Volg de voortgang van de expeditie via satelietbeelden van GoogleEarth.
28-jul-2006
Verslag deel 6
Terug naar BaseCamp-K2
We verlieten omstreeks 9.00u ons kamp 3. Banjo waarschuwde ons nog voor het gebruik van de touwen die hier en daar zeer onbetrouwbaar waren. Probleem is dat je vanaf kamp 3 bijna 90% via touwen kunt abseilen en dat ook vaak moet vanwege de steile passages. Maar een keer even niet controleren of het verkeerde touw pakken en je bent het haasje. Het is niet alleen een kwestie van letten op de kwaliteit van de touwen en ankers, het is nog veel meer een kwestie van op de vliegende, aanstormenden stenen en rotsblokken te letten. Als je dan midden op de dag besluit om af te dalen naar het bc dan weet je dat je ook andere klimmers gaat tegen komen. Die schoppen ongetwijfeld per ongeluk stenen naar beneden. Opperste concentratie dus voor alles wat erom je heen gebeurt.
Uiteraard kunnen we besluiten om in kamp 1 of 2 te overnachten en de volgende ochtend zeer vroeg, als het koud is, weer verder af te dalen. Maar je wilt maar een ding als je op hoogte bent en dat is zo snel mogelijk, zo ver mogelijk naar beneden. Dan weet je dat je slaapt als een roos en voldoende kunt en wilt eten en drinken! We roepen tegen Banjo dat we zullen uitkijken en wensen hem succes. We brengen het er goed vanaf en vlak voor het donker weten we BaseCamp K2 te bereiken waar onze LO en onze hoofdkok ons op staan te wachten.
Als Banjo de volgende dag ook terugkeert, horen we zijn ‘narrow escape’. Hij hangt ergens tussen kamp 3 en kamp 2 in de touwen als zijn touw plots breekt tijdens het abseilen. Hij had wederom een engel op zijn schouder want het touw brak op een stuk waar het net heel even niet zo erg steil was waardoor hij zichzelf nog net op de helling kon houden. Een paar meter eerder en/of later zou fataal zijn geweest en had een duikeling van honderden meters tot gevolg gehad!
Vallende stenen
Als wij trouwens afdalen worden we alle 4 wel een keer bijna geraakt. Eenmaal waarschuwt Gerard me die onder me zit en boven mij een kei ziet aankomen. Ik ben te druk met abseilen maar duik op het juiste moment in elkaar. Ik kijk naar beneden naar Gerard en weiger omhoog te kijken. Nadat ik het angstaanjagende vrm……..vrm……vrm….. voorbij heb horen komen, vervolg ik mijn actie. De enige die goed op zijn lichaam getroffen is, is Ryan. Zijn knie is stijf en gezwollen, gelukkig niet kapot. Als we in kamp 2 aankomen horen we dat Nick door een enorme kei van wel een meter doorsnede getroffen is tussen ABC en kamp 1 op zijn rechterborstkas en arm. We horen eerste via de radio dat zijn arm gebroken is en dat hij op ons wacht. We haasten ons verder naar beneden. Het is gek maar ik voel dat ik dit keer geen slachtoffer zal worden van steenslag. Ik weet niet waarop ik het baseer maar als Ryan later tegen me zegt dat dit toch wel weer het grootste risico is wat hij afgelopen jaren genomen heeft, realiseer ik me weer dat het eigenlijk ook echt niet normaal is.
Inmiddels is er ook een Rus op zijn hand getroffen en kennen we het verhaal van Joelle die aan het touw aan het abseilen is en plots een enorm rotsblok hoort aankomen. Ze duikt in elkaar, het blok vliegt over haar hoofd en snijdt het touw in een split second in tweeën. Ze weet zich op tijd overeind te houden. Ook een Rus is inmiddels getroffen op zijn hand door een flinke steen.
Als we na 2 uur eindelijk bij Nick aankomen blijkt het mee te vallen. Het is gelukkig niet gebroken maar zijn ribben zijn flink gekneusd en zijn arm is enigszins gewond. Hij is er nuchter onder, het enige dat hij heeft gedacht is dat het touw hem nooit zou houden met een dreun van die enorme rots. Hij spinde na de dreun om zijn as en viel gelukkig in de zachte sneeuw. Het touw was minimaal over een afstand van 10 meter verdwenen.
Gelukkig waren er twee HAP’s en Mattew bij Nick zodat hij reeds is bijgekomen en nu met hun terug naar BC-K2 kan lopen door de ijsval.
Gerard, Antoine, Ryan, Mick en ikzelf wachten op elkaar in ABC en lopen dan moe maar blij dat we het weer overleefd hebben terug naar BC-K2 waar de kok weer een ‘heerlijke’ rijstmaaltijd voor ons heeft bereid!
Wordt vervolgd.
Wilco
aanverwante berichten:
print begin