee ze hebben niet nog een rondje geskied.

- 2400 meter
- beetje wisselvallig weer met nu wat sneeuw
- tent staat met 14 sneeuwharingen vast en gaat nergens heen

aanverwante berichten:

• adventure food

12-mei-2008

Veel zin!

Na drie dagen op de gletcher weer op minder glad ijs. Martin en Paul hebben een paar goeie, fijne en rustige dagen gehad. Jetlag uitgevierd en geoefend met de lawine-pieps, klimtechnieken en rescue-technieken. Alletwee zijn ze in staat elkaar uit een gletcherspleet te halen, wel een prettig idee eigenlijk....Op de terugweg naar de stad was al het groen tot "bloei"gekomen, het was 10 gr. warmer. dat maakt het dan zo'n 9 boven nul. Het eten voor 25 dagen is ingeslagen en ze zijn er klaar voor!

Waarschijnlijk gaat er maar 1 slee mee, gelukkig heeft Martin niet voor niks met die autoband gesjouwd, en morgen (dinsdag) gaan ze naar Talkeetna. Vanaf daar vertrekt de Chesna waarmee ze het gebied in vliegen. Hangt een beetje van het weer af wanneer dat invliegen gaat gebeuren.... tot later

7-mei-2008

Op pad!

Alles goed verlopen richting Alaska.
Na ongeveer 12 uur slapen, Paul had de nacht voor de vlucht geloof ik niet geslapen, is er koffie gedronken en gaan de heren boodschapjes halen om even 4 dagen te "oefenen"op de Matanuska glacier. Lekker met de auto ernaar toe, geen gezeik. Dat oefenen is om te kijken of ze wel al het materiaal bij zich hebben. Toch lullig als ze eenmaal ingevlogen zijn in Denali national Park en er dan achter komen dat Paul toch geen slaapzak heeft of dat er weer opnieuw een pannenset gekocht moet worden. Wat daar dan helemaal niet kan. Fijn dus, die glacier-oefening. Ook fijn dat ik nu twee pannensets mee kan nemen naar de ardennen. Blijf kijken! Ik houd jullie op de hoogte!
marieke.

27-apr-2008

final preparations

De laatste voorbereidingen lopen. Materiaal is gesorteerd: eten verpakt, brander en keukenmateriaal een laatste keer gecheckt, goretex en donskleren gewassen, stijgijzers op de expeditieschoenen passend gemaakt en het EHBO-set op orde gemaakt. We hebben er zin in. Paul is nu nog bij zijn vriendin in Portugal en Martin gaat met zijn vriendin nog een paar dagen klimmen in Zwitserland: carpe diem.

Tussendoor hebben we natuurlijk ook nog tijd genomen om te trainen. Hier nog wat fotos:

aanverwante berichten:

• dispatches