terug naar overzicht

28-jul-2006

Verslag deel 3

Van Kamp 1 naar Kamp 2.

De volgende ochtend 21 juli vertrekken we richting kamp 2. Ik heb er zin in. Eindelijk na 11 jaar mijn persoonlijke hoogterecord op de K2 verbreken. Ik besluit om dicht achter Ryan te klimmen voor het geval dat. Blijft toch een psychisch spel. Maar i.p.v. bij mij zelf angst te voelen, voel ik me oppermachtig. Ik geniet, kijk goed om me heen en ben opperwaakzaam voor elke geluidje en steentje dat maar los komt. Tijdens de klim van kamp 1 naar kamp 2 merk je maar al te goed dat dit de bekende Abruzzi graad is, waar al die stenen vandaan komen. Toch kan ik genieten van de ‘luchtige’ klim en de schitterende kleurschakeringen en de enorme ruige rotsformaties. We klimmen hoger en hoger. We bereiken de beroemde ‘Houses Chimney’.

Houses Chimney is een rotsversnijding naar links van een meter of 20/ 25 meter. Uiteraard denk ik aan Thierry Schmitter die hier in 1995 de ‘Schmitter Variant’ beklom. Dit vanwege het feit dat hij deze variant makkelijker vond dan de toenmalige originele ‘Houses Chimney’. Ik had hem in 1995 dolgraag willen beklimmen maar helaas het mocht niet zo zijn. Deze keer laat ik Ryan weer voorop klimmen zodat ik foto’s en video kan maken.

 

Ik herken de gele rotsband en uiteraard het laddertje wat er slungelig in hangt. Ook heb ik de verhalen van de andere expeditieklimmers al gehoord dat je het ‘nieuwe’ touw niet moet vertrouwen maar het ‘oude’ blauwe touw wel oké schijnt te zijn. Altijd weer enorm knap om terug te denken aan de eerst beklimmers die dit zonder touw en ladders hebben moeten doen en bovendien hebben  moeten ontdekken.

We slagen er vrij snel in om de House Chimney te overwinnen en voelen ons een fase verder in de expeditie. Boven de House Chimney uitgeklommen bereiken we snel de altijd winderige plek van kamp 2. Een enorm kerkhof van totaal kapot gewaaide tenten.

Dit is ook de plek waar de tent van de Pakistaanse klimmers is weggewaaid inclusief hun donspakken etc. Ook de tent van de Ier Banjo en de Poolse klimmer Jack zijn hier weggewaaid. Onze twee 3 persoons tenten lagen gelukkig slecht in depot en zijn dus niet weggewaaid en/of kapot gewaaid. 

DEJA VU.

Als ik boven kom na 4 uur klimmen vanaf kamp 1 staat mij dezelfde ervaring te wachten als in kamp 1. De 5 HAP’s zitten weer gezellig met zijn allen in de tent thee te drinken en te kletsen. Nu is er wel een 3-pers tent vrij maar die staat op slechts 2/3 van zijn grondoppervlak omdat 1/3 niet op het ijs/ sneeuw staat maar in de lucht hangt door de helling. De porters weigeren vandaag volgens plan voor ons uit naar kamp 3 te klimmen. Ze vinden wederom dat het te hard waait. Dat het waait in kamp 2 is meer een regel dan een uitzondering omdat de plek zich onder een enorme rotsmassief bevindt voordat de route zich steil omhoog beweegt. Maar de porters blijven doodleuk zitten en dat betekent dat ook wij een 3 persoonstent met zijn vieren moeten delen. Door het huidige oppervlak is het eigenlijk een 2-pers tent. Maar er is geen andere optie. Er is hier geen plek om de twee lichtgewicht tentjes op te zetten. Wij staan er, de Italianen staan er met een (kapotte)  tent, de Russen en Antoine met een tent. Antoine klimt morgen met ons mee naar kamp 3, net als de 5 HAP’s.

aanverwante berichten:

• Verslag deel 4